Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μπάνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μπάνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 27 Μαρτίου 2018

Αισθητηριακό μπάνιο και κυνήγι αυγών μαζί!

Πέρσι είχα μοιραστεί μαζί σας την τρελή ιδέα να κάνουμε και ένα κυνήγι αυγών μέσα στο ίδιο μας το μπάνιο! Μετά από αυτό ακολούθησε φυσικά το σούπερ γενέθλιο μπάνιο μας- το οποίο είναι μακράν το αγαπημένο μου- ενώ γενικά χρησιμοποιούμε την μπανιέρα μας για διάφορα αισθητηριακά παιχνίδια, ιδίως όταν ανοίγει ο καιρός, μιας και είναι πολύ εύκολο να καθαρίσεις μετά όλο τον χαμό! (δες εδώ

Φέτος δεν ήμουν σίγουρη αν ήθελα να επαναλάβουμε το κυνήγι αυγών μέσα στο μπάνιο, πιο πολύ επειδή ειλικρινά δεν ήξερα τι να αγοράσω που να του αρέσει, να χωράει στα αυγά και να μπορεί να παίξει με αυτά στο νερό. Το μαιμούδι όμως τα θυμάται όλα και άρχισε τις νύξεις σχετικά με το πότε θα το κάναμε. Υπέκυψα λοιπόν η μάνα και διοργανώσαμε ακόμα μια φορά το πιο ξεχωριστό αισθητηριακό μπάνιο! 



Μόνο που αυτή την φορά αγόρασα ότι ήθελα. Σκέφτηκα πως έχει μεγαλώσει αρκετά ώστε να περιμένει να παίξει με τα καινούργια του παιχνιδάκια μετά το μπάνιο. Και είχα δίκιο. Είχα φυλάξει τις ίδιες θήκες με πέρσι και αφού έβγαλα τα περισσότερα αντικείμενα από την συσκευασία τους τα τύλιξα πρώτα καθένα ξεχωριστά σε πλαστικές σακούλες τροφίμων ώστε να είμαι σίγουρη πως δεν θα βραχούν μέσα στο νερό μέχρι να τα ανοίξουμε. Σε ένα αυγό έκανα το ίδιο με ένα γλειφιτζούρι γιατί ήξερα από το μπάνιο γενεθλίων του πως το θεωρεί πολύ ξεχωριστή έκπληξη και θα του άρεσε πολύ. (όπως και έγινε!)





Αυτό που μου έκανε πολύ εντύπωση είναι πως ενώ πέρσι τον κρατούσε μετά βίας ο Παναγιώτης να μην μπει μέσα στο μπάνιο όσο έτοιμαζα την έκπληξη, φέτος παρότι ήμασταν τα δυο μας όταν το οργάνωσα- το μικράκι μου περίμενε με υπομονή στο δωμάτιο του και ούτε μια φορά δεν προσπάθησε να μπει μέσα ή έστω να κρυφοκοιτάξει! Πράσινο χρώμα ζαχαροπλαστικής επέλεξα αυτή την φορά για το νερό. Τα άχυρα δεν βούλιαξαν όπως πέρσι- (τα πήρα από το γνωστό πολυκατάστημα παιχνιδιών)- διαλύθηκαν όμως πολύ μέχρι να τελειώσουμε το μπάνιο και βασανίστηκα να τα καθαρίσω, θα είμαι ειλικρινής. (για να μην βουλώσει το σιφόνι αναγκάστηκα να βάλω ένα ψιλό σουρωτηράκι που έχω πάνω σε αυτό ώστε να μην περάσουν μαζί με το νερό. Ήταν όμως μια διαδικασία χρονοβόρα και κουραστική. Του χρόνου σκέφτομαι να κάνω απλά ΠΟΛΎ ΠΟΛΎ αφρό- που θα είναι και χρωματιστός από το χρώμα- και να κρύψω από κάτω τα αυγά...!) 




Το γεγονός από την άλλη πως δεν μπορούσε να παίξει απευθείας με τα καινούργια παιχνίδια, μόνο σε καλό βγήκε αφού ασχολήθηκε πολύ περισσότερο με τα άχυρα- πράγμα που είναι και ο πρωταρχικός σκοπός - να ξεπεράσει τυχόν αισθητηριακά θέματα που έχει. (και έχει). 

