Πείτε με τρελή, υπερβολική, παρανοϊκή, ότι θέλετε... δεν με νοιάζει....

Πείτε με τρελή, υπερβολική, παρανοϊκή, ότι θέλετε... δεν με νοιάζει. Τα Χριστούγεννα με συγκινούν βαθιά... Από τα πιο "ασήμαντα" μέχρι και τα πιο σημαντικά...

Με συγκινούν οι διαφημίσεις της Coca- Cola και του Jumbo, οι υπέροχες κοινωνικές ταινίες αλλά και τα κινούμενα σχέδια. Με συγκινεί όταν το αγοράκι στο Polar Express προσπαθεί απεγνωσμένα να πιστέψει και το επαναλαμβάνει ξανά και ξανά. Με συγκινεί και όταν το άλλο παιδάκι, που δεν έχει φίλους, δεν θέλει με τίποτα να αφήσει το δώρο με το όνομα του μήπως και ο Άγιος Βασίλης δεν του το φέρει. Εννοείται πως συγκινούμαι στο Charlie's Chocolate Factory όταν το μικρό και γλυκύτατο αγόρι μοιράζεται τη μια και μοναδική σοκολάτα του με την οικογένεια του. 

Με συγκινεί να λαμβάνω μια κάρτα που δεν περίμενα ή ένα όμορφο στολίδι από μια αγαπημένη φίλη. Με συγκινεί που ο κόσμος είναι πιο δοτικός τα Χριστούγεννα, μοιράζεται με ευκολία και σκέφτεται πρώτα το συνάνθρωπο του και μετά τον εαυτό του. Με συγκινεί να τραγουδάω τον Μικρό Τυμπανιστή στο μαιμουδάκι για να κοιμηθεί και νιώθω ένα κόμπο στο λαιμό όταν φτάνω στο στίχο "...στης Παναγιάς κρυμμένο την αγκαλιά.. χρυσό στεφάνι φως, φορεί στα μαλλιά.. σαν με βλέπει η καρδιά μου χτυπά... και μου γελά.." 

Με συγκινούν τα κάλαντα, πρωί πρωί, πριν ακόμα πιεις το καφέ σου, όσο παράφωνα και αν είναι. Με συγκινεί το μικράκι μου, που σκύβει χαμηλά χαμηλά στη φάτνη και προσπαθεί να φιλήσει τον Χριστούλη. Με συγκινεί το πρωινό των Χριστουγέννων και οι αγκαλιές στην αλλαγή του χρόνου. Με συγκινούν συγκεκριμένα τραγούδια, τόσο που δυσκολεύομαι να τα τραγουδήσω. Με συγκινούν οι συμβουλές μαγειρικής από τη γιαγιά μου και κάθε χρόνο, παρόλο που γνωρίζω, θα την πάρω τηλέφωνο να την ρωτήσω κάτι για την αγαπημένη μου συνταγή της, τους κουραμπιέδες της. Συγκινούμαι να την ακούω να "ζωντανεύει" και να μου λέει ακούραστα τα ίδια κάθε χρόνο. 

Πείτε με λοιπόν, τρελή, υπερβολική, παρανοϊκή, ότι θέλετε... δεν με νοιάζει. Τα Χριστούγεννα με συγκινούν βαθιά... Από τα πιο "ασήμαντα" μέχρι και τα πιο σημαντικά...

Οι κουραμπιέδες της γιαγιάς μου... Οι πιο αφράτοι και βουτυράτοι κουραμπιέδες που έχετε φάει ποτέ!

Λατρεύω τους κουραμπιέδες της γιαγιάς μου και δεν αλλάζω τη συνταγή για καμία άλλη! Είναι εύκολοι, πεντανόστιμοι, βουτυράτοι και τόσο μα τόσο αφράτοι που απλά λιώνουν στο στόμα. 

