Τρώει μόνος του μακαρόνια. Τόσο προσεκτικά τρομαριτσα μου. Όπως είναι λογικό, γεμίζει το ίδιο το πιάτο γύρω, γύρω με μακαρόνια στην προσπάθεια του να τα πιάνει. Τον παρακολουθώ. Τελειώνει το φαγητό του, σκουπίζει το στόμα του και με το κουταλάκι του μαζεύει όλα τα μακαρόνια που του βγήκαν γύρω γύρω και τα βάζει μέσα ξανά. Με κοιτάει.
-" Εντάξει μαμά μου, τελείωσα "
#ΠοσαΑκομαΣταματηματαΚαρδιαςΝαΑντεξω;;
Το προηγούμενο Σαββάτο έπρεπε να δουλέψω και τον πήρα μαζί μου. Και είχα απλά τον καλύτερο βοηθό. Μια μινιατούρα άνθρωπος, περπατούσε δίπλα μου δίνοντας τους καταλόγους στους πελάτες, τις χαρτοπετσέτες, έμαθε να κρατάει από το κάτω μέρος τα ποτήρια για να τα δίνει, ενώ έγραφε και αυτός στο δικό του μπλοκάκι την κάθε παραγγελία! Σε μια παρέα πήγαμε μια μερίδα λουκάνικο.
-"Μυρίζει ωραία μαμά!" λέει. Και μόλις το ακουμπάμε στο τραπέζι:
- " Σαν να πεινάω λίγο!!! "
#θεςναφτιαξειηδιαθεσηολων; #προσωπικούκαιπελατων;#δεςκαιμυρισετονκοσμοσανενανηπιο #παιδιμουουου #τιθασεκανωεσενααα
Έχω κολλήσει μερικές εικονίτσες στην κάτω γωνία στο κρεβάτι του Δημήτρη . Ο Παναγιώτης σκέφτηκε να του πει μια μέρα να κάνει την προσευχή του κάθε βράδυ. Του έδειξε πως να κάθεται στα γόνατα του να ενώνει τα χεράκια του και να λέει: " Θεούλη μου, σε ευχαριστώ πολύ που με προσέχεις πάντα. Σε παρακαλώ να προσέχεις την μαμά μου, τον μπαμπά μου και τον κόσμο όλο ". Ευτυχώς με είχε προειδοποιήσει ο Παναγιώτης πως ειπώθηκε όλο αυτό, διότι σήμερα, εκεί που παίζαμε το μεσημέρι στο δωμάτιο του, πάει ξαφνικά στην γωνιτσα του, στα γόνατα με χεράκια ενωμένα και άρχισε....
" Θεουλη μου, να προσέχεις τους γονείς μου, τον φακό μου και τα παιχνίδια μου. Να προσέχεις την μαμά μου και τον μπαμπά μου. Τον μπαμπά μου να είναι άρχοντας και γρήγορος. (????!!!) Την μαμά μου να είναι γρήγορη. (σκέτο). Να ζυμώνει γρήγορα και να παίζει γρήγορα. " (????!!!!)
#ΕυτυχώςΔενΕιπεΝαΣιδερωνειΓρηγορα #ΘαΜεΤρελανει#ΕμαςΟΜπαμπαςΜαςΕιναιΑρχοντας #Εσάς;;; #ΤιΑλλοΤουΛεειΗθελαΝαΞερα#ΑκόμαΚλαιωΑποΤαΓελια
Έχει αρχίσει κάποιο πρωί τις ερωτήσεις στην σειρά. Ούτε που θυμάμαι τι ρωτούσε- δεν έχει άλλωστε σημασία, ότι και να ρωτήσει, καταλήγει σε ένα τρενάκι "γιατί, και γιατί και γιατί;;;" Αφού έχω απαντήσει και στο πολλοστό γιατί, φτάνω στο σημείο όπου πραγματικά δεν ξέρω τι απαντήσω. Του λέω λοιπόν "Δεν ξέρω γιατί" σίγουρη πως τον αποστόμωσα και πως τελείωσε όλο αυτό το ντελίριο ερωτήσεων. Μετά από μια μικρή παύση ακούω έντρομη...