Στο τέλος με βοήθησε μάλιστα να καθαρίσουμε, (ξέπλυνε όλες τις πλαστικές θήκες) και εννοείται πως μόλις βγήκαμε συνεχίσαμε το παιχνίδι με τα καινούργια του αποκτήματα, (μερικά τα έχουμε ήδη μοιραστεί στις δραστηριότητες μας- άλλα θα ακολουθήσουν!) 

Τι λέτε; Θα το τολμήσετε; (αν δεν έχετε μπανιέρα μην ξεχνάτε την επιλογή της μικρής πλαστικής πισίνας...) 

Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017

Ένα ιδιαίτερο μπάνιο...γενεθλίων!

Τα γενέθλια μπορούν να γίνουν ξεχωριστά, με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Αυτοί οι τρόποι δεν χρειάζεται να περιλαμβάνουν καν ένα πάρτι. 

Μπορεί να είναι να ξυπνήσει το μικράκι μας, (ή και το μεγάλο μας,  κανένα παιδί δεν είναι αρκετά μεγάλο για τέτοιες εκπλήξεις), σε ένα δωμάτιο γεμάτο μπαλόνια. 

Μόλις ξυπνήσει να φανερώσουμε ένα λαχταριστό cupcake με το πρώτο κεράκι της ημέρας πάνω. Τραγουδήστε το τραγούδι πριβέ και θα με θυμηθείτε.  (γιατί αν κάτι είναι απαραίτητο ακόμα και χωρίς πάρτι, είναι να σβήσουμε έστω και ένα κεράκι!) 

Αν είναι εφικτό,  κάνουμε εκείνη την ημέρα ότι θέλει ο εορτάζοντας. Η μέρα του ανήκει και χατίρια δεν χαλάμε. 

Το βράδυ πριν κοιμηθεί, ακόμα και αν έχουν προηγηθεί όλα αυτά, εμφανίζουμε και πάλι ένα λαχταριστό γλυκάκι με το τελευταίο κεράκι της ημέρας, τραγουδάμε πριβέ το γενέθλιο τραγουδάκι και επιμένουμε να κάνει την πιο σημαντική ευχή πριν το σβήσει. 

Εκτός από όλα αυτά όμως έχω ακόμα μια ιδέα- η συγκεκριμένη μπορεί να είναι για μικράκια- με λίγες παραλλαγές όμως γίνεται πολύ καλή και για μεγαλύτερα παιδιά! (ιδίως κορίτσια- όμως και στα αγόρια πάντα κάτι μπορούμε να σκεφτούμε!) 

Ένα ξεχωριστό γενέθλιο μπάνιο! 


Όλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο όταν του ετοίμασα ένα αισθητηριακό μπάνιο συνδυασμένο με κυνήγι αυγών.  Από τότε είχα αποφασίσει να κάνουμε και γενέθλιο μπάνιο, σίγουρη ότι θα είναι ακόμα πιο ξεχωριστό. (και πράγματι ήταν!)  



Θα χρειαστούμε: 

  • Μπαλόνια κανονικού μεγέθους 
  • Μικρά δωράκια χωρίς αιχμηρές γωνίες τα οποία να μπορούμε να περάσουμε από το στόμιο του μπαλονιού πριν τα φουσκώσουμε. (δεν χρειάζεται να είναι πάντα παιχνίδι. Μπορεί να είναι και γκλίτερ, πούλιες, πον πον, μικρά κοχυλάκια ότι βάζει η φαντασία σας- εγώ σε ένα έβαλα ένα γλειφιτζούρι που ήταν μακράν το αγαπημένο του!) 
  • Χρώμα ζαχαροπλαστικής. (μπλε και κίτρινο) 
  • Μερικά σημαιάκια για στολισμό- (προαιρετικά) 
  • Μερικά ακόμα δωράκια να κρύψουμε πίσω από σαμπουάν και σφουγγάρια. (προαιρετικό!) 
  • Κάτι για να σκάσουμε τα μπαλόνια. 
  • Καλή διάθεση και άφθονο χρόνο για πλατσούρισμα! 
  • Και αν δεν έχετε μπανιέρα δεν πειράζει. Χρησιμοποιήστε μια φουσκωτή πισίνα- σίγουρα έχετε μια τέτοια!
Βάζουμε τα δωράκια, ένα σε κάθε μπαλόνι, και φουσκώνουμε. Στολίζουμε αν θέλουμε, βάζουμε το νερό στην μπανιέρα και ρίχνουμε μέσα τόσο μπλε χρώμα ζαχαροπλαστικής όσο να θυμίζει την πιο δροσερή θάλασσα. Βάζουμε μέσα και τα μπαλόνια- εγώ είχα φουσκώσει και δυο άδεια ώστε να μείνουν μέσα να παίζει εφόσον τα άλλα θα τα σκάγαμε. Παίζουμε χαρούμενα τραγούδια στο ραδιόφωνο και φωνάζουμε το μικράκι μας να δει την υπέροχη έκπληξη! 