Υλικά: 

1 ποτήρι βούτυρο παραδοσιακό ( αιγοπρόβειο)
1 ποτήρι ελαιόλαδο
200 γρ. αμύγδαλα (ανάλατα, ξασπρισμένα, καβουρδισμένα και κομμένα στα τρία) 
2 βανίλιες
1 κουταλάκι του γλυκού baking powder
1 φλιτζάνι του τσαγιού αλισίβα (προαιρετικά)
1 φλιτζάνι του τσαγιού είτε ούζο είτε λικέρ μαστίχας (ιδανικά μαστίχα)
1 φλιτζάνι του τσαγιού ζάχαρη άχνη
1 κιλό αλεύρι-περίπου

Ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα

Εκτέλεση: 

Για την αλισίβα: 

Παίρνουμε μια κουταλιά της σούπας στάχτη από ξύλα. Προσθέτουμε ένα φλιτζάνι του τσαγιού νερό και την αφήνουμε να πάρει βράση. Σουρώνουμε σε τούλι δυο και τρεις φορές. (Το ξέρω πως πολλές θα διστάσετε να βάλετε αλισίβα στους κουραμπιέδες. Η γιαγιά μου πάντως ισχυρίζεται πως αυτή είναι που κάνει τους κουραμπιέδες τόοοοσο αφράτους. Δεν έχω φτιάξει ποτέ χωρίς αλισίβα για να διαπιστώσω του λόγου το αληθές, μα τόσα χρόνια που τους τρώω έτσι δεν έχω πάθει απολύτως τίποτα! Ωστόσο, δεν είναι φυσικά απαραίτητο αν δεν νιώθετε άνετα με κάτι τέτοιο. )

Για τα αμύγδαλα: 

Αγοράζουμε ανάλατα αμύγδαλα με τη φλούδα τους. Τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα με νερό και τα αφήνουμε να πάρουν μια βράση. Έπειτα με το χέρι μας, τραβάμε τη φλούδα, βγαίνει πολύ εύκολα. Τα απλώνουμε σε ταψί και τα αφήνουμε ένα βράδυ να στεγνώσουν καλά. Την επομένη τα κόβουμε στα τρία ή όσο μικρά επιθυμούμε. Τα καβουρδίζουμε ελάχιστα σε αντικολλητικό τηγάνι, ίσα να χρυσίσουν. (Φέτος δεν έβαλα αμύγδαλα στους κουραμπιέδες για να φάει και το μαιμουδάκι και είναι απίστευτα νόστιμοι και πάλι. 

Για τους κουραμπιέδες: 

Χτυπάω καλά στο μίξερ στο φτερό και σε μεσαία ταχύτητα το λάδι, το βούτυρο και την ζάχαρη άχνη μέχρι να αφρατέψουν. (είναι λίγη η ζάχαρη μην φανταστείτε πως θα 'φουσκώσει' το μείγμα, απλά θα διογκωθεί και θα ασπρίσει λίγο). Συνεχίζω στο χέρι και προσθέτω τη μίση ποσότητα της σουρωμένης αλισίβας, το ποτό, τις βανίλιες, το baking και τα αμύγδαλα. Τέλος το αλεύρι σταδιακά ενώ ζυμώνω. Θέλουμε μια ζύμη αφράτη και μαλακή, μην ζυμώσετε για πολύ ώρα γιατί όπως και το μελομακάρονο έτσι και ο κουραμπιές σφίγγει αν τον "κουράσουμε" με πολύ ζύμωμα. 

Πλάθω σε ότι σχήμα θέλω, όχι πολύ μεγάλους -υπολογίζω ωστόσο πως δεν φουσκώνουν πολύ- τοποθετώ σε λαδόκολλα και ψήνω στους 180 βαθμού στη μεσαία σχάρα για περίπου 10-15 λεπτά, ανάλογα το μέγεθος- ίσα μέχρι να χρυσίσουν. 

Για να τους αχνίσω, αχνίζω πρώτα πάνω σε μια λαδόκολλα. τους τοποθετώ και μετά αχνίζω καλά και από πάνω. Ξαναάχνίζω όταν τους τοποθετώ στην τελική πιατέλα σερβιρίσματος. (Φέτος δεν τους άχνισα πολύ και για το παιδί μα μπας και γλυτώσουμε και καμία θερμίδα!)

Καλή επιτυχία!

• Τα υλικά αυτά κάνουν για περίπου 50 κουραμπιέδες μπουκίτσες. Φέτος έφτιαξα δυο δόσεις για να μου δώσουν 100 τεμάχια- μπουκίτσες,  αφού μοιράζω τους περισσότερους. Άλλες χρονιές που κάνω το κλασσικό μισοφέγγαρο που μου έμαθε η γιαγιά μου, η διπλή δόση μου βγάζει περίπου 70 τμχ. )
• Επειδή είναι όντως οι πιο αφράτοι κουραμπιέδες που έχετε φάει ποτέ- να τους χειρίζεστε στις "μετακινήσεις" από ταψί σε ταψί για τα "διαδικαστικά" με προσοχή γιατί πραγματικά διαλύονται στο χέρι.
• Γνωρίζω πως το παραδοσιακό βούτυρο δεν αρέσει σε όλους λόγω της έντονης γεύσης του. Παρόλο που για μένα είναι απαραίτητο συστατικό για την επιτυχία τους- δεν είναι απαραίτητο να το χρησιμοποιήσετε αν δεν σας αρέσει. Μπορείτε να βάλετε απλά βούτυρο αγελάδος ή και Βιτάμ. 

