Φτιάξαμε ένα parking αυτοκινήτων με εννιά ρολά υγείας και ένα χάρτινο κουτί...πίτσας!!

Θα έχετε διαπιστώσει  πως όσο μεγαλώνει ο Δημήτρης Γεράσιμος, τόσο περισσότερο ενθουσιαζόμαστε με κατασκευές και χειροτεχνίες! Παρότι το έχω ομολογήσει πολλάκις πως δεν τρελαίνομαι για ψαλίδια και κόλλες, έχω μπει εξαρχής για τα καλά "στον χορό", τώρα περισσότερο από ποτέ αφού συμμετέχει πλέον και ο ίδιος ενεργά και είναι ακόμα πιο διασκεδαστικό και για τους δυο μας! 

Πρόσφατα λοιπόν έπεσα πάνω σε αυτή την φωτογραφία, και μου φάνηκε τόσο εξαιρετικά απλό, που ήμουν απολύτως σίγουρη πως θα το κάνουμε. Αυτό που με τράβηξε στην συγκεκριμένη χειροτεχνία ήταν πως θα μπορούσαμε να την φτιάξουμε επιτόπου, αφού παρότι δεν είχε χρωματιστεί καθόλου, ήταν και πάλι εντυπωσιακή! 

Κάπως έτσι λοιπόν,  φτιάξαμε από ένα κουτί πίτσας, ένα ρολό κουζίνας  και εννιά ρολά υγείας, το δικό μας πάρκινγκ αυτοκινήτων! 

Είναι μια εξαιρετικά απλή κατασκευή.  Θα χρειαστείτε ένα απλό κουτί, της πίτσας εμένα με βόλεψε μια χαρά- το μικρό μέγεθος- εμείς όμως έχουμε πρόσβαση σε καθαρά κουτιά πίτσας ένεκεν του παππού μας- το οποίο μάλιστα αξιοποίησα στο έπακρον χρησιμοποιώντας και τα πλαινά τμήματα του, 9 ρολά υγείας, ένα ρολό κουζίνας, πιστόλι θερμόκολλας, (σιλικόνη), προαιρετικά τα ανάλογα αυτοκόλλητα, αλλιώς μερικούς καλούς μαρκαδόρους, και φυσικά πολλά πολλά αυτοκίνητα να παρκάρετε!! 

Ξεκίνησα στήνοντας τους δυο ορόφους. Εύκολο. Μετά έκοψα το καπάκι από το κουτί- που είχα αφαιρέσει- αρκετά φαρδύ και αφήνοντας και το πλαινό κομμάτι ώστε να κολλήσει με ευκολία- για να φτιάξω την ανηφόρα/κατηφόρα την κεντρική με το τούνελ! 

Έπειτα κόλλησα και το ρολό κουζίνας που αποτελεί το τούνελ και με το υπόλοιπο καπάκι που έμεινε, έφτιαξα και έναν μικρότερο δρόμο που οδηγεί στον κάτω όροφο και τον έβαλα στην πίσω μεριά του πάρκινγκ. (μαζί με ένα ακόμα μικρό τούνελ- διαταγή του μαιμουδιού- που δεν είναι άλλο από το ένατο ρολό υγείας!)

Στην συνέχεια το μαιμούδι ζωγράφισε τις λεπτομέρειες και κόλλησε τα αυτοκόλλητα. Εξαρχής έδειξε διάθεση να ζωγραφίσουμε και τις κολώνες άλλο χρώμα, την ίδια μέρα το απέφυγα, είναι σίγουρο όμως πως  σύντομα θα το ξαναθυμηθεί και τότε θα σας δείξω το ανανεωμένο parking μας!

Βάλαμε stop, σήματα υποχρεωτικής πορείας, πυροσβεστήρες, σκάλες, αυτοκίνητα, φανάρια και φυσικά μιλήσαμε για όλα. Σχεδιάσαμε τις θέσεις πάρκιγνκ- εσείς κάντε το πριν τα κολλήσετε- βασανίστηκα- φτιάξαμε μέχρι και την δική μας ταμπέλα! (3 ευρώ χρεώνουμε μα δεν φαίνεται!) Μέσα σε μισή ώρα το πολύ ήταν έτοιμο για ατελείωτο παιχνίδι! 

