Να γελάς...τραγανιστά!

Από χθες έχω ένα μόνιμο χαμόγελο στα χείλη μου. Το πάρτι για τα πέμπτα γενέθλια του αγοριού μας έγινε και ήταν υπέροχο. Και όταν λέω πως ήταν υπέροχο δεν εννοώ πως όλα πήγαν όπως τα υπολόγιζα, πως η διακόσμηση εντυπωσίασε, οι εκπλήξεις το ίδιο, η τούρτα δεν κατέρρευσε. Όχι πως όλα αυτά δεν ήταν σημαντικά. Ήταν. Για αυτό πάλευα δυο μήνες τώρα. Δεν ήταν όμως αυτά που έχουν ζωγραφίσει το χαμόγελο στα χείλη μου.

 Τα πέμπτα γενέθλια του γιου μας ήταν υπέροχα διότι πέρασε υπέροχα ο ίδιος και όλοι οι φίλοι του. Έπαιξαν, συνεργάστηκαν, συμβιβάστηκαν, λερώθηκαν, ίδρωσαν, γέλασαν, αγκαλιάστηκαν και εκτόξευσαν πράγματι την διάθεση τους! Ήταν υπέροχα διότι και οι γονείς χαλάρωσαν, συζήτησαν, χάρηκαν με την χαρά των δικών τους παιδιών και κατά συνέπεια την δική μας. Ήταν υπέροχα διότι είχα και ανθρώπους από μακρυά που έτυχε να βρίσκονται στην πόλη και μας γέμισαν με ακόμα περισσότερη αγάπη. Ήταν υπέροχα διότι κανείς δεν ήρθε από υποχρέωση- όσοι ήρθαν ήθελαν να είναι πραγματικά εκεί και η ενέργεια τους ήταν μοναδική. Στην τελική, ήταν υπέροχα διότι το μικρό μας αγόρι, το μωράκι μας, το ουράνιο τόξο μας μεγαλώνει και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από αυτό. 

Τώρα ανυπομονώ σαν τρελή να συνεχίσουμε τα μπάνια μας και τις τρέλες μας από εκεί που τις αφήσαμε μόλις μια μέρα πριν το πάρτι- και να απολαύσω αυτό το καλοκαίρι στο μεδούλι του. Θέλω να χορτάσω αλμύρα, να περπατάω ξυπόλητη στην καυτή άμμο, να δω όσα περισσότερα ηλιοβασιλέματα μπορώ στην ακρογιαλιά. Να μην σκέφτομαι τίποτα παρά μόνο το σήμερα. Να ξυπνάω νωρίς νωρίς για να απολαμβάνω την γαλήνη της ανατολής. Να μυρίζω διαρκώς αντηλιακό καρύδα και να παίζουμε μπουγέλο στο μπαλκόνι. Να καμαρώνω το πεντάχρονο αγοράκι μου και να δώσω πιο ποιοτικό χρόνο στο άλλο μου αγόρι, το 35χρόνο!

Θέλω και σαν τρελή να σας δείξω τα πάντα από το πάρτι μας αλλά για αυτό θα περιμένω τις μοναδικές φωτογραφίες του μοναδικού μας Αντρέα. Μέχρι τότε το μόνο που μπορώ να ευχηθώ είναι την ευχή που έτυχε στο μικρό μου αγόρι... Να γελάμε όλοι...τραγανιστά! (όπως λέει με τον δικό της μοναδικό τρόπο η γλυκιά μου Ελένη) 

Όνειρα με "φανταστικά" κεράκια...

Στο σπίτι μας, έχουμε έναν γενέθλιο "κανόνα". Ή μάλλον τρεις κανόνες...

• Ο εορτάζοντας έχει την τιμητική του. Πράγμα που σημαίνει πως εκείνη την ημέρα μπορεί να κάνει και να ζητήσει ότι θελήσει. (στα αλήθεια όμως). 
• Ο εορτάζοντας θα σβήσει τουλάχιστον τρεις φορές κεράκια- ξεκινώντας από το πρωί που θα ξυπνήσει και καταλήγοντας στο τέλος της ημέρας λίγο πριν αφεθεί στην αγκαλιά του Μορφέα και τελειώσει η ξεχωριστή του ημέρα. 
• Ο εορτάζοντας θα κάνει ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό μπάνιο γενεθλίων. 

Οι κανόνες αυτοί ισχύουν τόσο για τους μικρούς, όσο και για τους μεγάλους της οικογενείας μας. Στα πέμπτα του πια γενέθλια, ο Δημήτρης Γεράσιμος γνωρίζει πολύ καλά τους κανόνες! Και επειδή και ο ίδιος τους εφαρμόζει όταν έχουμε εμείς γενέθλια, φέτος- περισσότερο από ποτέ- αναφερόταν σε αυτούς κάθε φορά που από συνήθεια μπορεί να αρνούμασταν, λόγου χάρη, να φάει ακόμα ένα γλυκό... (για τέτοιο πονηρό τερατάκι μιλάμε...) 

Δεν είναι πάντα εύκολο. Ξέρεις. Να βάζεις πάνω από όλα τις επιθυμίες κάποιου άλλου, όποιες και αν είναι αυτές. Οι γονείς τείνουμε να το κάνουμε αυτό όπως και να έχει- πόσο μάλλον σε μια τόσο ξεχωριστή μέρα όσο αυτή που ήρθε στον κόσμο και στην ζωή μας το θαυματάκι μας. Όπως έγραφα όμως και πέρσι, όση μαγεία και να δημιουργήσουμε για αυτά τα πλάσματα που έχουμε την τιμή να αποκαλούμε παιδιά μας και πάλι λίγη θα είναι. 

Σήμερα λοιπόν, στο τέλος της ημέρας ένιωσα αποκαμωμένη από τις προηγούμενες μέρες και τις ετοιμασίες τόσο για σήμερα, όσο και για το επερχόμενο πάρτι. Ανυπομονούσα απλώς  να αποκοιμηθεί επιτέλους το τερατάκι μου για να να δώσω λίγο χρόνο και ξεκούραση στην Γιάννα. Η μαγεία ξέρεις, δεν έρχεται πάντα μόνη της και μαγικά... Τις περισσότερες φορές θέλει δουλειά, ξενύχτια, θέλει προσπάθεια. Θέλει να θες να δημιουργήσεις μαγεία. 