"Και γιατί δεν ξέρεις;;;"
#ΤιΝαΠωΤωραΠουΔενΘαΠροκαλέσειΚαιΆλλοΓιατί #ΌχιΆλλαΓιατί #ΜπαμπάΤωραΣεΚαταλαβαίνω #ΖητώΤαπεινάΣυγνώμη
Μια μέρα πειράζουμε τον μπαμπά μας. Σκοπός μας να τον κάνουμε να ζηλέψει. Του ψυθιρίζω λοιπόν κάποια στιγμή στο αυτί να πει του μπαμπά του να κοιτάει την δουλειά του. Γυρίζει με ύφος το μαιμούδι και λέει:
-Εσύ να κοιτάς την δουλειά σου!
-Εσύ να κοιτάς την δική σου δουλειά! απαντάει ο Παναγιώτης
-Εγώ ΔΕΝ έχω δουλειά, δεν δουλεύω! του λέει με απαξίωση!
#ΓιατίΑδικοΈχει; #ΒρεΤιΠάθαμε
Διαφωνούμε κάποια ημέρα στο αυτοκίνητο με τον Παναγιώτη σχετικά με ένα θέμα. Πεισματάρηδες και οι δυο, επιμένουμε και ντε και με το ζόρι να επιβάλουμε την άποψη μας. Ξαφνικά ακούμε από πίσω:
- ΜΗΝ ΘΥΜΩΝΕΤΕΕΕΕ! ΗΡΕΜΗΣΤΕΕΕΕΕΕ ΛΕΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!
#Ηρεμήσαμεεεε #ΑφούΠρώταΛυθήκαμεΣταΓέλιααααααααααααα
Ένα απόγευμα ψάχνω το liposan μου. (τι δεν ξέρετε την ψύχωση που έχω με το liposan; Όπου κινητό, κλειδιά και γυαλιά είναι και ένα liposan!) Ρωτάω το μαιμούδι. Ισχυρίζεται πως δεν ξέρει. Επιμένω μιας και ξέρω πως σαν λουκουμάκι το κοιτάει το liposan μου.
-Δεν ξέρω λέω. Είναι κάπου κρυμμένο.
-Και ποιος το έκρυψε Δημήτρη;
- Το liposan.
-Το liposan έκρυψε το liposan; (τι λέω Θεέ μου;;;)
-Ναι. Δεν στο δίνω λέω.
Τελικά το βρήκα εκεί που έχει και ο ίδιος εμμονή να κρύβει όλα όσα μου παίρνει στην ζούλα- σε μια καρέκλα της τραπεζαρίας. Το θέμα είναι σε τι κατάσταση το βρήκα,....
#ΤιΕφαγεςΣήμερα; #LiposanΤηςΜαμάς #Οιμέ #ΝτάξειΕπιβιώσαμε
Κυνηγάμε με το μαϊμούδι πεταλούδες με την απόχη... Ξαφνικά, σταματάει λαχανιασμένος και μου λέει: "Μαμά, ωραία θα ήταν να έχουμε και εμείς φτερά να μπορούμε να πετάμε σαν τις πεταλούδες, τα πουλιά...ψηλάααα στον ουρανό.." και μου δείχνει με ματιά που λάμπουν τον ουρανό...
.#παιδικάμυαλα #υπέροχαμυαλα
Κάποια μέρα είμαι πολύ κουρασμένη και του εξηγώ πως πρέπει λίγο να ξαπλώσω γιατί δεν είμαι καλά. Μετά από λίγο του λέω:
-Θα δώσεις ένα φιλάκι στην μανούλα που είναι αρρωστούλα;;
Έρχεται να με φιλήσει και λίγο πριν το κάνει, σταματάει, με κοιτάει καλά, καλά και ρωτάει;
-Κολλάει;
#έτσι #ναμαθαίνει #ΜεγαλώνωΤονΑυριανόΜικροφοβιακο #ΠαειΤοΚατέστρεψαΤοΠαιδιιιιι
Όπως κάθε πρωί, τις προάλλες, μόλις ξύπνησε- αξημέρωτα δηλαδή- ήρθε και σκαρφάλωσε στο κρεβάτι. Αφού έβγαλε μερικές φωτογραφίες με το κινητό μου και έπαιξε λίγο με τα βιβλία μου και ότι βρήκε μου είπε ότι λέει πάντα:
-Έλα μαμά, σήκω. Είναι ώρα σου. Πάμε σαλόνι.
