Το πιο παραμυθένιο μπισκοτόσπιτο! (Βικτωριανό στυλ- 2020)

 Μπισκότοσπιτο φτιάχνω από όταν ο Δημήτρης Γεράσιμος ήταν δυόμιση χρόνων- αν θυμάμαι καλά! Ξεκινήσαμε με ένα βασικό σχέδιο, με κουπ πατ που μου έφτιαξε- ποιος άλλος ο πατέρας μου- και κάθε χρόνο κάτι προσθέταμε. Ένα χαγιάτι, εσωτερικό Χριστουγεννιάτικο δένδρο με δώρα, φωτισμό, μικρότερα σπιτάκια με πτι μπερ ή με σοκολάτες- μια χρονιά φτιάξαμε και ένα τρένο άκρως ξεχωριστό!

Πέρσι είχα κουραστεί, ήθελα δε, να προσπαθήσει πρώτη φορά μόνος του να δουλέψει το κόρνε ο Δημήτρης Γεράσιμος, οπότε αγόρασα ένα έτοιμο κιτ από τα lidl. Όμως εν τέλει ο μικρός δεν το ευχαριστήθηκε το ίδιο. Όπως μου είπε φέτος- είναι αλλιώς να μυρίζει όλο το σπίτι λες και είσαι μέσα στο μπισκότοσπιτο και η αλήθεια είναι πως αυτό επιτυγχάνεται μόνο όταν ψήσεις τις ζύμες- ή όταν ρίξεις τα μπετά όπως λέμε χαριτολογώντας!

Φέτος λοιπόν, πέτυχα μια δημοσίευση στην ομάδα Δεν είμαι τέλεια μαμά της Χριστίνας, από μια μαμά που είχε φτιάξει ένα υπέροχο σπίτι- βικτωριανό το οποίο με ενθουσίασε ξανά από την αρχή. Πίστευα πως δεν θα τα καταφέρουμε, μα να που τα καταφέραμε ακόμα μια χρονιά!! Κοπιάστε να σας ξεναγήσω!

Βρήκα το πατρόν, ( το οποίο μπορείτε να βρείτε και εσείς εδώ), το εκτυπωσα, τα έκοψα ώστε να έχω έτοιμα τα "κουπ πατ" και αγόρασα όλα τα απαραίτητα. Χρησιμοποιώ όπως πάντα την ίδια συνταγή για τους τοίχους από την Ελπίδα που θα βρείτε εδώ. Την χρησιμοποιώ όχι μόνο γιατί είναι νόστιμη και σταθερή, δεν χαλάει το σχήμα από τα μπισκότα, αλλά και για το σκούρο χρώμα που το προτιμώ προσωπικά στα μπισκότοσπιτα. Άλλωστε δεν τρελαίνομαι για την γεύση των gingerbread συνταγών που συνήθως βασίζουν αυτές τις κατασκευές. Δόση πάντα διπλή. Στα κουπ πατ του πατέρα μου, μου περισσεύει και αρκετή ζύμη για μπισκότα. Σε αυτά τα κουπ πατ- παραδόξως δεν περίσσεψε τίποτα. Βέβαια αυτοσχεδιασαμε και ένα έξτρα τμήμα σπιτιού στο πλάι. Αυτό που έχω αλλάξει είναι πως για royal icing, συνταγή του οποίου θα βρείτε εδώ- πλέον αγοράζω έτοιμο παστεριωμένο ασπράδι. Όχι μόνο νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια, αλλά το κυριότερο είναι πιο εύκολο. Που να σπας, να χωρίζεις και εν τέλει να πετάς κρόκους- γιατί εγώ χρησιμοποιώ πολύ royal icing. (για το συγκεκριμένο σπίτι χρειάστηκα τρία πακέτα ζάχαρη άχνη των 400γρ το καθένα). Απλώς στο έτοιμο ασπράδι θέλει λίγο λιγότερη ζάχαρη για να πετύχεις την σωστή σύσταση.

Φέτος, δοκιμάσαμε να φτιάξουμε και τζάμια και τελικά ήταν ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ! Χρειάστηκα περίπου μισό κιλό σκληρές διαφανές καραμέλες- εγώ πήρα τις o mammy της ΙΟΝ- τις έσπασα στο μουλτι μέχρι να γίνουν σκόνη και τις έβαλα στα παράθυρα πριν ψηθούν. Θέλει γενναία ποσότητα γιατί λιώνει φυσικά και χάνει τον όγκο της. Χρειάζεται για να λιώσει όσο ακριβώς χρειάζεται και το μπισκότο να ψηθεί. Περίπου ένα τέταρτο. Και με φωτισμό μέσα, (φέτος έβαλα κανονικά φωτάκια ρεύματος, όμως κάνουν και φωτάκια μπαταρίας, απλώς θα πρέπει να προνοήσετε να μπουν πριν ολοκληρώσετε το χτίσιμο), το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό! Ιδανικά, ήθελα να έχω σχεδιάσει και σταυρούς στα τζάμια- μα φοβήθηκα μην κρύψω το φως. Ίσως το δοκιμάσω του χρόνου!