Όταν τελικά αποκοιμήθηκε το μικρό μου αγόρι, το σήκωσα με προσοχή για να τον πάω στο δωμάτιο του. Μόλις έκανα αυτή την κίνηση, άρχισε να φυσάει μέσα στον ύπνο του "φανταστικά" κεράκια... Με έπιασαν τα γέλια. Προσπάθησα να συγκρατηθώ για να μην το ξυπνήσω και με μιας- ως δια μαγείας- όλη η κούραση που ένιωθα εξαφανίστηκε. Με μιας - ως δια μαγείας- όλη η μαγεία που με κόπο δημιουργούσα όλη μέρα, πολλές μέρες τώρα, επέστρεψε σε μένα με τον πιο χαριτωμένο τρόπο... 

Με ένα πεντάχρονο πλάσμα, το δικό μου προσωπικό θαύμα, να σουφρώνει τα χειλάκια και να φυσάει "φανταστικά" κεράκια... 

Άλλο κείμενο λοιπόν είχα σκοπό να γράψω. Μα έλα που με συνεπήραν τα όνειρα του γιου μου. Του πεντάχρονου γιου μου που σήμερα έχει γενέθλια. Τα όνειρα του αυτά που είναι πασπαλισμένα με μαγεία, πολλά πολύχρωμα μπαλόνια, όσα γλυκά θέλει, μπάνια ξεχωριστά και πολλά πολλά φυσήματα σε κεράκια που τρεμοπαίζουν οι φλόγες τους. 

Σε αυτά τα όνειρα θέλω να σταθώ. Και να ευχηθώ να είναι πάντα μαγικά. Να είναι πάντα μεγάλα. Να είναι πάντα φωτισμένα από την λάμψη των αστεριών που τον ακολουθούν. Και εύχομαι μέσα σε αυτά, να υπάρχει πάντα λίγη μαγεία που να έχω δημιουργήσει εγώ. Έτσι μια τόση δα γωνίτσα στην άκρη του μυαλού του και της καρδιάς του. 

Το εύχομαι αυτό... Γιατί τότε, ίσως- ίσως- να επιστρέφει και λίγη από αυτή την μαγεία και σε μένα... 

Χρόνια πολλά καρδιά μου... Η μαγεία της ζωής μου είσαι εσύ και μόνο εσύ. Όλα τα άλλα είναι παραληρήματα. Μην δίνεις σημασία... 

Μια mini μαιμουδοσυνέντευξη! (ετών 5!)

Το υπέροχο αυτό έθιμο το ξεκινήσαμε πρόπερσι, φέτος μετράμε την τρίτη μας χρονιά, και το εμπνευστήκαμε από την γλυκιά Ελπίδα εδώ. 

Κάθε χρόνο 20 ερωτήσεις. Κάθε χρόνο οι ίδιες. Κάθε χρόνο 20 διαφορετικές- πιθανότατα- απαντήσεις! 

Όπως κάθε χρόνο λοιπόν, λίγες μέρες πριν τα γενέθλια του, πήρα αυτό το όμορφο αγόρι, πήγαμε για "βρώμικο" φαγητό στο αγαπημένο του μαγαζί, κάτσαμε στο αγαπημένο του τραπέζι και βγάλαμε την καθιερωμένη μας πλέον φωτογραφία...

Φέτος περίμενε με μεγάλη ανυπομονησία να μου απαντήσει, ενώ ήθελε να μάθει και τις παλαιότερες απαντήσεις του! (τον τρόπο που φυλάω αυτές τις mini συνεντεύξεις θα σας τον δείξω άλλη φορά!) Το αγόρι μου μεγαλώνει λοιπόν, αποδεικνύει όμως ακόμα μια φορά πως σε κάποια πράγματα είναι απολύτως σταθερός!! 

1. Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα; Το κόκκινο και το μπλε.
2. Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι; Ta Lego. 
3. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φρούτο; Το καρπούζι
4. Ποια είναι η αγαπημένη σου εκπομπή; Το Paw Patrol
5. Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό; Κοτομπουκιές με πατάτες τηγανητές. (φανερά επηρεασμένος από το βρώμικο φαγητό που έτρωγε ρώτησα ποιο είναι το αγαπημένο φαγητό που του φτιάχνω εγώ και απάντησε "Η κοτόσουπα"!
6. Ποια είναι τα αγαπημένα σου ρούχα; Η κόκκινη μπλούζα και το τζιν παντελόνι με τα μπαλώματα. 
7. Ποιο είναι το αγαπημένο σου άθλημα; Το ποδόσφαιρο.
8. Ποιο είναι το αγαπημένο σου γλυκό; Το παγωτό. 
9. Ποιο είναι το αγαπημένο σου ζώο; Το κατσικάκι. 
10. Ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι; Το "Σαπιοκάραβο" του Παπακωνσταντίνου. (παιδί μουουοουου- διαβάστε για αυτό εδώ!) 
11. Ποιο είναι το αγαπημένο σου βιβλίο; Το μυστικό κλειδί του Τζόρτζ για το σύμπαν" και "Οι 5 φίλοι" (#mylittleweirdo) 
12. Ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος; Η Μαρίσα.
13. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου αριθμός; Το 8!
14. Που σου αρέσει να πηγαίνεις βόλτα; Στην θάλασσα.
15. Τι σου αρέσει να πίνεις; Σοκολατούχο γάλα και γρανίτα φράουλα!
16. Ποια είναι η αγαπημένη σου γιορτή; Τα γενέθλια μου!
17. Τι σου αρέσει να παίρνεις μαζί σου όταν κοιμάσαι; Το κατσικάκι που μου χάρισε η Μαρίσα. 
18. Τι σου αρέσει να τρως για πρωινό; Γάλα και τηγανίτες.
19. Τι τούρτα θες για τα γενέθλια σου; Διάστημα και σοκολάτα.
20. Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις; Βοηθός- άντε πάλι- στο μαγαζί του παππού! 

Οι ερωτήσεις 3, 13, 15 και 20 είναι ίδιες με πέρσι! Όσο για την τελευταία δεν έχει καν προαχθεί στο μυαλό του σε αφεντικό! (καλύτερα- θέλει γερό στομάχι!!) Ωστόσο φέτος το διασκεδάσαμε υπέρ του δέοντως, ήταν τρομερά συνεργάσιμος στο να αναπαράγουμε την φωτογραφία που έμελλε να γίνει αυτή που ντύνει την συνέντευξη μας δε τούτη την διαδικτυακή γωνίτσα, ενώ μετράμε μόλις 3 και σήμερα για τα πέμπτα γενέθλια μας! 

