Monkey Talk- Ή αλλιώς τι άκουσα πάλι η μαιμουδομάνα...

Ήταν η μέρα πριν τα γενέθλια της βρωμούσας και έφτιαχνα την τούρτα της. Είχε ανέβει η αδελφή μου λίγο να μας δει και μου μιλούσε για κάτι. Δεν της απάντησα αμέσως γιατί ήμουν αφοσιωμένη σε αυτό που έκανα και μου ξαναέκανε την ίδια ερώτηση. Τότε ακούω το μαιμούδακι να της λέει: 

- Μην της μιλάς. Δεν βλέπεις ότι συγκεντρώνεται;;

#αγόριμουου #ΑνΔενΕίχαΚαιΣένα #ΑφούΣυγκεντρώνομαιΤιΘέτε;;; 

Τις μέρες και πάλι πριν το επίσημο πάρτι της μικρής και εγώ να ετοιμάζω ασταμάτητα γλυκά. Αυτό το μικράκι που έχω την τιμή να έχω γιο, να κάνει υπομονή και τίποτα να μην ζητάει. Σε μια κρίση καλοσύνης παίρνω το πιο μεγάλο cupcake και του λέω: 

-Έλα καρδούλα μου, μπορείς να φας ένα. Είσαι τόσο καλός και υπομονετικός. 

Και μου απαντάει: 

-Αχ ωραία!! Και τα λιγορευόμουν ΤΟΟΟΟΟΣΟ πολύ! 

#ΨυχούλαΜουΕσύ #ΤιΠλάσμαΘεεΜου

Όταν βγαίνουν από το μάθημα μουσικής έκφρασης, η κ. Γιώτα τους βάζει όλους σε σειρά σαν τρενάκι ώστε να αποχωρούν ένας ένας και να βεβαιώνεται και η ίδια πως το κάθε παιδί εντόπισε τον γονιό του. Ο Δημήτρης Γεράσιμος βγαίνει σχεδόν πάντα από τους τελευταίους- πράγμα που δεν με εκπλήσσει αφού είναι πολύ συνεσταλμένο παιδί και ελάχιστα διεκδικητικό. Μια μέρα ωστόσο βγήκε πρώτος. Λίγο πριν τρέξει στην αγκαλιά μου, λέει στην αγαπημένη του δασκάλα: 

-Όλη μου την ζωή το ονειρευόμουν αυτό! (εκείνη την ημέρα τίποτα άλλο δεν είχε σημασία, μόνο που βγήκε πρώτος από την αίθουσα!) 

#ΜαιμουδάκιΜουΞεχωριστοΕσύ #ΕγώΠάλιΈναΠαιδίΣανΕσέναΟνειρευόμουνΌληΜουΤηνΖωή


Κάποια μέρα τον έχει πιάσει αυτό που εγώ λέω "Κρίση Χαζομάρας". Κάνει την μια χαζομάρα μετά την άλλη και όταν λέω χαζομάρα εννοώ αποκλειστικά πράγματα που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του. Έχω βαρεθεί να προειδοποιώ, να φωνάζω για να αποδειχθεί τελικά ότι έχω δίκιο αφού εν τέλει όλο χτυπάει. Αργά το απόγευμα και απελπισμένη πια, σε μια ακόμα χαζομάρα του που έχει σαν αποτέλεσμα να χτυπήσει ελαφρά, λυγίζω και εντελώς αντιπαιδαγωγικά του λέω: 

-Καλά να πάθεις! Ακούς; Δεν ακούς! για να μου απαντήσει: 
-Όχι καλά να πάθω. Κακά να πάθω! Δεν είδες ότι χτύπησα;;; 

#ΑμΤοΕίδα #ΔενΤοΕίδα; #ΓιαΕκατοστήΦορά 

Ντυνόμαστε για το καρναβάλι για να πάμε για δουλειά στην οικογενειακή επιχείρηση. Είχαμε συμφωνήσει αυτός να είναι αστροναύτης και εγώ το σύμπαν- με αποτέλεσμα να έχω φτιάξει μια σούπερ στολή. Την δεύτερη μέρα ωστόσο αποφασίζει να ντυθούμε κλοούν και οι δύο. Βγάζω ότι ρούχο έχω που μπορεί να ταιριάζει σε κλόουν, βάφω και δυο δάκρυα στο πρόσωπο, βάζω και μια κόκκινη μύτη και νιώθω σούπερ τέλεια που τόσο αποτελεσματικά και τελευταία στιγμή μεταμορφώθηκα σε κλόουν! Πάω όλο χαρά να με δει το μαιμούδι, το οποίο μου λέει με περιφρόνηση: 

-Παπιγιόν δεν έχεις. Τι σόι κλόουν είσαι χωρίς παπιγιόν;;; 

#ΈλαΜουΝτε #ΈφταξαΈναΑποΈναΖευγάριΚάλτσεςΤου #ΌχιΘαΚάτσωΝαΣκάσω

Είναι η ώρα για ύπνο, έχουμε διαβάσει και καμιά πενταριά παραμύθια, έχουμε τραγουδήσει και κανά νανούρισμα, έχουμε κάνει και τις αγκαλίτσες μας και απλά ελπίζω να αποκοιμηθεί επιτέλους να καθαρίσει το δόλιο το κεφάλι μου. Πέφτει για αρκετή ώρα ησυχία, δεν τολμώ καν να κοιτάξω για να μην υπάρξει οπτική επαφή - όλες ξέρετε τι μπορεί να προκαλέσει η οπτική επαφή την λάθος στιγμή- ελπίζω πως πρέπει να έχει αποκοιμηθεί όταν ξαφνικά ακούω: 