Το ημερολόγιο μιας μαμάς

Ένα κουκουβά baby shower...

Αποστολή εξετελέσθει. 

Το Baby Shower έγινε με απόλυτη επιτυχία.  Πως μετράω την επιτυχία; Η μέλλουσα μανούλα πέρασε υπέροχα, έλαμπε από ευτυχία, ένιωσε ξεχωριστή και γέμισε θετική ενέργεια και διάθεση... (άντε και  λίγο άγχος αφού συνειδητοποίησε πως ο καιρός κοντεύει και έχει τόσα ακόμα πράγματα να οργανώσει!) 

Για όσους δεν γνωρίζουν, το Baby Shower είναι  ένα αμερικάνικο έθιμο όπου περίπου 2 μήνες πριν γεννήσει η μέλλουσα μανούλα, μαζεύονται όλες οι φίλες της και της προσφέρουν τα δώρα για το μωράκι της, μιας και στο εξωτερικό δεν συνηθίζουν τις επισκέψεις αφότου γεννηθεί το μωρό ώστε να δώσουν τον χώρο και το χρόνο που χρειάζεται η γλυκιά μανούλα για να φροντίσει το νέο μέλος της οικογένειας της. (αν με ρωτάτε αγαπώ πολύ αυτό το έθιμο, όμως εμείς οι Έλληνες έχουμε τόσο έντονο ταμπεραμέντο που δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο!)

Η πρόσκληση λοιπόν ετοιμάστηκε ένα μήνα πριν, (δεν μοιράστηκε τόσο νωρίτερα μιας και για τις περισσότερες ήταν υπεύθυνη η μέλλουσα μανούλα- γκουχ- γκούχ!), και προσκαλούσε τους υπέροχους καλεσμένους μας σε ώρα brunch, (δεκατιανού), δίνοντας τους μια αμυδρή ιδέα για το θέμα του πάρτι.  

Το μενού ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις λιγούρες της εγκύου... Δεν το είχα σκεφτεί από την αρχή, μα όταν μου ήρθε η ιδέα, ξετρελάθηκα και ήξερα πως θα είναι και πρόκληση μιας και  η αδελφή μου λαχταρούσε κάθε τι junk food και κάθε τι αλμυρό, ξινό και γενικά αντιφατικό! Συνεπώς καταλήξαμε σε: cupcakes με άρωμα λεμόνι και πλούσια σαντιγί, (για τα οποία χρησιμοποίησα την ίδια συνταγή του κέικ απλά έβαλα το μείγμα στις ειδικές θήκες),  κείκ δίχρωμο με σοκολάτα και πορτοκάλι, πάστα φλώρα με μαρμελάδα πορτοκάλι, cake pops που απλά τα λατρεύουμε, ατομικό γλυκάκι ψυγείου με μπισκότα, κρέμα βανίλια, σαντιγί και τα λατρεμένα κερασάκια marachinos  της μέλλουσας μανούλας, απίθανη, όμως απλά απίθανη, πορτοκαλόπιτα από το αγαπημένο μου ζαχαροπλαστείο Πλέγας, πολύ πρωτότυπα banana bites με φυστικοβούτυρο και επικάλυψη κουβερτούρας,  smoothies μπανάνας με άρωμα φράουλας και μια υπέροχη τούρτα και πάλι από τον Πλέγα με γεύση ferrero roche και επικάλυψη λευκής ζαχαρόπαστας με ροζ πουά. (και σε εκπληκτική τιμή)
(Την στόλισα με μια χειροποίητη κουκουβάγια από το Tiny Shop που προέτρεπε την μέλλουσα μανούλα σε ψυχραιμία! ) Το φαγοπότι συνεχίστηκε με ρολλάκια αραβικής πίτας με τυρί philadelfia, ζαμπόν και λεπτές φέτες καρότου, κρακεράκια με αυγό, μαγιονέζα και γλυκιά πάπρικα, σπιτική χορτόπιτα, τυροπιτάκια, λουκανοπιτάκια, απίθανα μπουρεκάκια της πεθεράς μου και φυσικά πίτσα Quebec και μίνι πιτάκια με χοιρινό σουβλάκι, τζατζίκι και πάπρικα- τα οποία φυσικά δεν πρόλαβα να φωτογραφίσω αφού τα έβγαλα αργότερα και εξαφανίστηκαν στο άψε σβήσε! Τα δωρεάν εκτυπώσιμα για τα ταμπελάκια που περιέγραφαν το φαγητό, όπως και αυτά που ευχαριστούσα "κουκουβαγίστικα" τους καλεσμένους στο δωράκι τους είναι από τη γλυκιά Δώρα και το Pretty Party Ideas! Φυσικά υπήρχε και μπουφές για καφέ και τσάι αλλά και με χυμούς για τα παιδάκια.

