Monkey Talk- Ή αλλιώς τι άκουσα από το μαιμούδι πρόσφατα...

Με όσα έγιναν από τον Αύγουστο- δυστυχώς δεν κατέγραψα αρκετές ατάκες του μαιμουδιού. Κάποιες συναισθηματικά φορτισμένες έγιναν ανάρτηση από μόνες τους. Πάρα πολλές σχετικά με την απώλεια μας- ίσως καταφέρουν να βρουν τον δρόμο τους σε ένα κείμενο που να αφορά πως να αντιμετωπίσουμε την δική τους απώλεια και πως την βιώνουν τα ίδια τα μικρά μας. Τώρα που βρίσκουμε και πάλι τους ρυθμούς μας και τους εαυτούς μας- ώρα για λίγη υπέροχη- μαιμουδίσια λογική... 


Έκοψε πρόσφατα ο πατέρας μου το χέρι του άσχημα σε μια τριανταφυλλιά την ώρα που έπεσε και πήγε να κρατηθεί γιατί κρατούσε την μικρή. Επειδή αμέσως μετά πήγαμε όλοι μαζί βόλτα στην παιδική χαρά, τα παιδιά είδαν το τραύμα του πατέρα μου- που σίγουρα δεν ήταν όμορφο. Την επόμενη θα πηγαίναμε στην Σουλτάνα για καφεδάκι. Με ρωτάει λοιπόν ο Δημήτρης Γεράσιμος ποιοι θα είναι εκεί. Του λέω και απαντάει απογοητευμένος: 

- Ωχ θα είναι και ο πατέρας σου; (έτσι αναφέρεται πλέον στον παππού του!) Ωχ και δεν αντέχω να βλέπω πάλι όλα αυτά τα κόκκινα στα χέρια του!!! 

#ΕμΜαςΑκουειΟΠατέραςΜουΑνΤουΛέμεΝαΤαΚαλύπτει;; #Όοοοοχι #ΔενΑντέχειΤοΠαιδί #ΓιαΙατρικήΔενΤονΒλέπω

Όταν κάνει κάποια χαζομάρα με την οποία μπορεί να χτυπήσει τον ρωτάω: 

-Δική σου η ιδέα; 
-Όχι. Του εγκέφαλου μου μαμάααα.... 

#ΈλαΒρεΜαμά #Χαζομάααρες 

Στο ίδιο μοτίβο μια μέρα τον βλέπω να χτυπάει το κεφάλι του με το χέρι του. 

-Γιατί χτυπάς τον Δημήτρη Γεράσιμο μου;; ρωτάω αστειευόμενη. 
-Δεν χτυπάω εμένα μαμά. Χτυπάω τον εγκέφαλο μου. Γιατί μου έδωσε την ιδέα να σε χτυπήσω και αυτή δεν είναι καλή ιδέα το ξέρω. 

#Εεεεεε; #ΠάλιΚαλάΠουΤοΞέρει #ΤιΤουΈκαναΚαλέ; #ΤαΠιάταΈπλεναΗΔόλια

Κάθε, μα κάθε φορά, που περνάμε έξω από περίπτερο ή στον "απαγορευμένο" διάδρομο στο σούπερ μάρκετ: 

-Μαμάααα πεινάωωωω. Πεινάω πολύυυυ. Πεινάω τόσο που πονάει η κοιλίτσα μου. 
-Αγόρι μου. Να πάμε να πάρουμε ένα κουλούρι Θεσσαλονικής. 
-Όχι, όχι κάτι άλλο...
-Τυροπιτάκια; 
-Όχι, όχι κάτι άλλο...
-Τσουρεκάκι;
-Όχι, όχι κάτι άλλο... 
-Τι άλλο καρδιά μου; 
-Μια ΛΙΧΟΥΔΙΤΣΑΑΑΑΑΑΑΑΑ 

#ΕΜαΠεςΤο #ΚάθεΜαΚάθεΦορά #Οιμε #ΜαΠεινάειΤόοοοσοΠολύ

Κάποιο απόγευμα είμαστε στο σπίτι της Σουλτάνας. Κουβεντιάζω με την νταντά της μικρής στην κουζίνα. Ακούγεται πολύ ησυχία και πάμε στο σαλόνι που ξέρουμε ότι είναι τα δυο τους, και βρίσκουμε τα μισά πράγματα της βρωμούσας πάνω στον καναπέ γιατί όπως είπε η μικρή" Φορτώνουμε το φορτηγάκι για να πάμε στο χωριό θείααααα" Αφού ξεπερνάω το σοκ ρίχνω ένα βλέμμα αυστηρό στον Δημήτρη Γεράσιμο και μου λέει: 

-Μαμά. Εγώ της είπα. Ο εγκέφαλος της δεν της έδωσε καθόλου καλή ιδέα.... 

#ΕνώΟΔικόςΣου.. #ΣυμμετοχήΧωρίςΕυθύνη 

Στον διάδρομο του σπιτιού μας έχω κορνίζες με φωτογραφίες μας. Κατά διαστήματα κάποιες τις ανανεώνω. Έτσι πρόσφατα άλλαξα μια βάζοντας μια φωτογραφία από τα τέταρτα γενέθλια του μικρού που είναι ο πατέρας μου με τον Παναγιώτη. Η κορνίζα αυτή τυχαίνει να είναι απέναντι από την πόρτα του δωματίου του. Μετά από μερικές μέρες με ρωτάει: 

-Μαμά; Αυτή την φωτογραφία θα την αφήσεις εκεί; 
- Ναι καρδιά μου γιατί; 
-Βαριέμαι να βλέπω τον πατέρα σου εκεί κάθε μέρα! 

#ΔενΤουΤοΈχωΠειΑκομα #ΘαΜαςΚόψειΤοΧαρτζιλίκι #Καταστραφήκαμε

Γενικότερα δεν πολυβλέπουμε τηλεόραση στο σπίτι, ιδίως όταν είναι ξύπνιος ο μικρός και κυρίως τα "συμβατικά" κανάλια διότι πραγματικά δεν υπάρχει έλεγχος στο τι θα δει και τι θα ακούσει. Κάποιο Σαββατοκύριακο όμως που βλέπαμε "Φιλαράκια" με τον Παναγιώτη χάζευε και αυτός. Στο διάλειμμα για διαφημίσεις έβαλε τρέιλερ για τους 300. Κοιτάει λίγο έντρομος στην αρχή μετά κλείνει τα μάτια και φωνάζει: 

-ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΑΥΤΌ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ! ΕΙΝΑΙ ΒΛΑ-ΚΕΙΑ!

#ΠαιδάκιΜουΌΜορφοΕσύ

Ένα μεσημέρι έπαιζε στην κλειδαρότρυπα. Δεν έδωσα σημασία γιατί έχω μαζέψει όλα τα κλειδιά από τις εσωτερικές πόρτες. Ξαφνικά μου λέει: 

-Μαμά. Μπορείς να μου βρεις κάτι μακρύ, λεπτό και σαν να έχει πιάσιμο; 
-Γιατί; ρωτάω
-Έριξα το κέρμα μου μέσα στην κλειδαρότρυπα, μου ομολογεί όλο παράπονο, και δεν μπορώ τώρα να το βγάλωωωω...
Του προτείναμε να του δώσουμε άλλο κέρμα, ΟΧΙ ήθελε να βγάλει αυτό. Με τα πολλά, σκεφτήκαμε με τον Παναγιώτη το τσιμπιδάκι για τα φρύδια και άρχισε η επιχείρηση απεγκλώβισης του εικοσάλεπτου. Ενώ γινόταν όλο αυτό, ο Δημήτρης Γεράσιμος έφυγε τρέχοντας στο δωμάτιο του φωνάζοντας: 

-ΦΕΥΓΩ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΒΛΈΠΩΩΩΩ!

