Αυτοσχέδιο παιχνίδι για μικρά και μεγαλύτερα χεράκια!

Σας έχω υπέροχο αυτοσχέδιο παιχνίδι, με υλικά που έχετε σίγουρα σπίτι σας! Είναι απλό, είναι διασκεδαστικό, το μικράκι σας μπορεί να συμμετάσχει στην δημιουργία του ενώ είναι εξαιρετική άσκηση ισορροπίας, συντονισμού ματιών και χεριών, αναγνώρισης αριθμών και εξάσκησης της ικανότητας να ακολουθούμε κανόνες.  Την αρχική ιδέα την βρήκα εδώ! 

Θα χρειαστείτε: 

• Ένα μεγάλο χαρτονένιο καπάκι ή ρηχό κουτί (εγώ χρησιμοποίησα πλαστικό και το έντυσα στην βάση με το οπισθόφυλλο ενός μπλοκ ακουαρέλλας) 
• 5 ρολά υγείας 
• Μαρκαδόρους
• κόλλα χειροτεχνίας
• ψαλίδι
• ένα μεγάλο πον πον (ή στην δική μας περίπτωση ένα μικρό τρελομπαλάκι!) 

Είναι πολύ απλό. Κόβουμε τα ρολά στην μέση και γράφουμε πάνω σε καθένα αριθμούς από το 1 ως το 10. (για μικρότερα παιδάκια μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα καπάκι από κουτί παπουτσιών και να βάλετε μόνο μέχρι το 5!) Δώστε βάση στις φωτογραφίες ώστε να γράψετε σωστά τους αριθμούς στα ρολά που τοποθετούνται με το άνοιγμα όχι παράλληλα με τα άλλα. Εμείς ζωγραφίσαμε με έντονο κόκκινο τις άκρες από τα ρολά ώστε να είναι πιο ευδιάκριτες στο παιχνίδι μας. (θεωρώ ότι βοηθάει τα παιδικά ματάκια). Έπειτα στήνουμε στο καπάκι μας- πριν τα κολλήσουμε- τα ρολά ώστε να σιγουρευτούμε αρχικά πως  χωράνε και στην συνέχεια πως το μπαλάκι μας χωράει να περάσει ανάμεσα τους. (εγώ χρειάστηκε να κάνω δυο αλλαγές). Αφού είμαστε σίγουροι κολλάμε τα ρολά και περιμένουμε να στεγνώσουν. Δεν προτείνω το πιστόλι σιλικόνης στην συγκεκριμένη κατασκευή διότι θα δώσει "ύψος" στο ρολό στο κόλλημα πράγμα που δεν θέλουμε αφού δεν θα μπαίνει εύκολα το μπαλάκι μας. Εάν το μικράκι σας βιάζεται πολύ όπως το δικό μου, μπορείτε να επισπεύσετε την διαδικασία με σελοτέιπ- εγώ αυτό έκανα και το χρησιμοποιήσαμε πράγματι με επιτυχία αμέσως!

Αυτό ήταν έτοιμο! Τώρα ώρα για παιχνίδι!! 

Οι κανόνες είναι απλοί! Το μπαλάκι μας πρέπει να ξεκινήσει από το 1 και να περάσει από όλους τους αριθμούς με την σειρά, μέχρι το 10! Ο Δημήτρης Γεράσιμος για κάποιο μυστήριο λόγο που δεν έμαθα ακόμη, δεν ήθελε πον πον με τίποτα, επέλεξε τρελομπαλάκι! Το οποίο φυσικά ανεβάζει πολύ το επίπεδο δυσκολίας αφού είναι πιο βαρύ και ξεφεύγει εύκολα. (μέχρι και εμείς οι γονείς δυσκολευτήκαμε!) Ωστόσο κάθε φορά γίνεται και καλύτερος ενώ η σωστή ακολουθία των αριθμών μόνο με οπτική αναγνώριση είναι σπουδαίο επίτευγμα! 

