Ένα μαιμουδένιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο....

Η πρώτη, στην ουσία, χειροτεχνία που έφτιαξα για το μαιμούδι- μετά το quiet book, το οποίο ακόμα λατρεύει και μπορείτε να δείτε εδώ - ήταν ένα πολύ απλό μα πανέμορφο Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο οποίο μπορούσε να βγάζει και να ξαναβάζει τα στολίδια ξανά και ξανά. Σας είχα μιλήσει αναλυτικά για αυτό εδώ. 

Ήταν μόλις δυο χρονών το μικράκι μου και όμως το έπαιξε πάρα πολύ. Το είχα κολλήσει τόσο καλά όμως στον τοίχο που όταν το έβγαλα σκίστηκε, με αποτέλεσμα να το πετάξουμε. Φέτος που έχει εξοικειωθεί πια πολύ ο ίδιος με τις χειροτεχνίες και κόβει, κολλάει και ζωγραφίζει μόνος του,  σκέφτηκα να φτιάξουμε και πάλι ένα τέτοιο δέντρο- αυτή την φορά όμως λίγο πιο περίτεχνο και διακοσμημένο αποκλειστικά από το μαιμουδάκι! 

Έτσι και έγινε! Ήταν ένα απολαυστικό απόγευμα, ενώ βρήκε πάλι τον τρόπο να με προκαλέσει και να το πάω ένα βήμα παραπέρα... 

Μαζέψαμε όλα τα υλικά μας στο γνωστό τόπο του εγκλήματος- το τραπέζι της κουζίνας- και ξεκινήσαμε... 

Όσο και να ξέρω πόσο αποτελεσματικός είναι πια με όλες αυτές τις χειροτεχνίες, εξακολουθεί να με εντυπωσιάζει ευχάριστα. Πιο πολύ από όλα με συγκλόνισε το στολίδι χιονόμπαλα που σκέφτηκε να φτιάξει και παρότι του είπα- το παραδέχομαι- "Άστο, είναι δύσκολο δεν θα τα καταφέρεις" γιατί το εμπνεύστηκε προς το τέλος που είχα κουραστεί, όχι μόνο το έφτιαξε μα ήταν και υπέροχο και φυσικά μου είπε όλο καμάρι "Είδες μαμά που μπορούσα;"  Επίσης, ήταν πολύ σημαντικό για αυτόν να ζωγραφίσει φάτνη... Το ξέρω πως δεν φαίνονται πολύ τα πρόσωπα, είναι όμως όλα εκεί και με συγκινούν αφάνταστα.... 

Όταν όλα ήταν έτοιμα, κόλλησα εγώ τα velcro με σιλικόνη και αμέσως ξεκίνησε να το στολίζει... 

Αφού λοιπόν τα τοποθέτησε όλα μου λέει με ύφος χιλίων καρδιναλίων... "Φωτάκια δεν έχει... Γίνεται δέντρο χωρίς φωτάκια; " Κοιτάει τα pon pon μα δεν είχαμε αρκετά κίτρινα και δεν ήθελε πολύχρωμα.... Απογοητεύτηκε το μουτράκι μου το είδα... Τότε πήρα στροφές και τον διαβεβαίωσα πως σε λίγα λεπτά το δέντρο μας θα είχε φώτα και μάλιστα αληθινά... 

Τρύπησα  λοιπόν  με περφορατέρ στρατηγικά το δέντρο, βρήκα τα φωτάκια με μπαταρία που έχω πάντα στο συρτάρι και τα πέρασα μέσα από τις τρύπες... Το μουτράκι αυτό φωτίστηκε ακριβώς σαν τα φωτάκια του μικρού μας δέντρου... Το ίδιο και η δική μου καρδιά...

Φυσικά μετά ήταν αδύνατον να σταθεί κολλημένο με blutack, οπότε κόλλησα καλούς μαγνήτες από πίσω με σιλικόνη και το τοποθετήσαμε στο πλάι του πλυντηρίου πιάτων... Και αρχίσαμε το στόλισμα και το ξεστόλισμα... 