(να μην τα πολυλογώ, δουλειά δεν γινόταν- όσο το μαιμούδι δεν μπορούσε να βλέπει φέραμε ένα άλλο εικοσάλεπτο και ισχυριστήκαμε πως το βγάλαμε!) 

#ΤσΤσΤσ #ΣανΔενΝτρεπόμαστε  #ΜαλλονΔενΤονΒλεπωΟυτεΓιαΜηχανικό

Έχει μερικές μέρες που αφού φάει το φαγητό του, αφού φάει την λιχουδίτσα του, (εμ τι;), ζητάει να φάει και ένα λουκάνικο φρανκφούρτης- σκέτο-  που όμως το ονομάζει hot dog. (τα "καλά" του Mickey είναι αυτά! Εμείς δε, επειδή φτιάχνω αρκετά συχνά corn dogs, έχω συνήθως στο σπίτι αυτά τα λουκάνικα). Του έκανα την χάρη την πρώτη μέρα, την δεύτερη όχι, την τρίτη συνεχόμενη μέρα μόλις μου το ξαναζητάει του λέω: 

-Παιδί μου το έχεις ρίξει στο τρελό;;; 
-Όχι μαμάαα. Το έχω ρίξει στο hot dog! 

#ΑμΠεςΤοΈτσι #ΤώραΚατάλαβα #Κλαίω

Είμαστε στο- δυτικό-  δωμάτιο μου την ώρα που νυχτώνει. Ξαφνικά κοιτάει τις γρίλιες στο παράθυρο και λέει: 

-Πολύ περίεργο. Στο δωμάτιο μου είναι νύχτα. Στο δικό σου όχι.... 

(και κάπως έτσι εξηγήσαμε τι εννοούμε όταν λέμε δυτικό και ανατολικό δωμάτιο... Και όλα αυτά από λίγο φως που βλέπει από τις γρίλιες) 

#ΕμΓιαΑυτόΞυπνάειΑπόΤις6 #ΉθελαΑνατολικοΓιαΤοΠαιδί #ΔενΉξεραΔενΡώταγα 

Όταν ήμουν έγκυος με τις αιμορραγίες, (έχω αποβάλει για όσους δεν το γνωρίζετε), ο Δημήτρης Γεράσιμος είχε πολύ αγωνία να με προσέχει και να μην με "ταλαιπωρεί" όσο ήμουν κλινήρης. Κάποιο βράδυ που κοιμόμασταν παρέα, είχε πυρετό και πολύ ανήσυχο ύπνο φυσικά. Ξαφνικά πετάχτηκε από τον ύπνο του λέγοντας μου: 

-Είσαι καλά; Νόμιζα ότι έπεσα πάνω σου, δεν έπεσα σωστά; 

#ΨυχήΜου 


κξκφκγγησκ😂








😂

Monkey talk- ή αλλιώς τι ακούει μια μαμά από ένα μαιμούδι 4 χρονών και 2 μηνών!

Αυτό τον μήνα δεν τον προλάβαινα... Ούτε ξέρω πόσες θα γράψω, αρχίζω και όπου βγάλει...


Βγαίνω από το σπίτι για να πάω κομμωτήριο και μένει ο Δημήτρης Γεράσιμος με τον Παναγιώτη. Δεν προλαβαίνω να κλείσω την πόρτα και ακούω το παλιομαιμούδι: 

- Τώρα που έφυγε μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε !!! 

#ορίστε #οτιθελουν #λεςκαιεγωεχωχουντα 

Είμαστε βόλτα τα δυο μας. Τον κοιτάω με λατρεία. 

-Μικρούλη μου... 
-Μεγάλη μου... 

#ΑλήθειαΛέειΤοΠαιδί #ΑπατεώναΜουουου

Στα γενέθλια του πήρε τόσα δώρα και όλα παραγγελία από τον ίδιο. Σε ένα από τα πολλά playmobil του έτυχε ένα κουτί φαρμακείο που δεν έκλεινε. Μου το δίνει και κοιτώντας το καλύτερα είδα ότι ήταν ελλατωματικό. Του εξηγώ τι συμβαίνει. 

- Οοοο. Δεν το πιστεύω! Μου έτυχε μέχρι και ελλατωματικό playmobil! Πόσο τυχερός είμαι;;; 

#ΚαιΤοΕννοούσε #ΓιατίΕίναιΣπάνιο #ΆραΤυχερόςΕίναιΠράγματι!

Ακόμα ένα απόγευμα που με παρακαλάει για λιχουδίτσα και αρνούμαι σθεναρά. 

-Σε παρακαλώ μαμάααα... Μια μικρή έκπληξη, τόσο μικρή... Όσο το μάτι μου. Είναι αρκετά μικρή;;; 

#ΒρεΤιΠάθαμε 

Ήταν να φύγουμε για Μονεμβάσια την επόμενη μέρα και ήταν η ώρα του ύπνου. Μου λέει: 

-Μαμά. Το μαξιλαράκι μου να μην ξεχάσεις να πάρεις. 

-Ναι καρδούλα μου το έχω γράψει στην λίστα, δεν θα το ξεχάσω. 

-Μα καλά βρε μαμά, όλα τα θυμάσαι;;; 

#ΕίμαιΠολυΕργαλείο #ΤοΞέρω 

Πλένουμε το αυτοκίνητο πριν φύγουμε για διακοπές. Έχει κατέβει και χαζεύει τον πατέρα του φυσικά. Ξαφνικά: 

-Μπράβο σου μπαμπά που πλένεις το αυτοκίνητο! Καλά κάνεις! 

#Είπαμε #ΠάνωΑπόΌλαΑναγνωρίζουμεΤουςΚόπουςΤουΑλλου

Είμαστε στην Μονεμβάσια σε μια παραλία αρκετά μακρυά από το ξενοδοχείο μας για την οποία τον κούρασε η διαδρομή. Στην παραλία ωστόσο παραδέχεται: 

- Μου άρεσε αυτή η παραλία πολύ. 
-Εντάξει. Να ξαναέρθουμε τότε αύριο. 

Το σκέφτεται λίγο και συνειδητοποιώντας την απόσταση λέει: 

-Όχι εντάξει. Θα την θυμάμαι αυτή την σκηνή. Δεν χρειάζεται να ξαναέρθουμε! 

#ΑπατεώναςΛέμε

Κάνω λοιπόν ετοιμασίες για της Παναγίας και ο Δημήτρης Γεράσιμος έχει ακούσει ότι θα φτιάξω παπουτσάκια. Δείχνει έντονο ενδιαφέρον για αυτά, μεγάλη η αγωνία του πότε θα τα φτιάξω. Με τα πολλά, αφού έχω φτιάξει κυμά, έχω τηγανίσει μελιτζάνες και γεμίζω, τον φωνάζω να δει.

-ΑΥΤΑ είναι τα παπουτσάκια;;; ρωτάει με απογοητευμένο ύφος..
-Ναι καρδιά μου, κοίτα δεν μοιάζουν με παπουτσάκια;
-ΌΧΙ. Εγώ νόμιζα πως ήταν μπισκότα. Εγώ πάντως από ΑΥΤΆ τα παπουτσάκια ΔΕΝ θα φάω!!! 

