Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2016

Δεν έχω ΜΟΝΟ ένα παιδί... Έχω ΈΝΑ παιδί.

Αυτές οι σκέψεις τριγυρίζουν το μυαλό μου πολύ καιρό τώρα. Περιμένω και περιμένω, ελπίζοντας να μου φύγει ο θυμός- συναίσθημα μη εποικοδομητικό που απεχθάνομαι- αλλά πάνω που πάει να καταλαγιάσει, πάντα κάποιος αδαής θα βρεθεί στον δρόμο μου και θα με φουντώσει πάλι από την αρχή. 

(Παρένθεση: Όλα φυσικά ξεκινούν με το που παντρεύεσαι. Για να μην μιλήσω για τα "Πότε με το καλό;" πριν μοιράσεις προσκλήσεις ή τα "Ακόμα μόνη;" αν ω μη γένετο τολμήσεις να μην οδεύεις για γάμο μετά τα πρώτα -άντα. Αν σε κανά τρίμηνο μετά το γάμο δεν έχεις ανακοινώσει εγκυμοσύνη, αρχίζουν οι αδιάκριτες ερωτήσεις σχετικά με το πότε τέλος πάντων σκοπεύετε να διαιωνίσετε το είδος. Όταν γίνεται και αυτό, για τα επόμενα δύο χρόνια περίπου σε αφήνουν στην ησυχία σου. Χωρίς και πάλι να μιλήσω για τις ξαφνικές απόψεις σχετικά με το πως μεγαλώνεις το παιδί σου- χάλια δηλαδή! Και κλείνουμε την παρένθεση φτάνοντας στο σήμερα).  

Να λοιπόν τι συμβαίνει. Λίγο πριν το παιδί κλείσει τα δυο του χρόνια αρχίζουν οι ερωτήσεις για το πότε θα κάνετε το δεύτερο και οι συμβουλές αδελφικής επιτυχίας αν έχουν μικρή διαφορά ηλικίας κτλ κτλ... Τα χρόνια περνάνε, εσύ μένεις στο ένα παιδί και ενώ μερικοί απλά σιωπούν κοιτώντας ωστόσο πάντα λίγο υποτιμητικά, λίγο χωρίς να κατανοούν, υπάρχουν και αυτοί που το χειρίζονται αλλιώς και λένε πολλά χωρίς να το πολυσκεφτούν...  Αυτοί είναι ικανοί να με φτάσουν στα όρια μου. (και μάλλον το έκαναν). 

 Ως λοιπόν μάνα ενός "μόνο" τρίχρονου παιδιού έχω να πω τα εξής: 

Μην υποτιμάς την ύπαρξη ενός παιδιού στην ζωή μου μόνο και μόνο επειδή εσύ έχεις δύο ή και περισσότερα. Το ότι έχω ένα δεν υποβιβάζει στο ελάχιστο την προσπάθεια που καταβάλω καθημερινά, τον αγώνα, τις αγωνίες  και την κούραση.  Έχεις σκεφτεί ότι αφού έχω "μόνο" ένα παιδί, δίνω πολλά πολλά περισσότερα για να αναπληρώσω την έλλειψη μιας ακόμα παιδικής φωνής μέσα στο σπίτι; Έχεις σκεφτεί την ανασφάλεια που νιώθω που σύμφωνα με τα κοινωνικά πρέπει, δεν έχω χαρίσει ακόμα ένα αδελφάκι στο παιδί μου; 

Μην μου λες πως δεν θα ολοκληρωθώ αν δεν κάνω δεύτερο παιδί. Μην μου το λες γιατί καταρχάς δεν θα κρίνεις εσύ αν και πόσο ολοκληρωμένη νιώθω εγώ. Μην μου το λες, διότι δεν γνωρίζεις γιατί δεν κάνω δεύτερο παιδί. Δεν γνωρίζεις τους λόγους μου. 