-Μαμά; Πως ξέρατε με τον μπαμπά ότι ταιριάζετε;;; 

#Ε;;; #ΠωςΕίπατε; #Ορίστε;; #ΓιατίΠαιδάκιΜου; #ΓιατίΤέτοιαΏραΤέτοιαΛόγια;;; 

Στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, την ίδια ακριβώς ώρα η ερώτηση κρίσεως ενώ εγώ νομίζω ότι έχει αποκοιμηθεί η εξής: 

-Μαμά; Ο Θεός δεν κοιμάται ΠΟΤΕ;;; 

#ΕσύΔενΚοιμάσαιΠοτέ;; #ΌλεςΟιΑπαιτητικέςΕρωτήσειςΉΑξημέρωταΉΜεςΤαΜεσάνυχτα 

Όσες έχετε αγόρια σίγουρα θα έχετε δει την καινούργια ταινία του Mc Queen που βγήκε φέτος στους κινηματογράφους. Σε αυτή την ταινία η προπονήτρια αυτοκινήτων Κρούζ Ραμίρεζ προσπαθεί να εμπνεύσει το κάθε αυτοκίνητο χωριστά ανάλογα με την προσωπικότητα του. Σε ένα αυτοκίνητο που είναι οξύθυμο για να το ηρεμήσει του δείχνει στην οθόνη σύννεφα ενώ ο ίδιος μονολογεί: "Είμαι ένα συννεφάκι αφράτο". Κάποια μέρα λοιπόν και πάλι την ώρα του ύπνου έχει πάθει ντελίριο και δεν λέει να ηρεμήσει με τίποτα. Του λέω λοιπόν κάποια στιγμή: 

-Ηρέμησε λίγο σε παρακαλώ. 

Ηρεμεί πράγματι απότομα ενώ μουρμουράει κάτι. Μουρμουράει, μουρμουράει- δίνω βάση για να ακούσω τι μουρμουράει και ακούω: 

-Είμαι ένα συννεφάκι αφράτο, είμαι ένα συννεφάκι αφράτο, είμαι ένα συννεφάκι αφράτο. 

#ΒρεΠαιδιάΛέτεΝαΠιάνει;; #Κλαίω #Εννοείται 

Ο Παναγιώτης πρέπει να κάνει συγκεκριμένη διατροφή λόγω ενός προβλήματος υγείας που προέκυψε και είμαι πολύ αυστηρή μαζί του αφού είναι εξαιρετικά σημαντικό για να υπάρξει βελτίωση. Ο Δημήτρης Γεράσιμος τον έχει έννοια και πάντα πριν φύγει για την δουλειά του φωνάζει να πάρει μαζί το κολατσιό που του ετοιμάζω, του θυμίζει να μην πίνει υγρά και να μασάει αργά. Κάποιο απόγευμα μου λέει σκεπτικός μα και λίγο εκνευρισμένος: 

-Μαμά. Ο μπαμπάς τα βράδια που έρχεται και εμείς κοιμόμαστε πάντα τρώει κάτι από αυτά που δεν πρέπει. Το βλέπω εγώ το πρωί. Μαμά. Κάτι πρέπει να κάνουμε. 

#ΑμΠρέπει #ΔενΘαΑγοράζωΤίποτα #ΨυχούλαΜουΕσύ

Είναι μια από αυτές τις μέρες που ο μεν Δημήτρης Γεράσιμος είναι και νιώθει τρομερά ανεξάρτητος και από αυτές τις μέρες που εγώ πάλι δεν... Αργά το βράδυ λοιπόν βρίσκω την ευκαιρία να κλαφτώ λιγάκι. (εμ πως θα το "καταστρέψω" το παιδί αλλιώς;!) 

-Με αγαπάς μωρέ καθόλου; 
-Σε αγαπάω ΠΑΡΑ πολύ, #λιώνω αλλά και λίγο. #προσγειώνομαι
-Πως γίνεται αυτό βρε; 
-Σε αγαπάω λίγο όταν φωνάζεις και είσαι αυστηρή. Δεν μου αρέσεις τότε. 

#Αχ #ΟύτεΕμένα #ΜαΚάποιοςΠρέπειΚαιΝαΦωνάξει 

Όπως είπα το καρναβάλι εργάζομαι και το μαιμούδι θέλει να είναι μαζί. Βέβαια ο ίδιος έπαιζε ακατάπαυστα με την βρωμούσα ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως δεν κουράστηκε και μόνο που βγήκε από την σειρά του. Πολύ αργά τα μεσάνυχτα που γυρίσαμε σπίτι, μόλις ετοιμαστήκαμε και ξαπλώσαμε παρέα, τρίβει τα ματάκια του και λέει: 

-Πω πω. Ξερός θα κοιμηθώ. 

