Οι μικρές/μεγάλες γιορτινές στιγμές μας. (2019)

Όταν οι άνθρωποι που φεύγουν από κοντά μας είναι πλήρης ημερών- το πένθος είναι πιο ήπιο, πιο βατό- χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως δεν έλειψαν, δεν λείπουν και δεν θα λείπουν. 

Τον Σεπτέμβριο αποχαιρέτησα την αγαπημένη μου γιαγιούλα όπως μοιράστηκα μαζί σας εδώ και από σεβασμό στην μνήμη της είχα σκοπό να γιορτάσουμε αυστηρώς οικογενειακά. Τον Νοέμβριο ωστόσο αποχαιρετήσαμε και την γιαγιά του Παναγιώτη καθώς και τον πατέρα μου γαμπρού μου- συνεπώς το πένθος αφορούσε πλέον σε όλες τις οικογένειες κάνοντας τις γιορτές ακόμα πιο ήρεμες και συναισθηματικές. 

Οι φετινές λοιπόν μικρές/μεγάλες στιγμές μας ήταν μεν γιορτινές αλλά ήσυχα γιορτινές δίνοντας τους μια απροσδιόριστη μαγεία- μια διάσταση πέρα από το αναμενόμενο... Δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα... 

Δώσαμε βάση στην ουσία και όχι στο φαίνεσθαι... Κάναμε λιγότερα μα απολαύσαμε περισσότερα... Μαζευτήκαμε λιγότερο μα δεθήκαμε περισσότερο... Γελάσαμε γλυκόπικρα και κλάψαμε χωρίς ενοχές. Καθαρίσαμε την καρδιά και το μυαλό μας. 

Ήταν όμορφα. 

Μοναδικός στόχος; Μετάδοση απόλυτης μαγείας σε αυτό το πλάσμα που έχει γεμίσει μαγεία την δικής μας ζωή μόνο με την ανάσα του. 

Το φετινό advent calendar, (δείτε εδώ), ξετρέλανε το μαιμούδι μου και δεν έχασε το ενδιαφέρον του για την παρτίδα αυτού του χειροποίητου επιτραπέζιου ούτε μια μέρα- σε αντίθεση με ότι πίστευα. Ξυπνούσε κάθε πρωί με αγωνία να παίξει, στημένο 24 μέρες στο τραπέζι του σαλονιού μας- μέχρι να πέσει σε εντολή. Οι εκπλήξεις του να περιμένουν υπομονετικά κάτω από το δέντρο μέχρι να έρθει η σειρά τους. Είχε πολύ ενδιαφέρον, διότι έτυχε να  αγοράσει και την τελευταία του ιδιοκτησία μια μέρα πριν την τελευταία εντολή- συνεπώς δεν χρειάστηκε να ξεκινήσουμε από την αρχή καινούργια παρτίδα. 

Μια εξ αυτών των εκπλήξεων, και το ετήσιο πυτζάμα πάρτι του μαιμουδιού στο οποίο καλεί αποκλειστικά τα ξαδέλφια του και εγώ φροντίζω να κοιμηθούν και οι μανούλες των μικρότερων αυτών σπίτι μας. Μια συγκέντρωση για την οποία το μικράκι μου ανυπομονεί πάντα τόσο πολύ... (δείτε πως μπορείτε να οργανώσετε το τέλειο πυτζάμα πάρτι για νήπια εδώ) 

Το τέλος του advent calendar σηματοδοτεί και μια υπέροχη παράδοση σπίτι μας, την στρωματσάδα στο σαλόνι. Φέτος λοιπόν, λόγω της μέρας που συνέπεσε το πάρτι, κοιμόμασταν εν τέλει 5 μέρες σερί στο πάτωμα! Όνειρο! Αλήθεια! Ακόμα και αν μου στοίχισε σε πόνους σε πλάτη με μέση δεν το αλλάζω με τίποτα στον κόσμο... (δείτε λεπτομέρειες από άλλη χρονιά εδώ) 

Μαζί με την στρωματσάδα όμως συμβαίνει κάτι ακόμα- πολύ πιο μαγικό... Έρχεται ο Δήσιμος- το ολοδικό μας ξωτικό- και μας τρελαίνει μέχρι την Πρωτοχρονιά με τις αταξίες του! Δείτε περισσότερα εδώ!