Σκέφτηκες ποτέ μήπως δεν μπορώ να κάνω δεύτερο παιδί; Μήπως απλά δεν θέλω; 

Μην μου λες- με θράσος ομολογουμένως- πως είμαι τυχερή που έχω "μόνο" 'ένα παιδί γιατί εσύ δεν προλαβαίνεις να ανασάνεις. Τι σε βεβαιώνει πως εγώ προλαβαίνω; Τι είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις πως είμαι τυχερή που έχω "μόνο" ένα παιδί; Τυχερή είμαι, και πολύ μάλιστα, που έχω "αυτό" το παιδί- μα τι σε κάνει να πιστεύεις πως δεν θέλω σαν τρελή και άλλο; Τι σε κάνει να πιστεύεις πως δεν θα σκότωνα για να έχω δέκα παιδιά  και να μην προλαβαίνω όντως να ανασάνω; 

Στην τελική μην μου λες τίποτα γιατί δεν έχω ΜΟΝΟ ένα παιδί. Έχω ΈΝΑ παιδί και είναι τέλειο. 'Εχω και άλλα δύο στον ουρανό που μου λείπουν πάντα. Ακόμα όμως και αν δεν είχα, για όποιον λόγο και αν έχω ένα παιδί είναι δική μου υπόθεση και δεν σε αφορά. 

Τελεία. 

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα πείτε κάτι- όσο καλόκαρδα και αθώα και αν το πείτε- σταθείτε λίγο και σκεφτείτε... Το  έχω πει πολλάκις και θα το ξαναπώ. Οι λέξεις κόβουν σαν ξυράφι και πονάνε...  (ή όπως λέγαν και οι παλιοί "Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει) 



22 σχόλια:

  1. Ο κοσμος ο ανηξερος παντα θα εχει κατι να πει και να σχολιασει. Αν εχεις ενα αγορι θα σου πει αντε και με ενα κοριτσι (γιατι αν κανεις αλλο αγορι να το δωσεις πισω προφανως δεν θα το θελεις τοσο) αν εχεις ένα κορίτσι αντε να κανεις ενα αγόρι (επισης το δεύτερο κορίτσι τι το θελεις;;) αν δεν έχεις ενα παιδί ντε και καλα να κανεις (με το ζορι γιατι ολοι μας φτιάχτηκαμε να μεγαλώνουμε παιδιΑ) και αν έχεις ενα τα ξερεις... Τα εχω ακουσει και εγώ. Αυτά και αλλα πολλά. Αλλα εμαθα σε αυτούς τους ανθρώπους να μη δινω σημάσια καμία. Κουναω το κεφαλι καταφατικά και προσπερναω ξεχνώντας το σε δευτερόλεπτα.Αστους να ρωτανε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο... Με τίποτα δεν μενούν ικανοποιημενοι και αν έχουν κάτι να πουν, θα το πουν οτι και αν κάνεις...

      Διαγραφή
  2. Οι άνθρωποι ΠΑΝΤΑ έχουν κάτι να πουν.Είναι απαραίτητο να κάνουν τα ηλίθια σχόλια για το οτιδήποτε από το πόσα παιδιά έχεις μέχρι το φύλο τους,τον τρόπο μεγαλώματος,τα κιλά της εγκυμοσύνης,αν δουλεύεις ή όχι,Για όλα έχουν άποψη.Είναι άνθρωποι που νομίζουν ότι κάτι κάνουν.Δεν πρέπει ποτέ να δίνουμε σημασία,όσο και να μας πονάει ή να μας ενοχλεί.Τα λόγια τους πρέπει να μένουν στον αέρα γιατί τέτοια είναι.Έγραψες όλα όσα αισθάνομαι.Είμαι σίγουρη ότι δεν είμαι η μόνη.Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα λόγια πρέπει να μένουν στον αέρα, δίκιο έχεις, μα κάποιες φορές κάποιο σχόλιο, ο τρόπος που ειπώθηκε, η περίσταση, θα σε βγάλει από τα ρούχα σου... Είναι σίγουρο πως δεν είμαι μόνη... Σε φιλώ...

