Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μπισκοτοσπιτάκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μπισκοτοσπιτάκια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2020

Το πιο παραμυθένιο μπισκοτόσπιτο! (Βικτωριανό στυλ- 2020)

 Μπισκότοσπιτο φτιάχνω από όταν ο Δημήτρης Γεράσιμος ήταν δυόμιση χρόνων- αν θυμάμαι καλά! Ξεκινήσαμε με ένα βασικό σχέδιο, με κουπ πατ που μου έφτιαξε- ποιος άλλος ο πατέρας μου- και κάθε χρόνο κάτι προσθέταμε. Ένα χαγιάτι, εσωτερικό Χριστουγεννιάτικο δένδρο με δώρα, φωτισμό, μικρότερα σπιτάκια με πτι μπερ ή με σοκολάτες- μια χρονιά φτιάξαμε και ένα τρένο άκρως ξεχωριστό!

Πέρσι είχα κουραστεί, ήθελα δε, να προσπαθήσει πρώτη φορά μόνος του να δουλέψει το κόρνε ο Δημήτρης Γεράσιμος, οπότε αγόρασα ένα έτοιμο κιτ από τα lidl. Όμως εν τέλει ο μικρός δεν το ευχαριστήθηκε το ίδιο. Όπως μου είπε φέτος- είναι αλλιώς να μυρίζει όλο το σπίτι λες και είσαι μέσα στο μπισκότοσπιτο και η αλήθεια είναι πως αυτό επιτυγχάνεται μόνο όταν ψήσεις τις ζύμες- ή όταν ρίξεις τα μπετά όπως λέμε χαριτολογώντας!

Φέτος λοιπόν, πέτυχα μια δημοσίευση στην ομάδα Δεν είμαι τέλεια μαμά της Χριστίνας, από μια μαμά που είχε φτιάξει ένα υπέροχο σπίτι- βικτωριανό το οποίο με ενθουσίασε ξανά από την αρχή. Πίστευα πως δεν θα τα καταφέρουμε, μα να που τα καταφέραμε ακόμα μια χρονιά!! Κοπιάστε να σας ξεναγήσω!










Βρήκα το πατρόν, ( το οποίο μπορείτε να βρείτε και εσείς εδώ), το εκτυπωσα, τα έκοψα ώστε να έχω έτοιμα τα "κουπ πατ" και αγόρασα όλα τα απαραίτητα. Χρησιμοποιώ όπως πάντα την ίδια συνταγή για τους τοίχους από την Ελπίδα που θα βρείτε εδώ. Την χρησιμοποιώ όχι μόνο γιατί είναι νόστιμη και σταθερή, δεν χαλάει το σχήμα από τα μπισκότα, αλλά και για το σκούρο χρώμα που το προτιμώ προσωπικά στα μπισκότοσπιτα. Άλλωστε δεν τρελαίνομαι για την γεύση των gingerbread συνταγών που συνήθως βασίζουν αυτές τις κατασκευές. Δόση πάντα διπλή. Στα κουπ πατ του πατέρα μου, μου περισσεύει και αρκετή ζύμη για μπισκότα. Σε αυτά τα κουπ πατ- παραδόξως δεν περίσσεψε τίποτα. Βέβαια αυτοσχεδιασαμε και ένα έξτρα τμήμα σπιτιού στο πλάι. Αυτό που έχω αλλάξει είναι πως για royal icing, συνταγή του οποίου θα βρείτε εδώ- πλέον αγοράζω έτοιμο παστεριωμένο ασπράδι. Όχι μόνο νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια, αλλά το κυριότερο είναι πιο εύκολο. Που να σπας, να χωρίζεις και εν τέλει να πετάς κρόκους- γιατί εγώ χρησιμοποιώ πολύ royal icing. (για το συγκεκριμένο σπίτι χρειάστηκα τρία πακέτα ζάχαρη άχνη των 400γρ το καθένα). Απλώς στο έτοιμο ασπράδι θέλει λίγο λιγότερη ζάχαρη για να πετύχεις την σωστή σύσταση.

Φέτος, δοκιμάσαμε να φτιάξουμε και τζάμια και τελικά ήταν ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ! Χρειάστηκα περίπου μισό κιλό σκληρές διαφανές καραμέλες- εγώ πήρα τις o mammy της ΙΟΝ- τις έσπασα στο μουλτι μέχρι να γίνουν σκόνη και τις έβαλα στα παράθυρα πριν ψηθούν. Θέλει γενναία ποσότητα γιατί λιώνει φυσικά και χάνει τον όγκο της. Χρειάζεται για να λιώσει όσο ακριβώς χρειάζεται και το μπισκότο να ψηθεί. Περίπου ένα τέταρτο. Και με φωτισμό μέσα, (φέτος έβαλα κανονικά φωτάκια ρεύματος, όμως κάνουν και φωτάκια μπαταρίας, απλώς θα πρέπει να προνοήσετε να μπουν πριν ολοκληρώσετε το χτίσιμο), το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό! Ιδανικά, ήθελα να έχω σχεδιάσει και σταυρούς στα τζάμια- μα φοβήθηκα μην κρύψω το φως. Ίσως το δοκιμάσω του χρόνου!