Ενώ όταν κουραζόμαστε, το ακουμπάμε στο πάτωμα και παίζουμε "ποδόσφαιρο" με το χέρι! 

Για να δω και τις δικές σας δημιουργίες!! 

Κλασσικό και αγαπημένο! Τηλέφωνο από κονσερβοκούτια!

Ε ναι λοιπόν! Να και μια δραστηριότητα που μου είχαν κάνει και εμένα όταν ήμουν μικρή!Είμαι σίγουρη πως το ίδιο και εσύ που με διαβάζεις! Τόσο κλασσικό και αγαπημένο! Και πίστεψε με, καθόλου σημασία δεν έχει που τα δικά μας παιδιά σήμερα έχουν αφθονία μέσων επικοινωνίας και δεν γνωρίζουν τον φραγμό του καλωδίου αφού γεννήθηκαν στην wireless εποχή! Θα ενθουσιαστούν όσο είχες ενθουσιαστεί και εσύ! 

Γίνεται λοιπόν τηλέφωνο από κονσερβοκούτι και σκοινί; Αφού το ξέρεις και εσύ! Γίνεται! 

Θα χρειαστείς: 

• Δυο κονσερβοκούτια
• Σκοινί 
• Κόλλα σιλικόνης 
• Στραβοκατσάβιδο

Εννοείται πως πλένουμε καλά τα κονσερβοκούτια και τα στεγνώνουμε. Αν θέλουμε τα χρωματίζουμε κιόλας ή τα στολίζουμε με αυτοκόλλητα- ο Δημήτρης Γεράσιμος είναι του less is more και τα ήθελε σκέτα! Θερμαίνουμε το πιστόλι σιλικόνης και μονώνουμε το χείλος στο κάθε κονσερβοκούτι- εκεί δηλαδή που θα ακουμπάει το παιδάκι μας το αυτί του και το στόμα του- έτσι ώστε να μην έχουμε ατύχημα μιας και είναι αιχμηρό μετά την αφαίρεση του καπακιού.

 Έπειτα κόβουμε ένα κομμάτι σκοινί- εμείς κόψαμε εφτά μέτρα περίπου ώστε να μην έχουμε απαραίτητα οπτική επαφή όταν παίζουμε και αφού τρυπήσουμε την βάση του κάθε κουτιού με ένα στραβοκατσάβιδο, περνάμε την κλωστή και κάνουμε μερικούς κόμπους μέχρι να είμαστε σίγουροι πως δεν θα βγαίνει το σκοινί από την τρύπα όσο και αν τεντωθεί. Αυτό ήταν! Έτοιμο το αυτοσχέδιο τηλέφωνο σας! Τώρα ώρα για παιχνίδι! 

Ο Δημήτρης Γεράσιμος ονειρεύεται την ημέρα που ο παππούς του θα του φτιάξει το δεντρόσπιτο στον κήπο και ο ίδιος θα επικοινωνεί έτσι μαζί μου από το κήπο στο μπαλκόνι! Μέχρι όμως να πείσουμε την γιαγιά που δεν τρελαίνεται με την ιδέα, αρκείται στο παιχνίδι μέσα στο σπίτι ή στον κήπο δημιουργώντας περιπέτειες και κρυψώνες πίσω από δέντρα και φράχτες. Φτιάχνει μόνος τους χάρτες του με τους θησαυρούς που πρέπει να βρούμε και ξεχωριστά αρχίζουμε την αναζήτηση με μόνη μας επικοινωνία το τηλέφωνο μας!

 Να θυμάστε. Για να έχει αποτέλεσμα το τηλέφωνο το σκοινί μας πρέπει να ΕΙΝΑΙ ΤΕΝΤΩΜΈΝΟ. Αλλιώς δεν αποδίδει! 

Ένα κλασσικό μα πάντα εντυπωσιακό παιχνίδι- ιδανικό τώρα που ανοίγει ο καιρός!  Εμείς το έχουμε από τα Χριστούγεννα και το τιμήσαμε δεόντως ακόμα και μέσα στο σπίτι- εσύ ακόμα το σκέφτεσαι; 

Όταν τα παιδιά παίζουν...