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ απόλυτα. (Wolfcry noonoma@hotmail.com).

      Διαγραφή
  3. Δηλώνω ένοχη πως σε κουβέντα κοντινών προσώπων έχω ευχηθεί με τη σειρά μου.. Ακόμη και στο μπλογκ το έχω αναφέρει.Με το καιρό όμως, κι από τη καταιγίδα ερωτημάτων, συμβουλών πως χάνουμε το χρόνο μας μην βάζοντας και σήμερα κιόλας μπρος, έχω μείνει τόσο αρνητική με αυτό το θέμα. Γιατί παλιότερα αν μου έλεγε ένα ζευγάρι πως δεν θέλουν ακόμη να αποκτήσουν παιδιά, προχωρόντας και σε οριστικές λύσεις, μέσα μου ερχόμουν σε τρελή σύγχυση, για το εάν το μετανιώσουν μια μέρα κα ανάλογα..Η γνώμη του καθένα μας για τη ζωή του άλλου καλά θα κάνει να μένει εκεί που είναι απλώς. Αλλά και η αδιακρισί είναο πράγμα δηλητηριώδες τελικά. Σκέφτομαι και τους δικούς μου γονείς που με πολύ κόπο, 12 χρόνια αργότερα γίνανε γονείς σε ένα και μόνο παιδί, και τόσα άλλα που δεν κατάφεραν και μάλιστα δεν είναι καν κάτι που έχει μοιραστεί με λεπτομέρειες.. Για το πόσο τους έρχονταν και δε ξέρω τι οι γύρω, ειδικά με μεγαλύτερα ξαδέρφια μου, αλλά και την δουλειά της μητέρας μου σε τμήμα πρόωρων μωρών.. Ακόμη και για εμάς που δεν υπάρχει στο άμεσο μέλλον, δεν γνωρίζουμε πες θα είναι αυτό το ταξίδι και το σκέφτομαι..Σε μια στιγμή απόγνωσης το έγραψα και σε ανάρτηση που ακόμη νιώθω πως θα λάβει επικρητικά βλέμματα, επειδή τα λέμε όσο δεν είμαστε ακόμη γονείς.. Τι να πω..
    Μακάρι απλά ο κόσμος να έκλεινε το ρημάδι του καμία φορά. Δε θα πέσουμε να κόψουμε κεφάλια, άλλωστε το έχει αυτό το ελληνικό σόι να χώνεται με δικαιολογίες παντού, αλλά τουλάχιστον να μη μοιράζει παντού τις ανώτερες γνώσεις του περί ανατροφή και απόκτηση παιδιών τόσο πανηγυρικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το λάθος το έχουμε κάνει όλοι μας, ιδίως όταν δεν είμαστε γονείς. Ωστόσο εδώ μιλάμε κυρίως για γονείς και γονείς που επικρινουν που έχεις μόνο ένα, που ίσον κανένα - τα ακούμε και αυτά... Γλυκιά μου, πολλά φιλάκια σου στέλνω...

