Πέμπτη 2 Μαρτίου 2017

Παρά δύο μέρες 37! (παρακαλώ;;;)

Πως είπατε; Ορίστε;; 

Καλέ ναι. Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει. Η ληξιαρχική πράξη γέννησης το λέει ξεκάθαρα: 04 Μαρτίου του 1980! Κάτσε, να ξανακάνω τους υπολογισμούς μου- μισό- θέλει και χρόνο.... 

Ναι, ναι ξεκάθαρα και ολοστρόγγυλα 37 χρονάκια ζω και βασιλεύω και δεν θα μπορούσα να είμαι περισσότερο ευγνώμων! Όσοι με παρακολουθείτε τρία χρόνια τώρα- τα συγχαρητήρια μου παρεπτιπτόντως που με αντέχετε- ξέρετε πολύ καλά πως κανένα απολύτως πρόβλημα δεν έχω με το γεγονός πως... μεγαλώνω! 

Και γιατί να έχω; Υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία; Όχι σας το λέω εγώ. 

Δύο μέρες λοιπόν πριν σβήσω 37 ολόλαμπρα κεράκια- που ακόμα έχουμε γλυτώσει και δεν έχουν λιώσει καμία τούρτα- βρίσκομαι εδώ να παραλογίζομαι πάλι όπως κάθε χρόνο! (παραλογισμός  παρά δύο μέρες 35- παραλογισμός παρά δύο μέρες 36!) 

Τα αγάπησα τα 36. Γιατί στα 36 με αγάπησα και πάλι, μου έδωσα χρόνο και κάμποσο ντάντεμα. Πρόσεξα το σώμα μου και την διατροφή μου, χωρίς όμως να νιώσω ότι στερούμαι γεύσεις και συνήθειες που τόσο αγαπώ. Διάβασα και πάλι βιβλία που δεν απευθύνονται σε ηλικίες 3+. (αν και απόλαυσα και έμαθα πολλά και από αυτά!) Πήγα και πάλι κομμωτήριο, έτσι μόνο και μόνο για να νιώσω όμορφα, και δεν το έκανα μόνο μια φορά. Κατέβηκα για ψώνια και για βόλτα μόνη μου- νομίζω τέσσερις φορές- (το ξέρω, το ξέρω- γελάτε με τις υπερβολές μου!),  αλλά για μια μητέρα που τόσο λαχτάρησε την μητρότητα, το να καταφέρω έστω και τόσες φορές να το κάνω χωρίς να μπω στον πειρασμό να πάρω μαζί και το μαιμούδι είναι μεγάλο επίτευγμα! Απλοποίησα ακόμα περισσότερο την ζωή μου παύοντας πια να νοιάζομαι για τυπικές υποχρεώσεις ή ανώφελες και εξεζητημένες λεπτομέρειες στην καθημερινότητα μου- όπως πχ το "επιμελώς ατημέλητα αφημένο" ριχτάρι στον καναπέ μου και ασχολήθηκα αποκλειστικά με πράγματα που ήθελα να κάνω και μου έδιναν χαρά. Αν έμαθα κάτι στα 37 αυτά επίγεια χρόνια μου, είναι πως η ζωή είναι πολύ πολύτιμη, μικρή και εύθραυστη για να αναλώνεσαι σε ανθρώπους και καταστάσεις που δεν σου προσφέρουν τίποτα απολύτως. Έμαθα να το κάνω χωρίς ίχνος ενοχής και αυτό είναι εθιστικά υπέροχο μέσα στην ελευθερία που κρύβει. 

Ξέρετε ο γενέθλιος μήνας μου είναι και ο μήνας που έχασα το πρώτο μου παιδί- το κοριτσάκι μου. Μου πήρε χρόνια να αρχίσω να τα γιορτάζω ξανά, η πρώτη φορά ήταν όταν ήμουν έγκυος στον Δημήτρη Γεράσιμο, τρία χρόνια μετά. Από τα 30 ως τα 33 έχω ένα τεράστιο κενό- ούτε που θυμάμαι τι έκανα ανήμερα τα γενέθλια μου. Χρειάστηκε πολύ εσωτερική αναζήτηση και μεγάλη δύναμη για να αρχίσω να τα γιορτάζω ξανά- και το κάνω με σιγουριά αφού ξέρω πια καλά πως η ζωή μας είναι ένα πολύτιμο δώρο- όσο δύσκολες και απαιτητικές και αν είναι οι προκλήσεις της- ένα δώρο τόσο πολύτιμο που δεν πρέπει να το υποτιμάμε, πρέπει να στεκόμαστε αντάξιοι αυτής της ευλογίας. Ωστόσο, δεν το κρύβω πως κάθε τέτοια μέρα θα σκεφτώ πως η πιο θλιβερή μου αλήθεια είναι πως ενώ οι καρδιές των δυο πρώτων μου παιδιών σταμάτησαν να χτυπούν,  η δική μου συνέχισε. Και δεν νομίζω πως μπορεί κάποιος που δεν το έχει ζήσει να καταλάβει πόσο αντιφατικό συναίσθημα είναι αυτό. 