#ΚαιΞερόςΚοιμήθηκε #ΒρήκαΤοΚόλπο #ΚάθεΜέραΚαρναβάλι 

Μου ζητάει κάτι μια μέρα και του το δίνω. Δεν θυμάμαι τι. Μου λέει: 

-Σε ευχαριστώ πολύ. Είσαι πολύ ευγενική. 

#ΤιΠλάσμαΜεγαλώνω #ΌχιΠείτε #Αχ #ΛάχανοΘαΜουΤοΦάνε 

Μια mini μαιμουδοσυνέντευξη! (ετών 4!)

Το υπέροχο αυτό έθιμο το ξεκινήσαμε πέρσι και το εμπνευστήκαμε από την Ελπίδα φυσικά!

Όπως και πέρσι λοιπόν, έτσι και φέτος, πήρα το αγόρι μου αυτό για ραντεβού. Φορέσαμε τα αγαπημένα του ρούχα, πήγαμε στο αγαπημένο του μαγαζί, κάτσαμε στο αγαπημένο του τραπέζι και άρχισε η mini συνέντευξη! (γιατί είμαστε και της παράδοσης- τι να κάνουμε;;;!!) 

1. Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα; Το κόκκινο 
2. Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι; Ο κεραυνός Μακ Κούιν 
3. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φρούτο; Το καρπούζι
4. Ποια είναι η αγαπημένη σου εκπομπή; Ο Μίκυ και οι φίλοι του σε αγώνες ταχύτητας
5. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; Μακαρόνια με τυρί
6. Ποια είναι τα αγαπημένα σου ρούχα; Αυτά που μου πήρε η γιαγιά! (εννοούσε για την θεατρική παράσταση- είναι ολόλευκα και ας είχε μόλις πριν διαλέξει άλλο σύνολο!!!)
7. Ποιο είναι το αγαπημένο σου άθλημα; Το μπάσκετ 
8. Ποιο είναι το αγαπημένο σου γλυκό; Τα cupcake 
9. Ποιο είναι το αγαπημένο σου ζώο; Το λιοντάρι
10. Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι; "Το χωριό" του Παπακωνσταντίνου. (εννοεί την "Σφεντόνα")
11. Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο; "Το Σάντουιτς του γίγαντα" 
12. Ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος; Ο Νικόλας
13. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου αριθμός; Το 8. 
14. Που σου αρέσει να πηγαίνεις βόλτα; Στην θάλασσα
15. Τι σου αρέσει να πίνεις; Γρανίτα και σοκολατούχο γάλα
16. Ποια είναι η αγαπημένη σου γιορτή; Τα Χριστούγεννα
17. Τι σου αρέσει να παίρνεις μαζί σου όταν κοιμάσαι; Το μαξιλαράκι μου.
18. Τι σου αρέσει να τρως για πρωινό; Αυγό βραστό.
19. Τι τούρτα θες για τα γενέθλια σου; Μακ Κούιν με γεύση σοκολάτα
20. Τι θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Τίποτα. Θέλω να γίνω μόνο βοηθός του παππού στο μαγαζί. 

Οι ερωτήσεις 10, 11 και 13 ήταν ίδιες και πέρσι! Όσον αφορά την τελευταία ερώτηση;; Νομίζω πως χρόνο με τον χρόνο βελτιωνόμαστε!! Η μπλούζα δε που φοράει είναι σχεδόν συμβολική αφού είναι χειροποίητο δώρο από αγαπημένη μου φίλη και η οποία περιλαμβάνει πάνω όλα τα θέματα από τα προηγούμενα πάρτι μας... Το ουράνιο τόξο, το μαιμουδάκι, και μια μέρα στην παραλία. 

Τα παρασκήνια της φετινής μας "φωτογράφισης" είναι πολύ αστεία, αφού πέρσι η λήψη  που με ξετρέλανε και την χρησιμοποίησα ήταν φυσική και όχι στημένη. Φέτος μετά από 25 λήψεις και πολλά γέλια και μαιμουδίσματα καταφέραμε να την "αναπαράγουμε" όμως η αλήθεια είναι πως αν ήθελα μια φυσική και πάλι θα ήταν αυτές οι δυο! Χωμένος στον κατάλογο και μετά έτοιμος να φάει και τον δίσκο!! 

Να τονίσω πως η ανάρτηση δεν περιέχει "τοποθέτηση προιόντος" παρότι θα μπορούσε κάλλιστα με αυτές τις φωτογραφίες!!  😂😂😂😂😂😂

Και κάπως έτσι μετράμε μόλις τρεις και σήμερα για τα τέταρτα γενέθλια μας... 

Σε λατρευαγαπάμε μαιμουδάκι... 

(Η Ελπίδα μας προσφέρει προς εκτύπωση αυτό το υπέροχο  ερωτηματολόγιο και δεν έχετε παρά να το βρείτε εδώ.) 

4 χρόνια ανάποδα στο παιδικό κάθισμα; Γίνεται! (βασικά επιβάλλεται!)