Εσείς τι βλέπετε σε αυτή την φωτογραφία; Τρία χαλικάκια σωστά; 

Και όμως. Σας γελούν τα μάτια σας! Πρόκειται για τρεις μινιατούρες. Το πάνω δεξιά είναι ο κεραυνός Μακ Κουίν. Το κάτω αριστερά είναι το ελικόπτερο της Ντινόκο. Και το μεσαίο είναι ο Μπάρμπας που πρέπει να είναι λίγο μικρότερος αφού πάντα ήθελε να πετάξει με ελικόπτερο, συνεπώς πρέπει να χωράει για να κάνει την βόλτα του. Όλα αυτά μου τα πούλησε σήμερα ο πιο εξυπηρετικός υπάλληλος σε ένα υπαίθριο περίπτερο για ένα ευρώ έκαστος ώστε να τα πάω στον γιο μου να χαρεί. Φοβερό; 

Είναι. Το ίδιο και η φαντασία των μικρών μας. Είμαι σίγουρη πως όσες αφήνετε τα παιδιά σας να ξεδιπλώσουν τι γίνεται μέσα στο μυαλουδάκι τους στο παιχνίδι, χωρίς να τα καθοδηγείτε ή να τα "διορθώνετε" ξέρετε ακριβώς για τι πράγμα μιλάω. Τα παιδιά έχουν την πιο ζωντανή και δημιουργική φαντασία και είναι αυτό ακριβώς το προσόν τους που πρέπει να προσπαθήσουμε να καλλιεργήσουμε αντί να προσπαθούμε να το χαλιναγωγήσουμε. 

Λόγου χάρη. Είμαι σίγουρη πως σας έχει τύχει να πέφτετε διαρκώς πάνω σε παιχνίδια απλωμένα παντού μέσα στο σπίτι, να βρίσκετε το πιο απίθανο αντικείμενο στο πιο απίθανο σημείο, να έχετε πει ξανά ξανά να παίξουν όμορφα, να μαζέψουν αυτό τον χαμό και πως τέλος πάντων είναι ανάγκη να βρίσκονται όλα σκορπισμένα παντού; 

Εγώ πάντως το έχω πει. Πολλάκις. Μάλιστα ουκ ολίγες έχω "απειλήσει" με το αιώνιο κόλπο της ηλεκτρικής σκούπας ή της μεγάλης μαύρης σακούλας που θα καταλήξει σε άλλα χέρια. Καθόλου παιδαγωγικό; Το γνωρίζω. Μα άνθρωπος είμαι και σπάω! Αν όμως αποφασίσουμε να αγνοήσουμε λίγο τον χαμό, να πάρουμε λίγο χρόνο από όλες αυτές τις πολύτιμες δουλειές μας που ποτέ δεν τελειώνουν και ρωτήσουμε τα παιδιά μας τι ακριβώς συμβαίνει- η απάντηση τους θα μας καταπλήξει και θα ζωγραφίσει ένα χαμόγελο στα πρόσωπα μας. 

Διότι το τζιπ που είναι "παρατημένο" πάνω στο χαλί του σαλονιού με τα υπέροχα μπροκάρ λουλούδια, στην πραγματικότητα έχει χαθεί μέσα σε μια αχανή ζούγκλα και το έχουν παγιδεύσει πελώρια λουλούδια. 

Ο Woody που είναι δεμένος από ένα γιογιό το οποίο με την σειρά του κρέμεται από το χερούλι της πόρτας βρίσκεται σε αποστολή διάσωσης του μπαμπά, ώστε όταν γυρίσει σπίτι να ειδοποιήσει εγκαίρως όλα τα lego παιχνίδια πως ο καλοσυνάτος Γίγαντας επέστρεψε. 

