Τετάρτη 20 Μαρτίου 2019

9 χρονών θα ήσουν. Μα όχι.

9 χρονών. 9 χρονών θα γινόσουν σήμερα αν όλα είχαν πάει καλά. Αν δεν είχες σταματήσει να αναπτύσσεσαι στην 22η δεύτερη εβδομάδα για να φτάσουμε στην 27η όπου τελικά γεννήθηκες για πάντα σιωπηλή. 

Μα εγώ δεν γνωρίζω τίποτα για σένα. Ούτε καν το χρώμα των μαλλιών σου. Κανείς δεν σε ακούμπησε στο στήθος μου και εγώ ήμουν τόσο χαμένη, τόσο σοκαρισμένη και πληγωμένη που δεν ήξερα τι να κάνω. Να σε αναλάβει το νοσοκομείο μου είπαν και εγώ η ηλίθια συμφώνησα... 

Μα που να ξέρω; Τώρα πια δεν με μισώ για αυτή την απόφαση μου, μα δεν με αγαπώ κιόλας. Όπως και να έχει δεν μπορώ να αλλάξω κάτι. Το μόνο σίγουρο είναι πως σε αγαπώ ακόμα με όλη μου την καρδιά. Μου χάρισες το πρώτο θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Το μόνο ξέγνοιαστο από όλα τα υπόλοιπα. Γιατί που να ξέρουμε πόσο άσχημα μπορεί να εξελιχθεί ένα τόσο χαρμόσυνο και φυσιολογικό γεγονός; Μου χάρισες αυτή την πρώτη αγκαλιά που κάνει ένα ζευγάρι που αγαπιέται βαθιά και βλέπει αυτό ακριβώς που θέλει να δει. Μου χάρισες την μοναδική φυσιολογική μου γέννα- για την οποία είμαι ευγνώμων που έζησα παρά την έκβαση της. Εγώ πάλι... Εγώ τίποτα δεν σου χάρισα και πόσο πονάω για αυτό. 

Τίποτα όμως δεν είναι στο χέρι μας, το ξέρω πια καλά. Έρμαιο εσύ, έρμαιο και εγώ, έρμαια όλοι μας. Έτσι είναι. Φανερώσου μου βρε κορίτσι μου, θέλω λίγο να σε νιώσω. Ο μικρός έχει αρχίσει να μιλάει και για σένα και αυτό μου δίνει ελπίδα. Ελπίδα πως από κάπου, κάπως μας κοιτάς. Μας νιώθεις. Μας πονάς. Το έχει ανάγκη η ανθρώπινη, αδύναμη ψυχή μου. 

9 χρονών θα ήσουν. Μα όχι. Έμεινες για πάντα ένα έμβρυο 7 μηνών... Ένα τοσοδούλικο κοριτσάκι... Ένα κόκκινο μπαλόνι σου στέλνω. Μόνο για σένα. Και να θυμάσαι. 

Εσύ με έκανες μάνα. 


20 σχόλια:

  1. Της χάρισες... Αιώνια αγάπη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Νορα μου, σε ευχαριστώ για αυτό ❤️❤️❤️

      Διαγραφή
  2. Πόσο πολύ αγγιξες την ψυχή μου....το δικό μου κοριτσάκι, αν ειχε γεννηθεί στις 24/03/10 θα ήταν σε λιγες μέρες και εκείνη 9....θα ήταν αλλα σταμάτησε στη 19η βδ κύησης....ετσι απλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι απλά... Και τόσο περίπλοκα Λυπάμαι πολύ γλυκιά μου για την απώλεια σου. Πότε δεν ξεχνάμε ..

      Διαγραφή
  3. Το βίωσα δύο φορές...
    Ας είναι οι δικοί μας Άγγελοι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι πολύ για τις απώλειες σου ... Σίγουρα έχουμε αγγέλους πρεσβευτές στον ουρανό ❤️

      Διαγραφή
  4. Σαν να έγραφες τις σκέψεις μου ,τα βιώματά μου , τα συναισθήματα μου αγαπημένη μου Γιάννα...
    12 Μαρτίου θα γινόταν η δική μου αγγελουδίτσα 11 χρόνων ... 😢
    Όσα χρόνια κι αν περάσουν ακόμα και στην σκέψη της κλαίω ...
    Να ξερες ποσες φορές παρακαλάω έστω για λίγο να την δω σαν όνειρο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειρήνη μου, αν ξέρω λέει... Λυπάμαι πολύ γλυκιά μου που το βίωσες και εσύ αυτό Στο εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να έρθει στο όνειρο σου και να μην σταματήσει να έρχεται... Μεγάλη αγκαλιά

      Διαγραφή
  5. Πόσο πονάνε αυτά τα κείμενα σου κάθε φορά... Πόσο πονάς και εσύ Γιάννα μου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λυπάμαι τόσο πολύ, είσαι τόσο γλυκιά μανούλα για όλα τα παιδάκια σου, της χάρισες όμως την παντοτινή σου αγάπη.. να είσαι πάντα καλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το blog σας το ανακάλυψα πριν ένα μήνα περίπου. Όπως καταλαβαίνετε, ο λόγος για να αναζητεί κανείς ένα ιστολόγιο τέτοιου περιεχομένου είναι επειδή έχει, δυστυχώς, παρόμοια εμπειρία. Ως μπαμπάς ενός πρόσφατα χαμένου αγγέλου κι έχοντας διαβάσει όλα τα κείμενα της ενότητας "τα αγγελούδια μου", έχω να σας πω συγχαρητήρια για το θάρρος σας να αναφερθείτε σε αυτού του είδους την απώλεια, ιδιαίτερα δε προερχόμενη από μία κοινωνία όπως η ελληνική, που αρέσκεται στο "κουκούλωμα". Η μόνη φορά που έχω αισθανθεί "φυσιολογικός", κατά τη διάρκεια της περιόδου από την αποφράδα ημέρα της ξαφνικής μας απώλειας έως σήμερα, είναι μιλώντας με άλλους γονείς στο νεκροταφείο ή διαβάζοντας τις αναρτήσεις της ανωτέρω κατηγορίας. Σας ευχαριστώ μέσα από την ψυχή μου για αυτήν τη δύναμη που μας προσφέρετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καταρχάς λυπάμαι βαθιά για την απώλεια σας. Χαίρομαι που βοήθησα έστω και λίγο γιατί δεν είναι πάντα εύκολο για μένα να γράφω για αυτό, να φωνάζω, να απαιτώ δικαίωμα στο πένθος και στην μνήμη των παιδιών μου. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να βρείτε την γαλήνη και την κατανόηση που σίγουρα χρειάζεστε. Μπορείτε να αναζητήσετε και την ομάδα νεογνικης απώλειας στο Facebook.

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι η κινητήριος δύναμη μου, Η αλληλεπίδραση που χρειάζεται κάθε blogger με τους αναγνώστες του. Θα χαρώ πολύ να σας δω εδώ κάτω...