Η διακόσμηση φυσικά ήταν κάτι που απόλαυσα πολύ!! Και όσο συνέχιζα και είχα έμπνευση, τόσο ξέφευγα και λιγάαακι από το θέμα που ήταν η κουκουβάγια. Ωστόσο όλα ξεκίνησαν από εκεί! Είχα λάβει πριν λίγο καιρό τα custom made δωράκια για την αδελφή μου από την ταλαντούχα και γλυκύτατη Αθηνά και το Craftaholic. Αφού κρεμάστηκαν αυτά ως μπουγάδα και ως κύριο backround πίσω από το μπουφέ των γλυκών, τότε πήρα φόρα και αγόρασα λευκά φορμάκια, έραψα πάνω τσόχινες φιγούρες, (μην γελάτε με τα χάλια μου- δεν ξέρω να ράβω καλά, ότι μπορούσα έκανα!), και τα κρέμασα και αυτά σαν μπουγάδα! Έπειτα ζήτησα της Φωφώς να  διαλέξει τα αγαπημένα της ρούχα που έχει αγοράσει για τη μπέμπα και τα κρέμασα όλα μαζί. Τέλος, μου ήρθε η έμπνευση να διαλέξω τα αγαπημένα μας ρούχα Barbie από την παιδική μας ηλικία και άλλαξα με αυτά τη διακόσμηση του κεντρικού τραπεζιού. Τέλος σε μια γωνίτσα μπήκαν τα δώρα που είχαμε ετοιμάσει με την μητέρα μου για τη συγκεκριμένη ημέρα. 

Το δωράκι των καλεσμένων δεν μπορούσε να είναι τίποτε άλλο παρά η αγαπημένη λιχουδιά της μέλλουσας μανούλας, δηλαδή  καραμελωμένα μήλα! 

Στην πρόσκληση είχα παρακαλέσει τους καλεσμένους  το μόνο τους δώρο να είναι η παρουσία τους και η θετική τους διάθεση και αύρα. (Ο λόγος που το έκανα αυτό ήταν επειδή από την πείρα στο δικό μου Baby Shower, μου πήραν πολλά και μεγάλα δώρα εκείνη την ημέρα και ξανά όταν γέννησα και γέμισα ενοχές. Το αρχικό concept αυτής της εκδήλωσης δεν είναι αυτό και εκτός αυτού διανύουμε και δύσκολες εποχές.) Φυσικά κανείς δεν με άκουσε και έφεραν όλοι κάτι- μιας και όπως είπαμε μιλάμε για αθάνατο ελληνικό ταμπεραμέντο! Ωστόσο είχα ζητήσει από τους καλεσμένους μας να φέρει ο καθένας από μια χάντρα, μηδαμινής χρηματικής αξίας, μα να έχει κάποιο νόημα, να μπορούν να αιτιολογήσουν το λόγο που τη διάλεξαν... Σκοπός μου, να φτιάξω ένα αναμνηστικό βραχιόλι στη μέλλουσα μανούλα, όχι μόνο για να της θυμίζει αυτή την ημέρα, μα για να της δίνει και δύναμη σε αυτό το νέο κεφάλαιο της ζωής της. Η συμμετοχή ήταν συγκινητική, πολλά άτομα έφεραν μέχρι και τρεις χάντρες και τόσο οι επιλογές τους, όσο και οι λόγοι που τις έκαναν ήταν πολύ ευφάνταστοι, συγκινητικοί και γεμάτοι αγάπη και θετική αύρα. Τις τοποθέτησαν μέσα σε μια διάφανη γυάλα και τώρα είναι δική μου ευθύνη να "ζωντανέψω" όλη αυτή την αγαπησιάρικη διάθεση... Τους ζήτησα επίσης να γράψουν μια συμβουλή- είτε προς τη μέλλουσα μάνουλα, είτε ακόμα και προς τον ευτυχή πατέρα- και να τα βάλουν μέσα σε ένα ξύλινο κουτί μαζί με τις καρτούλες για τις χάντρες. (τα δωρεάν εκτυπώσιμα ,όπως και τις ιδέες για όλα αυτά, τα βρήκα εδώ.). Τέλος τους ζήτησα να υπογράψουν ένα λευκό φορμάκι της μπέμπας. Και πάλι οι καλεσμένοι μας, έδωσαν το πιο χαρούμενο και αγαπησιάρικο εαυτό τους και το αποτέλεσμα με μάγεψε! 

