Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα pretend play. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα pretend play. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 16 Σεπτεμβρίου 2018

7+1 δραστηριότητες για το ανθρώπινο σώμα.

Είχα αποφασίσει,  φέτος που ο Δημήτρης Γεράσιμος ξεκίνησε νήπιο,  οι δραστηριότητες που κάνουμε στο σπίτι στα πλαίσια του homeschooling,  να αλλάξουν μορφή από τα προηγούμενα χρόνια όπου στην ουσία ήταν κατά κύριο λόγο αυθόρμητες.

Βασικό μου μέλημα αυτή τη φορά,  ήταν να είναι θεματικές.  Κάθε εβδομάδα θα καταπιανόμαστε με ένα μόνο θέμα και θα το εξαντλούμε. Το καλό με αυτή την μέθοδο είναι πως γνωρίζω εκ των προτέρων τι πρέπει να προετοιμάσω ή να αγοράσω δίνοντας μου το περιθώριο να τα ετοιμάζω όταν λείπει στο σχολείο, να αξιοποιώ πράγματα που έχουμε ήδη στο σπίτι και έχουμε "ξεχάσει"  ενώ το σπουδαιότερο είναι πως,  εφόσον ως γνωστόν,  η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης,  ιδίως σε αυτή πλέον την ηλικία  θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να τον βοηθήσω να δει ένα θέμα από όλες τις πλευρές του, να ιντριγκάρει την σκέψη του και να εμπεδώσει πραγματικά όσα μαθαίνουμε. 

Το βράδυ του αγιασμού,  ακριβώς δηλαδή πριν την πρώτη επίσημη μέρα του στο σχολείο - έχοντας συζητήσει για όλα αυτά αφού και ο ίδιος ήθελε να συνεχίσουμε το homeschooling- είχαμε αυτή την συζήτηση επί λέξη:

"-Λοιπόν. Μαμά. Αύριο μόλις επιστρέψω από το σχολείο θέλω να έχεις έτοιμη δραστηριότητα για το ανθρώπινο σώμα. 
-Ματάκια μου, δεν έχω ετοιμάσει τίποτα για αυτή την εβδομάδα, από την άλλη σκέφτηκα, να προσαρμοστούμε πρώτα. 
-ΟΧΙ! Θα έχεις έτοιμη δραστηριότητα για το ανθρώπινο σώμα. ΤΈΛΟΣ. Και αυτός είναι ο κανόνας του Δημήτρη!"

Τι να κάνω και εγώ;  Επίσπευσα τις δραστηριότητες μας με ένα θέμα όμως άκρως ενδιαφέρον στο οποίο μάλιστα θα επανέλθουμε στο μέλλον αφού δεν το εξάντλησα αυτή τη φορά. 




Το πλάνο λοιπόν ήταν το εξής:

ΑΝΘΡΏΠΙΝΟ ΣΏΜΑ

- Ανάγνωση σχετικών βιβλίων
- Εκπαιδευτικό παιχνίδι με κατασκευή σκελετού
-Πνευμόνια - λειτουργία
-Πεπτικό Σύστημα και διατροφή
-Ακτινογραφία
-Το αίμα στο σώμα
-Χειροτεχνία με ευφάνταστα υλικά
-Pretend play (γιατρός,  ασθενής) 

Με αυτό το πλάνο,  φανέρωνα μια δραστηριότητα την ημέρα.  Μέχρι που στο τέλος της εβδομάδας τα έχουμε όλα μαζί.  Κάθε που ξεκινούσαμε την επόμενη δραστηριότητα ξαναμιλουσαμε και για την προηγούμενη.  Και ούτω καθεξής.  Είναι φοβερό το πόσο δούλεψε αυτή η μέθοδος!  Οι χειροτεχνίες σε συνδυασμό με τα βιβλία και την επανάληψη απογείωσαν τον τρόπο που σκέφτεται και αντιλαμβάνεται.