Λιχουδιές φτιάξαμε λιγότερες από ότι συνήθως, το σπίτι ωστόσο εννοείται πως μύρισε Χριστούγεννα με τους κουραμπιέδες της γιαγιούλας μου να κλέβουν- όχι τυχαία- την παράσταση στην δική μου καρδιά και όχι μόνο... 

Χορτάσαμε πολλές, γλυκές πολύχρωμες εκπλήξεις έξω από την πόρτα μας από την δική μου την Σουλτάνα και δική του μοναδική νονά... Αλλά δώσαμε και εμείς άλλες τόσες.... 

Χορτάσαμε τζάκι, επιτραπέζια, χαλαρές δραστηριότητες και χουζούρεμα...

Απολαύσαμε βόλτες και ξεχωριστά πρωινά. Είτε σπίτι, είτε όχι. Είτε με παρέα, είτε μόνοι... 

Απολαύσαμε και το μικράκι μας σε δυο παραστάσεις και μας γέμισε όπως πάντα περηφάνια... Μια του σχολείου και μια της μουσικής έκφρασης... "Το Δώρο της Παπλωματούς" μας συγκίνησε για να ακολουθήσει "Η καραμέλα με τα καπέλα" που μας έκανε να γελάσουμε με την καρδιά μας... 

Το ρεβεγιόν την παραμονής μας βρήκε σπίτι μας, 8 άτομα όλα και όλα, με ένα τραπέζι πιο επίσημο από ότι συνήθως μα όλοι φορώντας παντόφλες και άνετα ρούχα αφού ήμασταν αυστηρώς οικογενειακά- να ευχόμαστε η νέα χρονιά να μην μας πάρει τίποτε άλλο... 

Και κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στην παραμονή πρωτοχρονιάς, την μεγάλη αυτή νύχτα που περιμένουμε να πιστέψουμε ακόμα περισσότερο στην μαγεία... Και επειδή πιστεύουμε, αυτή μας ανταμείβει πάντα απλόχερα... 

Ενώ ο νέος χρόνος,  θέλω πάντα να μας βρίσκει με μια μικρή απόδραση στα χιόνια- την οποία, δόξα τον Θεό, καταφέραμε και απολαύσαμε ΤΟΣΟ μα ΤΟΣΟ πολύ... Να φτιάξουμε τον καθιερωμένο μας χιονάνθρωπο, μα πιο πολύ από όλα, να απολαύσει αυτό το μαιμούδι το ξεχωριστό δώρο που ζήτησε από τον Άγιο Βασίλη. Ένα έλκηθρο για τα χιόνια! 

Καλή χρονιά και επίσημα λοιπόν, με την πρώτη ανάρτηση του 2020 η οποία δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια γλυκιά αναπόληση των γιορτών που πέρασαν - πιο γρήγορα από ποτέ οφείλω να ομολογήσω- ή τουλάχιστον έτσι το ένιωσα. Και να ευχηθώ για  αυτή την φαινομενικά τόσο ισορροπημένη χρονιά, να χαμογελάω συχνά, να διατηρήσω πάση θυσία αυτή την αθωότητα στην οποία εξακολουθώ να πιστεύω με πάθος, να κοιμάμαι λίγο πιο καλά, να περνάω ακόμα περισσότερο ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια μου, να εστιάζω στα θετικά και να αγνοώ τα αρνητικά. Και να βρίσκω όσες περισσότερες ευκαιρίες μπορώ για απολαυστικά μαιμουδίσια φιλιά. 

Και να λέω "Δόξα τον Θεό" καθημερινά. 