Ομολογώ, πως όταν αποκτήσαμε τον Δημήτρη Γεράσιμο παρότι γνώριζα πολύ καλά πόσο απαραίτητο είναι το κάθισμα του αυτοκινήτου από την πρώτη κιόλας μέρα που θα επέστρεφε από το μαιευτήριο- δεν γνώριζα καθόλου πως σύμφωνα με τα νέα δεδομένα ασφαλείας ένα παιδί πρέπει να κάθεται σε rare facing κάθισμα αυτοκινήτου, (να κοιτάει δηλαδή προς το πίσω μέρος του αυτοκινήτου), μέχρι την ηλικία των τεσσάρων .  

Το έμαθα από τον παιδίατρο μας όταν ο μικρός κόντευε 12 μηνών και τον ρώτησα αν μπορώ πλέον να γυρίσω το κάθισμα μπροστά. Με ενημέρωσε σχετικά, το έψαξα αμέσως, και διαπίστωσα πως πράγματι είχε απόλυτο δίκιο. Ήταν λοιπόν πλέον για μας δεδομένο- το παιδί θα καθόταν ανάποδα μέχρι τεσσάρων ετών. 

Παρότι το κάθισμα που είχαμε αγοράσει ήταν από τα καλύτερα, δεν πληρούσε αυτές τις προδιαγραφές έτσι χωρίς δεύτερη σκέψη πήγαμε και αγοράσαμε ένα που θα τον κάλυπτε μέχρι τώρα και το οποίο τελικά ήταν και iso fix - ακόμα καλύτερη επιλογή αν το αυτοκίνητο σας δέχεται iso fix. (και αυτό διότι στο 70% των περιπτώσεων το κάθισμα τοποθετείται λάθος. Και ένα εσφαλμένα τοποθετημένο κάθισμα είναι επικίνδυνο. Κίνδυνος που μηδενίζεται με το σύστημα isofix που είναι εύκολο στην χρήση). 

Αυτό το κείμενο δεν θα είναι για να σας πείσω για τα αδιαμφισβήτητα οφέλη να κάθεται το παιδί ανάποδα, τουλάχιστον μέχρι τα δύο έτη- ιδανικά μέχρι τα 4 έτη. Για αυτό θα σας παραθέσω στο τέλος πολλά ενδιαφέροντα link από άλλα blogs. 

Αυτό το κείμενο είναι για να σας πείσω πως είναι απόλυτα εφικτό με το σωστό κάθισμα να κάθεται ένα παιδί ανάποδα μέχρι τα 4 έτη χωρίς αυτό να δυσφορήσει καθόλου και πως ναι, όχι μόνο μπορείτε να το καταφέρετε- αλλά μάλλον επιβάλετε να το καταφέρετε- δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Και θα επιχειρήσω να το κάνω με την προσωπική μας εμπειρία. 

Καταρχάς είναι αυτό που γνωρίζει από την πρώτη στιγμή της ζωής του- άρα και το φυσιολογικό. Όχι δεν ζαλίζεται. Όχι δεν βαριέται. Όχι δεν χάνει τίποτα από όσα θα έβλεπε, αντίθετα βλέπει περισσότερα αφού έχει "θέα" και από το πίσω παρμπρίζ αλλά και από τον καθρέφτη που έχει μπροστά του, (για να τον βλέπεις και να σε βλέπει) , αφού σε αυτόν καθρεφτίζεται μεγάλος μέρος και του μπροστινού παρμπρίζ. Δεν φαντάζεστε πόσες φορές μου τονίζει πως το φανάρι είναι πράσινο ή κόκκινο. Έχουμε ένα πυροσβεστικό πίσω μας; Θα το δει. Ένα ίδιο αυτοκίνητο με της νονάς μας δίπλα μας; Θα το δει. Ένα περιπολικό μπροστά μας; Θα το δει! Έβγαλε ο κινηματογράφος αφίσα με μια νέα παιδική ταινία; Θα την δει! Στα ταξίδια μας δεν παραπονιέται ποτέ, (άλλωστε τα καθίσματα "ξαπλώνουν" με μια μικρή κλίση για ακόμα περισσότερη άνεση) ενώ τις φορές που θέλει να κάτσω μαζί του πίσω βλεπόμαστε τέλεια, (αφού εγώ κοιτάω μπροστά και αυτός πίσω),  και οι γκριμάτσες δίνουν και παίρνουν! Εάν διαλέξετε κάθισμα που να γυρνάει στο πλάι ώστε να  μπαίνει πιο εύκολα το παιδί αποτελεί μεγάλο συν-τον τελευταίο χρόνο ανεβαίνει εντελώς μόνος- και το ίδιο εύκολα ξαναγυρίζει ανάποδα όπως απαιτείται. Αν το κάθισμα δεν γυρίζει στο πλάι και πάλι μπορεί να κάτσει μόνος αν μπει από την αντίθετη πόρτα και πατήσει πάνω στα καθίσματα του αυτοκινήτου. Ωστόσο τα περισσότερα καθίσματα που είναι φτιαγμένα να κάθονται μέχρι τεσσάρων ετών ανάποδα- έχουν την επιλογή να γυρνούν στο πλάι. Τέλος αυτό που ακούω αυτά τα τέσσερα χρόνια περισσότερο από όλα- τα πόδια! Που βάζει τα πόδια. Μα εκεί που οφείλει να τα βάλει! Ποτέ μα ποτέ δεν παραπονέθηκε πως πιάστηκαν τα πόδια του. Χωράνε μια χαρά λυγισμένα και στα μεγάλα ταξίδια βγάζαμε παπουτσάκια και καθόταν ακόμα πιο άνετα. 