#λογικό #ΜεΤοσαΜπισκοταΤοσαΧρονιαΤοΜπερδεψαΤοΠαιδι#ΣαγιονάρεςΕχουμεΦαει #ΓυαλιάΗλιουΕχουμεΦαει#ΠατουσακιαΕχουμεΦαει #Μπαλονια #Φανάρια #Μαιμουδακιακαιλιονταρια#ΛογικοΝαΘελειΚαιΠαπουτσακια

-Μαμά, θυμάσαι την μέρα που άγγιξα αληθινά μια βρωμούσα και μου πέταξε βρώμα;

-Ναι αγάπη μου, θυμάμαι. 

-Δεν μου αρέσουν ΚΑΘΟΛΟΥ οι βρωμούσες! Εκτός από την μπουμπού. Η μπουμπού μου αρέσει. 

#ΜόνοΗΨεύτικηΒρωμούσαΑπόΤονΚάτωΌροφο 

Μου λέει κάποια μέρα ένα αστείο. Δεν θυμάμαι τι γιατί μόλις το ολοκλήρωσε συμπληρώνει με ύφος λάγνο: 

-Το πιασές;;; Μαγκιά εεεε;;;

#Παρακαλώ; #ΠωςΕίπατε; #Ορίστε;;; 

Στο ίδιο μοτίβο, στις αγαπημένες φράσεις που αποκτά κατά καιρούς έχουμε το: 

-Όχι καλέ. Αυτό να μην το ξαναπείς. Μην σου πω να μην το ξαναπώ ούτε εγώ! 

#Εντάξει #ΔενΤοΞαναλέω #ΟύτεΕσυΌΜως

Μια φράση που- όπως μπορείτε να φανταστείτε όσες έχετε νήπια-  λέω διαρκώς είναι η: "Μα καλά. Πόσες φορές πρέπει να σου το πω;" Ένα απόγευμα λοιπόν που του ζητάω για δέκατη φορά να φορέσει τα παπούτσια του, ενώ πηγαίνει επιτέλους, μονολογεί: 

-Πόσες φορές πρέπει να μου το πεις;;; Ε;;; 

#ΈλαΜουΝτε #Πόσεεες;;;

Κάποια μέρα τον χαζεύω ενώ χοροπηδάει, φτάνει σε ράφια που δεν έφτανε, να κάνει όλα αυτά που ξαφνικά έμαθε να κάνει... Τον αρπάζω λοιπόν, τον αρχίζω στα γαργαλητά και του λέω:

-Πότε μεγάλωσες τόσο πολύ μου λες;;;; 

-Μαμάααα... Εσύ ξέρεις! Παιδί σου είμαι, γίνεται να μην ξέρεις;;; 

#ΔενΓίνεται #ΠαιδίΜουΕσυ

Κάποια μέρα πάμε θάλασσα τα δυο μας. Είναι αρκετή απόσταση η παραλία που πηγαίνουμε φέτος, και επειδή πότε πάω από εθνική, πότε από τον παλιό- εκείνη την ημέρα στην εθνική μπερδεύτηκα και μιας και είχα κίνηση πίσω μου, έβγαλα αλάρμ και σταμάτησα έξω από ένα μίνι μάρκετ για να με προσπεράσει η κίνηση και να συνεχίσω πιο ήρεμα ώστε να μην χάσω την έξοδο. Ο Δημήτρης Γεράσιμος ήξερε ακριβώς γιατί σταματούσαμε του είχα εξηγήσει. Έξω από το μίνι μάρκετ καθόταν ο ιδιοκτήτης. Ενώ παρακολουθώ την κίνηση, ακούω το μαιμούδι να μονολογεί ανήσυχο: 

-Ωχ. Τώρα θα νομίζει αυτός πως σταματήσαμε για να πάρουμε κάτι... 

#ΕνσυναίσθησηΠαιδίΜου #ΣεΥπερβολικόΒαθμό #ΤοΚατέστρεψαΤοΠαιδί

Στο ίδιο πλαίσιο. Βλέπουμε ένα μεσημέρι με τον Παναγιώτη ένα ντοκιμαντέρ για ψαράδες καβουριών στην Αλάσκα ή κάτι τέτοιο. Οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι- μεταξύ άλλων- με κύματα εφτά μέτρων. Σε ένα τέτοιο επεισόδιο που το κύμα σκάει στο καράβι και ρίχνει σχεδόν κάτω τους ναύτες ο Δημήτρης Γεράσιμος ρωτάει ανήσυχος: 

-Και τώρα; Αυτοί που είναι έξω είναι καλά; 

#ΝαιΨυχήΜουΌμορφηΕσύ

Έρχεται ένα ξημέρωμα- όπως κάθε φορά άλλωστε, αν δεν έχει κοιμηθεί εξαρχής μαζί μας- να σκαρφαλώσει στο κρεβάτι μας. Ενώ μπαίνει στο δωμάτιο, σταματάει απότομα και λέει: 

-Ωχ. Περίμενε μαμά. Έχω κάτι να κάνω στο δωμάτιο μου. Θέλω να ζητήσω του Χριστούλη, αν μπορεί και αν γίνεται, το αδελφάκι μου να είναι αγόρι. (δεν είμαι έγκυος- αν μείνω εννοεί). 

#ΑνΓίνεται #ΑνΜπορεί #ΤιΠαιδίΕίσαιΕσυ

Μετά τον Δεκαπεντάγουστο κατεβήκαμε κέντρο για κάτι δουλειές. Ενώ περιμέναμε το λεωφορείο φυσούσε και το αεράκι ήταν δροσερό μιας και ήταν πρωί. Το μαιμούδι κοιτά έκπληκτο και λέει: 

-Επ. Νιώθω κρύο. Νιώθω καλά; Χειμωνιάζει;;; 

#ΔικοΜουΤοΠαιδίΛεμε 

Μιλάει πολύ συχνά για το κολυμβητήριο και ότι έγινε. Μάλιστα επειδή περνάμε σχεδόν καθημερινά από το σημείο, σχεδόν καθημερινά θα μου επισημάνει πως περνάμε από το κολυμβητήριο. Όταν μου μιλάει για αυτό, ματώνει η καρδιά μου μα το θεωρώ καλό σημάδι που εκφράζεται και φυσικά το παροτρύνουμε. Κάποιες από τις πιο δύσκολες αλήθειες που έχει μοιραστεί μαζί μας είναι οι εξής: 

-Να το κολυμβήριο μαμά που έπεσα στο νερό.

-Ναι καρδούλα μου το ξέρω. 

-Δεν πέρασα καλά εκείνη την  ημέρα. 

-Το ξέρω καρδούλα μου, κανείς δεν πέρασε καλά. Ήταν μια δύσκολη ημέρα. Πάει όμως πέρασε. Όλα καλά τώρα, ναι; 

-Ναι μαμά, όλα καλά. 

Άλλη φορά: 

-Μαμά, εκείνη την ημέρα στο κολυμβητήριο προσπάθησα να πιαστώ. Μα δεν έβρισκα από που. Και φοβήθηκα πολύ. 

-Το ξέρω ζωή μου. Δεν φταις εσύ καρδιά μου. Προσπάθησες. Το ξέρω. Και είναι λογικό να φοβηθείς, ξέρω. Η εκπαιδευτικός έφταιγε καρδιά μου και ο ναυαγοσώστης. Ήταν δουλειά τους να σε προσέχουν και δεν το έκαναν. 

-Ναι. Και εσύ όμως της φώναξες. 

-Ναι εννοείται. 

-Και καλά έκανες μαμά. 