Θα ακολουθήσουν και φρέσκες φωτογραφίες με το making of. Η αλήθεια είναι πως χρειάζονται δύο άτομα ειδικά για ένα περίπλοκο σχέδιο όπως το φετινό, ή απλά ένα αρκετά μεγάλο σχέδιο όπως τα προηγούμενα χρόνια. Εμένα ο Παναγιώτης είναι ο ιδανικός βοηθός γιατί η υπομονή του δεν έχει όρια- ενώ φέτος σκέφτηκε και τρόπους για να έχουμε φως και στα άλλα σημεία του σπιτιού, όπως την σκεπαστή βεράντα και το πλαινό τμήμα.







Εννοείται πως ιδανικά πρέπει να φτιάξετε τους τοίχους άλλη μέρα από αυτή του στησίματος. Όχι μόνο επειδή θα κουραστείτε πολύ, μα και επειδή καλό είναι να κρυώσουν καλά και να σταθεροποιηθούν πριν αρχίσετε να στήνετε. Η σωστή σύσταση του royal icing είναι ούτε ρευστή, ούτε πηχτή. Πρέπει όταν το πιάνετε με το κουτάλι να μην πέφτει από μόνο του. Ώστε και να κολλάει καλά και να στεγνώνει γρήγορα. 











Το μικράκι μου είχε την ιδέα να βάλουμε το έλκηθρο με τον Άγιο Βασίλη στην σκεπή, όπως και την ιδέα και εκτέλεση του τραπεζιού έξω στον κήπο με τα σκαμπό! Τα λάτρεψα και τα δυο! 




Τα δέντρα στον κήπο είναι από χωνάκια παγωτού και είναι το μόνο ΜΗ βρώσιμο μιας και δεν είχα χρώμα ζαχαροπλαστικής και τα βάψαμε με νερομπογιές.! Το λάτρεψα ΚΑι το φετινό μας σπιτάκι, και ας ήταν μια ΠΟΛΥ απαιτητική μέρα για μένα με ψύξη από το πρωί! Το λάτρεψα γιατί το μικράκι μου ΞΕΤΡΕΛΑΘΗΚΕ< μας έδωσε βραβείο καλής δουλειάς και το απόγευμα μου είπε ψυθιριστά στο αυτί, πως είμαι μαγική.... ΜΟΝΟ για αυτό, αντέχω ΤΑ ΠΑΝΤΑ. 









Μπορείτε να βρείτε το προπέρσινο μπισκοτόσπιτο μας εδώ, με ενεργά λινκ και για όλα τα προηγούμενα. Το μαγικό μας τρένο θα το βρείτε εδώ! 

Σας έψησα να φτιάξετε το δικό σας;; 

Τρίτη 18 Δεκεμβρίου 2018

Παραμυθένιο, μαιμουδένιο μπισκοτόσπιτο! (2018)

Αν δεν κάνω λάθος, είναι η πέμπτη χρονιά που φτιάχνουμε μπισκοτοσπιτάκι και κάθε χρόνο συμβαίνει το ίδιο. Βασανίζομαι να ζυμώσω, να κόψω και να ψήσω όλα τα μπισκότα που χρειάζονται, να λερώσω ένα σωρό σκεύη, το πάτωμα γεμίζει ζαχαρωτά και αλεύρια, εγώ είμαι καλυμμένη ολόκληρη στην άχνη, το μαιμούδι τρέχει αλαφιασμένο από την πολύ ζάχαρη αφού τσιμπάει ζαχαρωτά καθ' όλη την διαδικασία, εγώ απλά ελπίζω να μην πέσει πάνω στο τραπέζι πριν στεγνώσει το icing και γκρεμιστούν όλα ενώ ταυτόχρονα λέω στον Παναγιώτη με ύφος πως είναι ΣΙΓΟΥΡΑ η τελευταία χρονιά που φτιάχνω μπισκοτόσπιτο. Τότε ο Παναγιώτης μου λέει πως ΔΕΝ είναι η τελευταία χρονιά, πως ΚΑΘΕ  χρόνο λέω τα ίδια και ΚΑΘΕ χρόνο θέλω να φτιάξω και κάτι ΠΑΡΑΠΑΝΩ! (πέρσι ήταν το πιο μαγικό τρένο- δείτε το εδώ!) 