Ο διαφημιστικός μαγνήτης που ποτέ δεν σου άρεσε ιδιαίτερα και όμως τον βρίσκεις πάντα κολλημένο στο σύνθετο σου όσες φορές και αν τον βγάλεις- είναι στην ουσία το διακριτικό πως ο Σερίφης είναι στο γραφείο του αφού στην πραγματικότητα απεικονίζει ένα αστέρι. (ταυτόχρονα εξυπηρετεί και ως μεζούρα αφού είναι κριτήριο του πόσο μεγαλώσαμε, το πόσο πιο ψηλά μπορούμε και τον κολλάμε!) 

Τα χρησιμοποιημένα μωρομάντηλα που βρίσκεις διαρκώς στο αμπάρι του πλοίου είναι χάρτες θησαυρών. 

Τα διακοσμητικά φωτάκια με την μπαταρία είναι απλωμένα πάνω στην πίστα της Φλόριντα γιατί τα αυτοκινητάκια έχουν πάρτι. 

Τα playmobil πάνω στα σουβέρ του σαλονιού έχουν πάρει θέση γιατί ταξιδεύουν με το Polar Express και πάνε στον Βόρειο Πόλο. 

Ταυτόχρονα το τρένο με τα βαγόνια του είναι στο πάτωμα του μπάνιου γιατί είναι το Polar Express και έχουν χαθεί οι γραμμές στον πάγο και αυτό γλιστράει ανεξέλεγκτα. 

Τα lego είναι όλα πεταμένα στο πάτωμα διότι ο εκσκαφέας είναι έτοιμος να τα μαζέψει και να τα βάλει όλα στην θέση τους αλλά του λείπει ένα εξάρτημα που το έχει πάρει ο Ρομέο. 

Το μικρό κατσαρολάκι είναι μπροστά στο τζάκι γιατί κάποιος φτιάχνει τηγανίτες στα κάρβουνα. 

Ο Άγιος Βασίλης βρίσκεται μέσα στο ψυγείο γιατί ψάχνει για τον Δήσιμο μιας και από ότι φαίνεται το πονηρό ξωτικό είναι ακόμα σπίτι μας και δεν έχει γυρίσει στον Βόρειο Πόλο.

Και η αλήθεια είναι πως όταν ξέρεις όλα αυτά δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις. Και να ανησυχήσεις λίγο για τον Άγιο Βασίλη που δεν έχει σε έλεγχο τα ξωτικά του. Να καταλάβεις πόση δουλειά έχει ο δόλιος ο εκσκαφέας. Να αφήσεις τα μωρομάντηλα στην θέση τους αλλιώς πως στο καλό θα βρεθεί ο θησαυρός; Αλλά να ξαναβάλεις τον χαζό μαγνήτη που ποτέ δεν συμπάθησες και πάλι στο πλάι στο ψυγείο για να μην τον βλέπεις. Να μην τον πετάξεις όμως γιατί η αλήθεια είναι πως θέλεις να βλέπεις μέχρι πότε θα τον βρίσκεις στο σύνθετο σου. Και σε ποιο ύψος. Και σίγουρα δεν θα πέταγες ποτέ αυτά τα τρία χαλικάκια στο πάρκο... 

Θα τα έκρυβες στην τσέπη στο παλτό σου. Έτσι ώστε κάθε φορά που τα αισθάνεσαι να θυμάσαι πως κάποιο πρωινό ένας πολύ εξυπηρετικός υπάλληλος σε ένα υπαίθριο περίπτερο σου πούλησε τρία παιχνίδια μινιατούρες για ένα ευρώ έκαστος ώστε να τα πας στον γιο σου να χαρεί. 

Φοβερό; 

Ένα μαιμουδάκι 24 μηνών και οι δραστηριότητες του!

