Ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης- 2018 (advent calendar)

Για μας, είναι η τέταρτη χρονιά που κάνουμε το ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης και νιώθω πως κάθε χρόνο ο μικρός το αγαπάει και λίγο παραπάνω. Φέτος κάνουμε κατ εξαίρεση μια επανάληψη εφόσον ο Δημήτρης Γεράσιμος μου είπε όλο παράπονο πως δεν θυμάται το πρώτου του advent calendar και ήθελε να το χρησιμοποιήσω και πάλι. 

Για να είμαι ειλικρινής χάρηκα πολύ, όχι μόνο γιατί ήξερα πως θα το αξιοποιήσει πολύ περισσότερο φέτος εφόσον είναι και ένα τεράστιο παζλ ταυτόχρονα, αλλά και επειδή αυτό που ήθελα να κάνω κόστιζε, το σκέφτηκα τελευταία στιγμή και η αλήθεια είναι πως δεν θα έβγαινε οικονομικά! Κρατάω την ιδέα μου λοιπόν για του χρόνου- ώστε να έχω το χρόνο να προμηθευτώ τα απαραίτητα με την ησυχία μου... 

Όταν σας είχα δείξει το πρώτο μας advent εδώ , δεν σας είχα δείξει και πολλά. Επειδή ήταν πολύ μικρός είχα αρκεστεί σε πολύ μικρά δωράκια που χωρούσαν στα κουτάκια που έχει αυτή η κατασκευή- την οποία είχα αγοράσει ούσα έγκυος ακόμα στο μαιμουδάκι από το IKEA. Πόσα αυτοκινητάκια όμως και κάλτσες να κρύψεις πια, έτσι μεγαλώνοντας το αγόρι μου, μεγαλώνουν και τα δωράκια- ενώ εμπλουτίζονται και από πολλές δραστηριότητες. 

'Οταν λοιπόν το δώρο δεν χωράει στο advent μας, ένας τρόπος να το "πασάρουμε" είναι με γρίφο. Εγώ από πέρσι που χρησιμοποίησα πρώτη φορά αυτή την μέθοδο ενθουσιάστηκα διότι αποτελεί και τρομερή εξάσκηση στην κριτική αντίληψη του μαιμουδιού ενώ εξασκείται πολύ και στις μεταφορικές έννοιες μέσω αυτών.  Φέτος βέβαια δυσκολεύτηκα λίγο, έως πολύ,  με τους γρίφους- ευτυχώς όμως ήταν λιγότερα τα δώρα και έτσι το "μαρτύριο" μου τελείωσε γρήγορα! Όταν χρησιμοποιείτε κατά αυτόν τον τρόπο το ημερολόγιο σας θέλει οργάνωση. Πρέπει να έχετε γραμμένες σε ένα χαρτί όλες τις μέρες, ποια δραστηριότητα ή δωράκι αντιστοιχεί στην κάθε μέρα, που έχετε πει στον γρίφο ότι θα είναι κρυμμένη η έκπληξη, έτσι ώστε όταν ξημερώνει η μέρα ενός δώρου να το κρύβετε στο σωστό μέρος από την προηγούμενη! 

Όπως και πέρσι, έτσι και φέτος χρησιμοποίησα ότι κουτάκια, χαρτιά περιτυλίγματος και κορδέλες είχα ήδη στο σπίτι. Αυτοκόλλητα αγόρασα μόνο. Αν δεν πετάτε τις κορδέλες και τις φυλάτε όμορφα τυλιγμένες μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε ξανά και ξανά σας διαβεβαιώ! Σε κάθε κουτάκι κρύβεται καθημερινά και μια λιχουδίτσα- τι γιορτές θα ήταν χωρίς μια λιχουδίτσα- ενώ τα πάντα έχουν πασπαλιστεί με μπόλικη χιονονιφάδα! Θα σας δείχνουμε σταδιακά τα δωράκια και τις δραστηριότητες μας, καθ' όλη την διάρκεια του Δεκεμβρίου! 

Στο μεταξύ δείτε εδώ το περσινό παραμυθένιο χωριό μας και εδώ την γιγάντια κάλτσα μας. Αν θέλετε ανέξοδες ιδέες να γεμίσετε το ημερολόγιο σας, δείτε την ανάρτηση της Ελπίδας εδώ και το ποστ της Μαρίας εδώ. Ενώ αν θέλετε να δείτε όλες τις ιδέες από τις αγαπημένες μας bloggers για ημερολόγια αντίστροφης μέτρησης δείτε την  συνοπτική ανάρτηση της Άννας εδώ. 