Αρχικά το αφήνουμε να εξερευνήσει τα μπαλόνια κουνώντας τα ώστε να καταλάβει τι έχει μέσα ή να δει ξεκάθαρα αν το χρώμα το επιτρέπει τι έχει μέσα. Υπολογίζουμε πως όταν τα σκάσουμε κάποια αντικείμενα ενδέχεται να εκτοξευθούν πραγματικά- οπότε ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ! (Εμείς φορούσαμε κάτι πλαστικά γυαλιά happy birthday που μας έσωσαν από το να μας χτυπήσει ένα κοχύλι στο ματάκι. ) Μετά αρχίζουμε και σκάμε τα μπαλόνια και παίζουμε ασταμάτητα! 



Μόλις φαίνεται να έχει βαρεθεί εμφανίζουμε το κίτρινο χρώμα και ζητάμε να το ρίξει στο νερό ώστε να δούμε τι θα γίνει... Μπορούμε από μπλε να το κάνουμε πράσινο με χρώμα... κίτρινο;;; (αν το έχουμε βάλει το χρώμα σε μπαλόνι νερόμπομπας ακόμα καλύτερα!) 

Και αρχίζουμε τα πειράματα... Και παίζουμε και πλατσουρίζουμε. Μέχρι να βαρεθούμε!



Εμένα επέμενε μετά να ρίξει και το κόκκινο για να δει τι θα γίνει και ειλικρινά ήταν απαίσιο θέαμα! Τόσο πριν ανακατευτεί, όσο και αφότου ανακατεύτηκε! 



Αφού το απολαύσουμε, κάνουμε το συνηθισμένο μας ντουζάκι και φοράμε τα πιο ξεχωριστά μας πυτζαμάκια! (εγώ από πέρσι του ζωγραφίζω μια φανελίτσα ειδικά για τα γενέθλια του. Το λατρεύει!) 

Αυτό ήταν! Έχουν περάσει τέσσερις μέρες από το δικό μας ξεχωριστό μπανάκι και το μαιμούδι ακόμα το συζητάει! 

Τολμήστε το! Τα μικράκια σας θα το λατρέψουν και θα ΣΑΣ λατρέψουν! 

(για έφηβα κορίτσια δεν νομίζω πως χρειάζεται διευκρινήσεις για το πως να διοργανώσετε ένα άκρως πριγκιπικό μπάνιο! Τώρα για αγόρια... αφήστε με να το σκεφτώ... Μέχρι να χρειαστεί κάτι θα έχω σκεφτεί είμαι σίγουρη!) 

Παρασκευή 9 Ιουνίου 2017

Μια άδεια βάρκα πάνω στην άμμο... (και μια γεμάτη καρδιά...)

Στην προσπάθεια του μικρού μας να ξεπεράσει το πρόσφατο τραυματικό γεγονός με το "μάθημα κολύμβησης" και ιδίως μετά το πρόσφατο πρώτο μπάνιο μας για φέτος στην θάλασσα κατά το οποίο οι οδυνηρές αναμνήσεις τον κατέκλυσαν αποτρέποντας τον από το να βουτήξει καν τα πόδια του- μου είχε ζητήσει να του πάρω μια βαρκούλα για να είναι αυτός μέσα όσο εμείς κάνουμε το μπάνιο μας. 

