Monkey talk... Ή αλλιώς τι άκουσα η μαιμουδομάνα το τελευταίο διάστημα...

 (Ο λόγος που έχει μειωθεί η συχνότητα των monkey talk, δεν είναι επειδή δεν έχω "υλικό". Το αντίθετο μάλιστα. Όσο όμως μεγαλώνει αυτό το μαιμούδι, οι περισσότερες κουβέντες το δεν είναι προς μοίρασμα. Μένουν μόνο για το καθαρά προσωπικό μας ημερολόγιο. Ξεχώρισα λοιπόν κάποιες που θέλω και μπορώ να μοιραστώ). 

- Μαμά ξέρεις τι διαπίστωσα; Ο Μητσοτάκης κρύβει μέσα του τον Μήτσο και τον Τάκη! Φοβερό;;

#Συγκλονιστικό 

Κοιτώντας το ενυδρείο μας: 

-Μαμά; Τα ψάρια έχουν περίοδο; 

#ΚαιΧαμογελάςΓιατίΈχειςΚαταφέρειΤοΠιοΣπουδαίοΠράγμα #ΤαΑυτονόηταΚαιΦυσικάΝαΘεωρούνταιΑκριβώςΑυτό #ΑυτονόηταΚαιΦυσικά #ΚαιΚάπωςΈτσιΠροέκυψεΑκόμαΈναHomeschoolingOurWay

Αποφεύγω να τον παίρνω πια μαζί μου στα ψώνια γιατί υπό όλες αυτές τις συνθήκες, μόνο άγχος δημιουργούν. Δεν γίνεται πάντα ωστόσο να τα βολέψω. Έχουμε πάει λοιπόν μαζί σούπερ μάρκετ μετά από αρκετό καιρό. Μόλις φτάνουμε στον διάδρομο με τα παιχνίδια σταματάει απότομα και λέει: 

-Μαμά! Είναι ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΓΚΗ να χαζέψω! 

#ΚαιΧάζεψεΤοΖουζούνιΜου #ΨυχήΜουΝαΑνοίξουνΘαΣταΠάρωΟΛΑ 

Παρακολουθώντας μας μια μέρα να κουβεντιάζουμε με τον Παναγιώτη:

-Τελικά είστε βαρετοί οι μεγάλοι! 

#ΝαΠροσβληθούμεΤώρα; #ΜαΠόσοΒαρετοίΕίμαστεΠια

Στην διάρκεια της τηλεκπαίδευσης είμαστε πολύ προσεκτικοί. Κάνουμε όση περισσότερη ησυχία είναι δυνατόν για να μην ενοχλούμε στο μάθημα αλλά και ο Δημήτρης είναι σούπερ προσεκτικός με το μικρόφωνο του. Κάποια μέρα στα μαθηματικά, βρίσκονται στην προπαίδεια. Σε μια άσκηση είχαν να κάνουν 2χ _ για να βρουν τον αριθμό στόχο 80 και ειλικρινά δεν ήξερα να τον βοηθήσω, είπαμε είμαι εντελώς ανίδεη από προπαίδεια, και νομίζοντας κιόλας ότι είναι λάθος το αφήσαμε κενό. Την επόμενη μέρα λοιπόν που διορθώνανε τις ασκήσεις κατάλαβε φυσικά πως ήταν 2Χ40. Μου φωνάζει λοιπόν σίγουρος πως έχει κλειστό το μικρόφωνο του: 

-ΜΑΜΑΑΑΑΑ! Η προπαίδεια που ΣΕ δυσκόλεψε ήταν τελικά 2Χ40! 

Μόνο για να ακούσω την δασκάλα του να γελάει γλυκά και να λέει: 

-Μας διασκέδασε και ο Δημητράκης σήμερα, ξέχασε το μικρόφωνο του ανοιχτό! 

#ΕυτυχώςΠουΕίμαιΕιλικρινήςΠανταΚαιΣεΌλα #ΗΔασκάλαΉξερεΉδηΌτιΔυσκολεύομαιΠερισσότεροΑπόΤοΠαιδί #ΗΝτροπήΤουΠατέραΜουΕίμαιΌμως

Ενώ φοράει τις πυτζάμες του για βράδυ βλέπω όλο το χέρι του γραμμένο. 