Συνήθως του ζητάω κανά φιλάκι για να σηκωθώ, μπορεί και παραπάνω- εμ τι έξι η ώρα το πρωί χωρίς αντάλλαγμα δεν σηκώνομαι. Εκείνη την μέρα όμως δεν ξέρω γιατί δεν το έκανα. Κατεβαίνει απογοητευμένος από το κρεβάτι και λέει:
-Οοοο....
-Τι έπαθες καρδούλα μου;
-Έγω περίμενα να σου δώσω τρία φιλάκια για να σηκωθείς- (και δείχνει και τρια με τα δαχτυλάκια του)- εσύ όμως δεν ζήτησες κανένα...
#ΚαταλαβαίνετεΤιΈγινεΜετά #ΚάποιοςΕκκληπαρούσεΓιαΈλεος
Πετάει μια μέρα μακρυά και ψηλά ένα στικ σιλικόνης που έχω για να κολλάω τις χειροτεχνίες. Δεν είναι κάτι που συνηθίζει και τα έχασα. Τον "μάλωσα" λίγο λέγοντας του πως δεν πετάμε πράγματα έτσι.
-Μα έτσι κάνει ο Catboy,(ήρωες με πυτζάμες), μου λέει! #ΑΈνταξειΤότεΠαρεξήγησα
-Ναι- του λέω- ο Catboy δεν έχει όμως μπροστά του εκεί που το πετάει δυο καφέδες και μια κορνίζα!
-Ααααα.... Τώρα κατάλαβα!! λέει!
#ΕΜα #ΜητέραΣεΑντεπίθεση
Ένα βράδυ με έχει σκάσει για να κοιμηθεί. Ειλικρινά. Έχω διαβάσει του κόσμου τα παραμύθια, του έχω τραγουδήσει, (πάντα Παπακωνσταντίνου και Μαχαιρίτσα κατά μαιμουδοπαραγγελία!), του έχω κάνει μασάζ, έχουμε πάει τουαλέτα- χωρίς λόγο- τέσσερις φορές, τον έχω αφήσει να φάει μπανάνα, φρυγανιά, και άλλο γάλα- ότι του θυμάται προκειμένου να μην κοιμηθεί. Κάποια στιγμή απλά δεν αντέχω άλλο και θυμώνω.
-Αμάν βρε Δημήτρη, Αμάν. Δεν αντέχω άλλο, κουράστηκα. Πρέπει να κοιμηθείς το καταλαβαίνεις; Θα πέσω κάτω. Είσαι ξύπνιος σερί από τις έξι το πρωί. Ξάπλωσε σε παρακαλώ, κοιμήσου! Κάνε ότι θες για να κοιμηθείς, παρά μόνο μην κουνηθείς από εδώ και μην ακούσω κιχ!
Ξαπλώνει πάνω μου χωρίς να πει κουβέντα. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα γυρίζει το κεφάλι με κοιτάει όλο λατρεία και λέει:
- Μαμά μου είσαι ΥΠΕΡΟΧΗ!
Τα χάνω, χαμογελάω μετανιωμένη στο δευτερόλεπτο και του λέω:
-Αλήθεια καρδούλα μου; Ακόμα και όταν θυμώνω;
-Ναι μαμά μου, είσαι ΤΕΛΕΙΑ! και μου δίνει την πιο σφιχτή αγκαλιά.
#ΤώραΕγώΤιΝαΠω; #ΜαθήματαΕνσυναίσθησηςΑποΤοΤρίχρονοΠαιδίΜου #ΕλάτεΜαζέψτεΜε #Παλι
Οι αναρτήσεις αυτές είναι εμπνευσμένες πρωταρχικά από την υπέροχη Ασπασία και τους ξεκαρδιστικούς δεκάλογους της κόρης της Δάειρας, αλλά και από την αγαπημένη μου Γεωργία και τις πραγματικά μοναδικές ατάκες του γιου της Παύλου. Κορίτσια σας ευχαριστώ για την έμπνευση!