Και άλλη μια φορά: 

"Μαμά; Εκείνη η ημέρα στο κολυμβήριο; Δεν περίμενα να εξελιχθεί έτσι..."

#ΨυχήΜου #ΌλοΤονΠονοΣουΝαΤονΠαρωΕγώ

Έχουμε ετοιμάσει μια μέρα μια έκπληξη για τον μπαμπά μας. Του έχω εξηγήσει πως πρέπει να μην το πει για να είναι έκπληξη. Όταν όμως ψιλιάζεται κάτι ο Παναγιώτης και αρχίζει και τον τσιγκλάει, φυσικά υποχωρεί και του τα λέει όλα! 

-Βρε Δημήτρη, τώρα δεν θα είναι έκπληξη! λέω με παράπονο. Το σκέφτεται λίγο, πανικοβάλλεται και γυρίζει και λέει στον πατέρα του: 

- Βγάλτο γρήγορα αυτό που σου είπα από το κεφάλι σου! Ξέχνα το! 

#ΤόσοΑπλό #Κλαίω 

Τον παρακαλάω κάποιο απόγευμα να μαζέψει έστω μερικά από τα παιχνίδια του. Με αγνοεί ως γνήσιο αρσενικό , έτσι και εγώ ως γνήσιο θηλυκό βάζω μπροστά τα μεγάλα μέσα: 

- Σε παρακαλώ καρδιά μου. Βοήθησε με λίγο.. . Δεν το αξίζω; 

-Μαμά! Αξίζεις την καρδιά μου. Το μυαλό μου. Τα μάγουλα μου!! 

#Αυτά #ΒοήθειαΌχι #ΜηνΤοΠαρακάνωΚαιΕγώ 

Ζητάω του Παναγιώτη να βάλει κάτι πυρέξ χαμηλά στο ντουλάπι. Εγώ κάνω άλλες δουλειές στο σαλόνι. Τον πλησιάζει συνωμοτικά και λέει: 

-Τι έγινε; Σε ανάγκασε η μαμά να κάνεις δουλειές; 

#ΧούνταΛέμε #Χούντα #ΤιΤραβάνεΚαιΑυτοί

Είμαστε στην θάλασσα με μια αδελφική φίλη που έχει δυο κορίτσια. Σε κάποια φάση οι αδελφές τσακώνονται για κάτι. Γυρίζει τότε ο Δημήτρης Γεράσιμος και λέει στον Παναγιώτη: 

-Να. Για αυτό δεν θέλω αδελφή. 

#Κλαίω #ΚέλληΑκους;;;

Επειδή πολλές φορές βλέπει εφιάλτες- ιδίως μετά το περιστατικό στο κολυμβητήριο- μου έχει ζητήσει να προσεύχομαι στον Χριστούλη να μην βλέπει. Κάθε βράδυ λοιπόν που μου το ζητάει λέω: 

"Χριστούλη μου σε παρακαλώ, κάνε να μην δει ο Δημήτρης Γεράσιμος εφιάλτη σήμερα. Και αν όμως δει, κάνε τον να ξυπνήσει γρήγορα να καταλάβει πως είναι ένα όνειρο και να έρθει αμέσως στην αγκαλιά μου." 

Κάποιο πρωινό λοιπόν ξυπνάει και έρχεται να με βρει λέγοντας μου πως είδε εφιάλτη. Πριν τον ρωτήσω τι και πως μου λέει: 

-Ο Χριστούλης όμως με φέρνει πάντα σε σένα... Και μου δίνει την πιο σφιχτή αγκαλιά. 

#ΚαιΕμέναΣεΣένα 

😂

😂

Monkey talk- Ή αλλιώς τι άκουσα λίγο πριν το μαιμούδι κλείσει τα τέσσερα!

Μόλις δυο μέρες πριν το μαιμούδι μου γίνει τεσσάρων,  καταγράφω τις πρόσφατες ατάκες του και τρελαίνομαι λέμε!! 

Διαβάζουμε ένα βράδυ το βιβλίο "Το μωρό που του κλέψανε το μπιμπερό" του Τριβιζά. Το διαβάζουμε σχεδόν δυο χρόνια τώρα, όμως μεγαλώνει πια και αντιλαμβάνεται αλλιώς τα πράγματα. Εκείνο το βράδυ λοιπόν φαίνεται προβληματισμένος ενώ διαβάζω. Ξαφνικά μου λέει: 

- Βρε μαμά! Γίνεται τώρα ένα μωρό να βγει έξω μόνο του χωρίς την μαμά του ή τον μπαμπά του και να ψάχνει το μπιμπερό που του κλέψανε; 
- Όχι φυσικά, του απαντάω. Αυτό όμως είναι παραμύθι και έχει σκοπό να μας ταξιδέψει με την φαντασία. Αυτά δεν έγιναν πραγματικά, τα φαντάστηκε ο συγγραφέας και τα έγραψε για να τα διαβάζουμε εμείς και να διασκεδάζουμε. 
-Θα μας τρελάνει αυτός ο Τριβιζάς!!! 

#ΚαιΌμωςΞέρειΠοιοςΕίναιΟΣυγγραφέας #ΠοιοςΘαΤρελάνειΠοιον; #ΜαΕίναιΔυνατόν; #ΚύριεΤριβιζά! #ΚύριεΤριβιζά!

Κάποιο απόγευμα τελειώνει το καρπούζι που του έκοψε ο Παναγιώτης πριν φύγει για δουλειά. Ενώ τρώει μου ζητάει νερό. 

-Δεν έχεις ήδη νερό; Δεν σου έβαλε ο μπαμπάς; 
-Βρε μαμά! Μπερδεύτηκες; Ξέχασες ότι ο μπαμπάς είναι.. μπαμπάς; Τι είναι; Μαμά; Που δεν ξεχνάει τίποτα;;; 

#ΗΔικαίωσηΤηςΜάνας #χαχα #ΉΜήπωςΌχι;; 

Έβλεπα Survivor το παραδέχομαι! ;-) Τις Δευτέρες που γυρίζαμε αργά από το μάθημα μουσικής έκφρασης το έβλεπε για λίγο και αυτός. Είμαι φυσικά πολύ ανταγωνιστική, όποτε λοιπόν κέρδιζε η ομάδα μου σε κάποιο αγώνα έλεγα με έμφαση "YESS!" Δεν μου το είχε σχολιάσει ποτέ. Μια μέρα κάτι έγινε- σε άσχετη φάση και ούτε θυμάμαι τι- και ο ίδιος είπε "Yes!" Δεν μου κολλούσε και τον ρώτησα αν ξέρει τι σημαίνει η λέξη αυτή. 

-Φυσικά. Σημαίνει να κερδίζει η ομάδα σου στον στον αγώνα! 

#ΝαιΣωστά! #Οιμε #ΤοΚατέστρεψαΤοΠαιδί

Ξυπνήσαμε ένα πρωί και καθώς πήγαμε στο σαλόνι βρήκαμε ένα πιάτο με ξηρούς καρπούς που είχε αφήσει ο Παναγιώτης από το προηγούμενο βράδυ. Ήταν αυτοί με την επικάλυψη πάπρικας. 

-Μαμά! Κοίτα! Κοίτα τι έτρωγε ο μπαμπάς χθες! 
-Το βλέπω καρδιά μου. Μην φας εσύ δεν πρέπει από αυτούς ναι; 
-Ναι μαμά μου. 

Μετά από λίγο στέκεται τυχαία από πάνω τους, για κάποιο λόγο παίρνει μια βαθιά αναπνοή και γυρίζει και μου λέει έντρομος: 

-ΩΧ! Τους μύρισα κατά λάθος!! 

