Καθώς επέστρεφα σήμερα από το περπάτημα, πέρασα δίπλα από ένα αυτοκίνητο. Ήταν λοξά  παρκαρισμένο στην άκρη της θάλασσας. Εκ πρώτης όψης μ...

  Σαν παιδί μεγάλωσα μέσα στην αφθονία. Πραγματικά. Βλέπετε ο πατέρας μου μεγάλωσε σε ένα πολύ φτωχό σπιτικό- του έλειψε το ίδιο το φαγητό ...

Η πρώτη δημοτικού- για μένα προσωπικά- ήταν πολύ πιο εύκολη συναισθηματικά από το νήπιο το οποίο υπήρξε η πρώτη μου προσαρμογή στον κόσμο τ...

Όταν ήσουν στην κοιλιά μου, ο γυναικολόγος μου είχε πει πως είσαι από τα πιο πεισματάρικα έμβρυα αφού σχεδόν ποτέ δεν συνεργάστηκες σε όλες...

Τις προάλλες βρέθηκα στο γραφείο του γυναικολόγου μου για το ετήσιο τεστ ΠΑΠ και ήταν η δεύτερη φορά που ξεστόμισα αυτό που χρόνια τρέμω να...

Μια από τις πιο έντονες αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας, είναι αυτές που η γιαγιά μου ζύμωνε το πρόσφορο. Μια τελετουργία σχεδόν ιερή π...

59 ημέρες επίσημης καραντίνας για μας. 59. Και δεν ξέρω πως να νιώσω. Ποιον από όλους τους εαυτούς μου να ικανοποιήσω; Νεύρα που είναι 59 κ...

Σκεφτόμουν ότι το να ζητάμε από τον κόσμο, από τους ίδιους μας τους εαυτούς, να μην παραπονιέται ή να μην τον επηρεάζει συναισθηματικά η τω...

Έτσι. Μαντάμ θεωρούσα 20 χρόνια πριν τη σαραντάρα, και τώρα που είμαι και εγώ μια  οφείλω από σεβασμό για την τότε ασχετοσύνη μου να χαρακτ...

Στις αρχές της σχολικής χρονιάς, νομίζω τον Οκτώβριο, πήρα το μικράκι μου από το σχολείο πολύ στεναχωρημένο- πράγμα που συνέβαινε πρώτη φορ...

(Αυτό το κείμενο γράφτηκε μια μέρα, στις 4 τα ξημερώματα,  που ένιωθα ανεπαρκής, λίγη και γεμάτη ενοχές)  Σήμερα λοιπόν σηκώθηκα στις 5 γ...