Τρελαινόμαστε λέμε! 

Η περσινή μας συνέντευξη εδώ. 

(Η Ελπίδα μας προσφέρει προς εκτύπωση αυτό το υπέροχο  ερωτηματολόγιο και δεν έχετε παρά να το βρείτε εδώ.) 

Για αυτές τις στιγμές ζω...

Λίγες μέρες μας χωρίζουν από τα πέμπτα σου γενέθλια... Πέντε χρονών. Ηλικία ορόσημο νομίζω. Κυρίως για σένα. Συνεπώς και για μένα. 

Ένα μικρό αγόρι πλέον. Το ξέρω- το έχω ξαναπεί- τώρα όμως ισχύει. Έφυγε και η τελευταία μωρουδίλα. Δεν έχει μείνει ούτε ίχνος από αυτά τα χαριτωμένα παχάκια που έχουν όλα τα νήπια. Θες λίγο στα μαγουλάκια, λίγο στην κοιλίτσα, στα μπουτάκια...τίποτα. Ψήλωσες και έφυγαν όλα. Μεγάλωσες και έφυγαν όλα. Έμειναν πια μόνο στο μυαλό μου και στις χιλιάδες φωτογραφίες. 

Λίγο ακόμα και θα αλλάξει και το χαμόγελο σου. Άρχισε ήδη να κουνιέται το κάτω σου δοντάκι- αυτό που βγήκε πρώτο και φωτογραφίζαμε με τόσο καμάρι, αυτό που χαμογελούσες και έστεκε περήφανο στο υπόλοιπο φαφούτικο στόμα...τώρα κουνιέται και πάλι με περηφάνια χαμογελάς και ανυπομονείς να πέσει, να βγουν τα άλλα σου τα δόντια- τα γερά, τα μεγάλα όπως λες και ο ίδιος... 

Πέντε χρονών. Στα μισά των δέκα. 

Κάνεις ποδήλατο χωρίς τις βοηθητικές. Αυτοεξυπηρετείσαι σχεδόν μόνος. Μέχρι που έμαθες να κόβεις με μαχαίρι το φαγητό σου. Στο μπάνιο μόνο χρειάζεσαι βοήθεια και είναι η ώρα της μέρας που νιώθω ακόμα όπως ένιωθα όταν ήσουν ένα τόσο δα μωρό που γελούσε με ένα φαφούτικο στόμα και το κάτω δοντάκι να στέκει περήφανο. 

Αυτό, που ετοιμάζεται να πέσει... 

Δυο μήνες τώρα ετοιμάζω το φετινό πάρτι γενεθλίων σου. Δυο μήνες τώρα ετοιμάζω τις εκπλήξεις ανήμερα των γενεθλίων σου. Και λίγα μου φαίνονται. Θέλω τα πέμπτα σου γενέθλια να είναι μαγικά και μοναδικά όπως αρμόζει στην μαγική και μοναδική ηλικία σου. Όπως αρμόζει στον μαγικό και μοναδικό εαυτό σου. Βλέπεις, δεν νομίζω πως μπορώ να σε κάνω να νιώσεις πόσο πολύ σε αγαπάω, πόσο λαχταράω κάθε σου χαμόγελο, κάθε σου σφιχτή αγκαλιά- παλεύω λοιπόν με ότι άλλο μέσο μπορώ να σκεφτώ, παλεύω να σε κάνω να νιώσεις την αλήθεια μου... 

Πώς πέντε χρόνια τώρα έχεις δώσει νόημα στην ζωή μου. Χρώμα. Γέλιο. Έχεις δώσει την απόλυτη ευτυχία. 

Τα βράδια ξαπλώνω και δεν με πιάνει ύπνος. Κοιτάω τις φωτογραφίες, αναπολώ τις στιγμές... Να ξέρεις. Θυμάμαι μέχρι και κάθε μικρή κλωτσιά που μου έδινες όσο ήσουν στην κοιλιά μου... Κρυφοπατάς στην μέση της νύχτας και έρχεσαι στο δωμάτιο μας, μπαίνεις ανάμεσα μας και διεκδικείς πλέον τον χώρο σου ανοίγοντας διάπλατα πόδια και χέρια, εκτοπίζοντας μας την άκρη του κρεβατιού. Μα δεν θα θέλαμε να είσαι και άλλου. Και θυμάμαι τα πρώτα βράδια αϋπνίας που κοιμόμασταν με βάρδιες για να είμαστε σίγουροι πως αναπνέεις. Θυμάμαι και τα επόμενα βράδια που κοιμόμουν καθιστή με εσένα κουλουριασμένο στο στήθος μου- οτιδήποτε αρκεί να ακούω την ανάσα σου, να νιώθεις τους χτύπους της καρδιάς μου. Τώρα αν ξαπλώσεις στο στήθος μου, τα πόδια σου φτάνουν μέχρι την μέση της γάμπας μου... 

Και όμως. Είσαι πάντα το μωρό μου. Πάντα θα είσαι το μωρό μου. Στο λέω συχνά το ξέρω- το γράφω όμως κιόλας να είμαι σίγουρη πως δεν θα το ξεχάσεις. "Δεν χωράω πια στην αγκαλιά σου" μου λες όλο παράπονο. Και εγώ σου απαντάω: "Πάντα θα χωράς στην αγκαλιά μου. Πάααντα.. Ακόμα και αν εγώ είμαι μια μικρή ζαρωμένη γριούλα και εσύ ένας ψηλός άντρας σαν τον μπαμπά σου. Να το θυμάσαι αυτό." Και εσύ χαμογελάς όλο αγάπη και παλεύεις να στριμωχτείς στην μικρή μα τεράστια αγκαλιά μου... Ανοίγουν και μένα μαγικά τα χέρια μου και σε χωράνε. Αυτό το κάνει η αγάπη. 

Και αν αυτό το κείμενο δεν έχει συνοχή, μήτε αρχή μέση και τέλος- συγχώρα με. Δεν έχω βάλει τα αισθήματα μου σε σειρά. Κάθε λίγο αναρωτιέμαι πως γίνεται να σε αγαπήσω περισσότερο αφού νιώθω πως σε αγάπησα με όλο μου το είναι από την ροζ εκείνη γραμμή στο τεστ εγκυμοσύνης. Και όμως... Κάθε μέρα σε αγαπάω ακόμα περισσότερο και είναι τρομακτικό που μπορεί να φτάσει η αγάπη μιας μάνας....