Το έχουμε φτιάξει από αρχές Οκτώβρη και δεν έχει περάσει μέρα που να μην παίξει! (ενώ με τις πίστες hot wheels περνάει και μήνας...τι μας λέει αυτό; Τα παιδιά θέλουν πολύ απλά πράγματα για να είναι ευτυχισμένα). Μετά από τόσες χειροτεχνίες που έχω φτιάξει για και μαζί με τον Δημήτρη Γεράσιμο, την συγκεκριμένη την ονόμασα "Της τεμπέλας" γιατί είναι τόσο εύκολη!! Το μόνο που θα σας συμβουλέψω είναι αν βάλετε αυτοκόλλητα να πάρετε καλής ποιότητας μιας και αυτά που πήραμε εμείς από τα jumbo ξεκολλάνε συνέχεια. Οπότε μάλλον όταν το ζωγραφίσουμε, θα φτιάξουμε και τις δικές μας λεπτομέρειες. Και τότε θα σας το ξαναδείξουμε! 

*Αν σας άρεσε αυτό, τότε θα ξετρελαθείτε με την υπερπαραγωγή της αγαπημένης μου Έλενας,  εδώ !! 

Φτιάξαμε τον δικό μας διαστημικό πύραυλο!! (με ένα μπουκάλι αναψυκτικού και δυο ρολά υγείας!)

Μετά την επιτυχία που είχε το τρενάκι που φτιάξαμε μόνοι μας από ρολά τουαλέτας, έψαξα να βρω τι άλλο μπορούμε να φτιάξουμε με αυτό το ταπεινό και καταφρονεμένο υλικό και έπεσα πάνω σε μια φωτογραφία ενός διαστημικού πυραύλου, όμως όσο και να έψαξα να την βρω εκ των υστέρων να σας την δείξω εδώ- δεν την βρήκα πουθενά. 

Ωστόσο έστω και εικονικά χωρίς καν οδηγίες, μπορείς να φτιάξεις έναν άκρως εντυπωσιακό διαστημικό πύραυλο που πετάει και φωτιές μάλιστα, μόλις με δυο ρολά τουαλέτας και ένα μπουκάλι αναψυκτικού ενάμιση λίτρου! 

Δεν με πιστεύεις;;; Και τότε πως προσγειώθηκε στο μπαλκόνι μας αυτός ο σούπερ αστεράτος διαστημικός πύραυλoς;;;;

Για αρχή ήπιαμε ενάμιση λίτρο coca cola! (light γιατί είμαστε και σε δίαιτα!) Έπειτα μαζέψαμε όλα τα υπόλοιπα υλικά μας. Θα αναρωτιέστε τι δουλειά έχουν τα ρεβίθια στην κατασκευή μας. Αυτοσχεδίασα και ήθελα ο πύραυλος μας να κάνει και θόρυβο και το μόνο που βρήκα εύκαιρο ήταν τα ρεβίθια. 

Στην πορεία, κατέληξα πως θα προτιμούσα να μην είχαμε ζωγραφίσει το μπουκάλι του αναψυκτικού, να το είχαμε αφήσει διαφανές και να βάζαμε μέσα ασημόσκονη μαζί ίσως με μεγάλες ασημένιες πούλιες ή κάτι άλλο που να φαίνεται "διαστημικό" ώστε να βλέπεις μέσα και την κίνηση! Που ξέρετε ίσως και να κάνουμε έναν ακόμα πύραυλο ακριβώς έτσι... 

Ωστόσο το μαιμούδι συμμετείχε όπως πάντα ενεργά, ζωγραφίζοντας τα πάντα και κόβοντας σε λωρίδες το γκοφρέ χαρτί, ενώ τον "αγγάρεψα" να βάλει αυτός μέσα όλα τα ρεβίθια! (ένα, ένα τα έβαζε - πάνω από μισή ώρα ασχολιόταν!) 

 Για αρχή φτιάξαμε τους "ωθητήρες" που πετάνε και την φωτιά που δίνει ώθηση στο διαστημόπλοιο μας. Η φωτιά δεν είναι παρά γκοφρέ χαρτί και ρυζόχαρτο κομμένα σε λωρίδες. Τα κολλήσαμε εσωτερικά με υγρή κόλλα και στην πορεία προσθέσαμε το κωνικό σχήμα. ( με θερμοπίστολο). Αυτά από μόνα τους- για ένα μικρότερο παιδάκι είναι τα τέλεια διαστημικά πυραυλάκια. 

Αφού φτιάξαμε και κολλήσαμε και τον κεντρικό κώνο, κολλήσαμε τους "ωθητήρες" στα πλάγια, βάλαμε  και μερικά... αστεράτα  αυτοκόλλητα και αυτό ήταν! Έτοιμος ο πύραυλος μας!!! (μην με ρωτάτε πως έφτιαξα τους κώνους, με δυσκολεύει πάντα αυτό το σχήμα και αφού δεν είχα βρει και το tutorial, τα έκανα όπως καταλάβαινα χωρίς να με ενδιαφέρει να είναι τέλειο)

Και οι αποστολές μας πήραν φωτιά....  Πρώτα τοποθετούμε τον πύραυλο μας κάτω. Τον ταρακουνάμε δυνατά- ακούγοντας τις  μηχανές του- (βλ. ρεβίθια!), μετράμε αντίστροφα και.... 

