Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κωστής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κωστής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2016

Η μέρα που με συγκίνησε μια...ακρίδα!

Φέτος ο ίδιος ο Δημήτρης Γεράσιμος αποφάσισε ποιους θα καλέσει στο πάρτι του. 

Τις προάλλες λοιπόν, με σκοπό να πειράξω τις θείες μου που είχαν πολύ καιρό να τον δουν, ανάρτησα μια φωτογραφία της πρόσκλησης στον προσωπικό μου λογαριασμό στο fb τονίζοντας πως εφόσον οι καλεσμένοι είναι δικοί του, κάποιοι, (ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε), όπως έστρωσαν θα κοιμηθούν! 

Την μέρα λοιπόν που ρώτησα τον Δημήτρη για τους καλεσμένους, την πρώτη που ήθελε να καλέσει ήταν την Γεωργία- κατ' εμέ ακρίδα- λόγω της πρόσφατης επίσκεψης μας στην Κρήτη και το πόσο ωραία πέρασε μαζί της. Ήξερα φυσικά πως δεν θα μπορούσε να έρθει απλά για τα γενέθλια, έτσι δεν είπα τίποτα και απλά είχα σκοπό, μόλις το πάρτι γινόταν να τις έστελνα τότε την πρόσκληση παρέα όμως με λιχουδίτσες και δωράκια από αυτό.

Σε αυτή την κοινοποίηση λοιπόν, μου απάντησε η γλυκιά μου Νατάσσα, η καλοπαντρεμένη του (ξ)αδελφού μου του Κωστή και μανούλα της Γεωργίας, πως ζηλεύει... Της είπα λοιπόν την ιστορία ως έχει. Συγκινήθηκε τόσο που σκέφτηκε την κοράκλα της το μαιμούδι, που αμέσως την φώναξε και της το είπε... (και εδώ είναι το λάθος που σου λέω Νατάσσα!) 

Λίγες μέρες μετά με παίρνει τηλέφωνο ο Κωστής αγριεμένος πως τους άναψα φωτιές, πως μπελά δεν είχαν και μπελά βρήκαν και όλα αυτά τα παλαβά που λέει με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Με τα πολλά και αφού έφαγα το μπινελίκι του αιώνα, έμαθα πως η ακριδούλα μου μόλις έμαθε πως την κάλεσε ο Δημήτρης της , τρελάθηκε. 

Ήθελε, οπωσδήποτε, να έρθει το πάρτι του μαιμουδιού...

Πέρασαν πολλές μέρες με διαπραγματεύσεις επί διαπραγματεύσεων, με επιχειρήματα και μη, με πολύ πολύ πολύ πείσμα από την ακρίδα και εμένα να λαμβάνω πλέον απειλητικά τηλεφωνήματα!!!! (χεχεχε) 

Και προχθές με πήρε τηλέφωνο ο Κωστής για να με ενημερώσει πως έκλεισε εισιτήρια. 

Εισιτήρια. Έρχονται. Από την Κρήτη. Για το πάρτι γενεθλίων του μωρού μας. 

Και μπορεί  εκείνη την ημέρα να μην μου άφησε πολλά περιθώρια να το δείξω από τις (ψευτό)αγριάδες του, μα συγκινήθηκα τόσο μα τόσο πολύ....

Συγκινήθηκα γιατί έμαθα πως η μικρούλα μου απαρνήθηκε κατασκηνώσεις, φορτώθηκε αγγαρείες, μέχρι που πρόσφερε όλα τα χρήματα που αποταμίευε για το δικό μας πάρτι... 

Συγκινήθηκα γιατί ο (ξ)αδελφός μου το θεώρησε αρκετά πιθανών ώστε να το συζητάει καν. Και καλά αυτός είναι τρελός το ξέρω... 

Μα συγκινήθηκα και με την Νατάσσα που παρότι δεν καταλαβαίνει πάντα αυτή την ανάγκη μας να κάνει ο άντρας της την διαδρομή Κρήτη- Πάτρα, Σαλόνι- Τραπεζαρία, δείχνει πάντα ανωτερότητα και κατανόηση. Πάντα να χαίρεται για τις όμορφες στιγμές μας, ακόμα και αν η ίδια λόγω ανωτέρας βίας δεν μπορεί να ακολουθήσει. 

Συγκινήθηκα γιατί το μαιμούδι μου χοροπήδησε από την χαρά του όταν έμαθε ότι θα έρθει η Γεωργία του και πως θα κοιμηθούν και στο ίδιο δωμάτιο! "Και έρχεται από πολύ μακρυά;" ρωτάει κάθε μέρα.... "Πόσο ήταν το ταξίδι μας εμάς μέχρι την Κρήτη;; Τόοοσο μακρυά!" και τα ματάκια του λάμπουν!

Ακριδούλα μου σε περιμένω... Με ανοιχτές αγκάλες και πολλές πολλές εκπλήξεις... 

Με συγκίνησες πολύ σου λέω... 

Όσο για σας τρελόπαιδα μου... 

Σαλόνι- Τραπεζαρία... 

Αυτό. 