#Κλαίω #ΑπλάΚλαίω

Πολλές φορές τα βράδια, αφού διαβάσουμε παραμύθι(α), αφού πούμε νανουρίσματα, θα μου ζητήσει να του πω είτε μια ιστορία από την ζωή μου/μας, είτε μια ιστορία της φαντασίας μου. Ένα βράδυ δεν είχα καθόλου όρεξη ήμουν πολύ κουρασμένη και αφού δεν καταλάβαινε και επέμενε του λέω: 

-Ήταν ένα μαιμουδάκι που έπρεπε να κοιμηθεί. Και άκουσε την μαμά του και κοιμήθηκε! Τέλος! 
-Τόσο μικρή;; Μου άρεσε πολύ! Ξανά! 

#ΟιμέΕίπα; #ΕίναιΠουΤουΈχωΜάθειΝαΒλέπειΤαΘετικάΣεΌλα #Ξανά!

Του έφτιαξα αυτοκίνητα από χαρτόκουτα για τα γενέθλια του ώστε να κάνει αγώνες ταχύτητας με τα ξαδέλφια του. Εννοείται πως παίζει με αυτά σχεδόν κάθε μέρα. Σε γενικές γραμμές είναι πολύ προσεκτικός με τα παιχνίδια του, μια μέρα όμως είχε υπερένταση και τα έσερνε πολύ άγαρμπα. 

-Δημήτρη! Πρόσεχε! Θα χαλάσουν. Και δεν έχω όρεξη να τα ξαναφτιάξω από την αρχή για τα γενέθλια σου. 
-Όχι θα τα φτιάξεις! 
-Όχι δεν θα τα φτιάξω. Κάνε ότι θες. Απλά κατάλαβε πως αν χαλάσουν δεν θα έχεις αυτοκίνητα για το πάρτι σου. 
-Τότε και εγώ θα αλλάξω το θέμα του πάρτι! Ορίστε! 

#Ορίστε #ΕίναιΠουΤουΈχωΜάθειΠωςΓιαΌλαΥπάρχειΜιαΛυση #Εμτι; #ΘαΑλλάξειΤοΘέμαΛεει 

Ενώ τελειώνουμε το μπανάκι μας, κλείνει τα καπάκια από όλα τα αφρόλουτρα και σαμπουάν και τα βάζει στην σειρά. Ενώ σκέφτομαι πόσους ακόμα ψυχαναγκασμούς μου θα πάρει το παιδί, μου λέει: 

-Έτσι να τα βάζεις μαμά. Σαν φυλακή. Τα σαμπουάν είναι φυλακή. 

#ΠωςΔενΤοΕίχαΣκεφτεί; #ΤοΠοστΑυτόΔΕΝΕίναιΤοποθέτησηΠροιόντος! ;-) 

-Μαμά να σου πω κάτι πολύ σημαντικό; 
-Φυσικά αγάπη μου. 
-Ο λόξιγκας περνάει με... ανανά! 

#Εεεε;;; #Εεε;;; #Καιξανά #Εεεεε;;;

Μέχρι και τώρα, ο Δημήτρης Γεράσιμος καθόταν σε rear facing κάθισμα αυτοκινήτου.  Ήρθε όμως η ώρα να γυρίσει μπροστά. Αφού του πήρε μερικές μέρες να συνηθίσει την νέα πραγματικότητα, κάθεται κάποια μέρα στο κάθισμα του και λέει: 

-Τώρα που γύρισα μπροστά ας απολάψω, (απολαύσω!), την διαδρομή!! 

#ΑπολαψέΤην #ΑπόλαψεΤην 

Ανεβαίνουμε κάποιο πρωί στην διατροφολόγο- η οποία έχω να καταγγείλω πως δεν έχει ασανσερ με βασανίζει τη δόλιαααα, το μισό κιλό εκεί το χάνω- και ο Δημήτρης Γεράσιμος- που δεν λαχανιάζει σαν την γριούλα μαμά- έχει πάθει παραλήρημα μονολόγου. Ξαφνικά: 

-Μαμά. Όταν μεγαλώσω εγώ, εσύ θα εχεις και άλλον άντρα. 
-Τι έννοεις παιδί μου;; ρωτάω σοκαρισμένη η σύζυγος! 
-Βρε μαμά. Αφού θα έχω μεγαλώσει. Δεν θα είμαι παιδί. Αλλά άντρας. Άρα θα έχεις δυο άντρες. 

#ΤώραΜάλιστα #Κατάλαβα #ΠοιοςΤηνΧάρηΜου;;

Την ίδια μέρα ενώ ξεκινάμε με το αυτοκίνητο από το σπίτι μου λέει πως αφού πάμε στην διατροφολόγο, θα πάμε και βόλτα, άρα θα του πάρω και ένα μικρό δωράκι... 

-Ναι μαμά;;; Ε;;; Θα μου πάρεις;;; Ένα πολύ μικρό... 
-Θα δούμε, δεν σου υπόσχομαι τίποτα... Ίσως κάτι μικρό από το Tiger. Μην κάνεις όνειρα για τίποτα μεγαλύτερο. 
-(σκάει χαμόγελο ικανοποιήσης) Κάνω όνειρα για το Tigeeeer!! 

#Λιώνω #ΕτσιΜεΤουμπάρει #ΚαιΣεΛίγοΘαΜαςΚάνουνΈξωσηΤαΠαιχνίδια 

Κάποια βράδια εργάζομαι και τον παίρνω μαζί μου. (Τα καλά της οικογενειακής επιχείρησης). Αυτά τα βράδια αργούμε πολύ, έτσι όταν γυρίζουμε δεν έχουμε κουράγιο και ξαπλώνουμε απευθείας στην δική μας κρεβατοκάμαρα. Ένα από αυτά τα βράδια έχει τρελή υπερένταση και δεν λέει να σταματήσει τα χοροπηδητά και τις μαιμουδιές. Μετά από πολλές "παρατηρήσεις" θυμώνουμε και του λέμε με έντονο ύφος πως πρέπει να ξαπλώσει ΤΩΡΑ! 

- Θέλετε να κοιμηθείτε μόνοι σας;;; Θέλετε να πάω στο δωμάτιο μου;;; Όχι, θέλετε;; Γιατί αν δεν με αφήσετε να χοροπηδάω, θα πάω σας το λέω!

#Εεεε;;;; #ΜαςΑπειλείΤωρα;;; 

Κάποια τέτοια μέρα, ξυπνάει από τον μεσημεριανό ύπνο που του "επιβάλλω" αφού αλλιώς δεν πρόκειται να αντέξει τόσες ώρες στην δουλειά μου. Σηκώνεται πρησμένος από τον ύπνο, με ένα τεράστιο χαμόγελο και μου λέει: 

-Είμαι προετοιμασμένος. Δεν είμαι ΚΑΘΟΛΟΥ κουρασμένος! 

#Ορίστε #ΝαΞυπναγεΚαιΟΠαναγιώτηςΜεΑυτόΤοMood ;-) 


Στην ενορία μας έχουμε δυο ιερείς. Τον έναν τον λένε Παναγιώτη μα ο κόσμος τον φωνάζει Παπά Τάκη. Ο Δημήτρης Γεράσιμος του έχει ιδιαίτερη αδυναμία και όλο χαμογελάει όποτε τον βλέπει. Μια μέρα μου εξομολογείται: 

-Μαμά να σου πω γιατί συμπαθώ τον Παπά Τάκη; 
-Γιατί καρδιά μου;
-Γιατί μου θυμίζει το πατατάκι... 