Δέκα, εννιά, οχτώ, εφτά, έξι, πέντε, τέσσερα, τρία, δύο έναααααα....

Εκτόξευσηηηηηηη 

Από εκεί και πέρα είναι όλα θέμα της φαντασίας μας!! Εσείς πια διαστημική περιπέτεια θα ζήσετε;;; 

Δείτε και άλλους χειροποίητους πυραύλους! 

Της γλυκιάς Έυης εδώ και της Έλενας εδώ.!

Φτιάξαμε ένα τρένο από...ρολά τουαλέτας!

Μπορεί να ακούγεται παράξενο να το λέω, με τόσες χειροτεχνίες που καταπιάνομαι κατά καιρούς, η αλήθεια είναι όμως πως δεν τα πάω και τόσο καλά σε αυτές. Καταρχάς δεν έχω φαντασία να σκαρφιστώ καμία μόνη μου. Με εξιτάρουν βέβαια, αλλά με κουράζουν και γρήγορα, άσε που με εκνευρίζει πολύ ο χαμός που δημιουργείται καθώς τις κάνεις. 

Δεν έχω στερήσει ωστόσο ούτε μια ευκαιρία για δημιουργία στο μαιμουδάκι και όταν δω μια καλή ιδέα πάντα θα φροντίσω να την υλοποίησουμε. 

Ο Δημήτρης Γεράσιμος λοιπόν είναι τρελός και παλαβός με τα τρένα. Δεν είναι γενικά αχόρταγο παιδί, αν ζητήσει κάτι και του πεις όχι δεν γίνεται σήμερα θα το δεχτεί χωρίς γκρίνια. Αν σε δει να πας να του πάρεις κάτι εσύ και το έχει ήδη- πχ παζλ, αυτοκίνητα κτλ, θα σε σταματήσει και θα σου πει πως δεν χρειάζεται, έχει. 

Αν όμως δει τρένο θα κάνει τα αδύνατα- δυνατά να σε πείσει να του το πάρεις. Όταν λοιπόν έπεσα πάνω σε αυτή την ανάρτηση, άρχισα απευθείας να μαζεύω τα απαραίτητα για να φτιάξουμε... 

...το δικό μας τρένο από ρολά τουαλέτας! 

Περιττό να πω πως το μαιμούδι ενθουσιάστηκε! Είναι και σε μια ηλικία πλέον που μπορεί να συμμετέχει πολύ πιο ενεργά, οπότε η διαδικασία κράτησε δυο μέρες. Την μια βάψαμε μαζί τα ρολά. Διάλεξε ο ίδιος τα χρώματα και αυτά που ζωγράφισε αυτός δεν τα πείραξα καθόλου. Τα άφησα με όλες τις υπέροχες ατέλειες τους. Και να ξέρετε. Σε αυτό το σπίτι δεν τσιγκουνευόμαστε το χρώμα. Όσο πιο λερωμένα είναι τα χεράκια μας στο τέλος- τόσο πιο χαρούμενοι είμαστε! 

Αφού τα αφήσαμε μια μέρα να στεγνώσουν, την επόμενη μαζέψαμε στο τραπέζι τα υλικά μας και αρχίσαμε...

Με βοήθησε να κόψουμε τον σπάγκο και μετά τον άφησα να τον περάσει από τις τρυπούλες. Επειδή κολλήσαμε τις ρόδες μας με θερμόκολλα το έκανα μόνη μου, υπό το άγρυπνο βλέμμα όμως του μαιμουδιού! 

Μετά τα ενώσαμε όπου και πάλι ο Δημήτρης Γεράσιμος επέλεξε την σειρά των βαγονιών, ενώ είχε ήδη αποφασιστεί από την προηγούμενη πως το αρχικό βαγόνι με το φουγάρο θα είναι το μαύρο! 

Το παιχνίδι μπορούσε πλέον να ξεκινήσει! Είναι απίστευτο πως μόλις 9 ρολά τουαλέτας μπορούν να δώσουν τόση χαρά και ικανοποίηση σε ένα παιδί. Πέρα από όλα τα άλλα που μαθαίνει, έμαθε το σπουδαιότερο.

Πως, από μερικά τόσο απλά υλικά που βρίσκονται πάντα στο σπίτι μας, μπορεί   να φτιάξει μόνος του ένα υπέροχο, κανονικό παιχνίδι. 

Και Αν αυτό δεν είναι μαγεία, τότε τι;