Ακόμα προλαβαίνετε να φτιάξετε το δικό σας! 

Ένα πεταμένο μπουφάν στο πάτωμα...

Μπαίνοντας στο σπίτι μετά το σχολείο, το πρώτο που κάνει το μαιμούδι είναι να πετάξει κάτω το μπουφάν του και να τρέξει στο δωμάτιο του όλο χαρά. 

Και εγώ το λατρεύω αυτό το πεταμένο μπουφάν στο πάτωμα... Γιατί είναι μια κίνηση που δεν θα έκανε ποτέ πριν μπει στο σχολικό περιβάλλον και την σχολική ρουτίνα. Τώρα όμως το κάνει. Και ο λόγος που λατρεύω αυτή του την κίνηση είναι επειδή διαβάζω πίσω από αυτήν  την χαρά του που γύρισε σπίτι, την λαχτάρα να ξαναβρεθεί στον οικείο του χώρο, την αίσθηση ελευθερίας και ανεμελιάς που μόνο το σπιτικό μας μπορεί να μας προσφέρει... Για να το κάνει λοιπόν σημαίνει πως νιώθει όλα αυτά... 

Πως λοιπόν να μην λατρεύω αυτό το πεταμένο μπουφάν στο πάτωμα; Αφού έτσι μου δείχνει την αγάπη του. Την ασφάλεια και την ξεγνοιασιά που νιώθει μέσα στο σπίτι μας. Και αν είναι λίγο άτσαλος τι; Ξεκίνησαν τόσοι καινούργιοι κανόνες στην καθημερινότητα του στο σχολείο που δεν χάθηκε ο κόσμος αν τον ευχαριστεί να μην ακολουθεί πια έναν στο σπίτι. Γιατί είναι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που μας κάνουν... οικογένεια... 

Ναι. Όπως ένα πεταμένο μπουφάν στο πάτωμα. 

Ουρανός και ας μην είναι...

Απόψε και ενώ ήσουν έτοιμος να αποκοιμηθεις γύρισες και μου είπες ξαφνικά                    

-Μαμά δεν θέλω να πεθάνω..
-Κάνεις δεν θέλει, σου απάντησα μωρό μου και ήταν λες και ημουν έτοιμη για αυτό το "ξέσπασμα" μιας και εγώ το είχα πάθει στην δική σου ακριβώς ηλικία...

-Σωστά. Κανείς δεν θέλει, συμπλήρωσες χαμογελοντας θλιμμένα.
-Είναι όμορφη η ζωή, σου είπα χαιδευοντας σου το κεφάλι. Όλοι πεθαίνουν όμως κάποια στιγμή. Πρώτα ο Θεός ελπίζουμε και προσευχομαστε πως αυτό θα αργήσει να γίνει.
-Μα εγώ δεν θέλω να πεθάνω. Θέλω να τα θυμάμαι όλα πάντα. Όταν μεγαλώσω θα βγάζω τα πάντα φωτογραφία για να τα θυμάμαι και όταν πεθάνω.... μα τι λέω ο χαζός αφού δεν θα έχω το κινητό μου στον παράδεισο...

Και βουρκωσες....Βούρκωσα και εγώ μαζί σου. Σε αγκάλιασα, σου χαμογέλασα και σου ειπα:
- Καρδιά μου, όταν πάνε οι ψυχές στον παράδεισο μας βλέπουν, εμείς δεν τις βλέπουμε. Δεν χρειάζεται να σε ανησυχεί αυτό όμως εσένα μωρό μου τώρα, μην στεναχωρείς την δική σου ψυχούλα με τέτοιες σκέψεις τέτοια ωρα"
- Θα παρακαλέσω τον Χριστουλι να μην πεθάνω ποτέ .Αυτός με ακούει πάντα και πάντα κάνει ότι ζητάμε, μου ειπες.
- Μας ακούει πράγματι. Μα κάνει πάντα ότι Αυτός ξέρει οτι είναι καλύτερο για μας. Να, του ζητάμε και άλλο μωράκι σωστά; Ή δεν μας το δίνει ή μας καθυστερεί όπως και να έχει αυτός ξέρει καλύτερα τι είναι για μας το ιδανικό σωστά;
-Εγω θα προσευχηθώ και θα παρακαλέσω να μου κάνει το χατήρι.
-Και πολύ καλά θα κάνεις μωρό μου, σου είπα με πλατύ χαμόγελο μα η καρδιά μου έκλαιγε...