      Διαγραφή
  4. Γιάννα μου, αυτό που βλέπω όλο και πιο συχνά τελευταία είναι ότι τελικά ο τρόπος που εισπράττουμε αυτά που ακούμε από τους γύρω μας εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Κάποιες φορές έχω την εντύπωση πως θυμώνουμε, γιατί μπαίνει και λίγο το εγωιστικό κομμάτι στη μέση. Αν φύγει αυτό εντελώς, ούτε να εξηγήσουμε τη δική μας θέση νιώθουμε την ανάγκη, αλλά το κυριότερο και μαγικό είναι πως τα σχόλια των άλλων μειώνονται σε ανέλπιστο βαθμό. Ξαφνικά δεν τους αφορούν οι ζωές μας, τα παιδιά μας και όλα τα άλλα που μέχρι τώρα τους αφορούσαν. Φιλιά μέσα από την καρδιά μου. Δε σου γράφω συχνά, αλλά σε σκέφτομαι. (Ελίνα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άκου συγκυρία. Χτες που σου έγραφα το σχόλιο ήταν και η μέρα που δεν το έβαλα σε εφαρμογή. Με αποτέλεσμα...μου είπε κάτι κάποιος τρίτος (δημ. υπάλληλος) θυμωμένα γιατί με πήρε η μπάλα του θυμού που είχε χωρίς να του φταίω εγώ, συγχύστηκα που με έθιξε (λειτούργησε το "εγώ" μου) κι όσο κι αν δεν τσακώθηκα μαζί του, στράβωσα κι εγώ από την πλευρά μου και φάνηκε. Τώρα θα πρέπει να το μαζέψω για να μπορέσουμε να συνεργαστούμε με καλή διάθεση. Δάσκαλε που δίδασκες λοιπόν :-) Aπλώς καμιά φορά είναι δύσκολο να συγκρατήσουμε τον εγωισμό που μας πιάνει όταν σκεφτόμαστε όταν αρχίζουμε να σκεφτόμαστε "πως το είπε αυτό σε εμένα", "μα γιατί μου απάντησε έτσι" και όλα τα σχετικά. Ενώ όλα λύνονται πολύ πιο εύκολα αν μείνει αυτό το κομμάτι της σκέψης μας απ΄έξω. Τα ξέρω, τα βλέπω, αλλά αποτυγχάνω καμιά φορά στην εφαρμογή. Καλημέρα!

      Διαγραφή
    2. Ελινα δίκιο έχεις. Είναι εγωιστικό. Επειδή ήμουν στο παρελθόν πολύ εγωιστρια και το έχω καταλαγιασει πολύ μετά τις απώλειες μου, ωστόσο σε αυτό το θέμα κυριαρχεί το συναίσθημα άρα ο εγωισμός. Είναι αδύνατον να έχω περάσει αυτά που έχω περάσει, να τα γνωριζουν αυτά, και να μου λένε τέτοια λόγια. Φυσικά και θα φούντωσω. Και αν τα γράφω είναι γιατί δεν τα λέω οταν πρέπει. Πιθανότατα θα ακολουθήσει και άλλο κείμενο με κάτι πιο σημαντικό. Τι λένε στον γιο μου σχετικά με αυτό. Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
    3. Όλοι είμαστε Γιάννα μου, απλώς λίγοι το αναγνωρίζουν. Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση. Περιμένω με αγωνία να το διαβάσω. Θεωρώ πολύ σημαντικά αυτά τα κείμενά σου που κάνουν τους άλλους να σκεφτούν τι είπαν και πως το εισπράττουν οι άλλοι αυτό. Όταν πρόκειται και για το τι λέμε στα παιδιά χρειαζόμαστε ακόμη μεγαλύτερο ταρακούνημα μερικές φορές. Να το γράψεις για να ευαισθητοποιήσεις όσο γίνεται. Φιλιά κι από εδώ και καλό Σαββατοκύριακο.

      Διαγραφή
  5. Πόσο μα πόσο σε καταλαβαίνω ρε Γιάννα... ειδικά στο σημείο "... Τυχερή είμαι, και πολύ μάλιστα, που έχω "αυτό" το παιδί- μα τι σε κάνει να πιστεύεις πως δεν θέλω σαν τρελή και άλλο;Τι σε κάνει να πιστεύεις πως δεν θα σκότωνα για να έχω δέκα παιδιά  και να μην προλαβαίνω όντως να ανασάνω;" Αυτό θα απαντήσω όταν μου ξανακάνουν αυτή την ερώτηση... αύριο δηλαδή, γιατί σχεδόν κάθε μέρα όλο και κάποιος θα ρωτήσει ή θα πει την άποψη του περί του θέματος λες και τη ζητήσαμε. Κουμάντο στις ζωές τους όχι στις δικές μας. Σε διαβάζω πάντα.. τα φιλιά μου απ'την ηλιόλουστη Κύπρο!!! Xxxxx

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπάμε πολύ ηλιόλουστη Κύπρο, έχουμε λατρεμένη οικογένεια εκεί. Λυπάμαι που πρέπει να ανέχεσαι τέτοια λόγια καθημερινά.. Ίσως τελικά πρέπει να απαντάμε όπως πρέπει... Σε φιλώ γλυκά...