Φέτος όμως, πιο σίγουρη από ποτέ πως τα αγγελούδια μας,  μας φωτίζουν από ψηλά, είμαι έτοιμη να αγκαλιάσω αυτό το 7 δίπλα στο 3, ποτέ δεν αγάπησα μονό αριθμό - το 7 ιδίως καθόλου- μυστήριο για μένα το γιατί. Και πολύ ανυπομονώ να σβήσω αυτά τα 37 κεράκια με το μικρό μου μαιμουδάκι αγκαλιά και το άλλο μου εγώ- πάντα εκεί, πιο δίπλα ή πιο πίσω- διακριτικός όπως πάντα να φυλάει πάντα τα νώτα μου και να καμαρώνει με τον δικό του μοναδικό τρόπο... 

Παρά δύο μέρες 37 λοιπόν και  επιλέγω για τις επόμενες μέρες να νιώθω πριγκίπισσα- όπως άλλωστε πάντα με αποκαλεί η Σουλτάνα. Οπότε αν με δείτε να κρατάω το κεφάλι ψηλά, θα είναι για να μην πέσει το "φανταστικό" μου στέμμα... 




  

10 σχόλια:

  1. Χρονια πολλα αγαπη μου θα σε πω απο τωρα! Μεγαλο χαμογελο colgate και πολλες αγκαλιες! Η ζωη ειναι ωραια και αξιζει να την ζουμε στο έπακρο! Εχεις πολλους να σε προσεχουν και να νοιαζονται για σενα και ας μην το βλεπεις. Αλλα αν κλεισεις τα ματια και πιστεψεις θα τους νιωσεις όλους να σε κρατανε απο το χερι σφιχτά για να συνεχισεις να ζεις και να προχωρας μπροστα. Αν κλεισεις τα ματια σου θα τους δεις όλους!!!! Να εχεις τα πιο ομορφα γενεθλια που ειχες μεχρι τωρα. Και ναι σε εναν μηνα παρα 2 μερες θα σε ακολουθησω και γω!!!! Ειπαμε...δειχνω σεβασμο! Χαχαχχαχα σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχαχα γλυκιά μου Αθανασια σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα όμορφα λόγια και όλη την θετική ενέργεια! Σε φιλώ γλυκά, γλυκά!

      Διαγραφή
  2. Με το καλο να έρθουν τα γενέθλιά σου και να τα περάσεις μαζί με όλους όσους αγαπάς! Να τα εκατοστίσεις και να χαίρεσαι την κάθε στιγμή με το παιδάκι σου!��

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κορίτσι μου γλυκό σε νιώθω γιατί σε δέκα μέρες έρχονται να χτυπήσουν και σε εμένα αυτά τα 37 την πόρτα ...Αχ άτιμε Χρονε...αυτά όμως που σου γέμισαν την ζωή σου με δύσκολες στιγμές άφησε τα πίσω και κρατά τις απλες γλυκες στιγμες του περασμένου χρόνου αλλά πιο πολυ το όμορφο συναίσθημα να κρατάς το κεφάλι ψηλά για να μην σου πέσει το στεμα...σε φιλω πριγκίπισσα μου...Κατερίνα Χίος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με το καλό γλυκιά μου Κατερίνα να έρθουν και τα δικά σου 37 που είμαι σίγουρη θα είναι υπέροχα! Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα υπέροχα λόγια! Φιλιά πολλά πολλά!

      Διαγραφή
  4. Εκλαψα,χαμογέλασα,κ ένιωσα όλη αυτή την ευχάριστη ένταση που μου προκαλούν πάντα οι αναρτήσεις σου.Με το καλο λοιπον γλυκειά μου να γιορτασεις τα γενέθλια σου έχοντας δίπλα σου όσους επιθυμείς.Όλοι μπορούν να ειναι εκεί!Και το κεφάλι παντα ψηλα!
    Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντα γλυκιά μου Α. Πάντα! Σε ευχαριστώ τόσο πολύ!!! Μια μεγάλη αγκαλιά!

      Διαγραφή
  5. Αγαπημένη μου, χρόνια πολλά να σε χαιρόμαστε και ότι επιθυμείς! Ευχομαι το 37 ετος σου να ειναι το καλύτερο μέχρι τώρα και να χαμογελάς κάθε μέρα !!!
    Πριγκιπισσουλα, θα ηθελα να σου γράψω και άλλα αλλά μια μικρή κυρια ειναι ανήσυχη εδω πέρα και δεν κάθεται με τον μπαμπά της.
    Σε φιλώ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ τόσο πολύ Ήρω μου! Η πριγκίπισσα μας προηγείται πάντα, μου αρκεί να είσαι απλά κάπου εδώ γύρω! Μια μεγάλη αγκαλιά σας,στέλνω!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι η κινητήριος δύναμη μου, Η αλληλεπίδραση που χρειάζεται κάθε blogger με τους αναγνώστες του. Θα χαρώ πολύ να σας δω εδώ κάτω...