Οι μικρές μεγάλες στιγμές μας- 2019

Ετοίμαζα αυτή την ανάρτηση από αρχές Δεκεμβρίου. Είχα σκοπό να περάσω μια μια, κάθε φωτογραφία του #ΟιΜικρέςΜεγάλεςΣτιγμέςΜας σε μια ανάρτηση συνοδευόμενες από το εκάστοτε κείμενο. Πρόκειται φέτος για 239 φωτογραφίες, οπότε δεν ήταν και απλή διαδικασία. 

Απόψε, και ενώ είχα σχεδόν ολοκληρώσει την ανάρτηση, πατάω κάτι λάθος και την χάνω εντελώς. ΟΛΗ την ανάρτηση. Δεν το πίστευα... Η παλιά Γιάννα θα είχε σκάσει από το κακό της, μα η καινούργια δεν αναλώνεται σε τέτοιες ασήμαντες λεπτομέρειες. Έφτιαξα λοιπόν στα γρήγορα κάποια κολάζ με τις ήδη αποθηκευμένες φωτογραφίες και θα ντύσω με καινούργια-λίγα- λόγια αυτή την ανάρτηση για μια μικρή γεύση από τις δικές μας μικρές/ μεγάλες στιγμές του 2019. 

Όπως κάθε χρονιά, νομίζω σχεδόν κάθε ανθρώπου,  η επίγευση γλυκόπικρη. Χάσαμε κάτι, κερδίσαμε κάτι. Από το νήπιο στην πρώτη και από ανακαίνιση σε συντήρηση. Θάλασσα, πισίνα, βόλτες, ρουτίνα στο σπίτι, αγκαλιές, δημιουργία, ενοχές, τσακωμοί, κούραση, οργάνωση, μαγειρέματα, σινεμά,  πάρτι, γενέθλια, γιορτές, εκδηλώσεις, κηδείες, αποχαιρετισμοί,  καλωσορίσματα,  εκκλησία και προσευχή. Εκπλήξεις, διαβάσματα, ποιητική ματιά σε όλα, να ψάχνω πάντα και παντού καρδιές. Ένας φυσιολογικός, γεμάτος ευλογίες χρόνος. 

Δόξα τον Θεό. 

 Στόχος μου για το 2020 σχετικά με τις μικρές μεγάλες στιγμές μας φωτογραφικά; Να μειωθούν και άλλο οι φωτογραφίες, Φέτος, από 365 κατέβηκα στις 239- του χρόνου θέλω ακόμα λιγότερες, Θέλω δηλαδή ακόμα πιο ποιοτικό μοίρασμα. Πιο ουσιαστικό... Όπως ακριβώς έγινε και με τις αναρτήσεις που είναι στις 54. Οι λιγότερες που έχω γράψει ετήσια. (πέρσι 94) 

Αν με ακολουθείς, με καταλαβαίνεις... 

Γλυκό μου παρεάκι καλή Πρωτοχρονιά. Με υγεία και λίγη τύχη. Και να λέμε: 

Δόξα τον Θεό. 

(Αν θες να δεις τα εκάστοτε κείμενα στις φωτογραφίες, κλικ εδώ)  (Αύριο και το τελευταίο κολάζ...) 

Ο Δήσιμος επέστρεψε- ξανά! (2019)

Για όσους δεν το γνωρίζετε, ο Δήσιμος είναι το δικό μας προσωπικό ξωτικό το οποίο εμφανίζεται συνήθως παραμονές Χριστουγέννων και αναχωρεί ανήμερα της Πρωτοχρονιάς μαζί με τον Άγιο Βασίλη. (ή τουλάχιστον έτσι νομίζουμε). 

Κάθε χρόνο μας φέρνει κάποιο ξεχωριστό δώρο- ξέρετε από αυτά τα μαγικά που  βρίσκεις μόνο στον Βόρειο Πόλο- και ένα σημείωμα που μας καθησυχάζει συνήθως για το γράμμα και το δώρο που ζητήσαμε. 

