Κάπως έτσι μοιάζουν τα 46, χωρίς φίλτρα, χωρίς βελτιώσεις, χωρίς καν μακιγιάζ. Με μόνο σύμμαχο τον ήλιο και τη ψυχή που φαίνεται στο βλέμμα.
Και είμαι οκ με αυτό. Πάντα ήμουν. Δεν έχουν όλοι το προνόμιο να μεγαλώνουν. Να γερνάνε. (Ναι να γερνάνε). Προνόμιο είναι. Και είμαι ευγνώμων για αυτό. Άλλωστε η ηλικία είναι μόνο ένα νούμερο σωστά;
Κάποιες φορές νιώθω 46 χρόνων, άλλες 26. Άλλες νιώθω 76 και άλλες απλά αναρωτιέμαι πότε έγινα ενήλικας με τα όλα του, αφού το παιδί που κρύβεται μέσα μου, ακόμα ζει και βασιλεύει. Έτσα ν'αυτα.
Στα γενέθλια μου κάνω πάντα πράγματα που με ευχαριστούν. Με νταντεύω αν θες, γιατί δεν το κάνω πότε άλλοτε. Είμαι πολύ αυστηρή με τον εαυτό μου βλέπεις, οπότε αυτή τη μια φορά το χρόνο θέλω να κάνω του κεφαλιού μου και να με έχω στα ώπα ώπα. Επίσης είμαι άνθρωπος που αγαπά πολύ τη μοναχικότητα και φέτος περισσότερο από ποτέ, είχα ανάγκη να περάσω χρόνο με την Γιάννα. Ναι καλέ. Εμένα. Αποκλειστικά. Εγωιστικό ; Δεν πειράζει. Χρειάζεται και αυτό. Μια γυναίκα σπάνια βάζει τον εαυτό της σε προτεραιότητα. Εγώ το κάνω. Έστω και μια φορά το χρόνο.
Κανόνισα λοιπόν όλα όσα ήθελα να κάνω και απλά τα έκανα. Τόσο απλά, τόσο ουσιαστικά. Δεν έχει σημασία τι και πως. Σημασία έχει ότι σήμερα έδωσα χρόνο και χώρο στο παιδί αυτό που επιμένει να κολυμπάει, επιμένει να μένει στην επιφάνεια - όσα κύματα και όσες φουρτούνες και αν αντιμετωπίζει. Κάποια στιγμή η θάλασσα πάντα ηρεμεί. Και τότε παίρνω τις ανάσες μου, μαζεύω τις δυνάμεις μου και συνεχίζω.
Χρόνια μου πολλά λοιπόν. Θα κλείσω με τους εξής στίχους που μόνο τυχαίοι δεν είναι και αυτοί σήμερα. Αυτή τη μέρα που γέμισε με τόση ΑΓΆΠΗ ΜΟΝΟ αξημέρωτα κιόλας...
"Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε
τα χέρια θα περάσουμε στους ώμους
παλιά τραγούδια για να θυμηθούμε
ονόματα και βλέμματα και δρόμους
Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
που θυμάσαι και θυμάμαι
τίποτα δε χάθηκε ακόμα
όσο ζούμε και πονάμε
χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
μόνο τρόπο να κοιτάνε
Κι αν άλλάξαν οι φίλοι μας λιγάκι
αλλάξαμε κι εμείς με τη σειρά μας
χαθήκαμε μια νύχτα στο Παγκράτι
αλλά βλεπόμαστε στα όνειρά μας
Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
που θυμάσαι και θυμάμαι
τίποτα δε χάθηκε ακόμα
όσο ζούμε και πονάμε
χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια
μόνο τρόπο να κοιτάνε"