Από την στιγμή που έτσι ένιωθε ασφάλεια να μπει ξανά στο νερό, δεν είχα καμία άλλη επιλογή από το να βρω ότι ακριβώς μου ζητούσε. Ενθουσιασμένος ακόμα μια φορά, περίμενε με ανυπομονησία να πάμε. Πόσο απογοητεύτηκε όταν ο καιρός χάλασε ακριβώς την μέρα που θα πηγαίναμε αλλά και την επόμενη-  ράγισε η καρδιά μου με την λαχτάρα του να ξεπεράσει ότι έγινε μα και με την λαχτάρα του να απολαύσει ξανά την θάλασσα που απλά λατρεύει από τόσο δα μωράκι...

Σήμερα λοιπόν πήγαμε για το δεύτερο μπάνιο μας. Και αυτή η βαρκούλα δεν άγγιξε ποτέ την θάλασσα. Διότι το μικρό μου το αγόρι- το γενναίο αυτό και ξεχωριστό αγόρι- το μικρό μα τόσο μεγάλο αυτό μαιμούδι που αχνοφαίνεται να τρέχει όλο ανυπομονησία προς την θάλασσα,  όπως βρήκε την δύναμη να σκεφτεί μια λύση για να μας ακολουθήσει μέσα στα νερά, έτσι και σήμερα βρήκε το θάρρος- εντελώς μόνος του- να βουτήξει μέχρι τους μηρούς σχεδόν και να μην χορταίνει να τρέχει μπρος πίσω, πίσω μπρος- οριοθετώντας μόνος τα όρια που ήθελε.  


Και κάπου εκεί και εγώ, να βγάζω βιαστικά αυτή την φωτογραφία, πριν τρέξω με περισσότερη λαχτάρα και από αυτόν- να τον καμαρώνω που είναι τόσο δυνατός και πεισματάρης- να κρύβω τις κομμένες μου ανάσες με κάθε στραβοπάτημα του, να χαμογελάω σαν να μην τρέμει κάθε φυλλοκάρδι της ψυχής μου, να εύχομαι να μην φαίνεται στο βλέμμα μου η βαθιά κρυμμένη θλίψη, που το αγόρι μου αναγκάστηκε να ζήσει κάτι τόσο έντονο, τόσο αρνητικό ,τόσο μικρός... 

Και η καρδιά μου να κοντεύει να σπάσει... Από ευτυχία. Και ευλογία. Και αυτή την έγνοια του γονιού που δεν φεύγει ποτέ. Δεν καταλαγιάζει με τα χρόνια αλλά εντείνεται... Μαζί της όμως και η ευτυχία. Και η ευλογία. 

Μαιμούδι μου... Κάθε καλοκαίρι-  από το πρώτο κιόλας που γεννήθηκες- σου υπόσχομαι πως αυτό θα είναι το πιο ξεχωριστό καλοκαίρι της ζωής μας... Το ίδιο σου υποσχέθηκα και φέτος. 

Και ξέρεις πια νομίζω καλά. Υποσχέσεις δεν αθετώ... 

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Λίγη άμμος, λίγα κουβαδάκια και τα αγόρια μου!

Ε ναι λοιπόν! Κάναμε το πρώτο μας μπάνιο στη θάλασσα! 

Και ήταν υπέροχα.... 

Παρά την λίγη συννεφιά, δεν πτοηθήκαμε.  Ξεκινήσαμε πρωί πρωί τα τρία μας ώστε να προλάβουμε να βουτήξει ο Δημήτρης μεταξύ του πρωινού και του δεκατιανού- αλλά να παίξει και ενδιάμεσα μέχρι να χωνέψει. 

Και έτσι και έγινε. Το παραλιακό μαγαζί ήταν ακόμα κλειστό όταν φτάσαμε, μα εμείς άψογα οργανωμένοι όπως πάντα, είχαμε μαζί ότι χρειαζόμασταν.! Απλώσαμε κουβαδάκια και λοιπά στην ακρογιαλιά και αφήσαμε το μαιμουδάκι να αφηνιάσει... 