Ελπίζουμε  να σας εμπνεύσουν και να κάνετε μερικά από αυτά - γιατί όχι και όλα; 

ΠΝΕΥΜΟΝΊΑ







Αυτή η κατασκευή ήταν πανεύκολη και άκρως διασκεδαστική. Χρειαζόμαστε δυο μικρές χαρτοσακουλες αποθήκευσης φαγητού και δυο καλαμάκια. Αρχικά ζωγραφίζουμε πάνω στις χαρτοσακουλες το εσωτερικό των πνευμόνων. Βάζουμε τις άκρες από τα καλαμάκια μέσα στις χαρτοσακουλες και ασφαλίζουμε με σελοτειπ αρκετά καλά.  Ενώνουμε με ταινία τα δυο καλαμάκια μεταξύ τους και φυσάμε. Οι σακούλες φουσκώνουν και ξεφουσκώνουν, διδάσκοντας μας  έτσι απλά για την εισπνοή και την  εκπνοή!  (το συγκεκριμένο πειραματακι γίνεται και με δυο μπαλόνια και καλαμάκια ή ziplock σακουλάκια και καλαμάκια! Θα είναι εξίσου αποτελεσματικό!) Θα ανεβάσω σύντομα και βιντεάκι με τα πνευμόνια μας. 






ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΊΑ





Αυτή η δραστηριότητα τον ΕΝΘΟΥΣΊΑΣΕ!  Προσωπικά με ταλαιπώρησε λίγο μιας και το σχεδίασα - δεν έχω εκτυπωτή σπίτι μου- όμως άξιζε το κόπο!  Έσκισα τις κεντρικές δυο σελίδες από ένα τετράδιο.  Στην μέσα ζωγράφισα τον σκελετό.  Στην απέξω το σώμα ενός αγοριού στην προκειμένη περίπτωση.  Αφού διόρθωσα λαθάκια και βεβαιώθηκα πως η μια ζωγραφιά κάθεται καλά πάνω στην άλλη,  τόνισα με μαύρο στυλό τον εσωτερικό σκελετό.  Έπειτα κόλλησα με προσοχή τις σελίδες μεταξύ τους έτσι ώστε να μην ανοίγουν.  Όταν το είδε ο Δημήτρης Γεράσιμος,  είδε μόνο το αγόρι.  Μετά του έδωσα έναν φακό και του είπα να φωτίσει το αγόρι από πίσω σε όλο του το σώμα!  Και τότε φανερώθηκε ο σκελετός!!!  Συγκλονίστηκε! Η διαπίστωση του ήταν πως "Είμαι τρομακτικός από μέσα αλλά δεν είμαι στα αλήθεια. " 








 Εφόσον αυτό τον εξίταρε τόσο,  μίαν άλλη μέρα φανέρωσα μαύρη πλαστελίνη,  πλάστη,  μπατονέτες, ψαλίδι,  την εικόνα της χειροτεχνίας που θα φτιάχναμε και άρχισε με ενθουσιασμό! Έκοψε τις μπατονέτες όπως τις έβλεπε στην εικόνα,  άνοιξε την πλαστελίνη με τον πλάστη και έφτιαξε την δική του ολόσωμη ακτινογραφία.  Εννοείται πως στην πορεία του έδειξα και αληθινές ακτινογραφίες που τον βοήθησαν να κατανοήσει όλο αυτό ακόμα περισσότερο! 











ΑΊΜΑ (ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΎΣΤΗΜΑ) 







Το αίμα και αν τον εντυπωσίασε! Και είναι τόσο εύκολο! Θα χρειαστείτε: (αρχική ιδέα εδώ


  • ένα πλαστικό μπουκαλάκι
  • χρώμα ζαχαροπλαστικής, κόκκινο και κίτρινο
  • δημητριακά cheerios 
  • μικρά άσπρα ζαχαρωτά (marshmallows) 
  • γαλάζια μικρά pon pon 
Καταρχάς εσείς το γνωρίζατε ότι το αίμα αποτελείται από πλάσμα το οποίο είναι κίτρινο; Μέσα του όμως αιωρούνται τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία είναι τόσο πολλά που το κάνουν να δείχνει κόκκινο! Εγώ τώρα το έμαθα με αυτή την δραστηριότητα και εντυπωσιάστηκα. Αρχικά λοιπόν, γεμίζετε το ένα τρίτο περίπου του μπουκαλιού με νερό και κίτρινο χρώμα ζαχαροπλαστικής. Έχετε ανακατέψει και μπόλικο κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής με λίγο νερό σε ένα ποτήρι ώστε το μικράκι να βάψει τα αιμοσφαίρια. Έχετε έτοιμα τα ζαχαρωτά που αντιπροσωπεύουν τα λευκά αιμοσφαίρια και τα pon pon τα οποία αντιπροσωπεύουν τα αιμοπετάλια. Αφού του εξήγησα για το πλάσμα ανυπομονούσε να βάψει τα cheerios και να τα προσθέσει σε αυτό. Πράγματι το αίμα μας έγινε αμέσως κατακόκκινο!