Όχι ότι τίποτε από αυτά είναι πιο σημαντικό από το γεγονός πως τα παιδιά μέχρι τεσσάρων ετών είναι τέσσερις φορές πιο ασφαλή σε πιθανό τροχαίο αν κάθονται ανάποδα. Τόσο απλό. 

Φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα, ένα μήνα πριν τα τέταρτα γενέθλια του, με ένα παιδί 15 περίπου κιλά και ένα μέτρο ύψος να βολεύεται τόσο καλά που το σκέφτηκε πολύ όταν του είπαμε πως πια έχει μεγαλώσει και μπορούμε να γυρίσουμε το κάθισμα να κοιτάει προς τα μπροστά. Και πόσο σπουδαίος ένιωσε που μεγάλωσε τόσο ώστε να κάθεται όπως ο μπαμπάς και η μαμά... 

Πριν σας παραθέσω όλα αυτά τα αξιόλογα άρθρα που βρήκα να θυμάστε.... Κανένα κάθισμα αυτοκινήτου δεν είναι πολύ ακριβό όταν μιλάμε για την ζωή του παιδιού σας. Και αν δεν θεωρείτε καν το κάθισμα σημαντικό ίσως πρέπει να διαβάσετε εδώ...  και εδώ. 

Επίσης: 

Γιατί να διαλέξω rear facing κάθισμα αυτοκινήτου;

Το 75% των γονιών χρησιμοποιούν λάθος τα παιδικά καθίσματα αυτοκινήτου

Μύθοι για το ανάποδο κάθισμα του αυτοκινήτου

You are here:

Monkey talk- ή αλλιώς τι ακούει μια μαμά από ένα μαιμουδάκι σχεδόν τεσσάρων.

Πριν κλείσει αυτός ο μήνας που τόσο μας ταλαιπώρησε, και πριν την καθιερωμένη ανάρτηση του #φωτογραφισετο_2017 κάθε τέλος του μήνα, θέλω να αφήσω την πιο αισιόδοξη αίσθηση και με αυτή να μας βρει ο Ιούνιος. Τι πιο χαρούμενο και αισιόδοξο από εκπληκτικές μαιμουδοατάκες;;! 

(Τον Απρίλιο δεν ανέβασα ατάκες, οπότε διπλή δόση σήμερα!) 



Ακούμε στο αυτοκίνητο μέσα το τραγούδι "Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα" Μετά από λίγο. 
-Μαμά, ξέρεις γιατί έγραψαν αυτό το τραγούδι; Να σου πω; 
-Γιατί λεβέντη μου;
-Γιατί ΔΕΝ κάνει κρύο στην Ελλάδα. ΠΟΤΕ δεν έκανε κρύο!
#ΑπλήΛογική #ΑφούΔενΚάνειΚρύοΛέμε

Ο Δημήτρης Γεράσιμος:

-Μαμά. Θέλω να πηγαίνεις πιο συχνά μόνη σου βόλτα και να με αφήνεις με τον μπαμπά.

#ορίστε #ΘέλετεΝαΑπεξαρτητοποιηθουνΤαΠαιδιαΣας #ΓίνετεΒδελλες#Εγγυημένο #4χρονιαΑχωριστοι #ΕίδεΚαιΕπαθε #ΟχιΑλλοΜαμα

Κάποια Κυριακή που πηγαίναμε οι δυο μας εκκλησία τον είχα αγκαλιά ενώ περπατούσα σε ένα πολύ στενό πεζοδρόμιο. Ταυτόχρονα τον πείραζα και τον γαργαλουσα, έτσι αυτός - που δεν είναι πια μωρό αλλά 15 κιλά γαϊδουράκι- έκανε απότομες κινήσεις για να με αποφύγει και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να παραπατησω και να πέσω φαρδιά πλατιά στην άκρη του δρόμου. Φυσικά έβαλα όλη μου την δύναμη να κρατήσω τον Δημήτρη Γεράσιμο όρθιο - όπως και έγινε - το παιδί δεν χτύπησε καθόλου Δόξα Τον Θεό,  μάλιστα τον ακούμπησα στο πεζοδρόμιο. Εγώ πάλι ας μην τα συζητάμε, παρότι κουτσαινα για μια βδομάδα στην ουσία ήμουν ευτυχισμένη διότι αν με είχε πιάσει κράμπα στο πέσιμο τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα.
Η μητέρα μου ωστόσο δεν είχε την ίδια άποψη και μόλις το έμαθε με πήρε τηλέφωνο να με επιπλήξει πως δεν προσέχω και όλα αυτά τα υπέροχα. Κατά την διάρκεια του τηλεφώνου ο μικρός δίπλα μου. Μόλις έκλεισα με κοιτάει με συμπόνια και μου λέει:

-Σε μάλωσε η μαμά σου ε; Δεν πειράζει μαμά μου αφού δεν το ήθελες, κατά λάθος έγινε.

#ΜαθηματαΕνσυναισθησηςΑποΤονΤετραχρονοΓιοΜου

Έχουν πάει οι δικοί μου για λίγες μέρες Κρήτη. Μια μέρα πριν επιστρέψουν ο Δημήτρης Γεράσιμος:

-Μου έλειψαν λίγο οι γονείς σου.