Πως να σου εξηγήσω; Πως να σου δώσω να καταλάβεις χωρίς να χρειαστεί να πονέσεις?; Πως να ησυχάσω την ψυχούλα αυτή την ανυσηχη; Πως να πω τα σωστά λόγια; Πως μπορεί ένα τόσο μικρό αγόρι να είναι τόσο ώριμο; Με τόσο όμορφες μα και τόσο θλιμμένες σκέψεις;

Δεν ξέρω βρε μωράκι μου... Αυτό που ξέρω είναι αυτό που έχει πει και ο αγαπημένος μου Ρίτσος... Κάπως έτσι ... Με συγκίνησες και αποψε καρδιά μου... Είμαι πολύ λίγη για σένα ...

Ένα άδειο παραθύρι...

Κάθε που πάω να πάρω τον μικρό από το σχολείο,  περνάω από ένα σπίτι με μια μικρή σκεπαστή βεράντα. Την ομορφαίνουν γλάστρες καταπράσινες γεμάτες ζωή, ενώ συνήθως από το ταβάνι της κρέμονται ρούχα για στέγνωμα. Ο λόγος που έχω προσέξει αυτή την βεράντα δεν είναι όλα αυτά που περιέγραψα μόλις τώρα. Είναι η γριούλα που κάθεται εκεί- ακριβώς κάτω από την πολύχρωμη μπουγάδα της, μπουγάδα που υποδηλώνει πως πλένει για ένα άτομο- κάθε μεσημέρι την ίδια ώρα,  να με κοιτάει στα μάτια ενώ περνάω. Με κοιτάει αυστηρά και με καμία, φανερή τουλάχιστον,  πρόθεση να αλληλεπιδράσει μαζί μου. Την κοιτάω και εγώ γλυκά μα διστάζω να σκάσω ένα πιο εμφανές χαμόγελο... 

Με έχει βάλει σε σκέψεις αυτή η γριούλα. Την βλέπω κάθε μέρα να κάθεται εκεί μόνη μα σε ένα σπίτι φανερά φροντισμένο από την ίδια υποθέτω, και δεν είμαι σίγουρη αν την ζηλεύω ή αν νιώθω θλίψη. Αναρωτιέμαι πως είναι να έχεις φτάσει σε αυτό το στάδιο της ζωής σου που οι μεγάλες αγωνίες σου, τα μεγάλα άγχη σου έχουν πάψει. Αναρωτιέμαι πως είναι να έχεις φτάσει στο σημείο εκείνο που στην ουσία μπορείς να κάνεις απολογισμό για την ζωή σου. Αναρωτιέμαι πως είναι να ξέρεις πως ότι ήταν να κάνεις το έχεις ήδη κάνει. Ότι και αν σημαίνει αυτό για τον καθέναν. 

Η σκληρότητα στο βλέμμα της με αφήνει να υποθέσω πως δεν αποδέχτηκε τις πιθανές δυσκολίες ή πληγές που τις έστειλε η ζωή. Με κάνει να αναρωτιέμαι αν μετανοεί για αποφάσεις που πήρε κατά την διάρκεια της ζωής της. Και μετά σκέφτομαι πως μπορεί αυτό που βλέπω να μην είναι σκληρότητα. Εγώ να το μεταφράζω έτσι. Μπορεί να είναι μοναξιά. Κούραση. Μπορεί να είναι απλά χαμένη στα μονοπάτια των αναμνήσεων της. Μπορεί απλά κανείς ποτέ να μην της χαμογέλασε. Να. Όπως εγώ. 

Στο ίδιο δρομολόγιο πάντα, βρίσκω στο δρόμο μου και ένα ακόμα σπίτι. Παλιό. Εγκαταλελειμμένο. Σχεδόν γκρεμισμένο. Είναι τόσο παλιό που ο κάτω όροφος είναι χτισμένος με λάσπη και άχυρα. Σε αυτό όμως το εγκαταλελειμμένο και σχεδόν γκρεμισμένο σπίτι τα παράθυρα στον πάνω όροφο είναι ανοιχτά. Και από μέσα- κάθε που φυσάει- ξεπροβάλλουν οι κουρτίνες του- βρώμικες, φθαρμένες, σχεδόν σκισμένες. Και όμως τόσο όμορφες μέσα στην ασχήμια τους. Γιατί ακόμα φαίνεται- έστω και έτσι- πως κάποτε ήταν περιποιημένες, κάτασπρες, φρεσκοπλυμένες και καλοραμμένες. Κάποτε αυτές οι κουρτίνες ανήκαν σε μια οικογένεια. Φιλοξένησε γέλια, κλάματα και μυρωδιές. Αγωνίες και αγκαλιές. Και πιθανότατα κάποτε, προς το τέλος της εποχής του- κάποια γριούλα θα κοιτούσε από αυτό το ανοιχτό παραθύρι τον δρόμο. Και δεν ξέρω αν το βλέμμα της θα ήταν αυστηρό ή γλυκό, ξέρω όμως πως σίγουρα έκρυβε την ζωή της όλη. Ξέρω πως η παρουσία της ήταν αυτή που έκανε το σπίτι αυτό, σπιτικό. 