Έπειτα προσθέσαμε και τα ζαχαρωτά με τα pon pon, κλείσαμε το καπάκια και είχαμε μια πολύ σουρεαλιστική απεικόνηση του αίματος μας! Και ξέρετε ποιο είναι το ποιο συγκλονιστικό από όλα; Πως όλα αυτά είναι αόρατα στο μάτι. Για να τα δούμε πρέπει να τα μελετήσουμε με μικροσκόπιο! 






 ΤΟ ΠΕΠΤΙΚΌ ΣΎΣΤΗΜΑ (ΚΑΙ Η ΔΙΑΤΡΟΦΉ ΜΑΣ) 




Μου δάνεισε πρόσφατα μια αγαπημένη φίλη, πολλά από τα παιδικά της βιβλία για το μαιμουδάκι που είναι σωστό βιβλιοσκούλικο! Ένα από αυτά ήταν "Ο Μάκης Ο Ενζυμάκης" το οποίο τον ενθουσίασε και άρχισε να ενδιαφέρεται ακόμα περισσότερο για την σωστή διατροφή. Ταυτόχρονα ο μπαμπάς του πάσχει από οισοφαγίτιδα και εγώ από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου οπότε ήμουν σίγουρη πως αυτή η πανεύκολη χειροτεχνία σε συνδυασμό με τα βιβλία που έχουμε θα τον βοηθούσε να τα κατανοήσει όλα σε άλλο επίπεδο. Όπως και έγινε. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι το περίγραμμα ενός ανθρώπινου σώματος- εγώ το σχεδίασα στο χέρι- και μερικές πλαστελίνες σε διαφορετικά χρώματα! Και πάλι με την βοήθεια της εικόνας στα βιβλία μας, έφτιαξε μόνος του το πεπτικό σύστημα από πλαστελίνες. (εγώ τον βοήθησα στα δόντια και τους σιελογόνους αδένες) Δεν θέλει να το χαλάσουμε ΠΟΤΕ! Και κάθε που διαβάζαμε στα βιβλία μας, το είχε δίπλα του και έδειχνε το κάθε όργανο ξεχωριστά! 




ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΌ ΠΑΙΧΝΊΔΙ- ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ ΣΚΕΛΕΤΟΥ 

Άλλο είχα σκοπό να αγοράσω, τελευταία στιγμή όμως που έψαξα βρήκα μόνο αυτό. Είναι αρκετά καλό και ο σκελετός πολύ αληθοφανής και εύκολος στην συναρμολόγηση. Οι κάρτες μέσα ενδιαφέρουσες και σχετικά κατανοητές. (για την δική μας ηλικία 5+)



Ήταν ενδιαφέρον, διότι και πάλι με την πλαστελίνη προσπάθησε να αναπαράγει τα όργανα τοποθετώντας τα μέσα στον σκελετό, και αυτό είναι κάτι που σκέφτηκε και εκτέλεσε μόνος του. 

ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΏΝ ΒΙΒΛΙΩΝ 

Τα συγκεκριμένα τα λατρεύαμε ούτως ή άλλως. Τώρα τα λατρέψαμε ακόμα παραπάνω. Τα διαβάζαμε καθημερινά όλες τις ημέρες. Την επόμενη φορά που θα ασχοληθούμε με το ανθρώπινο σώμα, έχω υπόψιν μερικά ακόμα που θα ήθελα να υπάρχουν στην βιβλιοθήκη μας! 






Τέλος, μην ξεχνάμε το σημαντικότερο όλων. 