Η αγαπημένη μου χιονόμπαλα... 

Η μοναδική μας φάτνη... 

Τα υπόλοιπα στολίδια μας... (βλέπετε τα ματάκια ξωτικών που ξεπροβάλλουν;;;) 

Και τα δωράκια μας στα οποία έφτιαξα εγώ τους φιόγκους...

Και όταν δεν παίζουμε, απλώς το χαζεύουμε... 

Τι λέτε; Θα φτιάξετε και εσείς το δικό σας δέντρο;;; 

Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ειδικά για το μαιμουδάκι... (DIY felt x-mas tree)

Την ιδέα αυτή την είχα πετύχει μπροστά μου καιρό τώρα στις αναζητήσεις μου στο pinterest. Εφόσον είχα ήδη φτιάξει ένα quiet book στο παρελθόν, το συγκεκριμένο μου φάνηκε πολύ απλό. Και είναι! Το παν είναι να μην κολλήσετε στις λεπτομέρειες και να μην σας νοιάζουν οι ατέλειες. Πιστέψτε με- το νινάκι σας θα το θεωρήσει απλά τέλειο! (και θα είναι!) 

Στην ουσία πρόκειται για ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο φτιαγμένο εξ' ολοκλήρου από τσόχα με σκοπό να μπορούν τα νηπιάκια μας να κολλάνε και να ξεκολλάνε τα στολίδια όσες φορές θέλουνε. Εγώ, από την εμπειρία μου στο quiet book, ήξερα ήδη πως τα αυτοκόλλητα velcro δεν κολλάνε στην τσόχα- όπως ισχυρίζονται τα ξένα site- εκτός και αν μιλάνε για άλλου είδους ύφασμα. (αν κάποια μανούλα γνωρίζει να μου το πει). Θα χρειαζόταν λοιπόν εκ των πραγμάτων να βάλω πάνω στο δέντρο το απαραίτητο μισό από τα αυτοκόλλητα velcro και εφόσον η τσόχα είναι πιο ακριβή και δεν έβρισκα και σε μεγάλο μέγεθος, επέλεξα για το δέντρο απλό χαρτόνι. 

Να τι θα χρειαστείτε για να το φτιάξετε και εσείς: 

• Ένα πιστόλι θερμής σιλικόνης- θερμόκολλας που λένε και φυσικά ανταλλακτικά στικ σιλικόνης. 
• Χαρτόνι ή τσόχα, ανάλογα με το μέγεθος που επιθυμείτε. (εγώ πήρα δυο χαρτόνια στο τυπικό μέγεθος που τα βρίσκεις στα βιβλιοπωλεία και έφτιαξα δυο δέντρα, το ένα μεγάλο και το άλλο μικρό). 
• Τσόχα σε διάφορα χρώματα ή ότι υλικά χειροτεχνίας έχετε σπίτι- εγώ χρησιμοποίησα αφρώδες χαρτί, φουντίτσες, μικρά κουδουνάκια, κορδέλες, γενικά ότι είχε ήδη σπίτι. 
• Ψαλίδι φυσικά και μολύβι.

Αρχικά σχεδίασα με μολύβι τα δέντρα και τα έκοψα. Δεν τήρησα αναλογίες- φαίνεται άλλωστε- όμως στο ολοκληρωμένο αποτέλεσμα νομίζω δεν έχει καμία σημασία. Μετά σχεδίασα τα στολίδια, τα μικρά χρησιμοποιώντας ως οδηγό την θήκη από κάτι βιταμίνες που πίνω και τα μεγάλα με μια αυγοθήκη. Τα έκοψα και στόλισα τα μισά από αυτά με τα κουδουνάκια και ότι άλλο έβρισκα μπροστά μου για να διαφοροποιούνται λίγο. Έπειτα έκοψα τα κομμάτια του velcro και τα κόλλησα και αυτά, το απαλό μέρος πάνω στα δέντρα- το πιο άγριο πάνω στα στολίδια. Σχεδίασα και δυο αστέρια- της κακιάς ώρας το ξέρω, μα το μαιμουδάκι χαμπάρι δεν πήρε- και τέσσερα δώρα. 