-" Εντάξει μαμά μου, τελείωσα "
#ΠοσαΑκομαΣταματηματαΚαρδιαςΝαΑντεξω;;
Το προηγούμενο Σαββάτο έπρεπε να δουλέψω και τον πήρα μαζί μου. Και είχα απλά τον καλύτερο βοηθό. Μια μινιατούρα άνθρωπος, περπατούσε δίπλα μου δίνοντας τους καταλόγους στους πελάτες, τις χαρτοπετσέτες, έμαθε να κρατάει από το κάτω μέρος τα ποτήρια για να τα δίνει, ενώ έγραφε και αυτός στο δικό του μπλοκάκι την κάθε παραγγελία! Σε μια παρέα πήγαμε μια μερίδα λουκάνικο.
-"Μυρίζει ωραία μαμά!" λέει. Και μόλις το ακουμπάμε στο τραπέζι:
- " Σαν να πεινάω λίγο!!! "
#θεςναφτιαξειηδιαθεσηολων; #προσωπικούκαιπελατων;#δεςκαιμυρισετονκοσμοσανενανηπιο #παιδιμουουου #τιθασεκανωεσενααα
Έχω κολλήσει μερικές εικονίτσες στην κάτω γωνία στο κρεβάτι του Δημήτρη . Ο Παναγιώτης σκέφτηκε να του πει μια μέρα να κάνει την προσευχή του κάθε βράδυ. Του έδειξε πως να κάθεται στα γόνατα του να ενώνει τα χεράκια του και να λέει: " Θεούλη μου, σε ευχαριστώ πολύ που με προσέχεις πάντα. Σε παρακαλώ να προσέχεις την μαμά μου, τον μπαμπά μου και τον κόσμο όλο ". Ευτυχώς με είχε προειδοποιήσει ο Παναγιώτης πως ειπώθηκε όλο αυτό, διότι σήμερα, εκεί που παίζαμε το μεσημέρι στο δωμάτιο του, πάει ξαφνικά στην γωνιτσα του, στα γόνατα με χεράκια ενωμένα και άρχισε....
" Θεουλη μου, να προσέχεις τους γονείς μου, τον φακό μου και τα παιχνίδια μου. Να προσέχεις την μαμά μου και τον μπαμπά μου. Τον μπαμπά μου να είναι άρχοντας και γρήγορος. (????!!!) Την μαμά μου να είναι γρήγορη. (σκέτο). Να ζυμώνει γρήγορα και να παίζει γρήγορα. " (????!!!!)
#ΕυτυχώςΔενΕιπεΝαΣιδερωνειΓρηγορα #ΘαΜεΤρελανει#ΕμαςΟΜπαμπαςΜαςΕιναιΑρχοντας #Εσάς;;; #ΤιΑλλοΤουΛεειΗθελαΝαΞερα#ΑκόμαΚλαιωΑποΤαΓελια
Έχει αρχίσει κάποιο πρωί τις ερωτήσεις στην σειρά. Ούτε που θυμάμαι τι ρωτούσε- δεν έχει άλλωστε σημασία, ότι και να ρωτήσει, καταλήγει σε ένα τρενάκι "γιατί, και γιατί και γιατί;;;" Αφού έχω απαντήσει και στο πολλοστό γιατί, φτάνω στο σημείο όπου πραγματικά δεν ξέρω τι απαντήσω. Του λέω λοιπόν "Δεν ξέρω γιατί" σίγουρη πως τον αποστόμωσα και πως τελείωσε όλο αυτό το ντελίριο ερωτήσεων. Μετά από μια μικρή παύση ακούω έντρομη...