PRETEND PLAY 


Θες σε κούκλες, θες στην μαμά, θες στον μπαμπά- μια φορά να είναι ο ίδιος ασθενής δεν μας έκανε την χάρη. Μας ακροάστηκε, μας ρώτησε τι συμπτώματα έχουμε, μας συμβούλεψε, μας έβγαλε ακτινογραφίες, μας έβαλε μέχρι και τριρότα και επιδέσμους φυσικά! Μας έδωσε φάρμακο και μας έκανε ενέσεις. Πήρε δείγμα από το αίμα και το παρατήρησε στο μικροσκόπιο! (έχουμε και από αυτό μα αυτό είναι μια άλλη ιστορία γιατί δεν έχω ακόμα καταφέρει να το δουλέψω! ) Γενικότερα, περάσαμε υπέροχα, μάθαμε πολλά συναρπαστικά πράγματα ενώ το μαιμούδι έχει ήδη θέσει το επόμενο θέμα του homeschooling... 

Θέλετε να μαντέψετε;;; 

Σάββατο 6 Φεβρουαρίου 2016

Όταν ο T-Rex κόντεψε να μας σκοτώσει....

Η αλήθεια είναι πως όταν ο Δημήτρης- Γεράσιμος θέλει να παίξουμε παρέα και συγκεκριμένα με τα αυτοκίνητα ή τα τρένα του, δυσκολεύομαι λιγάκι. Δεν τρελαίνομαι, ψέμματα να πω, πόσα "γκαααν, γκαααν, τουτ, τουουτ, μπιπ, μπιπ και τσαφ τσουφ" να κάνει κανείς; 

Προτιμώ να είμαι αυτή που θα ζωγραφίζουμε παρέα, θα παίξουμε με τις πλαστελίνες, τα sencory play, οποιοδήποτε παιχνίδι έχει και μερικώς παιδαγωγικό/ διδακτικό χαρακτήρα, θα πάμε βόλτα στην παιδική χαρά ή στην θάλασσα, και φυσικά απολαμβάνω να του διαβάζω παραμύθια για όσο αυτός αντέχει! (και πιστέψτε με- αντέχει ΠΟΛΥ!) 

Όταν ωστόσο θέλει να παίξουμε λίγο πιο ελεύθερα- η φαντασία μου, επηρεασμένη από την δική του και ακολουθώντας την φυσικά, σιγά σιγά απογειώνεται και το απολαμβάνω πραγματικά... 

Σήμερα ήταν μια τέτοια μέρα όπου τα πάντα ήταν δυνατά... Ξεκινήσαμε σχετικά φυσιολογικά. Ανοίξαμε το βιβλίο με την διαδρομή του τρακτέρ που τόσο του αρέσει και για αρχή απλά προσθέσαμε τις δυο μας αγελάδες, κάνα δυο προβατάκια και ένα άλογο. Ότι βλέπαμε στην ουσία να απεικονίζεται στο ίδιο το βιβλίο. Τι εννοείτε η μια μας αγελάδα είναι πολύ μεγάλη;;;; Η ιδέα σας είναι...


Διαπιστώσαμε στην πορεία πως ένα λαγουδάκι θα πρόσθετε λίγη τσαχπινιά με τα χοροπηδητά του, η μηλιά ήταν ότι πρέπει για να φάει το άλογο, τα ζώα χρειάζονταν λίγες στέρνες με νερό ενώ το σκυλί ήταν απαραίτητο για να τα φυλάει από τον κακό τον λύκο, ενώ ο Donald ταιριάζει παντού και πάντα με αυτή την τόσο αστεία, (εκνευριστική, αλλά δεν το μάθατε από μένα), φωνή του!!


Όπου είναι ο Donald δεν μπορεί να λείπει ο Mickey, είτε είναι πυροσβέστης είτε όχι, ενώ ο Garfield ήρθε να την σπάσει λίγο στον σκύλο παίζοντας του το έξυπνος και θέλοντας το δέντρο να έχει κομμάτια πίτσας και όχι μήλα! (Ο δε Garfield είναι παιχνίδι από τα δικά μου παιδικά χρόνια, τώρα στα χεράκια του γιου μου...)