Πέντε χρόνια ο πιο γλυκός τρόμος... Αυτή είναι η αλήθεια. (μου)

Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, γράφω όσα λατρεύω σε σένα... Μα τι να γράψω πια; Τι δεν λατρεύω; Μέχρι και τα πρώτα σου ξεσπάσματα που θυμώνεις και δηλώνεις όλο στόμφο πως δεν με αγαπάς καθόλου και πως δεν θες να με ξαναδείς ποτέ, εγώ τα λατρεύω. Γιατί λατρεύω εσένα. 1825 μέρες λατρείας. Που τις ζήσαμε μια μια. Αχώριστοι. Εύχομαι μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου να θυμάσαι την αίσθηση τους. Να θυμάσαι την αγάπη. να θυμάσαι το απόλυτο δόσιμο. 

Άραγε θα θυμάσαι; 

Μεγαλώνεις λοιπόν... Πόσο γρήγορα... Δεν αποζητάς πια την αγκαλιά μου τόσο συχνά. Ούτε τα χάδια μου. Και τα σβουριχτά φιλάκια έχουν αρχίσει να περιορίζονται... Υπάρχουν όμως και αυτές οι μαγικές στιγμές που σε στέλνουν ξανά κοντά μου. Όπως προχθές. Που ενώ είχες ξαπλώσει στον δίπλα καναπέ γιατί ήθελες τον χώρο σου- μόλις νύσταξες- ήρθες δίπλα μου, ξάπλωσες, πήρες το χέρι μου, το έβαλες στο στήθος σου και το κρατούσες γερά εκεί και μετά που αποκοιμήθηκες... 

Για αυτές τις στιγμές ζω. Για αυτές τις στιγμές θα ζω. 

Monkey Talk- ή αλλιώς τι άκουσα από το μαιμούδι λίγο πριν κλείσουμε τα πέντε!

(Δεν θα μπορούσα να ανοίξω τον γενέθλιο μήνα του μαιμουδιού αλλιώς! Τι άκουσα λοιπόν από το τερατάκι μου λίγο πριν κλείσουμε επισήμως τα... 5!!) 

Μια μέρα κάναμε διάφορες ετοιμασίες μιας και περιμέναμε επισκέψεις. Του ανέφερα συχνά πως θα πρέπει να μοιράζεται, να είναι ευγενικός γιατί είναι οικοδεσπότης και οι οικοδεσπότες αυτό κάνουν. Φροντίζουν να περνούν καλά οι καλεσμένοι τους. Λίγο πριν έρθουν όντως οι καλεσμένοι μας του λέω: 

-Θα είσαι ένας σωστός gentleman, το ξέρω! Και μου απαντάει:
-Τι gentleman; Χθες μου έλεγες θα είμαι ο οικοδεσπότης! ΤΙ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΩΡΑ;;; 

#κλαίω #ΠουΝαΞέρειΟΜικρόςΜουΟικοδεσπότηςΠαύλαGenleman

Οι προηγούμενοι δυο μήνες ήταν λίγο σχιζοφρενικοί στο θέμα "καιρός"- κατά συνέπεια μας απασχόλησε πολύ! (ο καιρός!) Μια μέρα λοιπόν, ενώ χαζεύει έξω από το παράθυρο μονολογεί: 

-Μπορεί να βρέξει. Μπορεί και όχι. Δεν ξέρουμε. Δεν έχουμε μιλήσει ακόμα με τον Θεούλη. 

#ΨυχήΜουΕσύ

Λίγο πριν κοιμηθεί λέει το μικρακι μου:
-Μαμά να κοιμηθείς καλά απόψε, να μην δεις εφιάλτες και να κάνεις την προσευχή σου στον Χριστούλι να σε βοηθήσει. (επηρεασμένος πιθανώς από το γεγονός πως μέχρι και προχθές δεν μπορούσα να κοιμηθώ και είχα εφιάλτες όπου με άκουγε τα πρωινά να το συζητώ με τον Παναγιώτη)
-Ενταξει καρδούλα μου. Και εσύ το ίδιο εύχομαι.
-Μαμά, να κάνεις εσύ σήμερα την προσευχή για μένα. Να κάνεις πρώτα για το πρώτο σου μωρό, μετά για μένα, μετά για σένα και μετά για τον μπαμπά.
(κάνω μια παύση για να σκεφτώ.. Να ρωτήσω ή όχι αφού δεν έχει γίνει σχετική κουβέντα εδώ και καιρό. Τελικά ρωτάω)
-Τι εννοείς για το πρώτο μωρό;
-Πρώτα να κάνεις προσευχή για το μωρό που πέθανε. Πρώτα για αυτό. (κάνει παύση και το τονίζει με χειρονομία) Μετά για μένα. Μετά για σένα και μετά για τον μπαμπά. Α,και μην ξεχάσεις και την Μαρισα.
-Εντάξει καρδούλα μου.
-Τώρα, να σε ακούσω...

#mylittlemonkeyboy #ΜιαΛαμψηΑστεριωνΘαΣεΑκολουθειΠαντα#myheartjustskippedabeat

Ένα βράδυ ενώ παλεύει να αποκοιμηθεί. 

-Μαμά βαριέμαι. Βαριέμαι να παίξω. Βαριέμαι να δω τηλεόραση. Βαριέμαι ναα κοιτάω τα μαξιλάρια. Βαριέμαι τα πάντα. 

-Τέλεια! απαντώ. Τότε κοιμήσου! 

-Βαριέμαι να βλέπω σκοτάδι... 

#ΒαριέταιΚιόλας #ΘαΤρελαθώ #ΕγώΠουΒαριέμαιΝαΠεριμένωΝαΑποκοιμηθείΤιΝαΚάνω #Οεό;

Στο ίδιο μοτίβο ένα βράδυ- τα έχουμε πει ο Δημήτρης Γεράσιμος εκτός από ολιγόυπνος είναι και πολύ δύσκολος στο να κοιμηθεί- τον μαλώνω που βρίσκει τις πιο γελοίες δικαιολογίες για να σηκώνεται από το κρεβάτι μας που τον κοιμίζω προκειμένου να καθυστερήσει και άλλο την ώρα του ύπνου. Θυμωμένος μου λέει με ύφος: 

-Θέλω να πάω στο δωμάτιο μου να ξαπλώσω μόνος. Αλλά δεν θα το κάνω. Το θέλω όμως να το ξέρεις. Όμως δεν θα το κάνω. 