Όπως και η δική μου γριούλα. Όσο την βλέπω να κάθεται εκεί στην βεραντούλα της, οι γλάστρες της θα είναι ποτισμένες και η μπουγάδα της απλωμένη. Όσο θα κάθεται εκεί το σπίτι της θα είναι σπιτικό. Και εγώ, ίσως την επομένη φορά να της χαμογελάσω τελικά.... Γιατί οι ανθρώπινες ψυχές είναι που δίνουν ζωή και νόημα σε όλα...

5+1 γκάφες που έχω κάνει από την κούραση. (και δεν με νοιάζει κιόλας!)

Η έμπνευση ήρθε από αυτή την ξεκαρδιστική ανάρτηση της Έφης του Νουαζέτα με φουντούκι  όταν σε μια από τις περιγραφές της που τα είχε παίξει έτυχε να κάνει τον σταυρό της την ώρα που έφτανε ο συρμός στον σταθμό της! Ταυτίστηκα τόσο πολύ μιας και πολύ συχνά μου τυχαίνει να κάνω αφηρημένα τον σταυρό μου όταν περνάω απέξω από κάποιο μεγάλο κτίριο το οποίο με κάποιο παρανοϊκό τρόπο μου θυμίζει εκκλησία, ακόμα και αν αυτό είναι απλά ένα... σούπερ μάρκετ!   

Ταυτόχρονα θυμήθηκα μια μαμά που σε παρόμοια συζήτηση στην υπέροχη ομάδα της Χριστίνας και της Λίζας του e-mama παραδέχτηκε πως έχει πάει μόνη της για ψώνια, έχει παρκάρει, έχει τελειώσει τα ψώνια της, τα έχει φορτώσει στο αυτοκίνητο και μετά έχει κάτσει στην θέση του συνοδηγού και περιμένει... Μέχρι που ήρθε ο φύλακας να την ρωτήσει αν όλα είναι καλά. Είχα πραγματικά κλάψει από τα γέλια! 

Κάπως έτσι λοιπόν σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τις φορές που αυτή η μαιμουδομαμά τα έπαιξε και έκανε κάτι εντελώς τρελό και ταυτόχρονα ξεκαρδιστικό από την κούραση. 