#λίγο #ΜηνΤρελαθουμεΚιολας

Από όταν ήταν μωρό του τραγουδάω το τραγούδι "Αγκινάρα" . Εντωμεταξυ, το έχω μάθει λίγο λάθος, αφού έχω παραλείψει εντελώς δυο στίχους στο τέλος. Τώρα πια όμως δίνει πολύ σημασία όταν τα ακούει στο αυτοκίνητο. Ένα βράδυ λοιπόν, ενώ ετοιμαζόμαστε για ύπνο μου ζητάει την "Αγκινάρα" Όμως...

-Την Αγκινάρα να μου πεις. Σωστά όμως ναι; Μην ξεχάσεις τους τελευταίους στίχους; Τους είχες ξεχάσει μαμά, ε;;; Σωστά,;; Ε; Ε;

#Εεεεεε #busted

Στο κομοδίνο μου έχω πάντα κάποια συγκεκριμένα βιβλία. Ένα από αυτά μου το είχε πάρει η αδελφή μου μετά την δεύτερη απώλεια μας και έχει τίτλο "Σε ευχαριστώ για τον πόνο". Πριν κάνα χρόνο ο Δημήτρης Γεράσιμος με είχε ρωτήσει τι γράφει το εξώφυλλο και του είχα πει. Ως εκεί. Ούτε που φανταζόμουν πως θυμόταν καν τον τίτλο. Πολλές φορές όμως τα βγάζει τα βιβλία μου τα πρωινά από το συρτάρι και τα χαζεύει. Πολύ πρόσφατα λοιπόν, το έβγαλε και πάλι και το περιεργαζόταν σκεφτικός. Τελικά μου λέει:

-Μαμά, γιατί λέει "Ευχαριστώ για τον πόνο, αφού ο πόνος δεν είναι καλός, σωστά;"

#ΚαιΚαπωςΕτσιΓινονταιΟιΜεγαλυτερεςΚουβεντεςΜας#ΚαιΣυνηθωςΑξημερωτα

Έχουμε πάει στο καθιερωμένο ραντεβού με την διατροφολόγο μου. Μόλις φεύγουμε το μαϊμούδι πολύ cool ομολογουμένως λέει:

-Bye bye!!!!

#ΑντεΓεια #ΚαιΑγγλικα #Εμτι #ΓιαΤυχαιουςΜαςΠερασατε

Κάποιο απόγευμα το μαϊμούδι σε παραλήρημα:

-Μαμά. Εγώ γεννήθηκα στην Ελλάδα. Και ο μπαμπάς γεννήθηκε στην Ελλάδα. Εσύ ΌΜΩΣ γεννήθηκες στην Αφρική. Και ο παππούς στην Κρήτη. ΆΡΑ εσύ και ο μπαμπάς σου ΔΕΝ είστε Ελληνικοί!

#Οχι #ΕίμαστεΕλληνες #ΑνΚαιΥπαρχουνΚαιΚρητικοιΠουΘαΣυμφωνησουν#ΜεγαληΚουβενταΑνοιξεςΜαιμουδι #ΔικιοΕχειΤοΠαιδι#ΟπωςΔενΕιμαιΜαυρη #ΜηνΜεΡωτησειςΟμωςΚαιΓιαΑυτοΣεΠαρακαλω#ΑκουγαΑυτηΤηνΓελοιαΕρωτησηΟληΤηΣχολικηΖωηΜου

Μου ζητάει αγγούρι. Καθαρίζω αγγούρι. Τρώει δυο μπουκιές αγγούρι και πετάει αγγούρι. Δυο λεπτά μετά ξαναζηταει αγγούρι.

-Τι λες Δημήτρη; λέω. Περιμένεις πραγματικά να σου καθαρίσω και άλλο αγγούρι όταν το προηγούμενο δεν το έφαγες και το πέταξες στο καπάκι;

Μένει λίγο σκεπτικός, κοιτάει τον κάδο και μου λέει:

-Μα δεν το πέταξα στο καπάκι. Μέσα στο κάδο το πέταξα.

#ΤότεΑλλαζουνΟλα #ΣυγνώμηΚιολας#ΑυτήΗΚυριολεξιαΤουςΘαΜαςΤρελανει

Ενώ είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι του πριν τον ύπνο: 

-Μαμά, ο Ποσειδώνας έχει πολύ καθαρή θάλασσα σωστά;
 -Εννοείς πισίνα; Αυτό που έλεγε χτες ο θείος Τάκης;
 -Όχι μαμά!! Δεν εννοώ αυτό. Αν ο Ποσειδώνας έχει πολύ καθαρή θάλασσα...
 -Εννοείς αν ο Θεός Ποσειδώνας είναι σε καθαρή θάλασσα; 
 -Όχι βρε μαμά!!!! Ο πλανήτης ο Ποσειδώνας. Αυτός με τους ισχυρούς ανέμους. Έχει καθαρή θάλασσα;
 -Δεν ξέρω αγάπη μου, δεν θυμάμαι. Θυμάσαι εσύ αν έχει καν θάλασσα;
 -Ναι, βεβαίως έχει. Πάντως εγώ δεν θέλω να πάω στο διάστημα. Γιατί θα μου λείψετε. Θέλω μόνο να πάω σχολείο όταν μεγαλώσω και να μην ντυθώ φαντάρος. Να μην ντυθώ τίποτα. Εκτός από τις απόκριες. Που θα ντυθώ πειρατής. Και κλόουν φυσικά....