Κοιτάω την ανάλογη ανάρτηση που είχα κάνει πριν έξι μόλις μήνες και αναρωτιέμαι... Που είναι το μωράκι μου και ποιο είναι αυτό το παιδάκι που κυκλοφορεί στο σαλόνι μου;;; (όπως λέει και η γλυκιά Ελένη σε αυτό το υπέροχο κείμενο της) 

Το μαιμουδάκι μεγαλώνει με τέτοιους ρυθμούς που τρέχω για να τον ακολουθήσω. Από την μια μέρα στην άλλη φαίνεται αλλαγμένος, διαφορετικός και ταυτόχρονα τόσο ίδιος με εκείνο ακριβώς το μωράκι... (πως γίνεται αυτό;...)

Και φυσικά για να προσπαθήσεις να ακολουθήσεις αυτούς τους ρυθμούς πρέπει διαρκώς να βρίσκεις δημιουργικές δραστηριότητες- ή απλά διασκεδαστικές- για να τον απασχολήσεις μιας και έχει τόση λαχτάρα να ανακαλύψει τον κόσμο γύρω του που δεν μπορείς παρά να τον παροτρύνεις και να τον καθοδηγήσεις! 

Σε αυτούς τους 6 μήνες λοιπόν αυτή η "αγάπη" που όχι μόνο δεν χάθηκε, μα αντίθετα έγινε ακόμα πιο έντονη, είναι η αγάπη του για τα βιβλία. Εξακολουθούμε να διαβάζουμε εκείνα που σας είχα αναφέρει σε αυτή την ανάρτηση, στην συλλογή μας όμως προστέθηκαν και άλλα. Η σειρά του Ψυχογιού είναι η αγαπημένη μας- δεν το συζητώ. Την διαβάζουμε ξανά και ξανά και ξανά- το δε "Οι Γονείς μου" με συγκινεί κάθε φορά, είναι απλά υπέροχο! "Το μικρό μαιμουδάκι ηρεμεί¨ παρότι είναι πάρα πολύ απλό για τα γούστα του Δημήτρη που τρελαίνεται για την σειρά Παραμύθια Ντορεμύθια του Τριβιζά, και νόμιζα θα του είναι αδιάφορο, τελικά το απολαμβάνει εξίσου με τα άλλα και θέλω να πάρω και τα άλλα δυο της σειράς. Οι Ιστορίες με ζωάκια του αρέσουν πάρα πολύ και λέει και λεξούλες επειδή είναι μικρές και απλές και φυσικά δεν χρειάζονται συστάσεις για τον λατρεμένο μας Ευγένιο Τριβιζά. 

Επίσης βρήκα πρόσφατα στο Tiger αυτό το αστείο βιβλιαράκι που οι άνθρωποι χωρίζονται σε 3 μέρη και τους "φτιάχνεις" όπως θες και του αρέσει πολύ! Το ίδιο και η μικρή φορητή μας πίστα με το κουρδιστό τρακτέρ που το παίρνουμε και μαζί μας στις βόλτες μας. (και έχει και παραμυθάκι) Όπως φυσικά και το δικό μας quiet book! (Για ακόμα περισσότερες και αναλυτικότερες προτάσεις βιβλίων επισκεφτείτε το Βιβλιοσκούλικο Γεωργία εδώ. ) 

Οι καινούργιες μας αγάπες είναι οι εκπαιδευτικές καρτέλες- έχουμε πάρα πολλές- τα παζλ και ένα υπέροχο παιχνίδι μνήμης το οποίο πρέπει να είναι κεφάτος και ξεκούραστος για να το παίξει ως παιχνίδι μνήμης- ωστόσο τις υπόλοιπες φορές απλά του ζητάω να μου βρει το κάθε ζευγάρι από ζωάκια. (ενώ λέμε φυσικά πολλές πληροφορίες για τα ζωάκια- λόγου χάρη- ο ρινόκερος είναι θηλαστικό που ζει στην ζούγκλα- η ζούγκλα είναι ένα πολύ πυκνό δάσος με πολλά πολλάααα δέντρα- έχει χρώμα γκρι, ένα κέρατο μπροστά στο πρόσωπο του, τρώει χόρτα και φυτά και του αρέσει να κάνει μπάνιο μέσα στην λάσπη!) Το ξέρω πως δεν τα καταλαβαίνει όλα, μα εγώ του τα λέω όπως και να έχει!! 