Στο μεταξύ, κάνει κάθε μέρα κάποια σκανταλιά που οδηγεί εμένα στην τρέλα και το μαιμούδι σε παράκρουση ευτυχίας και κακαριστού γέλιου! Φέτος ξεκίνησε όχι μόνο με την γεμάτη δώρα άφιξη του, μα και με μια γερή δόση σκανταλιάς- έτσι για να μπαίνω στο κλίμα και να συνηθίζω! 

Τον βρήκε ο Δημήτρης Γεράσιμος το πρωί- αξημέρωτα βασικά- στην κουζίνα. Ποτέ δεν είναι καλό σημάδι να είναι στην κουζίνα- το ξέρω η δόλια καλά! Ο μικρός όμως τσίριζε εκστασιασμένος και μόνο που τον έβλεπε ξανά. Παρασύρθηκα και εγώ από την χαρά του και για λίγο δεν είδα τον χαμό που μου επιφύλασσε το πονηρό ξωτικούλη... 

Τον βρήκαμε λοιπόν καθιστό και χαμογελαστό δίπλα σε μινιατούρα γραφείο που όπως αποδείχθηκε από ένα κρυφό μήνυμα το έφτιαξε ο ίδιος με τα χέρια του και είναι μινιατούρα του γραφείου του Άγιου Βασίλη. Δίπλα υπήρχε και ένας μικρός Άγιος Βασίλης πάνω σε ένα έλκηθρο- (τυχαίο λέτε να είναι την στιγμή που έχουμε ζητήσει ένα έλκηθρο χιονιού;;)- μπόλικη μαγική αστερόσκονη, (μπορεί να είναι και 20 κιλά λέει το μαιμούδι!), κουδουνάκια και μερικά ακόμα από τα καλαμάκια με γεύσεις που είχε φέρει και πέρσι και τόσο απόλαυσε ο μικρός του φίλος. Και εκεί ανάμεσα σε όλα αυτά, το είδαμε! Είχε φτιάξει και τις τοσοδούλικες τηγανίτες που μόνο αυτός ξέρει να φτιάχνει! Όμορφες και στρογγυλές, πασπαλισμένες με άχνη και σταγόνες σοκολάτας παντού, ενώ είχε γράψει με τηγανίτες "ΔΩΡΟ ✔️" πράγμα που σίγουρα είναι θετικό... 

Τότε όμως το είδαμε... Είδαμε τον χαμό που είχε κάνει για να φτιάξει τις τηγανίτες... Και γέλια το πονηρό το μαιμούδι ενώ καταβρόχθιζε με λαχτάρα τις τηγανίτες που είχε και το θράσος να πει πως είναι καλύτερες από τις δικές μου... 

Τι να κάνω, το ανέχομαι ΚΑΙ αυτό... Στο μεταξύ διαβάσαμε και το γράμμα του με τον ιδιαίτερο γραφικό χαρακτήρα και αποθηκεύσαμε όλη την αστερόσκονη στο βάζο μαγικής αστερόσκονης από τον Βόρειο Πόλο, όπως κάθε χρόνο! 

Πραγματικά αναρωτιέμαι τι έχει σχεδιάσει για πρώτη σκανταλιά αυτό το πονηρό ξωτικό, μείνετε συντονισμένοι γιατί θα κάνω καθημερινά update στην ανάρτηση! 

Στο μεταξύ δείτε την πρώτη εμφάνιση του Δήσιμου εδώ και όλες τις επομένες, εδώ, εδώ και εδώ.  Είναι όλες ξεχωριστές και αξίζει να τις δείτε! 