#οιμε #κλαιω #μεταμεσονυκτιοντελιριο

Είμαστε βράδυ στο δωμάτιο του σε διαδικασία ύπνου. Έχουμε πάρει εκείνη την ημέρα κάτι φωτάκια για το κρεβάτι του ώστε να είναι πιο μαγικά όταν διαβάζουμε τα παραμύθια μας και έχει πάθει έκσταση μαζί τους όλη μέρα. Φυσικά αδυνατεί να "χορτάσει" το θέαμα και αρνείται πεισματικά να ξαπλώσει. Κάποια στιγμή επιστρατεύω τα "μεγάλα" και αντιπαιδαγωγικά μέτρα της "απειλής" στα οποία καταφεύγει η κάθε μάνα στην απελπισία της! Λέω λοιπόν όλο στόμφο:
-Αν δεν ξαπλώσεις τώρα, θα φύγω από το δωμάτιο σου και θα κοιμηθείς μόνος σου!
Και η απάντηση:
-Αν φύγεις, εγώ θα σε ακολουθήσω όπου και αν πας!

#Ορίστε #ΉθελαΚαιΑπειλές #ΠοιοςΑπειλείΠοιον #Αναρωτιέμαι

Πρόσφατα έκοψε άσχημα ο πατέρας μου το χέρι του με τον ηλεκτρικό τροχό. Επικράτησε μια τρομερή αναστάτωση εκείνη την ημέρα αφού ο ίδιος αρνιόταν έστω σε φαρμακείο να πάει και φυσικά σπεύσαμε σπίτι αφού η μητέρα μου είναι αδύνατον να χειριστεί τέτοιες καταστάσεις. (το πιο πιθανόν να καταλήξει αυτή νοσοκομείο από την κρίση πανικού). Συνέβη δε την επόμενη εβδομάδα από την εμπειρία του μαιμουδιού με την πισίνα και την παραμονή μας στο νοσοκομείο, οπότε τον επηρρέασε αρκετά. Μετά τρεις μέρες πάμε σπίτι των γονιών μου και πάνω στην κουβέντα και ενώ ο μικρός έπαιζε με την ανιψιά μου, ο πατέρας μου θέλει να μου δείξει πόσο γρήγορα "έδεσε" το τραύμα του. Βγάζει λοιπόν την γάζα και μου δείχνει. Εγώ ούτε που πρόσεξα ότι ο Δημήτρης Γεράσιμος κοιτούσε με τρόμο, παρά μόνο όταν τον είδα να κλείνει με τα χέρια του τα μάτια και να φωνάζει:

-ΜΠΟΥΜΠΟΥ! ΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΗΝ ΔΕΙΣ ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ!!

Τον ρωτάω τι έγινε και αν θέλει να καλύψει πάλι ο πατέρας μου το τραύμα. Και μου απαντάει:

- Ναι μαμά, ΑΠΟΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΚΑ έτσι ξαφνικά που έβγαλε ο παππούς την γάζα!

#ΠαιδάκιΜουΟμορφο

Σχετικά με το τραύμα και πάλι του πατέρα μου που είναι τόοσο πεισματάρης και δεν ακούει κανένα, έρχεται μια μέρα μετά από μια βόλτα του στο σπίτι τους και μου λέει:

-Εντάξει μαμά. Τον έπεισα τον μπαμπά σου να πάει νοσοκομείο. Του είπα: "Τι φοβάσαι παππού; Φοβάσαι μην σε κρατήσουν για πάντα εκεί; Όχι θα σε κάνουν καλά και θα φύγεις. Πρέπει να πας νοσοκομείο." Και το είπα μαμά τρεις φορές "Πρέπει να πας νοσοκομείο. Πρέπει να πας νοσοκομείο. Πρέπει να πας νοσοκομείο" Και μου είπε εντάξει. Θα πάει μαμά. Τον έπεισα.

#ΕσείςΤιΛέτε; #ΤονΈπεισε; #ΚιΌμωςΌχι

Σε απάντηση της "απειλητικής" και διόλου παιδαγωγικής μεθόδου που επιλέγω ενίοτε στην απέλπισια μου και που ανέφερα παραπάνω, έγινε το έξης περιστατικό:

Παίζουνε μια μέρα με τον Παναγιώτη. Ο Δημήτρης Γεράσιμος του ζητάει να φτιάξουν κάστρο με τα μαξιλάρια του καναπέ και ο Παναγιώτης επειδή πρόκειται να φύγει σε πολύ λίγο, αρνείται, του εξηγεί τον λόγο και προσπαθεί να τον δελεάσει με άλλο παιχνίδι. Τότε ο μικρός μουτρώνει, παίρνει ύφος χιλίων καρδηναλίων και λέει:

-Αν δεν μου κάνεις αυτό που θέλω, τότε και εγώ δεν θα παίξω ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ μαζί σου και τίποτα!