Άλλη αγαπημένη δραστηριότητα είναι ο "potato head" που τον βοηθάει πολύ στις λεπτές κινήσεις και στο να αναγνωρίζει ακριβώς που πάει το κάθε κομμάτι στο πρόσωπο του... 

Οι αγαπημένοι μας πύργοι της γνώσης- πήραμε ακόμα έναν- και απλά δεν τους χορταίνει.. (και κάθε πλευρά έχει και άλλα ερεθίσματα)

Φυσικά η πλαστελίνη είναι πάντα στο προσκήνιο... 

Το ίδιο και η ζωγραφική, ενώ προστέθηκαν και τα αυτοκόλλητα...

Η μεγάλη καινούργια μας αγάπη δε, είναι οι πίστες και τα αυτοκινητάκια. Και ενώ οι ηλικίες που αναγράφονται είναι 5+, το μαιμουδάκι παίζει πολύ καλά για την ηλικία του- απλά παρότι δεν βάζει ποτέ τίποτα στο στόμα του- τις έχω στο σαλόνι ώστε να μπορώ να τον ελέγχω. 

Τρελαίνεται να "γρατσουνάει" την κιθάρα, (και με την πένα παρακαλώ!), και αυτό οφείλεται στο ότι τα δυο μεγαλύτερα ξαδέλφια του παίζουν, κιθάρα και μπουζούκι... 

Ενώ έχουμε μια βδομάδα που μάθαμε να κάνουμε και ποδήλατο! (δεν χρειάζεται να πω, πόοοσο το λατρεύει!) 

Αρχίσαμε και τα sensory play, τα οποία του αρέσουν πολύ.! Πρώτη και καλύτερη η παραλία σε ένα κουτί, με την οποία παίζει καθημερινά... 

Ακολουθεί η ζωγραφική με τα πόδια και τα χέρια που του αρέσει εξίσου πολύ... (αφού καμιά φορά που του βάζω το χαρτόνι σε τραπέζι γιατί βαριέμαι λίγο να πλύνω πάλι το μπαλκόνι, αυτός το ακουμπά κάτω, βγάζει τα παπουτσάκια του και αρχίζει!! 

Του άρεσε πολύ ο ωκεανός σε ένα κουτί, παρότι νομίζω ότι του χρόνου θα το εκτιμήσει πολύ περισσότερο... (απλά να έχετε υπόψιν σας πως σε αντίθεση με την παραλία σε ένα κουτί που δεν παθαίνει απολύτως τίποτα, ο ωκεανός σε ένα κουτί μπορεί να διατηρηθεί το ανώτερο μια βδομάδα στο ψυγείο, μετά πιάνει μούχλα) 

Πριν λίγες μέρες ζωγράφισα στον τοίχο του δωματίου του την αλφαβήτα και έχει ξετρελαθεί. Κάθε μέρα για μισή ώρα λέμε και μαθαίνουμε τα γράμματα!! 

Και επειδή πολλές φορές χρειάζεται απλά να παίξουμε για να ξεσκάσουμε και να ξεδώσουμε, και επειδή μας έχει πιάσει και νωρίς το καλοκαίρι, οι μέρες μας γεμίζουν επίσης με πολλά πολλά μπάνια- είτε στην θάλασσα, είτε στις πισίνες μας (!), με αυτοσχέδια παιχνίδια στους κήπους των παππουδογιαγιάδων, με πολλά παιχνίδια στο σαλόνι, φτιάχνοντας οχυρά με τα μαξιλάρια και τεράστια "κρεβάτια" να τρέχουμε πάνω... γενικότερα με πολύ πολύ παιχνίδι γιατί μέσα από το παιχνίδι και την ενίσχυση της φαντασίας τους, μεγαλώνουμε χαρούμενα και υγιή παιδάκια... 

Εσείς τι κάνετε με τα δικά σας νηπιάκια;; Θέλω ιδέες!!