-Τι είναι αυτό παιδί μου; 

-Τατουάζ είναι. Τι είναι; απαντάει με απαξιωτικό ύφος! 

#Αρχίσαμεεε #ΠουΤαΜαθαίνειΑυτάΠείτεΜου

Κάποιο βράδυ κοιμάται στο κρεβάτι μου. Σηκώνομαι να πάω τουαλέτα και η αλήθεια είναι πως έχω την τάση όταν κάθομαι κάπου να κάθομαι κάπως απότομα. Γυρίζοντας λοιπόν στο κρεβάτι, μόλις έκατσα, ο μικρός πετάχτηκε πάνω έντρομος και λέει: 

-Πω πω ευτυχώς που δεν κοιμηθήκα στο οχυρό. Με τέτοιο σεισμό θα είχε γκρεμιστεί! 

#Έκλαψα #ΠόσηΝτροπήΘεεΜου 

Την Καθαρά Δευτέρα ο καιρός δεν μας έκανε την χάρη. Σε ένα άνοιγμα ωστόσο του ουρανού, βρήκαμε ευκαιρία, βγήκαμε έξω και επιχειρήσαμε να τον σηκώσουμε. Μέσα σε πέντε λεπτά όμως έφερε μια απίστευτη μπόρα με χοντρό χαλάζι. Να τρέχουμε όπως όπως να επιστρέψουμε σπίτι και να τα μαζέψουμε όλα χωρίς να μας πάρει και να μας σηκώσει. Γίναμε όλοι μούσκεμα! Αφού αλλάξαμε και χαλαρώναμε δίπλα στο τζάκι λέω στα παιδιά: 

-Τι ωραία περιπέτεια, σίγουρα θα την θυμόμαστε για πάντα αυτή την Καθαρά Δευτέρα! 

-Αυτό δεν ήταν περιπέτεια. Απαντάει το μαιμούδι. Τρόμος ήταν. 

#ΠάνωΑπόΌλαΑτρόμητος #κλαίω 

Λύνουμε ένα απόγευμα προβλήματα στα μαθηματικά. Διαβάζει λοιπόν: 

"Έίχε 74 μπίλιες και έχασε τις 19." κάνει παύση και συμπληρώνει φανερά θλιμμένος "Ωω τι κρίμα..." 

#ΠάνωΑπόΌλαΕνσυναίσθηση 

Σε κάποια βόλτα μας: 

-Πωπω... Μπουζόκρυο κάνει; 

-Μπουζόκρυο;; Πώς σου ήρθε αυτή η λέξη; 

-Από το μπούζι και το κρύο μαμά! Η Χριστίνα μου την έμαθε! 

#ΜαΤιΓνώσεις #ΓιατίΕσάςΠουΠήγεΤοΜυαλόΣας; #ΞεκάθαρηΗΠροέλευσηΤηςΛέξης

Πότε, πότε κάνω αιφνιδιαστική έφοδο το βράδυ την ώρα που πλένει τα δόντια του γιατί πάντα ψάχνει ευκαιρίες να την κάνει την πονηριά του. Σε μια τέτοια έφοδο, τον βρίσκω να έχει γεμίσει τον νεροχύτη με νερό ενώ έχει μέσα ένα ψάρι. 

-Γιατί το έκανες αυτό παιδί μου; 

-Για να διασκεδάσω μαμά! Και για να μην ψοφήσει το ψάρι μου! 

#ΕμΠεςΤοΜου #ΤώραΜάλιστα #Ελεύθερα 

Έχουμε ξεκινήσει επίσημα πλέον μαθήματα μαγειρικής. Όταν λέω επίσημα εννοώ πως τον μαθαίνω πως να φτιάχνει συγκεκριμένα πράγματα εντελώς μόνος. Αυτό περιλαμβάνει και το να ανάψει την κουζίνα και ούτε καθεξής- θα τα πούμε σε άλλο ποστ, σύντομα. Κάποιο μεσημέρι λοιπόν με ρωτάει τι φαγητό έχουμε. Του απαντώ πως έχουμε μπριάμ. Και μου απαντάει με απόλυτη φυσικότητα. 

-Α, εγώ δεν θα φάω μπριάμ. Θα φτιάξω μια σουπούλα! 