Η ώρα όμως περνούσε και τα ζώα έπρεπε να μπουν στον στάβλο για να προστατευτούν από τον κακό τον λύκο. Οπότε επιστρατεύτηκε το μεγαλύτερο τρακτέρ με την καρότσα να τα μεταφέρει... Πως είπατε; Αν κατάφερε να μεταφέρει και την μεγάλη αγελάδα;;; ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! Αλλιώς τι σόι μεγάλο τρακτέρ είναι; 




Και πάνω που νομίζαμε πως όλα μπήκαν σε τάξη και μάλλον ο κακός ο λύκος δεν θα μας επισκεπτόταν.... ΣΟΚ! Επίθεση από τον μανιακό T-Rex που επιχείρησε να φάει ένα προβατάκι!! Ουρλιαχτά, χαμός, μεγάλο κακό σας λέω μας βρήκε... 


Τι να κάναμε, τι να κάναμε.... Επιχείρησε διάσωση ο Mickey με το πυροσβεστικό μα ο T-Rex επέστρεψε δριμύτερος... Στο τσακ την γλύτωσε το προβατάκι... Ήρθε και ένα περιπολικό να επιθεωρήσει την κατάσταση, μα ο T-Rex επιτέθηκε και σε αυτό!! ΠΑΝΙΚΟΣ!! Αμείλικτος σας λέω.... Δεν είχαμε άλλη επιλογή. Ξυπνήσαμε από τον βαθύ τον ύπνο τον τεμπέλη δράκο να μας σώσει!! 


Λίγο βαριεστημένος για να λέμε και την αλήθεια, μα την δουλειά του την έκανε... Ο T-Rex τρόμαξε από τις φλόγες και έτρεξε αλαφιασμένος να σκεφτεί την επόμενη κίνηση του στο parking των αυτοκινήτων... Η δε μεγάλη αγελάδα έσπευσε να σταθεί στην κούνια, σκοπός ατρόμητος να μας προειδοποιήσει αν θα ξαναερχόταν, ενώ οι δόλιοι οι Garfield, (που έγιναν δυο), είχαν τρομάξει τόσο πολύ που σκαρφάλωσαν στην πλάτη και την ουρά του καλού δεινόσαυρου για να την γλυτώσουν... Το δε πυροσβεστικό του Mickey έτρεχε να σβήσει τις φωτιές που άναψε ο τεμπέλης δράκος με τις φλόγες του....




Τι να σας λέω.... Μετά το παιχνίδι επεκτάθηκε και άλλο... Αφού το μαιμούδι φόρεσε τον αγαπημένο του δεινόσαυρο, (Τσάντα δική μου, επίσης από τα παιδικά μου χρόνια...), στην πλάτη να τον προστατεύει- στην ομάδα μας μπήκαν και ο Τζεικ ο Πειρατής με όλη του την παρέα, βάλαμε και μερικά κέρματα στην τσάντα μας μήπως χρειαστεί να ψωνίσουμε τίποτα, διαλύσαμε εντελώς τον Πατατοκέφαλο, έτσι γιατί ήμασταν ντελιριασμένοι και δεν ηρεμήσαμε μέχρι που η μαμά ανακοίνωσε πως θα πηγαίναμε βόλτα με το ποδήλατο, όπου και είχαμε δεύτερο αφήνιασμα!! ("Θα τρελάθωωωωω") 


Α.... Μαιμούδι. Τον νου σου. Μου είπε η μεγάλη αγελάδα πως παρότι ο T- Rex έφαγε κάμποσα μήλα για να ξεγελάσει την πείνα του, σχεδιάζει να στήσει ενέδρα έξω από την σπηλιά του τεμπέλη δράκου όταν βγει να πιει νερό να ξεδιψάσει.... Μην φοβάσαι όμως. Ο καλός δεινόσαυρος είναι κρυμμένος πίσω από τον σιδηρόδρομο, δίπλα στην σπηλιά και θα τον βάλει στην θέση του, ναι;;; 

(Υ.Γ: Το ξέρω πως οι φωτογραφίες είναι άθλιες, μα τι περιμένατε με όλα αυτά που μας συνέβησαν;; Έτρεμε το χέρι μου από τον φόβο, ώσπου στο τέλος αναγκάστηκα να ζητήσω από τον Winnie να με βοηθήσει, μα τι ξέρει αυτός από φωτογραφίες, ειλικρινά....)