"Και γιατί δεν ξέρεις;;;"
#ΤιΝαΠωΤωραΠουΔενΘαΠροκαλέσειΚαιΆλλοΓιατί #ΌχιΆλλαΓιατί #ΜπαμπάΤωραΣεΚαταλαβαίνω #ΖητώΤαπεινάΣυγνώμη
Μια μέρα πειράζουμε τον μπαμπά μας. Σκοπός μας να τον κάνουμε να ζηλέψει. Του ψυθιρίζω λοιπόν κάποια στιγμή στο αυτί να πει του μπαμπά του να κοιτάει την δουλειά του. Γυρίζει με ύφος το μαιμούδι και λέει:
-Εσύ να κοιτάς την δουλειά σου!
-Εσύ να κοιτάς την δική σου δουλειά! απαντάει ο Παναγιώτης
-Εγώ ΔΕΝ έχω δουλειά, δεν δουλεύω! του λέει με απαξίωση!
#ΓιατίΑδικοΈχει; #ΒρεΤιΠάθαμε
Διαφωνούμε κάποια ημέρα στο αυτοκίνητο με τον Παναγιώτη σχετικά με ένα θέμα. Πεισματάρηδες και οι δυο, επιμένουμε και ντε και με το ζόρι να επιβάλουμε την άποψη μας. Ξαφνικά ακούμε από πίσω:
- ΜΗΝ ΘΥΜΩΝΕΤΕΕΕΕ! ΗΡΕΜΗΣΤΕΕΕΕΕΕ ΛΕΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!
#Ηρεμήσαμεεεε #ΑφούΠρώταΛυθήκαμεΣταΓέλιααααααααααααα
Ένα απόγευμα ψάχνω το liposan μου. (τι δεν ξέρετε την ψύχωση που έχω με το liposan; Όπου κινητό, κλειδιά και γυαλιά είναι και ένα liposan!) Ρωτάω το μαιμούδι. Ισχυρίζεται πως δεν ξέρει. Επιμένω μιας και ξέρω πως σαν λουκουμάκι το κοιτάει το liposan μου.
-Δεν ξέρω λέω. Είναι κάπου κρυμμένο.
-Και ποιος το έκρυψε Δημήτρη;
- Το liposan.
-Το liposan έκρυψε το liposan; (τι λέω Θεέ μου;;;)
-Ναι. Δεν στο δίνω λέω.
Τελικά το βρήκα εκεί που έχει και ο ίδιος εμμονή να κρύβει όλα όσα μου παίρνει στην ζούλα- σε μια καρέκλα της τραπεζαρίας. Το θέμα είναι σε τι κατάσταση το βρήκα,....
#ΤιΕφαγεςΣήμερα; #LiposanΤηςΜαμάς #Οιμέ #ΝτάξειΕπιβιώσαμε
Κυνηγάμε με το μαϊμούδι πεταλούδες με την απόχη... Ξαφνικά, σταματάει λαχανιασμένος και μου λέει: "Μαμά, ωραία θα ήταν να έχουμε και εμείς φτερά να μπορούμε να πετάμε σαν τις πεταλούδες, τα πουλιά...ψηλάααα στον ουρανό.." και μου δείχνει με ματιά που λάμπουν τον ουρανό...
.#παιδικάμυαλα #υπέροχαμυαλα
Κάποια μέρα είμαι πολύ κουρασμένη και του εξηγώ πως πρέπει λίγο να ξαπλώσω γιατί δεν είμαι καλά. Μετά από λίγο του λέω:
-Θα δώσεις ένα φιλάκι στην μανούλα που είναι αρρωστούλα;;
Έρχεται να με φιλήσει και λίγο πριν το κάνει, σταματάει, με κοιτάει καλά, καλά και ρωτάει;
-Κολλάει;
#έτσι #ναμαθαίνει #ΜεγαλώνωΤονΑυριανόΜικροφοβιακο #ΠαειΤοΚατέστρεψαΤοΠαιδιιιιι
Όπως κάθε πρωί, τις προάλλες, μόλις ξύπνησε- αξημέρωτα δηλαδή- ήρθε και σκαρφάλωσε στο κρεβάτι. Αφού έβγαλε μερικές φωτογραφίες με το κινητό μου και έπαιξε λίγο με τα βιβλία μου και ότι βρήκε μου είπε ότι λέει πάντα:
-Έλα μαμά, σήκω. Είναι ώρα σου. Πάμε σαλόνι.