#ΜεΑπειλείΤώρα; #ΓιαΝαΚαταλάβωΛέω 

Στο ίδιο μοτίβο, ένα βράδυ καθυστερώ εγώ να πάω για τα καθιερωμένα μας παραμύθια πριν τον ύπνο. Μου φωνάζει ξανά και ξανά και μου λέει να βιαστώ. Όταν φτάνω εκεί μου λέει: 

-Άντε. Θα κρυώσει το γάλα μου. Το έπιασες το αστείο;;; Το γάλα μου είναι ήδη κρύο!!! 

#Κλαίω #ΌχιΜεΤοΑστείο #ΠουΝομίζειΠωςΕίναιΑστείο 

Στο ίδιο μοτίβο- θα σας τρελάνω λέμε- ένα ακόμα βράδυ που τον περιμένω απελπισμένη να αποκοιμηθεί μετά από τρία παραμύθια, δυο νανουρίσματα, πέντε ανούσιες βόλτες μέχρι το ψυγείο επειδή τάχα μου διψάει και 3.567 ερωτήσεις παντελώς άσχετες μεταξύ τους. Εν τέλει αρχίζει να χασμουριέται. Και λέει: 

-Χασμουρήθηκα. Αυτό είναι καλό. Για σένα. 

#ΓιαΜένα #ΜηνΞεχνιόμαστε #ΑυτόςΚαιΤαΖόμπι #Υπνος #ΤοΧειρότεροΤου

Κάποια μέρα στο αυτοκίνητο, επιστρέφοντας από βόλτα με τον μπαμπά μας, έχουμε ανοιχτά τα παράθυρα. Αρχίζω να τον πειράζω φωνάζοντας δυνατά ΣΕ ΑΓΑΠΑΩΩΩΩΩΩ, ενώ ο ίδιος φωνάζει δυνατά "ΔΕΝ ΣΕ ΑΚΟΥΩΩΩΩΩΩΩΩΩ". Αφού το επαναλαμβάνουμε πολλές φορές, γυρίζει συνωμοτικά στον Παναγιώτη και λέει: 

-Μπαμπά την ακούω!! Ψέμματα το κάνω!! 

#ΠωςΜαςΚυκλοφορείΑκόμαΑυτόςΟΆνθρωποςΔενΞέρω #ΠραγματικάΟμως

Κάποια μέρα τσακωνόμαστε. (άλλωστε περνάμε μια mini τόση δα πρώιμη εφηβεία!) Του λέω αγανακτισμένη: 

-ΑΑΑΑ! Δεν θα τα πάμε καλά! για να μου απαντήσει

-Αυτό λέω και εγώ! ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ! 

#παρακαλώ; #ορίστε; #ΜουΤηνΕίπεΤοΝήπιοΜόλιςΤώρα; 

Μετά τα παπούτσια που του ζωγράφισε η Ματίνα, έχει πάθει έρωτα με την τέχνη. Οπότε το δώρο που του έδωσε η νονά του για να ζωγραφίσει σε καβαλέτο τον ξετρέλανε. Μου λέει λοιπόν όλο ενθουσιασμό: 

-Θα είμαι καλλιτέχνης! Αληθινός! 

-Ματάκια μου, ούτως ή άλλως είσαι! Τόσα χρόνια ζωγραφίζεις ήδη! 

-Ναι. ΔΕΝ είσαι όμως αληθινός καλλιτέχνης ΧΩΡΙΣ καβαλέτο. 

#ΔενΧωρούσεΔιαπραγμάτευσηΤοΎφοςΤου #ΌτιΠειΟΚαλλιτέχνης

(Να αναφέρω- αν δεν το έχετε καταλάβει ήδη- πως ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ τις φωτογραφίες και έχουμε ΠΑΝΤΟΥ μέσα στο σπίτι!) Βλέπουμε λοιπόν μια μέρα μια εκπομπή με ανακαινίσεις σε σπίτια. Παρακολουθεί σκεπτικός. Ξαφνικά μου λέει: 

-Γιατί είναι άδειοι οι τοίχοι; Που είναι οι φωτογραφίες τους; Που είναι οι αναμνήσεις τους; Πως θα θυμούνται τα παιδιά;;; 

#ΨυχάκιΜου #ΓιαΣεναΌλαΛέμε #Όλα

Τον είχαν τσιμπήσει δυο κουνούπια στο ύφος του καρπού στην πάνω μεριά του χεριού. Τα είχε μέρες τα σημάδια. Όταν έφυγαν μου λέει: 

-Μου φύγανε τα σημάδια από τα κουνούπια. Να σου πω τι έκανα με αυτά; 

-Τι έκανες παιδί μου;

-Έπαιζα πως είναι κουμπιά! 

#ΑυτήΗΦαντασίαΤους #ΜουΚόβειΠάνταΤηνΑνάσα #FutureMatrixLover

Πρόσφατα πέθανε ο σκύλος της αδελφής μου. Μιλώντας για αυτόν μερικές μέρες μετά τον θάνατο του άρχισε να μονολογεί και να λέει: 

"Θα πάει στο παράδεισο, στον Χριστούλι, που είναι πολυυυυυ ψηλά - ΠΆΝΩ από τα σύννεφα, πάνω και από τον ήλιο, εκεί που επικρατεί το ΑΠΌΛΥΤΟ σκοτάδι. Που δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ένας πλανήτης. Μόνο το ΑΠΌΛΥΤΟ σκοτάδι. Και η ΛΑΜΨΗ του Χριστούλι"

#Άφωνη #ΑπλάΆφωνη

Κάποια μέρα πετύχαμε μια αγαπημένη μου ξένη ταινία, την "Έξι μέρες, Εφτά νύχτες". Παρότι δεν το περίμενα, του τράβηξε το ενδιαφέρον και γελούσε πολύ. Σε μια σκηνή, το ένα ζευγάρι ουσιαστικά πέφτει με το αεροπλάνο και ναυαγούν σε ένα νησί, ενώ ένα άλλο διασκεδάζει στο ξενοδοχείο. Οι δυο αυτές σκηνές παίζουν ταυτόχρονα σε εναλλαγές. Λέει λοιπόν: 

- Αυτοί εκεί- στο ξενοδοχείο- καλοπερνάνε. Οι άλλοι, όχι τόσο! 