Πέμπτη 30 Ιουλίου 2015

Όταν γονάτισα και είδα τον κόσμο από το ύψος του....

Σαν παιδί η φαντασία μου οργίαζε... Σαν ενήλικας, αυτό το προσόν, (γιατί προσόν είναι για μένα), το έχασα. 

Η αλήθεια είναι πως μέχρι τώρα δυσκολευόμουν να παίξω pretend play με το μαιμούδι... Διότι λόγω των μυικών προβλημάτων που έχω, σε συνδυασμό με τα επιπλέον κιλά μετά από τρεις απανωτές και δύσκολες εγκυμοσύνες, (ναι με δικαιολογώ!),  είναι σχεδόν αδύνατον να κάτσω κάτω στο πάτωμα μαζί του. Πραγματικά υποφέρω από πόνους και φυσικά τραβάω τα πάνδεινα για να σηκωθώ. Κάθομαι λοιπόν συνήθως σε ένα μικρό σκαμνάκι που μετά από λίγο με κουράζει και αυτό αφού με πιάνει η μέση μου- άσε που νιώθω πως ο Δημήτρης δεν νιώθει πως πραγματικά συμμετέχω. 

Χθες όμως τον είχε πιάσει τέτοια γκρίνια από τα δοντάκια που βγάζει και τόση ατονία από την ζέστη που τον λυπήθηκα. Τον ρώτησα με τι θέλει να παίξουμε όλο ενθουσιασμό για να τον ιντριγκάρω και απάντησε φυσικά με την άμμο! Βγήκαμε λοιπόν στο μπαλκόνι και για πρώτη φορά αποφάσισα να κάτσω κάτω μαζί του... με όποιο κόστος...

Στην αρχή παραξενεύτηκε μιας και δεν με έχει συνηθίσει να το κάνω. Μετά κυριολεκτικά ενθουσιάστηκε. Ενθουσιάστηκε διότι έπαιξα εντελώς διαφορετικά μαζί του... 

Όντας πλέον στο ύψος του και βλέποντας τον "κόσμο" μέσα από τα δικά του μάτια. σαν η από χρόνια χαμένη παιδική μου φαντασία να επέστρεψε... 

Ξαφνικά δεν τον παρότρυνα να φτιάχνει μόνο πύργους στην άμμο, να σκάβει ή να την "αφρατεύει". Ξαφνικά φτιάξαμε κάστρα και πολιτείες ολόκληρες, φτιάξαμε πίστες για τα αυτοκίνητα μας που περνούν κάτω από γέφυρες, φτιάξαμε parking αυτοκινήτων, βουνά και χαράδρες... Δεν είναι ότι κάναμε κάτι τοοοόσο διαφορετικό από ότι συνήθως...




Η διαφορά είναι στον τρόπο που δημιουργούσα ιστορίες. Έβλεπα πλέον και εγώ αυτά που αυτός φανταζόταν και δεν μπορεί ακόμα να υλοποιήσει μόνος, και τα "έντυνα"  με λέξεις μαγικές... Η διαφορά είναι που αποφάσισα να μην τινάζω κάθε φορά που έφτιαχνα κάτι τα χέρια μου, αλλά να αφεθώ και να λερωθώ και εγώ όπως και αυτός. Η διαφορά είναι πως αποφάσισα να γονατίσω και να δω τα πάντα από το δικό του ύψος... 

Και ήταν αποκαλυπτικό... Γιατί γονατίζοντας είδα μαγεία, ανεμελιά και πολύ φαντασία. Άντεξα σχεδόν μια ώρα. Και λέω άντεξα γιατί τα σωματικά μου προβλήματα είναι απολύτως υπαρκτά. Άντεξα μια ώρα πριν παγώσουν και κλειδώσουν σχεδόν εντελώς οι αρθρώσεις μου. Όμως άντεξα. Και πέρασα υπέροχα. Και στην τελική...ξανασηκώθηκα. 

Γιατί δεν γονάτιζα τόσο καιρό;;; 




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...