#NoComments

Έχω πει πως τα πρωινά που ξυπνάει είναι απολαυστικός. Έχει τρελό κέφι και το στόμα δεν σταματάει στιγμή. Επίσης σας έχω πει πως ο πατέρας μου είναι ικανός να σου φτιάξει τα πάντα και το κάνει κιόλας. Ενώ λοιπόν  τον ακούω να παραληρεί πλένοντας τα δόντια μου και προσπαθώντας μετά βίας να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά, ρωτάει:

-Μαμά. Την βάση αυτού του νεροχύτη την έχει φτιάξει ο παππούς; 
-Όχι, αυτή την αγοράσαμε. 
-ΕΕΕΕΕΕ;;;;; 

#ΣΟΚ #ΔΕΝΈφτιαξεΚΑΤΙοΠΑΠΠΟΥΣ;;; 


Όπως κάθε βράδυ, ξαπλώνουμε μαζί στο κρεβάτι του μέχρι να κοιμηθεί.  Είναι πάντα η πιο τρυφερή ώρα της μέρας που θα πούμε τα πάντα και θα κάνουμε νάζια και τσαχπινιές. Εκείνο το βράδυ με φιλάει στο χέρι ασταμάτητα. 

-Τι κάνεις αγόρι μου; 
-Μαμά! Δεν μπορώ να σταματήσω να σε φιλάω!!!

#Λιώνω #ΕλάτεΜαζέψτεΜε

Και η σημερινή: 

Όταν έχουμε μια κρίση, ή μια διαφωνία δίνω πάντα δυο επιλογές. Είναι ένα "κόλπο" που πιάνει αφού καταρχάς ξέρει ότι θα το τηρήσω, ενώ ταυτόχρονα του περιορίζει στο κεφαλάκι του όλα αυτά που σκέφτεται και πελαγώνει. Όσο μεγαλώνει βέβαια, η κάθε τακτική μας έχει τον αντίκτυπο της αφού την εφαρμόζει και ο ίδιος. Σήμερα λοιπόν δεν είχε φάει καλά όλη μέρα και παρόλα αυτά δεν σταματούσε να ζητάει γλυκό. Αφού είχε ήδη καταναλώσει το γλυκό που θεωρούσα πρέπον για μια μέρα και ιδίως για μια που δεν έχει τραφεί με σωστή τροφή- έρχεται και μου ζητάει μπισκότα. Του εξηγώ γιατί αρνούμαι και επιμένω στην άρνηση μου. Φεύγει τρέχοντας και καλύπτοντας τα αυτιά με τα χέρια του όπως κάνει τελευταία όποτε του λέμε κάτι που δεν θέλει να ακούσει και πάει στο δωμάτιο του. Μετά από λίγο επιστρέφει με ύφος χιλίων καρδιναλίων και λέει: 

- Λοιπόν. Θα μου δώσεις να φάω ή από τα μπισκότα που έφτιαξες, ή από τα Μιράντα. Αποφάσισε. Έχεις αυτές τις δύο επιλογές. 

Και σταύρωσε και τα χέρια στο στήθος και περίμενε την ετυμηγορία. Αφού γέλασα με την ψυχή μου του απάντησα. 

-Λοιπόν. Θα φας ή μήλο ή αυγό. Αποφάσισε εσύ ανάμεσα σε αυτές τις δυο επιλογές. 

#ΔενΕφαγεΤίποτα #ΈχασαΤηνΜάχηΌχιΌμωςΤονΠόλεμο #χεχεχε 

Monkey talk- ή αλλιώς τι ακούει μια μαμά από ένα μαιμουδάκι σχεδόν τεσσάρων.

Πριν κλείσει αυτός ο μήνας που τόσο μας ταλαιπώρησε, και πριν την καθιερωμένη ανάρτηση του #φωτογραφισετο_2017 κάθε τέλος του μήνα, θέλω να αφήσω την πιο αισιόδοξη αίσθηση και με αυτή να μας βρει ο Ιούνιος. Τι πιο χαρούμενο και αισιόδοξο από εκπληκτικές μαιμουδοατάκες;;! 

(Τον Απρίλιο δεν ανέβασα ατάκες, οπότε διπλή δόση σήμερα!) 



Ακούμε στο αυτοκίνητο μέσα το τραγούδι "Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα" Μετά από λίγο. 
-Μαμά, ξέρεις γιατί έγραψαν αυτό το τραγούδι; Να σου πω; 
-Γιατί λεβέντη μου;
-Γιατί ΔΕΝ κάνει κρύο στην Ελλάδα. ΠΟΤΕ δεν έκανε κρύο!
#ΑπλήΛογική #ΑφούΔενΚάνειΚρύοΛέμε

Ο Δημήτρης Γεράσιμος:

-Μαμά. Θέλω να πηγαίνεις πιο συχνά μόνη σου βόλτα και να με αφήνεις με τον μπαμπά.

#ορίστε #ΘέλετεΝαΑπεξαρτητοποιηθουνΤαΠαιδιαΣας #ΓίνετεΒδελλες#Εγγυημένο #4χρονιαΑχωριστοι #ΕίδεΚαιΕπαθε #ΟχιΑλλοΜαμα

Κάποια Κυριακή που πηγαίναμε οι δυο μας εκκλησία τον είχα αγκαλιά ενώ περπατούσα σε ένα πολύ στενό πεζοδρόμιο. Ταυτόχρονα τον πείραζα και τον γαργαλουσα, έτσι αυτός - που δεν είναι πια μωρό αλλά 15 κιλά γαϊδουράκι- έκανε απότομες κινήσεις για να με αποφύγει και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να παραπατησω και να πέσω φαρδιά πλατιά στην άκρη του δρόμου. Φυσικά έβαλα όλη μου την δύναμη να κρατήσω τον Δημήτρη Γεράσιμο όρθιο - όπως και έγινε - το παιδί δεν χτύπησε καθόλου Δόξα Τον Θεό,  μάλιστα τον ακούμπησα στο πεζοδρόμιο. Εγώ πάλι ας μην τα συζητάμε, παρότι κουτσαινα για μια βδομάδα στην ουσία ήμουν ευτυχισμένη διότι αν με είχε πιάσει κράμπα στο πέσιμο τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.
Η μητέρα μου ωστόσο δεν είχε την ίδια άποψη και μόλις το έμαθε με πήρε τηλέφωνο να με επιπλήξει πως δεν προσέχω και όλα αυτά τα υπέροχα. Κατά την διάρκεια του τηλεφώνου ο μικρός δίπλα μου. Μόλις έκλεισα με κοιτάει με συμπόνια και μου λέει:

-Σε μάλωσε η μαμά σου ε; Δεν πειράζει μαμά μου αφού δεν το ήθελες, κατά λάθος έγινε.

#ΜαθηματαΕνσυναισθησηςΑποΤονΤετραχρονοΓιοΜου

Έχουν πάει οι δικοί μου για λίγες μέρες Κρήτη. Μια μέρα πριν επιστρέψουν ο Δημήτρης Γεράσιμος:

-Μου έλειψαν λίγο οι γονείς σου.

#λίγο #ΜηνΤρελαθουμεΚιολας

Από όταν ήταν μωρό του τραγουδάω το τραγούδι "Αγκινάρα" . Εντωμεταξυ, το έχω μάθει λίγο λάθος, αφού έχω παραλείψει εντελώς δυο στίχους στο τέλος. Τώρα πια όμως δίνει πολύ σημασία όταν τα ακούει στο αυτοκίνητο. Ένα βράδυ λοιπόν, ενώ ετοιμαζόμαστε για ύπνο μου ζητάει την "Αγκινάρα" Όμως...