Πέμπτη 21 Μαΐου 2015

Ο (ξ)αδελφός μου ο Κωστής....

Ο Κωστής είναι (ξ)αδελφός μου. Πρώτος. Από το σόι του τρελού Κρητίκαρου πατέρα μου. Γιος της πληθωρικής θείας μου της Μαρίας και άντρας της τρελής και αγαπησιάρας Νατάσσας. Πατέρας τριών κοριτσιών θαυμάτων. Της μοναδικής Μαίρης, της παλαβής και ευαίσθητης Κωνσταντίνας και φυσικά της μικρής μα με ικανότητες σούπερ ηρωίδας, Γεωργίας. 

Είναι και δικός μου (ξ)αδελφός. 

Ευτυχώς, γιατί τι θα έκανα αν δεν είχα αυτόν να με "μπινελικώνει" και να μου δείχνει τον σωστό τον δρόμο;; (που μόνο αυτός και ο πατέρας μου ξέρουν, μην ξεχνιόμαστε ε;;) Τι θα έκανα αν δεν τον είχα να μου κάνει εκπλήξεις που προκαλούν καρδιακά επεισόδια και αν δεν τον είχα να μου φέρνει "φρέσκες" και μυρωδάτες τσικουδιές και να γίνομαι κουρούμπελο μπροστά στις κουνιάδες μου... (για να τις έχω και μετά να μου λένε πως είμαι πολύ πιο γλυκιά και ευχάριστη μεθυσμένη!!) Τι θα έκανα αν δεν τον είχα να μου λέει "pronto" στο τηλέφωνο, να απαντάει "πράμα" στην ερώτηση "τι νέα" και να μου κάνει παρατήρηση πως δεν ποτίζω τα μπαλκόνια, μα τις γλάστρες...

Τι θα έκανα αν δεν είχα τον Κωστή να με ακούει ώρες ατελείωτες στα δύσκολα μου χρόνια; Να ξεσηκώνει ολόκληρη οικογένεια με μικρά παιδιά μόνο και μόνο για να είναι στο πλευρό μου όταν νοσηλευόμουν κλινήρης δυόμιση μήνες παλεύοντας να γεννήσω το παιδάκι μου... Τι θα έκανα αν δεν τον είχα να μου λέει μικρές σοφίες κρυμμένες μέσα στις κουβέντες μας και να μου στέλνει κιβώτια με καλούδια από την Κρήτη για να παίρνω μυρωδιά από την άλλη μου πατρίδα; Τι θα έκανα αν δεν είχα τον Κωστή να με διαβάζει ανελλιπώς;! (όλα εκτός από τις συνταγές!) 

Τον (ξ)αδελφό μου τον Κωστή τον θυμάμαι από όταν ήμουν μωρό παιδί, ένα κατάξανθο αδύνατο αγόρι που πάντα καθόταν σε μια γωνία και παρακολουθούσε με προσοχή κάθε συζήτηση ενηλίκων... Τον θυμάμαι να έρχεται φαντάρος στην Πάτρα βόλτα και να μας κάνει έκπληξη όπως πάντα... Να μας βάζει με την αδελφή μου να δούμε τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη και να μην  μπορώ να κοιμηθώ από την τρομάρα μου... Τον θυμάμαι να έρχεται καρναβάλι για να μας γνωρίσει την "καλοπαντρεμένη" όπως λέει... Τον θυμάμαι να μπαίνουμε μαζί στο μαύρο τούνελ στο Aqua Splash στην Κρήτη και να ουρλιάζουμε μέχρι να δούμε φως... Τον θυμάμαι να μην με αφήνει να πληρώσω ποτέ και για τίποτα... (απειλώντας μέχρι και μαγαζάτορες με την γνωστή κίνηση "θα σου κόψω το λαρύγγι"!) 

Τον Κωστή τον συμπάθησα εκείνη την στιγμή στα 17 μου, που όταν του είπα μια ψευτοιστορία για το πως είχα κάνει ένα κάψιμο από εξάτμιση στο πόδι, αυτός με κοίταξε καλά, καλά και ψαρωτικά όπως μόνο αυτός ξέρει και μου είπε: "Αυτά να τα λες σε αυτούς που τα χάβουν, εμένα δεν με πείθεις". Τον Κωστή τον αγάπησα εκείνη την ημέρα που με πήρε τηλέφωνο την ώρα μιας κρίσης για να με ρωτήσει,  "Ίντά παθές;" χωρίς να ξέρει τίποτα πάρα μόνο από ένστικτο. Τον λάτρεψα όταν μαζί με μένα στάθηκε εξίσου (ξ)αδελφός και στον Παναγιώτη, τόσο που ήταν ο πρώτος στον οποίον έστειλε μήνυμα ο άντρας μου όταν αποκτήσαμε το μαιμουδάκι μας...

Και έκτοτε είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Της ζωής μας. 


Ο (ξ)αδελφός μου ο Κωστής είναι στην ουσία αδελφός μου.  Και αυτή είναι η ουσία. 


(Χρόνια Πολλά Κώστο μου, να σε χαιρόμαστε...!) 



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...