#ΑυτόΤοΜυαλόΤου #ΜεΤρελαίνει

Πετύχαμε μια μέρα στην τηλεόραση το τρέιλερ για την ταινία "Οι απίθανοι". Χάρηκα και του είπα να πάμε cinema να την δούμε. Δεν ήθελε. Δοκίμασα μερικές φορές ακόμα όταν την πετυχαίναμε και επέμενε. ΔΕΝ ήθελε να πάμε. Μέχρι που έπαψα να προσπαθώ. Ένα απόγευμα την πετυχαίνουμε ξανά και ενώ βλέπω το τρέιλερ γελάω. Χωρίς να πω τίποτα γυρίζει αγανακτισμένος και μου λέει: 

-ΝΤΑΞΕΙ! Θα πάμε στην ταινία! Άντε! 

#ΜουΚάνειΚαιΧάρη #ΘαΤρελαθώ 

Απέναντι από το μαγαζί του πατέρα μου σκοτώθηκε πριν ένα χρόνο ένα νέο παιδί. Έχουν  φτιάξει εικονοστάσι οι δικοί του έρχονται και ανάβουν καθημερινά το καντηλάκι. Ένα απόγευμα που φεύγουμε από το μαγαζί σταματάει λίγο για να παρατηρήσει την εικόνα. Μόλις μπαίνουμε στο αυτοκίνητο με ρωτάει: 

-Μαμά; Πως μπορεί να πεθάνει κάποιος χωρίς να είναι ΠΟΛΥ γέρος; 

#ΚαιΚάπωςΈτσιΚάναμεΜιαΑποΤιςΠιοΟυσιαστικέςΣυζητήσειςΜας

Μόλις χθες. Του πήρε ο Παναγιώτης ένα κυπελλάκι παγωτό από αυτά με τα δωράκια. Του έτυχαν τατουάζ προσωρινά hot wheels δεν ήθελε όμως να τα φορέσει για κανένα λόγο. Ήθελε όμως να τα δει, μας ζήτησε λοιπόν να τα κάνουμε εμείς! Τα κάναμε για πλάκα και εκεί έληξε το θέμα. 

Το βράδυ που ξαπλώσαμε να κοιμηθούμε αρχίζει: 

-Μαμά; Το τατουάζ το αληθινό πως γίνεται;

-Με βελόνες και χρώμα. 

-Πω, πω. Θα πονάει. 

-Πονάει. 

-Και πως βγαίνει;

-Δεν βγαίνει. Το τατουάζ μένει για πάντα. 

-Για πάντα; Και αν αλλάξει γνώμη αυτός που το έκανε;;;; 

(παύση) 

-Αν αλλάξει γνώμη, την πάτησε! 

-Την πάτησε, επανέλαβε χαχανίζοντας και μένω εγώ να σκέφτομαι πόσο υπέροχη, μοναδική τετράγωνη λογική μπορεί να έχει ένα...πεντάχρονο... 

#ΖωήΜου #ΕσυΤατουάζΣτηνΚαρδιάΜου

#φωτογραφισετο_2018 #ΟΔικοςΜαςΙούνιος

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η συνήθεια που έγινε λατρεία.

Μια φωτογραφία την ημέρα για 365 μέρες. Τόσο απλό. Να ο δικός μας Ιούνιος!

152/365 Θάλασσα σήμερα... Τι άλλο; Καλό μήνα με άφθονο και απέραντο γαλάζιο. Με δροσιστικες βουτιές και αλμύρα στα μαλλιά. Με άρωμα αντηλιακου στο δέρμα και καυτή άμμο στις πατούσες! ΚΑΛΌ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ!

153/365 Τα Σάββατα του καλοκαιριού, θέλουν τηγανίτες της μαμάς, πραλινα φουντουκιού, παγωμένο γάλα με στριφογυριστο καλαμακι και όλα αυτά έξω στο μπαλκόνι... #φωτογραφισετο_2018#familymoments #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας#ΣαββατοΚυριακαΤουΚαλοκαιριου

154/365 16 χρόνια μαζί... Το λες και μια μικρή ζωή... Μεγαλωσαμε παρέα. Στα όμορφα μα και στα δύσκολα. Σύμμαχος και φίλος μου στα πάντα. Εγώ να σε κάνω να γελάς και εσύ να με γεμίζεις φιλιά. "Ποοοοοσα;;" μου λες κάθε χρόνο όταν σου λέω πόσα χρόνια είμαστε μαζί και κάνεις πως σου κόβεται η ανάσα! "Ήρωας, ήρωας!!!" συμπληρώνεις γελώντας πονηρά! Μα δεν με νοιάζει... Γιατί ξέρω. Δεν θα άλλαζες τίποτα και για κανένα λόγο. Όπως και εγώ! Αντε, βρε! Και στα 20!!! (για αρχή! Δεν με ξεφορτωνεσαι λέμε!!!!) #φωτογραφισετο_2018#ourkindoflove

155/365 Όσοι διαβάσατε την χθεσινή μου ανάρτηση, θα γνωρίζετε πως ψάχνω την έμπνευση μου! Αποφάσισα λοιπόν να με κακομαθω αυτο το καλοκαίρι με άφθονη αμμουδιά, αλμύρα και ήλιο! Μπας και γυρίσει πίσω! Ξεκινώντας από σήμερα!#φωτογραφισετο_2018#ΜιαΜεραΣτηνΘαλασσαΔενΕιναιΠοτεΧαμενη

156/365 Όχι πείτε μου. Αν δεν είναι αυτή βρωμουσα, τότε τι;;; #φωτογραφισετο_2018 #niecelove#βρωμουσα #τσουρδουπο

158/365 Η χαρά είναι διπλή όταν μοιράζεται.. Νιώθω λες και μένει μαζί μας αυτές τις μέρες η βρωμουσα μου! (γλώσσα δεν βάζει μέσα της παιδιά, γλώσσα!!!) 😂😜😉😍 #φωτογραφισετο_2018 #niecelove#couzlove #family

159/365 Δεν είναι η πρώτη φορά που τρώω γεμιστά για φέτος - μου έχει στείλει δις ο κουζουλος πατέρας μου- είναι ομως η πρώτη που τα φτιάχνω εγώ για φέτος! Μα τι φαγητό! Τι χρώματα, τι αρώματα! Απλά αγαπώ. #φωτογραφισετο_2018 #μαγειρευουμε#λιχουδευουμε

160/365 Δεν φαντάζεστε πόσοι σούπερ ήρωες μαζεμένοι βρέθηκαν σήμερα σε ένα πολύ ξεχωριστό γενέθλιο πάρτι!! Και δεν γιόρταζαν όποιοι και όποιοι! Γιόρταζαν ο #superman και ο #batman- αυτοπροσώπως σας λέω! Να σας χαιρόμαστε σούπερ αγόρια!! Ήσασταν όλοι υπέροχοι!#φωτογραφισετο_2018 #bdayparty #insprired