(Σημειωτεών μου έχει κάνει το ίδιο απειλώντας με με στέρηση ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ αγκαλιάς και φιλιών!!)

#ΗΘικόΔίδαγμα #ΌτιΚάνειςΘαΣουΚάνουν #Τελεία.

Για λόγους ασφαλείας στις πόρτες του μπάνιου και την κεντρική είσοδο έχω βάλει σύρτες ψηλά ώστε να μη έχω άγχος πως θα μπει ή θα βγει ο μικρός. Ξέρει πολύ καλά γιατί τους έχουμε και πολλές φορές θα μου "θυμίσει¨ ο ίδιος να τους κλειδώσω. Κάποια μέρα χτυπάει το κουδούνι ενώ περιμένουμε επίσκεψη βέβαια αλλά και πάλι στα πλαίσια ασφαλείας είμαστε απόλυτοι στο να ρωτάει ποιος είναι πριν ανοίξει και να βεβαιωθεί ότι αναγνωρίζει την φωνή. Εκείνη την ημέρα από τον ενθουσιασμό του να ανοίξει γιατί περίμενε και δώρο από την επίσκεψη  πήγε να ανοίξει χωρίς να ρωτήσει τίποτα. Φυσικά είχα σύρτη. Αφού του τονίζω πως δεν πρέπει να ανοίγει χωρίς να ρωτάει μου λέει:

-Μπράβο σου μαμά που είχες βάλει σύρτη. Μα πως τα σκέφτεσαι όλα;;;

#'ΕλαΜουΝτε #ΣύντομαΘαΑποτρελαθώ

Φιλοσοφικές απορίες λίγο πριν τον ύπνο....

-Βρε μαμά. Αλήθεια. Εγώ πως ξυπνάω το πρωί; Αφού δεν έχω ξυπνητήρι. Πως άραγε, αλήθεια; Μάλλον ο εγκέφαλος μου με ξυπνάει. Ανοίγω λίγο το μάτι, λοξοκοιτάω, βλέπω φως από το παντζούρι "Οπ λέω ξημέρωσε, βγήκε ο ήλιος" και ο εγκέφαλος μου μου λέει να ξυπνήσω! Ναι αυτό είναι σίγουρα!"

#ΕΜηνΤουΧαλάσωΤηνΔιαπίστωση #ΑφουΕίναιΣίγουροΤοΠαιδί

Λίγες μέρες πριν την γιορτή της μητέρας. 

-Μαμά, σκέφτομαι κάτι για την γιορτή της μητέρας. Κάτι να κάνω. Μια έκπληξη. Για σένα. Σκέφτομαι να πάρουμε εκείνο το lego το πορτοκαλί που μου λείπει και η έκπληξη θα είναι πως θα μου φτιάξεις όλα τα σχέδια εσύ! Τέλεια η ιδέα μου;;; 

#ΤέλειαΤέλεια #ΓιατίΠοιοςΑλλοςΣουΦτιάχνειΤαΑλλαΧρωματα #ΠοιοςΤηνΧάρηΜου #ΠήρεΚαμιάΣαςΤέτοιοΔώρο #ΌχιΠέτεΜου 

Ένα μεσημέρι δεν του αρέσει καθόλου το φαγητό, (αρακάς) και φυσικά υπήρξαν διαπραγματεύσεις. Προκειμένου να τον αφήσω να φάει κάτι άλλο πρέπει οπωσδήποτε να φάει έστω δυο κουταλιές από αυτό που έχουμε. Του λέω λοιπόν:
-Πρέπει πρώτα να φας δυο κουταλιές αρακά. Και μετά θα φας μακαρόνια.
-Όχι.
-Τότε δεν θα φας μακαρόνια.
-Μια κουταλιά; 
-Όχι δυο.
-Μια τόσο δα μικρούλα; (και δείχνει και με τα δάχτυλα του)
-Όχι. Δυο κανονικές.
-Πέντε κουταλίτσες;;;;;
-Πέντε ναι! (απαντάω αμέσως πριν καταλάβει τι είπε!!)

#ΤζάμπαΤοHomeschooling #Τζάαααμπα #ΤελικάΈφαγεΤρεις#ΤηνΚατάλαβεΣτηνΠορεία

Έχω την πλάτη μου τώρα σχεδόν είκοσι μέρες με αποκορύφωμα τις τελευταίες έξι. Κάποιο απόγευμα μου ζητάει να παίξουμε και του ζητάω και εγώ με την σειρά μου να ξαπλώσω για να παίξουμε έτσι γιατί πονάω. 

-Ναι φυσικά μαμά μου. Να ξαπλώσεις αν αυτό θέλεις. Αρκεί να είσαι εδώ παρέα μου. 

#ΕλάτεΜαζέψτεΜε 

Ξαπλωνουμε δίπλα δίπλα ατο κρεβάτι του. Κοντεύει να αποκοιμηθει. Ξαφνικά:
-Μαμα;
-Ναι αγάπη μου;
-Πόσο σε αγαπώ δεν ξέρεις... Μέχρι τον Θεό και πάλι πίσω...

#κομμάτια #ΗΖωηΜουΟληΣεΑυταΤαΛογια #ΕλάτεΜαζέψτεΜε #Ξανά