Αυτό με τις παγκόσμιες μέρες δεν το καταλαβαίνω απόλυτα- ειλικρινά νομίζω πως υπάρχει παγκόσμια μέρα για τα πάντα!!! Όμως δεν μας στοιχίζει τίποτα, μαθαίνουμε πολλά και υπάρχει πάντα και ένα ενδιαφέρον θέμα συζήτησης!
Όσον αφορά τη παγκόσμια μέρα ευαισθητοποίησης για τον αυτισμό- δεν μπορώ και ούτε θέλω να την αγνοήσω- όμως δεν θα μιλήσω για αυτήν απλά και μόνο γιατί δεν το βιώνω προσωπικά και ούτε θέλω να πάρω πάνω μου ένα τόσο σοβαρό ζήτημα- παρόλο που ζω περιπτώσεις αυτισμού και έχω μελετήσει πολύ για αυτόν. Το μόνο που μπορούμε όλοι να κάνουμε είναι να διαβάσουμε για αυτόν και να είμαστε πιο υποψιασμένοι- διότι ένα παιδί που εμείς χαρακτηρίζουμε ίσως ως κακομαθημένο και κρίνουμε τους γονείς ότι δεν μπορούν να το ελέγξουν- είναι πολύ πιθανόν να πάσχει από μια μορφή αυτισμού. Το φάσμα είναι μεγάλο. Ας ενημερωθούμε όλοι για να γνωρίζουμε και πως να φερόμαστε.
Θα επικεντρωθώ όμως στη Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου... Λατρεύω παιδικό βιβλίο. Πάντα λάτρευα, ακόμα λατρεύω και νομίζω θα λατρεύω για πάντα. Στον μικρό διαβάζω παραμυθάκια από όταν γεννήθηκε- και ναι σίγουρα δεν καταλάβαινε και πολλά, ήταν όμως μια μαγική στιγμή που μας ηρεμούσε και τους δυο και επικοινωνούσαμε... Τα αγαπημένα του παραμύθια τώρα που είναι 9 μηνών είναι και τα δυο του- ποιου άλλου- Ευγένιου Τριβιζά. " Ένα κεράκι για το ρινοκεράκι" και " Αν σου πέσει ένα βουβάλι στο κεφάλι" Είναι η ομοιοκαταληξία που σχεδόν το διαβάζεις τραγουδιστά; Είναι ο τρόπος που τα διαβάζω; ( είμαι και λίγο drama queen!) Είναι οι εικόνες; Νομίζω όλα και μόλις αρχίσει να καταλαβαίνει και το νόημα θα ξετρελαθεί ακόμα περισσότερο.....
Ως παιδί μεταναστών, στο σπίτι των παιδικών μου χρόνων, κυκλοφορούσαν κυρίως παραμύθια στα αγγλικά. Τα λάτρευα όλα. Το πιο αγαπημένο μου όμως ήταν ένα της μεγάλης μου αδελφής που παρόλο που δεν καταλάβαινα όλα τα λόγια- ήταν για πιο προχωρημένη ηλικία- η εικονογράφηση ήταν τόσο μαγική που σε παρέσυρε σε ένα κόσμο ονειρεμένο. 'Ενα βιβλίο της Enid Blyton, συγγραφέα που διάβασα και πολύ στο μέλλον ως παιδί- μεταφρασμένη πλέον στα ελληνικά. Βλέποντας το εξώφυλλο δεν θέλετε να το ξεφυλλίσετε;;;
Και φυσικά ως το απόλυτο ροζ χαζοκόριτσο που ήθελε κάστρα, πριγκίπισσες, σαπουνόφουσκες, πεταλούδες και λουλούδια παντού- (ναι ξέρω- όσοι με γνωρίζετε μάλλον σοκάρεστε με αυτή την εικόνα, κι όμως υπήρξα και έτσι!!) η απόλυτα αγαπημένη μου ήταν αυτή...
Κόντρα λοιπόν σε ότι πίστευα όταν ήμουν παιδάκι, τελικά έκανα γιο... Και έτσι το ψάξιμο για παραμύθια που δεν αφορούν πριγκίπισσες, μονόκερους και τη Sarah Key φυσικά άρχισε... Και ενθουσιάστηκα με όσα βρήκα. Και πάνω από όλα ενθουσιάστηκα με την ελληνική βιβλιογραφία που δεν γνώριζα τόσο καλά. (εντάξει σταυρώστε με- είμαι κομμάτι αμερικανάκι!!) Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν θα κάνουμε μαραθώνιες αναγνώσεις!!!
Και επειδή το αγοράκι μου είναι το πολυπόθητο τριανταφυλλάκι μας που τόσο πασχίσαμε να αποκτήσουμε, θα κλείσω με μια λατρεμένη φράση από ένα ακόμα πιο λατρεμένο- πασίγνωστο- παραμύθι....
"Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλο σου που το κάνει τόσο σημαντικό"
Ο Μικρός Πρίγκιπας
Το ημερολόγιο μιας μαμάς
Όσον αφορά τη παγκόσμια μέρα ευαισθητοποίησης για τον αυτισμό- δεν μπορώ και ούτε θέλω να την αγνοήσω- όμως δεν θα μιλήσω για αυτήν απλά και μόνο γιατί δεν το βιώνω προσωπικά και ούτε θέλω να πάρω πάνω μου ένα τόσο σοβαρό ζήτημα- παρόλο που ζω περιπτώσεις αυτισμού και έχω μελετήσει πολύ για αυτόν. Το μόνο που μπορούμε όλοι να κάνουμε είναι να διαβάσουμε για αυτόν και να είμαστε πιο υποψιασμένοι- διότι ένα παιδί που εμείς χαρακτηρίζουμε ίσως ως κακομαθημένο και κρίνουμε τους γονείς ότι δεν μπορούν να το ελέγξουν- είναι πολύ πιθανόν να πάσχει από μια μορφή αυτισμού. Το φάσμα είναι μεγάλο. Ας ενημερωθούμε όλοι για να γνωρίζουμε και πως να φερόμαστε.
Θα επικεντρωθώ όμως στη Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου... Λατρεύω παιδικό βιβλίο. Πάντα λάτρευα, ακόμα λατρεύω και νομίζω θα λατρεύω για πάντα. Στον μικρό διαβάζω παραμυθάκια από όταν γεννήθηκε- και ναι σίγουρα δεν καταλάβαινε και πολλά, ήταν όμως μια μαγική στιγμή που μας ηρεμούσε και τους δυο και επικοινωνούσαμε... Τα αγαπημένα του παραμύθια τώρα που είναι 9 μηνών είναι και τα δυο του- ποιου άλλου- Ευγένιου Τριβιζά. " Ένα κεράκι για το ρινοκεράκι" και " Αν σου πέσει ένα βουβάλι στο κεφάλι" Είναι η ομοιοκαταληξία που σχεδόν το διαβάζεις τραγουδιστά; Είναι ο τρόπος που τα διαβάζω; ( είμαι και λίγο drama queen!) Είναι οι εικόνες; Νομίζω όλα και μόλις αρχίσει να καταλαβαίνει και το νόημα θα ξετρελαθεί ακόμα περισσότερο.....
Ως παιδί μεταναστών, στο σπίτι των παιδικών μου χρόνων, κυκλοφορούσαν κυρίως παραμύθια στα αγγλικά. Τα λάτρευα όλα. Το πιο αγαπημένο μου όμως ήταν ένα της μεγάλης μου αδελφής που παρόλο που δεν καταλάβαινα όλα τα λόγια- ήταν για πιο προχωρημένη ηλικία- η εικονογράφηση ήταν τόσο μαγική που σε παρέσυρε σε ένα κόσμο ονειρεμένο. 'Ενα βιβλίο της Enid Blyton, συγγραφέα που διάβασα και πολύ στο μέλλον ως παιδί- μεταφρασμένη πλέον στα ελληνικά. Βλέποντας το εξώφυλλο δεν θέλετε να το ξεφυλλίσετε;;;
Μια από τις αγαπημένες μου εικόνες ήταν αυτή.... από την οποία εμπνεύστηκα να ζωφραφίσω την ίδια ακριβώς ομπρέλα στο δωμάτιο του μικρού...
Κόντρα λοιπόν σε ότι πίστευα όταν ήμουν παιδάκι, τελικά έκανα γιο... Και έτσι το ψάξιμο για παραμύθια που δεν αφορούν πριγκίπισσες, μονόκερους και τη Sarah Key φυσικά άρχισε... Και ενθουσιάστηκα με όσα βρήκα. Και πάνω από όλα ενθουσιάστηκα με την ελληνική βιβλιογραφία που δεν γνώριζα τόσο καλά. (εντάξει σταυρώστε με- είμαι κομμάτι αμερικανάκι!!) Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν θα κάνουμε μαραθώνιες αναγνώσεις!!!
Και επειδή το αγοράκι μου είναι το πολυπόθητο τριανταφυλλάκι μας που τόσο πασχίσαμε να αποκτήσουμε, θα κλείσω με μια λατρεμένη φράση από ένα ακόμα πιο λατρεμένο- πασίγνωστο- παραμύθι....
"Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλο σου που το κάνει τόσο σημαντικό"
Ο Μικρός Πρίγκιπας
Το ημερολόγιο μιας μαμάς
