Εύκολα και εγγυημένα πασχαλινά τσουρέκια! (Αργυρώ Μπαρμπαρίγου)

Αγαπώ τα τσουρέκια... Πολύ... 

Ίσως επειδή η μητέρα μου τα έφτιαχνε όταν ήμουν παιδί στο επαγγελματικό ζυμωτήρι στο μαγαζί και έβαζε τόσο μεγάλη δόση που γέμιζε τους πάγκους όλους, τα τύλιγε με προσοχή αφού κρύωναν σε μεμβράνη και τα μοίραζε σε όποιον μπορούσα να φανταστώ. Το μαγαζί μοσχομύριζε μαχλέπι και μαστίχα, το ίδιο και το σπίτι μας όπου περίμενα με αγωνία την Κυριακή του Πάσχα για να βουτήξω επιτέλους το πολυπόθητο τσουρέκι στο γάλα μου... 

Ίσως επειδή χρόνια τώρα το τσουρέκι είναι από τα αγαπημένα πρωινά του πατέρα μου... 

Δεν ξέρω. Πάντως τα λατρεύω και από όταν έμεινα μόνη μου ξεκίνησα τις προσπάθειες να φτιάξω τα δικά μου. Άρχισα με την συνταγή της μητέρας μου, που όσο και αν τήρησα τις οδηγίες κατά γράμμα, δεν μου πέτυχαν τόσο αφού δεν βγήκαν αφράτα. Τώρα πια ξέρω πως φταίει που δεν είχα μίξερ και τα ζύμωσα στο χέρι, (πόσο καλά να ζυμώσει μια αρχάρια στο χέρι ζύμη τσουρεκιού;), όμως πληγώθηκα τόσο πολύ που δεν ξαναδοκίμασα τη συνταγή της. 

Έπειτα δοκίμασα κάνα δυο συνταγές ακόμα, τα ίδια. Απελπίστηκα, μου έτυχαν και οι εγκυμοσύνες, τα παράτησα... Πέρσι όμως με το μαιμουδάκι να βιώνει το πρώτο του Πάσχα δεν υπήρχε περίπτωση να μην φτιάξω τσουρέκια. Ρώτησα πολλούς μέχρι που τελικά το γλυκό Κατερινάκι μου έδωσε την συνταγή της Αργυρώς και μου εγγυήθηκε επιτυχία!! Και έτσι και έγινε!! Για πρώτη φορά ζύμωσα τα τσουρεκάκια μου και ήταν απλά τέλεια! Θα τα ξανακάνω και φέτος φυσικά! Προς το παρόν απολαύστε τις φωτογραφίες από πέρσι και αποθηκεύσετε και εσείς τη συνταγή της Μπαρμπαρίγου που θα βρείτε εδώ. 

Tips δεν υπάρχουν. Ακολούθησα τη συνταγή κατά γράμμα και σταύρωνα και κάθε φορά το ζυμάρι μου! (όταν το ζύμωνα, όταν το έπλαθα, όταν το έψηνα!) Όπως πάντα-έφτιαξα διπλή δόση μιας και μου αρέσει να μοιράζω και εγώ όλα αυτά τα καλούδια! Ανυπομονώ να μυρίσει και πάλι το σπίτι Πάσχα. Μμμ... άραγε τι αμπαλάζ να κάνω φέτος;;; 

Το ημερολόγιο μιας μαμάς