Θα ακολουθήσουν και φρέσκες φωτογραφίες με το making of. Η αλήθεια είναι πως χρειάζονται δύο άτομα ειδικά για ένα περίπλοκο σχέδιο όπως το φετινό, ή απλά ένα αρκετά μεγάλο σχέδιο όπως τα προηγούμενα χρόνια. Εμένα ο Παναγιώτης είναι ο ιδανικός βοηθός γιατί η υπομονή του δεν έχει όρια- ενώ φέτος σκέφτηκε και τρόπους για να έχουμε φως και στα άλλα σημεία του σπιτιού, όπως την σκεπαστή βεράντα και το πλαινό τμήμα.

Εννοείται πως ιδανικά πρέπει να φτιάξετε τους τοίχους άλλη μέρα από αυτή του στησίματος. Όχι μόνο επειδή θα κουραστείτε πολύ, μα και επειδή καλό είναι να κρυώσουν καλά και να σταθεροποιηθούν πριν αρχίσετε να στήνετε. Η σωστή σύσταση του royal icing είναι ούτε ρευστή, ούτε πηχτή. Πρέπει όταν το πιάνετε με το κουτάλι να μην πέφτει από μόνο του. Ώστε και να κολλάει καλά και να στεγνώνει γρήγορα. 

Το μικράκι μου είχε την ιδέα να βάλουμε το έλκηθρο με τον Άγιο Βασίλη στην σκεπή, όπως και την ιδέα και εκτέλεση του τραπεζιού έξω στον κήπο με τα σκαμπό! Τα λάτρεψα και τα δυο! 

Τα δέντρα στον κήπο είναι από χωνάκια παγωτού και είναι το μόνο ΜΗ βρώσιμο μιας και δεν είχα χρώμα ζαχαροπλαστικής και τα βάψαμε με νερομπογιές.! Το λάτρεψα ΚΑι το φετινό μας σπιτάκι, και ας ήταν μια ΠΟΛΥ απαιτητική μέρα για μένα με ψύξη από το πρωί! Το λάτρεψα γιατί το μικράκι μου ΞΕΤΡΕΛΑΘΗΚΕ< μας έδωσε βραβείο καλής δουλειάς και το απόγευμα μου είπε ψυθιριστά στο αυτί, πως είμαι μαγική.... ΜΟΝΟ για αυτό, αντέχω ΤΑ ΠΑΝΤΑ. 

Μπορείτε να βρείτε το προπέρσινο μπισκοτόσπιτο μας εδώ, με ενεργά λινκ και για όλα τα προηγούμενα. Το μαγικό μας τρένο θα το βρείτε εδώ! 

Σας έψησα να φτιάξετε το δικό σας;; 

Ένα σπιτάκι βγαλμένο από παραμύθι... Μπορείς να το φτιάξεις και εσύ!

Μπισκοτοσπιτάκι ήθελα να φτιάξω πάντα! Μπορεί να μην είμαι γλυκατζού, είμαι όμως φαντασιόπληκτη και φυσικά λάτρευα το παραμύθι "Χάνσελ και Γκρέτελ"! Μέχρι τώρα δεν το είχα τολμήσει, δεν είχα μπει στο κόπο...

Όταν όμως γίνεσαι μανούλα όλα αλλάζουν και θα κάνεις τα πάντα προκειμένου να δώσεις ερεθίσματα στο μικράκι σου και να δεις τα ματάκια του να λάμπουν από χαρά!

Το είχα λοιπόν στο πίσω μέρος του μυαλού μου, μέχρι που βρέθηκε μπροστά μου η απολαυστική ανάρτηση  της Ελπίδας και του Two Boys and Hope και απλά πείστηκα!  Η Ελπίδα είναι χρυσοχέρα και ότι μας προτείνει είναι εγγυημένα καλό! Αρχικά είχα σκοπό να κάνω το σπιτάκι με τις μπάρες σοκολάτας μα τελικά το πήρα απόφαση- ή όλα ή τίποτα! 

Την συνταγή της Ελπίδας θα την βρείτε εδώ και να η δική μου εμπειρία! (και το δικό μου αποτέλεσμα!)