#κλαίω #ΑνεξάρτητοΔενΤονΘέλω #ΛούσουΤαΤώρα

Monkey Talk... (ή αλλιώς τι άκουσα πρόσφατα η μαιμουδομάνα!)

Μπήκαμε στον γενέθλιο μήνα μας και θέλω να τον ανοίξω με απολαυστικά monkey talk! 

Κάποιες φορές μου ζητά να κοιμηθεί στο σαλόνι και να τον πάω εγώ μέσα στο δωμάτιο του. Τι να κάνω η μάνα, δεν του χαλάω χατίρι και ας είναι πια είκοσι κιλά και 1.20 ύψος! Κάποιο τέτοιο βράδυ, τον σηκώνω και μόλις προχωράω λίγο ξυπνάει έντρομος, με αρπάζει από το λαιμό και μονολογεί:

-Που με πας; Που με πας;;;; μόνο και μόνο για να ροχαλίσει στο καπάκι! 

#ΑτακάρουμεΚαιΣτονΥπνοΕμείς

Είτε αξημέρωτα την ώρα που ξυπνάει, είτε μέσα στην νύχτα λέει τις πιο συγκινητικές αλήθειες του. Μια από αυτές: 

-Μαμά ξέρεις ποιος ζωγραφίζει τα χαμόγελα μας; Ο Θεός... 

#πεθαίνω #myheartjustskippedabeat

Κάποια μέρα, λίγο πριν ξεκινήσει η καραντίνα, πηγαίνουμε στο κολυμβητήριο. Ξαφνικά μου λέει: 

-Μαμά το ξέρεις ότι τώρα ήμαστε playmobil και κάποιο παιδί παίζει μαζί μας; 
-Αλήθεια μωρό μου; 
-Ναι σου λέω! Ένα παιδί αποφασίζει κάθε τι που θα κάνουμε! 
-Ε τότε αυτό το παιδί δεν με συμπαθεί και τόσο γιατί όλο δουλειές με βάζει να κάνω! 

#ΝαΜηνΠωΚαιΗΜάναΜιαΑτάκα; #ΗΦαντασίαΤουςΤοΜόνοΌριοΤους

Μέσα στην καραντίνα είχε διαφημίσει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μια συναυλία στο you tube, η οποία νομίζαμε πως θα είναι με κάποιον τρόπο  live. Την περίμενε μέρες πως και πως. Τελικά ήταν μια συναυλία από το προηγούμενο καλοκαίρι που δεν είχε παιχτεί ξανά. Το μαιμούδι ξενέρωσε λίγο και είπε: 

-Ωχ για αυτό ξενύχτησα;;; Αυτό δεν είναι live!! 

#ΜουΜαθεΚαιΤοLive #ΑκόμαΔενΒγηκεΑπόΤοΑυγό #ΕγώΦταίωΠουΤονΠήγαΠέρσιΣεΣυναυλίαΤουΒασίλη 

Το ίδιο βράδυ και ενώ πορώνομαι τραγουδώντας Βασίλη, μου λέει αγανακτισμένος: 

-Μαμά σταμάτα! Θέλω να ακούσω τον Βασίλη όχι εσένα! 

#ΜαΓιατί;;; #ΤέτοιαΦωνή;;; #ΣανΑηδόνιΤραγουδώ #not 

Κατά την διάρκεια της καραντίνας υπήρξαν και δύσκολες μέρες. Μια από αυτές μονολογούσε αρκετές φορές μέσα στην μέρα. 

- Αυτή η καραντίνα θα μας κουδουνίσει το κεφάλι. 

#ΜαςΤοΚουδούνισεΛίγοΓιαΝαΉμαστεΕιλικρινείς

Στο ίδιο μοτίβο, μια από αυτές τις μέρες που η καραντίνα μας είχε κουδουνίσει το κεφάλι, του είπα να βάλει τις κάλτσες του στα άπλυτα και μετά από ώρα τις βρήκα στα σκουπίδια. Τον φώναξα να τις δει και γελάσαμε πολύ. Καταλήγει: 

-Αφού μας έχει κουδουνίσει η καραντίνα το κεφάλι! 

#ΑκόμαΚλαίω

Το Πάσχα ξαπλώσαμε ένα βράδυ να κοιμηθούμε αγκαλιά. Λίγο πριν αποκοιμηθεί, σχεδόν με τα μάτια κλειστά, μουρμούρισε: 

-Μαμά τέτοιες μέρες μυρίζεις τσουρέκι... 