-Την Αγκινάρα να μου πεις. Σωστά όμως ναι; Μην ξεχάσεις τους τελευταίους στίχους; Τους είχες ξεχάσει μαμά, ε;;; Σωστά,;; Ε; Ε;

#Εεεεεε #busted

Στο κομοδίνο μου έχω πάντα κάποια συγκεκριμένα βιβλία. Ένα από αυτά μου το είχε πάρει η αδελφή μου μετά την δεύτερη απώλεια μας και έχει τίτλο "Σε ευχαριστώ για τον πόνο". Πριν κάνα χρόνο ο Δημήτρης Γεράσιμος με είχε ρωτήσει τι γράφει το εξώφυλλο και του είχα πει. Ως εκεί. Ούτε που φανταζόμουν πως θυμόταν καν τον τίτλο. Πολλές φορές όμως τα βγάζει τα βιβλία μου τα πρωινά από το συρτάρι και τα χαζεύει. Πολύ πρόσφατα λοιπόν, το έβγαλε και πάλι και το περιεργαζόταν σκεφτικός. Τελικά μου λέει:

-Μαμά, γιατί λέει "Ευχαριστώ για τον πόνο, αφού ο πόνος δεν είναι καλός, σωστά;"

#ΚαιΚαπωςΕτσιΓινονταιΟιΜεγαλυτερεςΚουβεντεςΜας#ΚαιΣυνηθωςΑξημερωτα

Έχουμε πάει στο καθιερωμένο ραντεβού με την διατροφολόγο μου. Μόλις φεύγουμε το μαϊμούδι πολύ cool ομολογουμένως λέει:

-Bye bye!!!!

#ΑντεΓεια #ΚαιΑγγλικα #Εμτι #ΓιαΤυχαιουςΜαςΠερασατε

Κάποιο απόγευμα το μαϊμούδι σε παραλήρημα:

-Μαμά. Εγώ γεννήθηκα στην Ελλάδα. Και ο μπαμπάς γεννήθηκε στην Ελλάδα. Εσύ ΌΜΩΣ γεννήθηκες στην Αφρική. Και ο παππούς στην Κρήτη. ΆΡΑ εσύ και ο μπαμπάς σου ΔΕΝ είστε Ελληνικοί!

#Οχι #ΕίμαστεΕλληνες #ΑνΚαιΥπαρχουνΚαιΚρητικοιΠουΘαΣυμφωνησουν#ΜεγαληΚουβενταΑνοιξεςΜαιμουδι #ΔικιοΕχειΤοΠαιδι#ΟπωςΔενΕιμαιΜαυρη #ΜηνΜεΡωτησειςΟμωςΚαιΓιαΑυτοΣεΠαρακαλω#ΑκουγαΑυτηΤηνΓελοιαΕρωτησηΟληΤηΣχολικηΖωηΜου

Μου ζητάει αγγούρι. Καθαρίζω αγγούρι. Τρώει δυο μπουκιές αγγούρι και πετάει αγγούρι. Δυο λεπτά μετά ξαναζηταει αγγούρι.

-Τι λες Δημήτρη; λέω. Περιμένεις πραγματικά να σου καθαρίσω και άλλο αγγούρι όταν το προηγούμενο δεν το έφαγες και το πέταξες στο καπάκι;

Μένει λίγο σκεπτικός, κοιτάει τον κάδο και μου λέει:

-Μα δεν το πέταξα στο καπάκι. Μέσα στο κάδο το πέταξα.

#ΤότεΑλλαζουνΟλα #ΣυγνώμηΚιολας#ΑυτήΗΚυριολεξιαΤουςΘαΜαςΤρελανει

Ενώ είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι του πριν τον ύπνο: 

-Μαμά, ο Ποσειδώνας έχει πολύ καθαρή θάλασσα σωστά;
 -Εννοείς πισίνα; Αυτό που έλεγε χτες ο θείος Τάκης;
 -Όχι μαμά!! Δεν εννοώ αυτό. Αν ο Ποσειδώνας έχει πολύ καθαρή θάλασσα...
 -Εννοείς αν ο Θεός Ποσειδώνας είναι σε καθαρή θάλασσα; 
 -Όχι βρε μαμά!!!! Ο πλανήτης ο Ποσειδώνας. Αυτός με τους ισχυρούς ανέμους. Έχει καθαρή θάλασσα;
 -Δεν ξέρω αγάπη μου, δεν θυμάμαι. Θυμάσαι εσύ αν έχει καν θάλασσα;
 -Ναι, βεβαίως έχει. Πάντως εγώ δεν θέλω να πάω στο διάστημα. Γιατί θα μου λείψετε. Θέλω μόνο να πάω σχολείο όταν μεγαλώσω και να μην ντυθώ φαντάρος. Να μην ντυθώ τίποτα. Εκτός από τις απόκριες. Που θα ντυθώ πειρατής. Και κλόουν φυσικά....

#οιμε #κλαιω #μεταμεσονυκτιοντελιριο

Είμαστε βράδυ στο δωμάτιο του σε διαδικασία ύπνου. Έχουμε πάρει εκείνη την ημέρα κάτι φωτάκια για το κρεβάτι του ώστε να είναι πιο μαγικά όταν διαβάζουμε τα παραμύθια μας και έχει πάθει έκσταση μαζί τους όλη μέρα. Φυσικά αδυνατεί να "χορτάσει" το θέαμα και αρνείται πεισματικά να ξαπλώσει. Κάποια στιγμή επιστρατεύω τα "μεγάλα" και αντιπαιδαγωγικά μέτρα της "απειλής" στα οποία καταφεύγει η κάθε μάνα στην απελπισία της! Λέω λοιπόν όλο στόμφο:
-Αν δεν ξαπλώσεις τώρα, θα φύγω από το δωμάτιο σου και θα κοιμηθείς μόνος σου!
Και η απάντηση:
-Αν φύγεις, εγώ θα σε ακολουθήσω όπου και αν πας!

#Ορίστε #ΉθελαΚαιΑπειλές #ΠοιοςΑπειλείΠοιον #Αναρωτιέμαι

Πρόσφατα έκοψε άσχημα ο πατέρας μου το χέρι του με τον ηλεκτρικό τροχό. Επικράτησε μια τρομερή αναστάτωση εκείνη την ημέρα αφού ο ίδιος αρνιόταν έστω σε φαρμακείο να πάει και φυσικά σπεύσαμε σπίτι αφού η μητέρα μου είναι αδύνατον να χειριστεί τέτοιες καταστάσεις. (το πιο πιθανόν να καταλήξει αυτή νοσοκομείο από την κρίση πανικού). Συνέβη δε την επόμενη εβδομάδα από την εμπειρία του μαιμουδιού με την πισίνα και την παραμονή μας στο νοσοκομείο, οπότε τον επηρρέασε αρκετά. Μετά τρεις μέρες πάμε σπίτι των γονιών μου και πάνω στην κουβέντα και ενώ ο μικρός έπαιζε με την ανιψιά μου, ο πατέρας μου θέλει να μου δείξει πόσο γρήγορα "έδεσε" το τραύμα του. Βγάζει λοιπόν την γάζα και μου δείχνει. Εγώ ούτε που πρόσεξα ότι ο Δημήτρης Γεράσιμος κοιτούσε με τρόμο, παρά μόνο όταν τον είδα να κλείνει με τα χέρια του τα μάτια και να φωνάζει:

-ΜΠΟΥΜΠΟΥ! ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΗΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ!!