Αποφάσισα να ακολουθήσω τη συνταγή της πιστά. Τα βήματα μου λοιπόν ήταν τα εξής: Προμηθεύτηκα τα υλικά που θα χρειαζόμουν. Τόσο για τη ζύμη και το royal icing όσο και για το στόλισμα! (πάρα πολύ σημαντικό εκεί είναι η όλη η ομορφιά και η μαγεία!) Εφόσον δεν έχω κουπ πατ για ανάλογη συνταγή, ζήτησα του πατέρα μου , που όλα μπορεί να τα φτιάξει, να μου ετοιμάσει ένα "πατρόν" για το σπίτι μου!! Το ζήτησα λίγο μεγαλούτσικο γιατί έτσι έγραφε και η Ελπίδα και το αποτέλεσμα ήταν το εξής: 

Θα σας γράψω απλά τις διαστάσεις που ήρθαν "κουτί" με την συνταγή, (την αρχική- ολόκληρη- δόση) και μου περίσσεψε και ζύμη για λίγα μπισκότα! (μιαμ, μιαμ)

Η σκεπή- 2 τμχ 24χ15 το κάθε ένα

Οι πλαινοί τοίχοι- 2 τμχ 21χ15 το κάθε ένα

Το μπροστά και το πίσω μέρος- 18χ22 το κάθε ένα (χωρίς να μπορώ να υπολογίσω εγώ τη κλίση της σκεπής)

Η βάση του σπιτιού- 1 τμχ 21χ18

Τα έκοψε σε σκληρό χαρτόνι και με βόλεψαν άψογα!

Έπειτα διάλεξα τη βάση που θα τοποθετήσω το "παλατάκι" μου, (η στριφογυριστή βάση είναι μια πολύ καλή επιλογή- αρκεί να έχεις βοήθεια όταν το στήνεις), και ξεκίνησα! 

Μου άρεσε που η Ελπίδα διάλεξε τη σοκολατένια ζύμη για αυτή τη κατασκευή γιατί δείχνει ακόμα πιο έντονα η διακόσμηση και το λευκό του royal icing, και προσωπικά τη βρίσκω και πιο γευστική από το ginger bread, τη ζύμη με την οποία παραδοσιακά φτιάχνονται αυτά τα σπιτάκια. Η δική μου πήρε αρκετά παραπάνω αλεύρι και ο μόνος λόγος που μπορώ να σκεφτώ είναι πως έβαλα την εντελώς ακατέργαστη μαύρη ζάχαρη η οποία είναι  υγρή, όπως και να έχει βγήκε υπέροχη, γυαλιστερή, ελαστική και απολαυστική! Την έβαλα για μισή ώρα στο ψυγείο πριν τη δουλέψω, όχι όμως και μετά. (για ευνόητους λόγους- δεν είχα το χώρο για κάτι τέτοιο!) Επειδή δεν μπορούσα να μεταφέρω με τίποτα τους τοίχους αφότου τους έκοβα, άνοιγα το φύλλο πάνω σε λαδόκολλα και το μετέφερα με αυτό. Τα φύλλα μου ήταν περίπου πάχους 2 εκατοστών. Τα έψησα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα και στη μεσαία σχάρα για περίπου 10 λεπτά. 

Αφού κρύωσαν καλά, ετοίμασα το royal icing, έβαλα σε σειρά τους "τοίχους" μου και τα ζαχαρωτά μου και ξεκίνησα! (Ιδανικά καλό είναι να έχετε βοήθεια. Γίνεται και μόνες σας, αλλά θα γίνει πολύ πιο εύκολα αν κάποιος σαν κρατά το "οικοδόμημα" όσο εσείς "στοκάρετε"!! Μην ξεχάσετε να "κολλήσετε" με icing και τη βάση του σπιτιού στη πιατέλα σερβιρίσματος.!

Το μπροστά τμήμα το ζωγράφισα πριν το κολλήσω, μα δεν είναι ανάγκη μια χαρά μπορεί κανείς και μετά. (Άλλωστε δεν γυρεύουμε το τέλειο και πιστέψτε με μόλις το ολοκληρώσετε, πιθανές ατέλειες απλά δεν θα τις βλέπετε πλέον!) Απλά να προσέξετε πολύ το icing να είναι όπως λέει η Ελπίδα, σφιχτό όχι όμως τόσο ώστε να μην μπορείτε να το δουλέψετε. Μια δόση από τη συνταγή της Ελπίδας μου έφτασε για όλο το σπίτι, χωρίς όμως κάποια εξτρά που πρόσθεσα μετά.  (μιας και χρειαζόμουν και άλλο royal icing για τα μπισκότα μου έφτιαξα και δεύτερη δόση).  Αρχικά ήταν έτσι το σπιτάκι μου: 

Δεν είχε τα πουράκια, τα δεντράκια και κάτι μικροτσαχπινιές,  μα ήταν και πάλι υπέροχο! Το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό: 

Πως σας φαίνεται; Εγώ ξετρελάθηκα! Το ίδιο και το μαιμουδάκι που δεν χορταίνει να το αγγίζει και να το κοιτάζει! 

 Μπορείς και εσύ να το κάνεις! Στο εγγυόμαι! Αρκεί να έχεις θετική διάθεση και να το πιστέψεις! (και σκεφτόμουν- του χρόνου που θα έχει μεγαλώσει το μαιμουδάκι να κρύψω ένα δωράκι μέσα στο σπιτάκι...έχει μπόλικο χώρο!)

Το ημερολόγιο μιας μαμάς