#myheartjustskippedabeat 

Το Πάσχα διαβάζαμε για την ζωή του Χριστού. Στο τέλος του βιβλίου με ρωτάει: 

-Μαμά παλιά γιατί πλένανε τα πόδια τους αντί για τα χέρια τους; 

Ομολογώ με πήρε λίγη ώρα να καταλάβω πως αναφερόταν στην παραβολή που ο Ιησούς πλένει τα πόδια των μαθητών του.  

#ΑυτόΤοΜαυλουδάκιΤους #ΤίποταΔενΕίναιΔεδομένο

Ένα απόγευμα παίζανε παιχνίδι ρόλων με τον Παναγιώτη. Ξαφνικά τον ακούμε να λέει απειλητικά: 

-Σταμάτα! Αλλιώς θα βήξω και θα σε κολλήσω κορωνοιό! 

#ΕμΠωςΝαΛείπειΑπόΤοΠαιχνίδι; #ΑφούΜαςΚουδούνισεΤοΚεφάλι 

Το καλό με το να πηγαίνεις στο σχολείο της γειτονιάς σου είναι πως έχεις σχεδόν όλους τους συμμαθητές σου σε απόσταση αναπνοής. Του συναντήσαμε λοιπόν αρκετά στις βόλτες μας κατά την διάρκεια της καραντίνας. Μια φορά που βρέθηκε τυχαία με έναν φίλο του στην πλατεία- λίγο πριν απομακρυνθούν από μένα για να κουβεντιάσουν μόνοι τους πρόλαβα και άκουσα: 

- Εσύ Δημήτρη Γεράσιμε πως τα περνάς τώρα που είναι δύσκολα; 
-Όντως είναι δύσκολα... 

#ΨυχούλεςΜου

Ο δάσκαλος των καλλιτεχνικών στο σχολείο του δεν χαμογελάει συχνά. Σχεδόν σπάνια. Παρότι είναι ένα εξαιρετικά νέο παιδί. Ωστόσο ο μικρός τον συμπαθεί, οπότε αυτό μου φτάνει. Το αναφέρω καμμιά φορά στον Δημήτρη Γεράσιμο και γελάει. Μια μέρα μου λέει: 

-Μαμά το ξέρεις ότι ο κ. Λ. έρχεται στο σχολείο με το ποδήλατο του; 
-Ναι, τον έχω δει καρδούλα μου. 
-Και εγώ όταν μεγαλώσω, με το ποδήλατο μου θα πηγαίνω παντού. Ή με τα πόδια μου. Ή θα αγοράσω ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο για να μην κάνω κακό στο περιβάλλον. Αλλά βασικά θα πηγαίνω παντού με το ποδήλατο. Σαν τον κ. Λ. 
-Και πολύ καλά θα κάνεις ζωή μου. Μπορεί ο κ. Λ. να μην γελάει πολύ όμως σας δίνει ένα πολύ καλό παράδειγμα με την συμπεριφορά του. 
-Ναι μαμά. Γιατί τι είναι πιο σημαντικό; Να χαμογελάς ή να φροντίζεις την φύση; 

#πεθαίνω #ΑρχίσανΚαιΑυτέςΟιΑνυσηχίες 

Ένα βράδυ, ενώ κοιμόμαστε αγκαλιά... 

-Είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου. 
-Αγάπη μου, εσύ είσαι ο καλύτερος γιος του κόσμου. 
-Ξέρεις όμως γιατί είμαι; 
-Γιατί μωρό μου; 
-Γιατί έχω την καλύτερη μαμά του κόσμου... 

#ΕλάτεΜαζέψτεΜε 

Και για να κλείσω... Στην επιστροφή του στο σχολείο πρόσεξα πως ζωγράφιζε ένα σπιτάκι στις ασκήσεις του. Όταν το ρώτησα γιατί το κάνει μου απάντησε: 

-Είναι αυτές που έχω εργασία για το σπίτι μαμά! Αντί να γράφω "σπίτι" σκέφτηκα να ζωγραφίζω ένα σπίτι!! 

#κουκουβά #ΟΕυφυήςΤεμπελάκοςΜου 

8 και σήμερα για τα γενέθλια μας!!!