Και αρχίζει μετά το κόλλημα. Επειδή έχω δουλέψει πολύ το πιστόλι σιλικόνης λόγω της διακόσμησης που κάνω τόσα χρόνια στο μαγαζί των γονιών μου- θα σας συμβούλευα το εξής. Το πιστόλι σιλικόνης μετά από λίγο καίει πάρα πολύ και η σιλικόνη γίνεται τόσο ρευστή που σχεδόν δεν μπορείς να την δουλέψεις. Εγώ λοιπόν, βάζω το πιστόλι στην πρίζα και μόλις κάψει- όχι πάρα πολύ ώστε να έχει "τρέξει" ποσότητα, (πάντα αλήθεια να ακουμπάτε το πιστόλι σε μια επιφάνεια από χοντρό χαρτόνι γιατί "τρέχει"), μετά το βγάζω και κολλάω χωρίς να το έχω συνδεδεμένο στο ρεύμα. Μόλις νιώθω πως ασκώ πίεση για να βγει η σιλικόνη το ξαναβάζω και ξανά από την αρχή. Είναι λίγο κουραστικό μα πιστέψτε με θα γλυτώσετε πολλά καψίματα και θα κολλήσετε και πιο εύκολα τις κατασκευές σας. 

Ωστόσο, αν τα πηγαίνετε καλά με το ράψιμο- σας προτείνω ανεπιφύλακτα να τα ράψετε όλα αντί να τα κολλήσετε διότι είναι εκ των πραγμάτων πιο σταθερά- ιδίως αν πρόκειται για νήπιο κάτω των 2 ετών που απλά θα τραβήξει ότι δει μπροστά του με μανία με αποτέλεσμα να τα χαλάσει σχεδόν όλα. (το ξέρω γιατί το έζησα με το quiet book που χρειάστηκε "ανακαίνιση")! 

 

Τέλος, το κόλλησα με ταινία διπλής όψεως στον τοίχο, (όχι όμως την λεπτή, αυτή που έχει λίγο πάχος), και έτρεξα να ξυπνήσω το μαιμουδάκι για να του το δείξω! Με πήρε μόλις δυο ώρες- φυσικά κουράστηκα αλλά βιαζόμουν να το τελειώσω κατά την διάρκεια του μεσημεριανού του ύπνου- όμως η χαρά του με αντάμειψε και με το παραπάνω.  

Η πρώτη του αντίδραση ήταν να τα βγάλει όλα ένα, ένα, να τα ακουμπήσει στο πάτωμα και μετά να τα ξαναβάλει- όπου αυτός ήθελε. (λόγου χάρη, αργότερα κάποια δώρα κατέληξαν πάνω στο δέντρο και όχι κάτω από αυτό!). Το βράδυ που ετοιμαζόμασταν για ύπνο ήθελε να ξαναπαίξει- τόσο πολύ του άρεσε! 

Η αγαπημένη μου φωτογραφία όμως είναι αυτή εδώ όπου έχει πάρει αγκαλιά ένα από τα δώρα το οποίο λέει πως είναι δικό του και το προσωπάκι του μαζί με την κίνηση του κεφαλιού του, κρύβουν μια απίστευτη γλύκα... Λες και αυτό είναι το σημαντικότερο δώρο του κόσμου όλου.... (αχ και που να ήξερες...) 

Σημείωση: Για ιδέες μπορείτε να "γκουγλάρετε" felt x-mas tree και θα βρείτε πολλές ιδέες! Επίσης, αν κολλήσει στο χέρι σας σιλικόνη ενώ είναι καυτή- μην επιχειρήσετε να την βγάλετε. Περιμένετε να κρυώσει και μετά, αλλιώς θα υποφέρετε χειρότερα!!