161/365 Όταν η Σουλτάνα σε καλεί για κόκκορα μακαρονάδα για τα 5 χρόνια γάμου που κλείνει με τον καλοπαντρεμενο- δεν περιμένεις τίποτα λιγότερο!#ΟυτεΠροσκλησηΓαμου #ΑφουΕτσιΝομιζα#ΠωςΚαποιοςΠαντρευεται 😜😂😜😂😜#φωτογραφισετο_2018

162/365 Είτε με κύμα, είτε όχι - δεν έχω καλύτερο σου λέω... #ΜιαΜεραΣτηνΘαλασσαΔενΕιναιΠοτεΧαμενη #φωτογραφισετο_2018#ΓλυκόΚαλοκαιρακι

163/365 Κάποιος μετράει μπάνια στην θάλασσα και παγωτά... Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο;#φωτογραφισετο_2018#ΜιαΜεραΣτηνΘαλασσαΔενΕιναιΠοτεΧαμενη

165/365 Μεγάλη χαρά πήρε το μαϊμούδι σήμερα αφού παρέλαβε τα φετινά του σταρακια από λατρεμένη Art Matina Ψήνεστε να σας τα δείξουμε;;;;#φωτογραφισετο_2018 #custommade #artist#artistic #rawtalent #artmatina #insprired #allstar

166/365 Να γυρίζει άλλο μου εγώ από την δουλειά με καφεδάκι από τα αγαπημένα στο χέρι, να αναλαμβάνει μαϊμούδι για τρελό μπαμπαδοπαιχνιδι και εγώ, στο μπαλκονακι μου ενώ βρέχει- και με ζακετουλα γιατί κάνει ψύχρα- να ετοιμάζομαι να βυθιστω σε ένα ακόμα βιβλίο...#ΟνειροΖωΜηνΜεΞυπνατε (Στο βάθος ευκαιρία να σας δείξω τι διάβασα τελευταία - τα προτείνω όλα!)#ΑυτηΗΜεραΔενΞεκινησεΚαλαΑλλαΟσοΠαειΚαιΚαλυτερευει#ΕγωΓιαΜπανιοΕτοιμαζομουν #ΣτηνΘαλασσα#ΗΚαταιγιδαΜεΠρολαβε #φωτογραφισετο_2018#ΜεΤιΧαιρομαιΗΔολιαΗΜανα 

166/365 "People can get used at just about everything. That's the best of our lives, I quess. Of course, it's the horror of them, too." Λατρεμένος Stephen King. Βυθισμένη από χθες στο βιβλίο του...#φωτογραφισετο_2018 #booklover#likemotherlikeson

168/365 Όλη του η έγνοια σήμερα να φτιάξει την πιο χαρούμενη ζωγραφιά για τον μπαμπά του που γιορτάζει... Αυτή είναι η μαγεία με τους μπαμπάδες. Λίγα χρειάζονται για να είναι ευτυχισμένοι. Μια παιδική ζωγραφιά, ένα όμορφο πρωινό και αργοπορημενο ξύπνημα - είναι όλα όσα έκαναν ευτυχισμένο τον δικό μας... #φωτογραφισετο_2018#father #fatherandson #ΟΔικοςΜαςΟΜπαμπας#OurDadIsBetterThanYours

169/365 Τι να κάνουμε; Αφού ο καιρός μας τα έχει χαλάσει, καταπιαστηκαμε με συντήρηση έργων τέχνης! 😂😉😜 Μετά τα παπούτσια που του ζωγράφισε η Art Matina βαλθηκε να μάθει τα πάντα για την τέχνη! Βρήκα και εγώ έναν μικρό θησαυρό από τις εκδόσεις Σαββαλας που θα σας δείξω στο επόμενο ποστ! #φωτογραφισετο_2018#mylittleweirdo

170/365 Με τον πατέρα μου έχει μια σχέση έντονη - όχι πάντα με θετικό τρόπο - νομίζω όμως καρμικη... Μετά το κοινό τους ενδιαφέρον για μαστορέματα, τα βρίσκουν και στο μποστάνι... Εγώ παρακολουθώ από απόσταση... #λέμετωρα 😂😉😊#φωτογραφισετο_2018#ΜιαΦοραΤοΓεμισαμεΤοΚαλαθιΜας

171/375 Μπορεί, μέχρι τώρα, να έχουμε μόνο την αγαπημένη μας δασκάλα μουσικής έκφρασης - την αγαπάμε όμως πολύ και πάντα θα ετοιμάσουμε μια τσαχπινιά ανά εποχή να της χαρίσουμε.. Φέτος δεν είχα καθόλου έμπνευση, έτσι χάρηκα όταν είδα την συγκεκριμένη ιδέα από Modernmoms καιOiparamythenies Είναι πολύ απλό να δείξουμε την αγάπη μας στα άτομα που με την σειρά τους δείχνουν την δική τους αγάπη σε ότι πολυτιμότερο έχουμε. Τα παιδιά μας! Και του χρόνου κ. Γιώτα! Αδημονουμε για την παράσταση!#φωτογραφισετο_2018 #mylittlemonkeyboy #teacher#murmur

172/365 Κάτι ετοιμάζουμε.... Κάτι...μεγάλο...#bdayparty #5thbdayloading #preparations#partyspoiler #spacetheme #φωτογραφισετο_2018

173/365 Η μπουγάδα μου και εγώ έχουμε τσακωθεί με τον Ιούνιο... Μην τολμήσουμε να βγάλουμε τα μανταλακια μας στον ήλιο - ξαφνικά, από το πουθενά - θα αρχίσει να κινείται απειλητικά προς το μέρος μας ένα γιγαντιαίο μαύρο σύννεφο το οποίο ακολουθείται από εξίσου απειλητικά μπουμπουνητα να ακούγονται στο βάθος.. Στο μπροστά μπαλκόνι λοιπόν ακόμη καλοκαίρι, στο πίσω το χάος! Έτρεξα να μαζέψω σαν την κουζουλη ακόμα μια φορά τα πέντε πλυντήρια που είχα απλωμενα και στις τέσσερις μεριές του ορίζοντα!!! Τελικά δεν έριξε ούτε στάλα - εγώ μια φορά έχω τα δύο πλυντήρια που δεν πρόλαβαν να στεγνώσουν απλωμενα στο σαλόνι μου! Και αυτή είναι το πιο συγκλονιστικο πράγμα που μου συνέβη σήμερα!!! #φωτογραφισετο_2018#ΟΚαημοςΜιαςΝοικοκυρας #ΔουλαςΚαιΚυρας