Η θάλασσα φυσικά ήταν αρκετά κρύα μα πολύ αναζωογονητική! Ο Δημήτρης δεν έδειξε να ενοχλείται καθόλου από τη θερμοκρασία, αντίθετα ξετρελάθηκε, ενώ εφαρμόσαμε όλα όσα έχουμε μάθει στο μάθημα και το καταδιασκεδάσαμε. Χορτάσαμε κακαριστά γελάκια όταν βουτούσαμε με τον Παναγιώτη εναλλάξ μέσα και βγαίνοντας απότομα κάναμε "Τσααα!!" στο μαιμουδάκι, που μας περίμενε κάθε φορά και με περισσότερη ανυπομονησία! 

Εννοείται ότι πρέπει να ήπια το πολύ τρεις γουλιές καφέ και δεν έκατσα καθόλου στη ξαπλώστρα, (όχι βέβαια και να ξαπλώσω!!), όμως άξιζε και με το παραπάνω- άσε που μετά από 3 χρόνια απουσίας μου από τις θάλασσες λόγω του ιστορικού μου- δεν μπορώ να περιγράψω πόσο ανάγκη το είχα... 

Σήμερα λοιπόν ήταν το πρώτο από πολλά μπάνια που θα ακολουθήσουν, και πείτε με υπερβολική, πείτε με μέχρι και γραφική, μα όταν αυτά τα ποδαράκια ένιωσαν για πρώτη φορά τη υπέροχη και θεραπευτική αλμύρα των δικών μας θαλασσών, ε, ναι- συγκινήθηκα... 

Κουκουβά... 



https://www.facebook.com/toimerologiotismamasyiannas?ref=hl

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

Το μπάνιο του μικρού είναι ένας μικρός τιτανικός! Θυμάμαι μόλις γύρισα σπίτι από το νοσοκομείο η νούμερο ένα ανησυχία μου ήταν πως, (ΠΩΣ Παναγίτσα μου;;;) θα τον κάνω μπάνιο... 

Μου φαινόταν τόσο μικρός και εύθραυστος και έτρεμε η ψυχούλα μου κάθε φορά... Που να ήξερα πως ενώ το μαιμουδάκι  μου τότε κουλουριαζόταν και υπέμενε στωικά όλη τη διαδικασία κάνοντας την, (στην πραγματικότητα και όχι στο φαντασιόπληκτο μυαλό μου), εξαιρετικά εύκολη, θα εξελισσόταν στη πορεία σε έναν ατρόμητο ταραχοποιο των νερών;; (Κάνοντας τη διαδικασία εξαιρετικά δύσκολη ΚΑΙ στη πραγματικότητα και στο φαντασιόπληκτο μυαλό μου!) Και επειδή πλέον δεν είμαι τόσο ψαρωμένη όσο στην αρχή και είμαι και κομματάκι πονηρεμένη, νομίζω (νομίζω λέω) πως με το καιρό θα δυσκολεύει όλο και περισσότερο... 

Έχω άδικο; 

Να πάρω από τώρα ζώνη για το λουμπάγκο; Να εξαφανίσω μια και καλή όλα τα διακοσμητικά που του τραβάνε τη προσοχή, (τόσο που κυκλοφορεί με το ένα χέρι μονίμως απλωμένο μπας και πιάσει κάτι ο δόλιος!) ή να τα μεταφέρω κάθε φορά για την ώρα του μπάνιου και να τα επιστρέφω όπως κάνω τώρα; Τι να κάνωωωω;;; Να αφήσω τη σφουγγαρίστρα μόνιμα στο μπάνιο για την καθιερωμένη μας λιμνούλα; Να μπω τελικά μαζί του και εγώ αφού εν τέλει μούσκεμα γίνομαι; Τα πλαστικά παπάκια κάθε πότε να τα ανανεώνω; (γιατί είμαι σίγουρη πως πιάνουν του κόσμου τη μούχλα μέσα και σιχαίνομαι...) 

Όπως και να έχει, ακόμα και αν στο τέλος κάθε μπάνιου μας είμαι ξεθεωμένη και πάντα βρεγμένη, είναι από τις καλύτερες στιγμές μας, με άπειρα γελάκια, μανιακά πλατσουρίσματα και με μιας ώρας γαλήνιου ύπνου μετά (άρα και μιας ώρας προσωπικού χρόνου για τη μαμά να πιει έναν καφέ βρε αδελφέ) αφού μάλλον ξεθεώνεται και αυτός τρομάριτσα μου... 

https://www.facebook.com/toimerologiotismamasyiannas



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...