Τον ρωτάω τι έγινε και αν θέλει να καλύψει πάλι ο πατέρας μου το τραύμα. Και μου απαντάει:

- Ναι μαμά, ΑΠΟΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΚΑ έτσι ξαφνικά που έβγαλε ο παππούς την γάζα!

#ΠαιδάκιΜουΟμορφο

Σχετικά με το τραύμα και πάλι του πατέρα μου που είναι τόοσο πεισματάρης και δεν ακούει κανένα, έρχεται μια μέρα μετά από μια βόλτα του στο σπίτι τους και μου λέει:

-Εντάξει μαμά. Τον έπεισα τον μπαμπά σου να πάει νοσοκομείο. Του είπα: "Τι φοβάσαι παππού; Φοβάσαι μην σε κρατήσουν για πάντα εκεί; Όχι θα σε κάνουν καλά και θα φύγεις. Πρέπει να πας νοσοκομείο." Και το είπα μαμά τρεις φορές "Πρέπει να πας νοσοκομείο. Πρέπει να πας νοσοκομείο. Πρέπει να πας νοσοκομείο" Και μου είπε εντάξει. Θα πάει μαμά. Τον έπεισα.

#ΕσείςΤιΛέτε; #ΤονΈπεισε; #ΚιΌμωςΌχι

Σε απάντηση της "απειλητικής" και διόλου παιδαγωγικής μεθόδου που επιλέγω ενίοτε στην απέλπισια μου και που ανέφερα παραπάνω, έγινε το έξης περιστατικό:

Παίζουνε μια μέρα με τον Παναγιώτη. Ο Δημήτρης Γεράσιμος του ζητάει να φτιάξουν κάστρο με τα μαξιλάρια του καναπέ και ο Παναγιώτης επειδή πρόκειται να φύγει σε πολύ λίγο, αρνείται, του εξηγεί τον λόγο και προσπαθεί να τον δελεάσει με άλλο παιχνίδι. Τότε ο μικρός μουτρώνει, παίρνει ύφος χιλίων καρδηναλίων και λέει:

-Αν δεν μου κάνεις αυτό που θέλω, τότε και εγώ δεν θα παίξω ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ μαζί σου και τίποτα!

(Σημειωτεών μου έχει κάνει το ίδιο απειλώντας με με στέρηση ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ αγκαλιάς και φιλιών!!)

#ΗΘικόΔίδαγμα #ΌτιΚάνειςΘαΣουΚάνουν #Τελεία.

Για λόγους ασφαλείας στις πόρτες του μπάνιου και την κεντρική είσοδο έχω βάλει σύρτες ψηλά ώστε να μη έχω άγχος πως θα μπει ή θα βγει ο μικρός. Ξέρει πολύ καλά γιατί τους έχουμε και πολλές φορές θα μου "θυμίσει¨ ο ίδιος να τους κλειδώσω. Κάποια μέρα χτυπάει το κουδούνι ενώ περιμένουμε επίσκεψη βέβαια αλλά και πάλι στα πλαίσια ασφαλείας είμαστε απόλυτοι στο να ρωτάει ποιος είναι πριν ανοίξει και να βεβαιωθεί ότι αναγνωρίζει την φωνή. Εκείνη την ημέρα από τον ενθουσιασμό του να ανοίξει γιατί περίμενε και δώρο από την επίσκεψη  πήγε να ανοίξει χωρίς να ρωτήσει τίποτα. Φυσικά είχα σύρτη. Αφού του τονίζω πως δεν πρέπει να ανοίγει χωρίς να ρωτάει μου λέει:

-Μπράβο σου μαμά που είχες βάλει σύρτη. Μα πως τα σκέφτεσαι όλα;;;

#'ΕλαΜουΝτε #ΣύντομαΘαΑποτρελαθώ

Φιλοσοφικές απορίες λίγο πριν τον ύπνο....

-Βρε μαμά. Αλήθεια. Εγώ πως ξυπνάω το πρωί; Αφού δεν έχω ξυπνητήρι. Πως άραγε, αλήθεια; Μάλλον ο εγκέφαλος μου με ξυπνάει. Ανοίγω λίγο το μάτι, λοξοκοιτάω, βλέπω φως από το παντζούρι "Οπ λέω ξημέρωσε, βγήκε ο ήλιος" και ο εγκέφαλος μου μου λέει να ξυπνήσω! Ναι αυτό είναι σίγουρα!"

#ΕΜηνΤουΧαλάσωΤηνΔιαπίστωση #ΑφουΕίναιΣίγουροΤοΠαιδί

Λίγες μέρες πριν την γιορτή της μητέρας. 

-Μαμά, σκέφτομαι κάτι για την γιορτή της μητέρας. Κάτι να κάνω. Μια έκπληξη. Για σένα. Σκέφτομαι να πάρουμε εκείνο το lego το πορτοκαλί που μου λείπει και η έκπληξη θα είναι πως θα μου φτιάξεις όλα τα σχέδια εσύ! Τέλεια η ιδέα μου;;; 

#ΤέλειαΤέλεια #ΓιατίΠοιοςΑλλοςΣουΦτιάχνειΤαΑλλαΧρωματα #ΠοιοςΤηνΧάρηΜου #ΠήρεΚαμιάΣαςΤέτοιοΔώρο #ΌχιΠέτεΜου 

Ένα μεσημέρι δεν του αρέσει καθόλου το φαγητό, (αρακάς) και φυσικά υπήρξαν διαπραγματεύσεις. Προκειμένου να τον αφήσω να φάει κάτι άλλο πρέπει οπωσδήποτε να φάει έστω δυο κουταλιές από αυτό που έχουμε. Του λέω λοιπόν:
-Πρέπει πρώτα να φας δυο κουταλιές αρακά. Και μετά θα φας μακαρόνια.
-Όχι.
-Τότε δεν θα φας μακαρόνια.
-Μια κουταλιά; 
-Όχι δυο.
-Μια τόσο δα μικρούλα; (και δείχνει και με τα δάχτυλα του)
-Όχι. Δυο κανονικές.
-Πέντε κουταλίτσες;;;;;
-Πέντε ναι! (απαντάω αμέσως πριν καταλάβει τι είπε!!)

#ΤζάμπαΤοHomeschooling #Τζάαααμπα #ΤελικάΈφαγεΤρεις#ΤηνΚατάλαβεΣτηνΠορεία

Έχω την πλάτη μου τώρα σχεδόν είκοσι μέρες με αποκορύφωμα τις τελευταίες έξι. Κάποιο απόγευμα μου ζητάει να παίξουμε και του ζητάω και εγώ με την σειρά μου να ξαπλώσω για να παίξουμε έτσι γιατί πονάω. 

-Ναι φυσικά μαμά μου. Να ξαπλώσεις αν αυτό θέλεις. Αρκεί να είσαι εδώ παρέα μου. 

#ΕλάτεΜαζέψτεΜε 

Ξαπλωνουμε δίπλα δίπλα ατο κρεβάτι του. Κοντεύει να αποκοιμηθει. Ξαφνικά:
-Μαμα;
-Ναι αγάπη μου;
-Πόσο σε αγαπώ δεν ξέρεις... Μέχρι τον Θεό και πάλι πίσω...

#κομμάτια #ΗΖωηΜουΟληΣεΑυταΤαΛογια #ΕλάτεΜαζέψτεΜε #Ξανά