Από τη πρώτη στιγμή που έφτασε η μέλλουσα μανούλα- πάντα με το χαμόγελο και απόλυτα μέσα στο κλίμα φορώντας μια παιχνιδιάρικη στέκα κουκουβάγια και κρατώντας ένα μικρό τσαντάκι στο ίδιο μοτίβο... από τον πρώτο καλεσμένο που πέρασε την πόρτα ... όλα έδειξαν ότι θα είναι μια υπέροχη ημέρα...

Και ήταν. 

Οι φίλες της Φωφώς ήταν πολύ θετικές και ευδιάθετες, το ίδιο και η ίδια. Χόρτασε τσαχπινιές και χαδάκια στη κοιλίτσα! Εγώ ήμουν αρκετά χαλαρή αφού είχα κάνει τα πάντα μπουφέ, ακόμα και τον καφέ η παλιοταμπέλα, για να μπορούν και οι καλεσμένοι να επιλέγουν ότι θέλουν, όποτε θέλουν, αλλά να μπορώ και εγώ να πάρω μια ανάσα, 42 άτομα δεν είναι και παιχνιδάκι! Οι άντρες ακολούθησαν τον ευτυχή πατέρα για καφεδάκι, μα γύρισαν γρήγορα και γέμισαν με ακόμα περισσότερη ενέργεια τον χώρο. Η γλυκιά μανούλα άνοιξε τα δωράκια της- ξεκινώντας από της δικής της μανούλας- και μας έκανε όλους να διασκεδάσουμε με τις υπερβολικές αντιδράσεις της  και το πόσο αργούσε να δει εν τέλει το δώρο, αφού ξετρελαινόταν με τα πάντα, μέχρι και με τα αυτοκόλλητα με τα οποία έκλειναν οι σακούλες! (η αιώνια αδελφή μου!) Κατέληξε χαμένη μέσα σε ένα πολύχρωμο χαμό! 

Για ένα πάρτι που ξεκίνησε 10:30 το πρωί και από το οποίο έφυγαν οι τελευταίοι καλεσμένοι στις 19:15- νομίζω πως η επιτυχία του είναι βέβαιη! 

Όσο για μένα- την ταπεινή οικοδέσποινα και ταραχοποιό αδελφή (χεχε)- ήταν μια ευκαιρία μοναδική. Μπορεί να κουράστηκα πάρα πολύ, να στερήθηκα λίγες ώρες παραπάνω με το μαιμουδάκι κατά τη προετοιμασία, και να ένιωθα στο τέλος  λες και γύρισα από 5νθήμερη εκδρομή όπου έκανα ανεξέλεγκτο clubbing μέχρι πρωίας, (πράγμα που δεν έγινε ούτε στην πραγματική πενταήμερη,  αφού μια νύχτα έκατσα στο ξενοδοχείο να ξεκουραστώ- το έχετε ξανακούσει αυτό; Αναρωτιέμαι πως τελείωσα το λύκειο χωρίς να με λιντσάρουν!), όμως ήταν η ευκαιρία μου να δείξω στην αδελφή μου πόσα σημαίνει για μένα. Ήταν το λιγότερο που μπορούσα να κάνω για μια αδελφή που πάντα ήταν στο πλευρό μου, πάντα με στήριζε και στα 4 πιο δύσκολα χρόνια της ζωής μου έβαλε τη δική της ζωή σε αναμονή για χάρη μου/μας. 

