Το παιδικό γέλιο και η μαγεία του....

Δεν είναι μαγικό που όταν τα παιδιά γελάνε με την καρδιά τους ρίχνουν το κεφάλι τους προς τα πίσω; 

Το έχετε προσέξει; 

Το μαιμουδάκι το κάνει εδώ και δυο μήνες περίπου και είναι φυσικά απλά αξιολάτρευτο. Σήμερα όμως την ώρα που του διάβαζα το "Ένα κεράκι για το Ρινοκεράκι" και πολύ παραστατικά έλεγα "φούσκωσε  τα μάγουλα του, πήρε φόρα έβαλε τα δυνατά του και έκανε τέσσερα 'φου', δηλαδή 'φου' και 'φου' και 'φου' και 'φου' " και ο Δημήτρης ξελιγωνόταν στα γέλια ρίχνοντας θεαματικά κάθε, μα κάθε φορά, το κεφάλι του πίσω.... συνειδητοποίησα πόση αλήθεια, πόση μαγεία, πόση αθωότητα κρύβει αυτή ακριβώς η κίνηση... 

Γιατί; 

Κρύβει την απενεχοποίηση να νιώθεις πραγματικά όμορφα και να το δείχνεις. Την έλλειψη ντροπής και ενσυνείδησης οι οποίες δυστυχώς κάνουν την εμφάνιση τους με το πρώτο αρνητικό σχόλιο που θα εισπράξεις στη ζωή σου, με την πρώτη κοροϊδία, την πρώτη αμφισβήτηση. Κρύβει την αγνή απόλαυση της ζωής, της στιγμής, αυτών που έχουν πραγματική αξία, χωρίς το άγχος της επιβίωσης, της καθημερινότητας, χωρίς κοινωνικά πρέπει και φραγμούς. Κρύβει την μαγεία αυτών των πρώτων χρόνων ενός παιδιού, μαγεία την οποία πρέπει να διαφυλάξουμε με νύχια και με δόντια και για όσο περισσότερο διάστημα είναι δυνατόν. 

Κάθε φορά λοιπόν που βλέπετε ένα παιδάκι, το δικό σας παιδάκι να γελά και να ρίχνει το κεφάλι του προς τα πίσω, πάρτε μια στιγμή και νιώστε την μαγεία... Την επόμενη φορά που θα φανεί σε σας κάτι πολύ αστείο, γελάστε με την καρδιά σας... και γιατί όχι; 

Ρίξτε το κεφάλι προς τα πίσω και απολαύστε το!