Η πρώτη σκανταλια του Δησιμου είναι γεγονός! Αφού γεμισε τον τόπο με κομμένα χαρτόνια και κορδέλες, (swipe through), έφτιαξε έναν - ομολογουμένως - χαριτωμένο χιονανθρωπο στην πόρτα του μπάνιου! Ο Δημήτρης Γεράσιμος μου είπε να μην του θυμωσω γιατί έφτιαξε κάτι όμορφο. Τι να κάνω η μάνα, το παραδέχομαι, έχει δίκιο! #Ενταξει #ΗπιαΑρχισαμε #ολακαλα #ΜαςΠωςΔενΤονΑκουμε #ΔενΚαταλαβαινωΕιλικρινα #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο #Σκανταλιες

Όπως είπε επί λέξη και ο Δημήτρης Γεράσιμος "Θα πάθετε πλάκα με το τι έκανε ο Δησιμος χθες το βραδυ!" Τον βρήκαμε το πρωί στο κομοδίνο αγκαλιά με το κινητό μου. Αργήσαμε να υποψιαστουμε τι έκανε, μα τελικά ανακαλύψαμε δεκάδες φωτογραφιες που είχε βγάλει ενώ κοιμόμασταν, με τις πιο ακραίες αυτές των selfie με εμάς να κοιμόμαστε!!!! #θατονσκισω #ΤιΝαΠω #ΕιναιΜεγαλοςΜπελας #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο

Είχε μπλεξίματα απόψε ο Δησιμος! #χιχιχι Τον βρήκαμε κολλημένο και φιμωμενο στην ντουλάπα, ενώ τον περιφρουρουσαν 2 T-Rex, μια κουρδιστή μασέλα, ο Woody, o Buzz και ο Batman με το Batmobil έτοιμο να εκτοξεύσει οβιδες! Ούτε μπορούμε να φανταστούμε τι επιχείρησε να κάνει, ευτυχώς όμως τα παιχνίδια πήραν πρωτοβουλία! #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο #Σκανταλιες

Δεν φτάνει που μας έγραψε τον καθρέφτη στο μπάνιο με κηρομπογιες, έκανε και λάθος στο μέτρημα 😜😂 Από μια μερια βέβαια τον καταλαβαίνω τον καψερο, να περιμένει να κοιμηθούμε όλοι για να κάνει την σκανταλια του- ε, αδυναμίες έχει και αυτός από την νύστα έκανε λάθος 😂😂😱😱😂😂 Τον διόρθωσε όμως το μαϊμούδι!! #ΤιποταΔενΤουΞεφευγει
Τεσπα. Πότε είπαμε ότι φεύγει για Βόρειο Πόλο;; #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο #Σκανταλιες

Τι να σας λέω... Τα βλέπετε... Ο Δησιμος χώθηκε στο βάζο με τα σοκολατακια και πασαλειφθηκε ολόκληρος! Τέσσερα χαρτάκια μετρήσαμε και ένα ακόμα μισοφαγωμενο σοκολατακι στο χέρι! 😱Υπολογίζουμε πως δεν την πάλεψε για περισσότερα 😂😂😂😂 #ΠαλιΚαλαΝαΛεμε #ΔενΤονΕιχαΓιαΓλυκατζη #ΙσωςΝαΤαΠεταξεΚιολας #ΠοιοςΞερει; #ΜονοΑυτος 😂😂😂😂 #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο #Σκανταλιες

Δεν θα πιστέψετε τι έκανε ο Δησιμος χθες το βράδυ... Μπήκε μέσα σε ένα ρόλο υγείας και κατρακύλησε γύρω γύρω από το δέντρο μας... Ειλικρινά, σπάμε το κεφάλι μας για το πως τα κατάφερε!!!! Ευτυχώς σήμερα είναι το τελευταίο βράδυ σκανταλιας για αυτό το πονηρό ξωτικό που αύριο γυρνάει στον Βόρειο Πόλο μαζί με τον Άγιο Βασίλη! #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο #Σκανταλιες #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας

Φαίνεται, πως το τελευταίο βράδυ σπίτι μας, ο Δησιμος αποφάσισε να χαλαρώσει! Έτσι τον ανακαλύψαμε το πρωί να απολαμβάνει ένα χαλαρωτικό μπανακι μεσα σε λαχταριστά ζαχαρωτά..! 😜😱😉😁😂 Αυτό το ξωτικό θα μας τρελάνει εντελώς! Το μαϊμούδι γελούσε μισή ώρα πριν αρχίσει να του αδειάζει την μπανιέρα!! Για να δούμε αν θα αναχωρήσει απόψε με τον Άγιο Βασίλη... #Δησιμος #ΤοΔικοΜαςΞωτικο #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας

Τελικά μας αποχαιρέτησε την Πρωτοχρονιά, όπως συνηθίζει... Ανυπομονούμε για του χρόνου... 