Πόσο ανυπομονώ να αντικρίσω και να κρατήσω στα χέρια μου την ανιψούλα μου δεν λέγεται...Μα πιο πολύ από όλα ανυπομονώ να σφίξει η αδελφή μου στην αγκαλιά της τη κόρη της...  

Η ώρα η καλή sis... 

Ανιψούλα μου, ένα έχω να σου πω... 

Always be Yourself sweety- άλλωστε- everyone else is taken....

Το ημερολόγιο μιας μαμάς

Υπέροχα καραμελωμένα μήλα- -μπορείς και μόνη σου!

Καραμελωμένο μήλο δεν έχω φάει ποτέ μου- μα δεν είμαι και τόσο γλυκατζού. Η αδελφή μου όμως απλά τρελαίνεται. Στο bridal shower της, είχα παραγγείλει μιας και ήμουν 71/2 μηνών έγκυος, αυτή όμως τη φορά για το baby shower της ήθελα να δοκιμάσω να φτιάξω μόνη μου. 

Και δικαιώθηκα! Όχι μόνο απόλαυσα πάααρα πολύ τη διαδικασία, μα μου βγήκε τελικά πολύ πιο οικονομικό από το να τα αγόραζα. 68 ευρώ θα πλήρωνα για 45 τεμάχια, τη στιγμή που εμένα μου κόστισε- μαζί με όλα τα υλικά και τα σακουλάκια συσκευασίας- μόλις 20 ευρώ! (και μου περίσσεψε και υλικό για 4 χειροποίητα γλειφιτζούρια!). 

Την συνταγή την βρήκα στο Είμαι παιδί και αρχικά είναι του Στέλιου Παρλιάρου. Είναι πράγματι εξαιρετικά εύκολο, πιο πολύ ταλαιπωρήθηκα να τα συσκευάσω μετά, παρά να καραμελώσω. Από μένα μόνο τέσσερα  tips. 

• Τηρήστε αυστηρά τη συμβουλή να τα φτιάξετε μόλις μια με δυο μέρες πριν διότι η καραμέλα όντως λιώνει επικίνδυνα από την υγρασία που βγάζει το μήλο. (Μην σας πω ακριβώς μια μέρα πριν!) Ωστόσο η γεύση δεν χαλάει. 
• Εάν δεν έχετε θερμόμετρο, όσο και αν σας φαίνεται πως η καραμέλα είναι έτοιμη επειδή πέφτει στο πάτο αλλά αρχίζει και παίρνει σχήμα, μην την αποσύρεται. Θέλει το χρόνο της, όταν θα είναι έτοιμη με το που θα την ρίξετε στο ποτήρι θα κρυσταλλώσει σε περίεργο σχήμα πριν φτάσει στο πάτο. Μάλιστα θα ακουστεί ένας ήχος σαν να "σπάει" το ποτήρι. Εγώ συγκλονίστηκα! (Παραδόξως, είναι έτοιμη όταν αρχίσει αν δείχνει πως έχει "πέσει" ο βρασμός). 
• Εάν εκεί που μένετε υπάρχει πολύ υγρασία στην ατμόσφαιρα, τότε υπολογίστε πως η καραμέλα παρά που θα στεγνώσει, θα κολλάει. Επιλέξτε με αυτό το κριτήριο τις σακουλίτσες σας αν και εγώ νομίζω πως είναι καλύτερα να αγοράσετε διάφανη ζελατίνη, να την κόψετε τετράγωνη και αρκετά μεγάλη ώστε να τα τυλίξτε πολύ πιο εύκολα! Εμένα που ήταν μικρά τα σακουλάκια, αναγκάστηκα να τα κόψω για να κάνω δουλειά μου. 
• Μην τσιγκουνευτείτε το χρώμα ζαχαροπλαστικής! Το παίρνει και είναι εντυπωσιακό!

Αυτά από την πολύ γλυκιά εμπειρία μου με τα καραμελωμένα μήλα. Τα υπέροχα free printables για να ευχαριστήσω τους καλεσμένους μου σε ύφος "κουκουβά", είναι από την γλυκιά Δώρα και Pretty Party Ideas!

Καλή επιτυχία! Είναι πολύ ωραίο κέρασμα για παιδικό πάρτι και όχι μόνο! Για βάφτιση, για bridal shower, ακόμα και για κάτι ξεχωριστό την ημέρα των Χριστουγέννων!