      Διαγραφή
  6. Σύμφωνω απόλυτα Γιαννα μου! Η ζωή του καθενός αφορά τον ίδιο κ μόνο! Είναι τόσο κουτό κ ανόητο να ρωτάς πότε θα κάνεις παιδί περνάνε τα χρόνια κ αν ακόμη παντρευτεις έγκυος πάλι τους ενοχλεί.... Έλεος... Ας κοιτάξουμε ο καθένας την ζωή του κ ας σεβαστουμε τις ζωές των άλλων ανθρώπων να κάνουν τις προσωπικές επιλογές τους.. γιατί τα λόγια πληγωνουν πολύ... Σε φιλώ γλυκά κ το υπέροχο μαιμουδακι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σύμφωνω απόλυτα Γιαννα μου! Η ζωή του καθενός αφορά τον ίδιο κ μόνο! Είναι τόσο κουτό κ ανόητο να ρωτάς πότε θα κάνεις παιδί περνάνε τα χρόνια κ αν ακόμη παντρευτεις έγκυος πάλι τους ενοχλεί.... Έλεος... Ας κοιτάξουμε ο καθένας την ζωή του κ ας σεβαστουμε τις ζωές των άλλων ανθρώπων να κάνουν τις προσωπικές επιλογές τους.. γιατί τα λόγια πληγωνουν πολύ... Σε φιλώ γλυκά κ το υπέροχο μαιμουδακι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι όντως κουτό και ανόητο με ότι αυτό συνεπάγεται για αυτούς που τα λένε... Μια μεγάλη αγκαλιά από εμάς...

      Διαγραφή
  8. Έχω ένα κοριτσάκι 5 χρονών, την οποία αποκτήσαμε με δυσκολία και μετά από δύο αποβολές...Αυτό το υπέροχο πλασματάκι είναι όλη η ζωή μου, είναι η ανάσα μου, η φλέβα που χτυπά και όταν έρχεται η κάθε κομπλεξική, βλαμμένη και μου λέει¨Ενα ισον κανένα¨, μου έρχεται να την πλακώσω στις μπούνιες..Γιατί κανένας δεν μπορεί να ξέρει, το τι συμβαίνει στο σπίτι του καθενός...
    Μαρία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και πως να μην νιώθεις έτσι.... Ενσυναισθηση μηδέν... Να το χαίρεσαι Μαρία μου το θαυματακι σου... Πολλά φιλιά σας στέλνω...

      Διαγραφή
  9. Καλημέρα ψαράκι μου γλυκό...πόσο συμφωνώ κ εγω με οσα γράφεις..."αστους ΝΑ ΛΈΝΕ" Βάλτο δυνατά!!!! σε χαιρετώ και θέλω να εισαι καλα...φιλια πολλα σε ολους ξερεις εσυ Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ποσο συφωνω με οσα γραφεις για ακομα μια φορα...εχω δυο αγγελουδια στον ουρανο κ μια πριγκιπισσα στην αγκαλια μου κανενας δεν αναρωτηθηκε με ποσο κοστος ψυχης απεκτησα αυτο το παιδι κ αν μπορω να κανω αλλο...αν...αν...αν κριμα γτ το θρασσος μερικων δεν εριγραφετε με λογια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θράσος, οπως το λες...Να την χαίρεσαι την πριγκίπισσα σου.. Λυπάμαι πολυ για τα αγγελούδια σου. Μια μεγάλη αγκαλιά...

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι η κινητήριος δύναμη μου, Η αλληλεπίδραση που χρειάζεται κάθε blogger με τους αναγνώστες του. Θα χαρώ πολύ να σας δω εδώ κάτω...