174/365 Καθιερώθηκε. Τα καλοκαιρινά μεσημέρια μας, μας βρίσκουν να τρώμε στο μπαλκόνι. Αφου, ή πριν παίξουμε μπουγελο. Ή μετά την θάλασσα. Ή μετά τις βαρετές δουλειές της ρουτίνας. Δεν έχει σημασία. Φανταζομαστε πως είμαστε διακοπές και χαιρόμαστε μόνοι μας!! (αν θέλετε και άλλα τέτοια σοφά tips για διακοπές στο μπαλκόνι σπεύσατε σε παλαιότερη ανάρτηση εδώ http://otangennithikaxana.blogspot.com/2016/07/kai-eseis-edw.html?m=1) Στο μεταξύ, βγάλτε την γλώσσα στον σχιζοφρενικο καιρό και χαμογελάστε!#φωτογραφισετο_2018 #summermood#fakevacationsmood

175/365 Κυριακές στην γιαγιά...#φωτογραφισετο_2018 #family

175/365 Να σου πω ότι δεν συγκινήθηκα σήμερα θα σου πω ψέματα! Η βρωμουσα, αυτή η πονηρή ανιψιά μου, μας κάλεσε στην πρώτη της παράσταση στο μπαλέτο.. Και παρότι ξέρω πως η πρόσκληση ουσιαστικά είναι για τον ξάδελφό της και πως απλά κοντά στον βασιλικό ποτίστηκε η γλάστρα, εγώ και πάλι συγκινήθηκα. Φαντάσου να δω κιόλας αυτό το βρομουσακι να κάνει το κυκνακι...#φωτογραφισετο_2018 #niecelove #ourkindoffamily

176/365 Μεγάλη ημέρα για αυτή την κουκουβαγομανουλα και κουκουβαγοθεια... Η χρόνια τους στην μουσική έκφραση έφτασε στο τέλος της και η παράσταση φέτος εμπνευσμένη από το υπέροχο βιβλίο "Η μέρα που τα κραγιονια τα παρατησαν". Η βρωμουσα μου ήταν το πιο σικατο κόκκινο μα το μαϊμούδι μου... Το μαϊμούδι μου ήταν το πιο εκτυφλωτικό, το πιο ζεστό, το πιο ξεχωριστό πορτοκαλί! (όχι που είναι παιδί μου!) Γιατί ναι. Στην τελική το αληθινό χρώμα του ήλιου είναι το...πορτοκαλί!!! Και ναι. Η καταπληκτική δασκάλα μας απέδειξε πως μπορούν παιδιά από 2 μέχρι 6 χρονών να ακολουθήσουν την ροή μιας ολοκληρωμένης παράστασης, να παίξουν μουσικά όργανα με μόνο οδηγό τους τα αυτιά τους και να είναι μοναδικά υπέροχα μόνο με το να είναι ο εαυτός τους. #φωτογραφισετο_2018 #τακραγιονια #murmur#ΑγαπαμεΚΓιωταΛεμε

177/365 Έχετε δει ποτέ βρωμουσα- κυκνακι; Α, εμείς είδαμε σήμερα, (χθες τυπικά δηλαδή αφού μας πήρε μεσάνυχτα!) και ήταν το πιο όμορφο βρωμουσενιο κυκνακι της καρδιάς μας. Μην γελιέστε, δεν της προσφεραμε εμείς τα λουλούδια - που να φανταστώ η δόλια μαιμουδομανα πως δίνουν λουλούδια στις πρίμα μπαλαρίνες;;; Εμείς μια ζωγραφιά της φτιάξαμε απλή και ταπεινή! 😉❤ Τρεις ώρες ολόκληρες ο ξάδελφος της την περίμενε να την χειροκροτησει στην σκηνή! (ούτε για την διάρκεια των παραστάσεων μπαλέτου ήμουν προετοιμασμενη η δόλια η μάνα!!) Άξιζε όμως κάθε λεπτό!#φωτογραφισετο_2018#ΗΜικρηΤοσοδουλαΜπαλαριναΜας #Κυκνακι#Βρωμουσα #ΜηνΞεχνιομαστε #ξαδέρφια #αδέλφια

178/375 Να σου δείξω πως είναι 9 χρόνια γάμου; (και 16 σχέσης αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία!!) Είναι να είναι η πιο πολύτιμη ώρα της μέρας σου αυτή που, αποκαμωμενοι και οι δυο, απλώνετε πόδια ψηλά, πίνετε έτοιμο καφεδάκι και βλέπετε τηλεόραση την στιγμή που ένα μικρό πατουσακι έρχεται να κάνει photo bomb στην φωτογραφία και heart bomb στην καρδιά . ❤ Κάπου στο σπίτι βρίσκεται και μια εντυπωσιακή ανθοδέσμη, όπως και αγαπημένα γλυκά αλλά για μένα αυτή εδώ η στιγμή τα δείχνει όλα. Αυτή, στο ακατάστατο ακόμα σαλόνι με παζλ και παιχνίδια απλωμένα παντού, να θες απλά να κάτσεις δίπλα στον άνθρωπο σου και να υπαρξετε χωρίς να κάνετε απολύτως τίποτα. Παρέα. Αυτό για μένα είναι 9 χρόνια - ευτυχισμένου- γάμου. (και 16 σχέσης αλλά είπαμε, αυτό είναι μια άλλη ιστορία!) #φωτογραφισετο_2018 #myhubby#ourkindoflove #ourkindoffamily #ourkindofcrazy

179/365 "Πιο ψηλά παππού!!!! Δεν φοβάμαι παππουουου!!!" #φωτογραφισετο_2018#mylittlemonkeyboy #mysuperdad#ΟΤρελοΚρητικαρος #ΤοΜαιμουδι

180/365 Να μπαίνει το δροσερό αεράκι στο σπίτι και να θροιζουν οι κουρτίνες... Δεν έχω καλύτερο...#φωτογραφισετο_2018 #lastdayofjune#ΜπαινουμεΣτονΜαιμουδοΓενεθλιοΜηναΛεμε#ΘαΓινειΧαμοςΛεμε

Ιούλιε, σε περιμένουμε πως και πως!!!