Συνήθως του ζητάω κανά φιλάκι για να σηκωθώ, μπορεί και παραπάνω- εμ τι έξι η ώρα το πρωί χωρίς αντάλλαγμα δεν σηκώνομαι. Εκείνη την μέρα όμως δεν ξέρω γιατί δεν το έκανα. Κατεβαίνει απογοητευμένος από το κρεβάτι και λέει:
-Οοοο....
-Τι έπαθες καρδούλα μου;
-Έγω περίμενα να σου δώσω τρία φιλάκια για να σηκωθείς- (και δείχνει και τρια με τα δαχτυλάκια του)- εσύ όμως δεν ζήτησες κανένα...
#ΚαταλαβαίνετεΤιΈγινεΜετά #ΚάποιοςΕκκληπαρούσεΓιαΈλεος
Πετάει μια μέρα μακρυά και ψηλά ένα στικ σιλικόνης που έχω για να κολλάω τις χειροτεχνίες. Δεν είναι κάτι που συνηθίζει και τα έχασα. Τον "μάλωσα" λίγο λέγοντας του πως δεν πετάμε πράγματα έτσι.
-Μα έτσι κάνει ο Catboy,(ήρωες με πυτζάμες), μου λέει! #ΑΈνταξειΤότεΠαρεξήγησα
-Ναι- του λέω- ο Catboy δεν έχει όμως μπροστά του εκεί που το πετάει δυο καφέδες και μια κορνίζα!
-Ααααα.... Τώρα κατάλαβα!! λέει!
#ΕΜα #ΜητέραΣεΑντεπίθεση
Ένα βράδυ με έχει σκάσει για να κοιμηθεί. Ειλικρινά. Έχω διαβάσει του κόσμου τα παραμύθια, του έχω τραγουδήσει, (πάντα Παπακωνσταντίνου και Μαχαιρίτσα κατά μαιμουδοπαραγγελία!), του έχω κάνει μασάζ, έχουμε πάει τουαλέτα- χωρίς λόγο- τέσσερις φορές, τον έχω αφήσει να φάει μπανάνα, φρυγανιά, και άλλο γάλα- ότι του θυμάται προκειμένου να μην κοιμηθεί. Κάποια στιγμή απλά δεν αντέχω άλλο και θυμώνω.
-Αμάν βρε Δημήτρη, Αμάν. Δεν αντέχω άλλο, κουράστηκα. Πρέπει να κοιμηθείς το καταλαβαίνεις; Θα πέσω κάτω. Είσαι ξύπνιος σερί από τις έξι το πρωί. Ξάπλωσε σε παρακαλώ, κοιμήσου! Κάνε ότι θες για να κοιμηθείς, παρά μόνο μην κουνηθείς από εδώ και μην ακούσω κιχ!
Ξαπλώνει πάνω μου χωρίς να πει κουβέντα. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα γυρίζει το κεφάλι με κοιτάει όλο λατρεία και λέει:
- Μαμά μου είσαι ΥΠΕΡΟΧΗ!
Τα χάνω, χαμογελάω μετανιωμένη στο δευτερόλεπτο και του λέω:
-Αλήθεια καρδούλα μου; Ακόμα και όταν θυμώνω;
-Ναι μαμά μου, είσαι ΤΕΛΕΙΑ! και μου δίνει την πιο σφιχτή αγκαλιά.
#ΤώραΕγώΤιΝαΠω; #ΜαθήματαΕνσυναίσθησηςΑποΤοΤρίχρονοΠαιδίΜου #ΕλάτεΜαζέψτεΜε #Παλι
Οι αναρτήσεις αυτές είναι εμπνευσμένες πρωταρχικά από την υπέροχη Ασπασία και τους ξεκαρδιστικούς δεκάλογους της κόρης της Δάειρας, αλλά και από την αγαπημένη μου Γεωργία και τις πραγματικά μοναδικές ατάκες του γιου της Παύλου. Κορίτσια σας ευχαριστώ για την έμπνευση!