Τα αγαπημένα μας Χριστουγεννιάτικα παραμύθια- volume2.

Πριν τρία χρόνια είχαμε γράψει για τα αγαπημένα μας Χριστουγεννιάτικα παραμύθια εδώ. Έκτοτε προστέθηκαν πολλά στην συλλογή μας, χωρίς ωστόσο να εκτοπίσουν τα πρώτα μας αγαπημένα. (ενώ μερικά ακόμα περιμένουν υπομονετικά μέσα στο advent calendar, δείτε το φετινό πρωτότυπο επιτραπέζιο μας που λειτουργεί ως ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης εδώ! )

Πάντα λέω πως δεν θα αγοράσω άλλα Χριστουγεννιάτικα παραμύθια, μα ποτέ δεν το τηρώ. Υπάρχουν ακόμα τόσα που θα ήθελα να έχει στην βιβλιοθήκη του! Πάμε να χαζέψουμε και εμείς λίγο μαζί με τον μικρό; 

"Η μάγισσα Φρικαντέλα που μισούσε τα κάλαντα", όπως και το "Ένα Ελατάκι για τον Τάκη"- και τα δυο του Ευγένιου Τριβιζά είναι μακράν τα αγαπημένα του. 

Ακολουθούν "Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι" (Ευγένιος Τριβιζάς) και "Ο Ξυλαράκης".  Αγαπάει πολύ και το "Μην ταλαιπωρείς τον Άγιο Βασίλη" (Μάκης Τσίτας) ενώ ακολουθούν τα παραμύθια που έχουν καθαρά θρησκευτικό περιεχόμενο- πράγμα που αποδεικνύει πως αρκεί να δίνεις όλα τα ερεθίσματα στα παιδιά και αυτά ξέρουν να τα συνδυάζουν άψογα μέσα στην αγνή ψυχή τους. 

Του αρέσουν ΠΑΡΑ πολύ και τα παραμύθια με ήχους από τις εκδόσεις Susaeta, προσπαθώ κάθε χρόνο να του παίρνω και ένα καινούργιο. 

Μερικά ακόμα αγαπημένα του είναι "Τα Χριστούγεννα του λύκου Ζαχαρία", από εκδόσεις Παπαδόπουλος, "Το Χριστουγεννιάτικο μυστικό" της Άννας Ιακώβου, "Η νύχτα των Χριστουγέννων" από εκδόσεις Πατάκη, "Το Χριστουγεννιάτικο Αλφαβητάρι" των Αντώνη Παπαθεοδούλου και Μυρτώς Δεληβοριά και δυο παραμύθια Χριστουγεννιάτικα που έχω γράψει εγώ για αυτόν. Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με όλα τα βιβλία μας ανατρέξτε στο αντίστοιχο άλμπουμ μας στο facebook εδώ  διότι προσθέτουμε συνεχώς καινούργια, (είναι αρρώστια!!), αλλά και επειδή υπάρχουν και αυτά που δεν είναι αμιγώς Χριστουγεννιάτικα αλλά διαβάζονται υπό άλλο πρίσμα τις γιορτές.  

Αυτό που καμαρώνω είναι πως τα διαβάζει όλα ο μικρός μου βιβλιοφάγος με την ίδια αγάπη. Καθημερινά διαβάζουμε το λιγότερο τρία βιβλία- εξακολουθούν να είναι οι αγαπημένες μου στιγμές κάθε μέρα. Εσείς; Διαβάζετε στα/με τα παιδιά σας;