Και ξέρετε ποιο είναι το τραγικά αστείο; Πως ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ! (μην του το πείτε ότι το παραδέχτηκα και μου πάρει τον αέρα!) ΚΑΘΕ χρόνο κάνω τα ίδια και περισσότερα... Ξέρετε όμως κάτι; Τις πρώτες μέρες που έχουμε φτιάξει το παραμυθένιο σπιτάκι μας, μυρίζει το σπιτικό μας σαν να ζούμε μέσα σε ένα τέτοιο μπισκοτένιο σπιτάκι. Το μαιμουδάκι μου κάθε χρόνο χαίρεται και περισσότερο, τσιμπάει και περισσότερα ζαχαρωτά, ταυτόχρονα όμως συμμετέχει όλο και περισσότερο! Επίσης, είναι κάτι σαν τελετουργία πια μεταξύ του Παναγιώτη και εμένα αφού το φτιάχνουμε πάντα παρέα- είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να το φτιάξω μόνη- και η συνεργασία μας είναι σαν να είμαστε ένα, απολαυστική! 

Φέτος αλλάξαμε λίγο την διακόσμηση. Είναι μικρές οι λεπτομέρειες μα εμένα μου άρεσαν πάρα πολύ αυτές οι αλλαγές! Θέλετε να σας το δείξω;; (πείτε ναι!) 









Φέτος πρόσθεσα και αλμυρά στοιχεία με τους φράχτες, την σκάλα και το δρομάκι, ενώ έκανα μια επιπλέον τσαχπινιά με τον χιονάνθρωπο, το μικρό χαγιάτι πάνω από την πόρτα και τα γράμματα στο πίσω μέρος του σπιτιού. Την σκάλα την λάτρεψα πραγματικά και μου την έφτιαξε ο Παναγιώτης. 






Στην οροφή, έπαιξα κυρίως με το γλάσο και χρησιμοποίησα μόνο κουφετάκια. 




Τον χιονάνθρωπο τον έφτιαξα με τρία μεγάλα marshmallows, μερικά αλμυρά σνακ και σοκολατένια κας κας για τα μάτια και το στόμα. (δεν φαίνεται σαν να λιώνει κιόλας;;;!) 





Μπροστά στο ανθρωπάκι, που αντιπροσωπεύει πάντα τον Δημήτρη Γεράσιμο φυσικά, είναι μια ολοστρόγγυλη μπαλίτσα που έφτιαξε μόνος και την ήθελε ακριβώς εκεί και ακριβώς έτσι. Έτσι και έγινε λοιπόν! 



Το σπιτάκι μας πάντα μέσα κρύβει μερικές εκπλήξεις. Δωράκια τυλιγμένα, τα οποία φέτος είναι κουτάκια με κουφετάκια, δέντρο φυσικά και μερικά φωτάκια για να κρυφοκοιτάμε από τα παράθυρα.... 








Φέτος με ταλαιπώρησε πολύ το icing. Δεν ξέρω γιατί, δεν μπορούσα να πετύχω την σωστή πυκνότητα με ΤΙΠΟΤΑ! Μια ήταν πολύ νερούλο, ("δεν πειράζει που τρέχει μαμά, μοιάζει με γιρλάντα" με παρηγορούσε το μικράκι μου) μια ήταν πολύ πηχτό... Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα ασπράδι παστεριωμένο εμπορίου, ίσως έφταιγε αυτό. Δεν αλλάζω όμως αυτή την επιλογή με τίποτα. Πρώτον γιατί είμαι σίγουρη πως δεν θα πάθει κάτι το γλάσο και δεύτερον επειδή ήταν ΠΟΛΥ πιο εύκολο να το κάνω από το να σπάω αυγά, να χωρίζω το ασπράδι και να μου μένει και ο κρόκος! Κατά τα άλλα, όλα κύλησαν ομαλά, εκτός από δύο φορές που έριξα όλα τα κουφετάκια και τα κας κας κάτω!! ("Μαμά, πρέπει να μην βγάζεις το καπάκι πριν τα φέρεις στο τραπέζι για να μην υπάρχει αυτή η πιθανότητα" με συμβούλευε το μικράκι μου πριν αρπάξει την ηλεκτρική για να ακούσει εκστασιασμένος τον θόρυβο που κάνουν τα κουφετακια και τα κας κας όταν τα ρουφά η σκούπα!!) 

Ήμουν τόσο κουρασμένη φέτος μετά την ίωση που με τσάκισε που έφτιαξα μόνο ένα τοσοδούλικο σπιτάκι για την βρωμούσα μου. Ταπεινό και απλό ξέρω όμως πως θα το εκτιμήσει! 



Αν θέλετε να φτιάξετε και εσείς αυτό το παραμυθένιο σπιτάκι, δεν έχετε παρά να ανατρέξετε στο ΠΡΏΤΟ μας σπιτάκι εδώ όπου θα βρείτε όλα τα tips μου και όλα τα λινκ! 

Μπορείτε να δείτε και το δεύτερο σπιτάκι μας εδώ.  το τρίτο μας εδώ.  και το τέταρτο εδώ. 

Καλή επιτυχία! 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...