1. Έχω βγει από το σπίτι εντελώς ξυπόλητη. Όχι με παντόφλες. Ούτε με σαγιονάρες. Ούτε καν με κάλτσες. Ξυπόλητη. Δεν το κατάλαβα στο ασανσέρ. Ούτε όταν κατέβηκα τα σκαλιά στην κεντρική είσοδο. Δεν το κατάλαβα ούτε όταν περπάτησα στην άσφαλτο. Το κατάλαβα όταν μπήκα στο αυτοκίνητο και πάτησα το αμπραγιάζ.... 
2. Έχω τηλεφωνήσει στον παιδίατρο με σκοπό να κλείσω ραντεβού για το αντιγριπικό, στο μεταξύ σκέφτομαι πως πρέπει να πάρω την φαρμακοποιό για να μου κρατήσει το εμβόλιο οπότε όταν το σηκώνει η γραμματέας αρχίζω να μιλάω μονοκοπανιά σαν να μιλάω στην φαρμακοποιό μου: "'Ελα Αργυρώ μου η Πάνου είμαι. Θα μου φυλάξεις το αντιγριπικό για τον μικρό και μας; Θα περάσει ο Παναγιώτης να τα πάρει" για να το συνειδητοποιήσω στο καπάκι και να συνεχίσω το ντελίριο "Αχ συγνώμη Μαρία μου, η Πάνου είμαι μπερδεύτηκα να κλείσουμε ραντεβού για τον μικρό"  μόνο για να ακούσω πως τελικά ήταν η Κωνσταντίνα- η νέα γραμματέας που δεν έχω καν γνωρίσει... 
3. Φτιάχνω πορτοκαλόπιτα για την γιορτή του Δημήτρη Γεράσιμου. Σκέφτομαι να φτιάξω διπλή δόση ως συνήθως για να είμαι σίγουρη πως θα με φτάσει. Στο μεταξύ, σκέφτομαι πως μάλλον δεν θα έρθει τόσος κόσμος οπότε καταλήγω να φτιάξω μια δόση. Όλα καλά. Μα έλα που στη μισή προετοιμασία ετοίμαζα για διπλή δόση και στην άλλη μισή για μονή. Το αποτέλεσμα; Το κατάλαβα όταν το γλυκό ήταν πιο πολύ ξινό παρά γλυκό... Ευτυχώς ήρθαν μόνο άτομα που αγαπάνε τα ξινά, ενώ σε άλλους το έσωσα με μπόλικη ζάχαρη άχνη από πάνω... 
4. Απόγευμα. Σκουπίζω το σπίτι με ηλεκτρική. Κάνω γενική και τα έχω παίξει. Σταματάω λίγο για να φέρω κάτι και πάω να ανοίξω πάλι την ηλεκτρική. Πατάω το διακόπτη του φωτός στον διάδρομο. Ανάβει φως. Εγώ αναρωτιέμαι γιατί δεν δουλεύει η ηλεκτρική. Ξαναπατάω τον διακόπτη για το φως. Σβήνει το φως. Ακόμα αναρωτιέμαι γιατί δεν δουλεύει η σκούπα. Ξαναπατάω διακόπτη για φως προσπαθώντας να ανοίξω ηλεκτρική. Ξαναανάβει το φως. Εγώ ακόμα αναρωτιέμαι τι έπαθε η σκούπα. Ξαναπατάω τον διακόπτη. Ξανασβήνει το φως. Και ωωωω! Έγινε το θαύμα. Μόλις κατάλαβα γιατί δεν λειτουργεί η σκούπα... 
5.  Με παίρνει ο ξάδελφος μου τηλέφωνο. Μιλάμε. Πρέπει να φύγω όμως και αρχίζω και μαζεύω τα πράγματα για την τσάντα μου ενώ μιλάμε. Βάζω πορτοφόλι, κλειδιά, νερό, ότι χρειάζομαι και τώρα ψάχνω το κινητό. Ψάχνω, ψάχνω, πουθενά το κινητό. Παθαίνω υστερία. Πάω να πω στον ξάδελφο μου πως έχασα το κινητό μου και πρέπει να κλείσω για να το βρω. Και ωωωω! Να το κινητό μου. Κολλημένο στο αυτί μου ενώ μιλάω.... 
6. Έχω πάει στο ταχυδρομείο να στείλω κάμποσα δέματα. Μπαίνω μέσα, η ουρά μέχρι την πόρτα. Περιμένω υπομονετικά την σειρά μου. Μετά από πολύ ώρα φτάνω στον γκισέ, ακουμπάω τα δέματα και λέω στον υπάλληλο- ο οποίος με κοιτάζει και λίγο απορημένος και εγώ απορώ γιατί απορεί αυτός- πως θέλω να σταλούν. Τότε μου απαντάει: "Το ταχυδρομείο είναι δίπλα. Εδώ είναι τράπεζα"... 

Και αυτά είναι μόλις οι πιο εντυπωσιακές γκάφες! Εννοείται πως έχω βάλει αλάτι στον καφέ, το τηλεκοντρόλ στο ψυγείο, διαφορετικές κάλτσες και ανάποδα τις μπλούζες. Εννοείται πως έχω βγει με τις πυτζάμες από το σπίτι, έχω κόψει και τα μακαρόνια του άντρα μου μικρά ενώ με κοιτάει αποσβολωμένος, έχω κουνήσει το καρότσι χωρίς μωρό μέσα όταν το μαιμούδι ήταν μικρό, έχω κουνήσει το καρότσι του σούπερ μάρκετ λες και έχει μωρό μέσα. Τα έχω κάνει όλα γιατί ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι να δουλεύει 24- 7 είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα τα παίξει. Όπως είμαι σίγουρη πως τα περισσότερα από αυτά τα έχετε κάνει και εσείς! Για πείτε λοιπόν! Ποια είναι η πιο ξεκαρδιστική γκάφα που έχετε κάνει εσείς από την κούραση; 

via

5+1 δραστηριότητες σχετικά με την στοματική υγιεινή

Πόσο λατρέψαμε την εβδομάδα homeschooling σχετικά με την στοματική υγεία- δεν λέγεται! Ο Δημήτρης Γεράσιμος είναι πολύ τυπικός στην φροντίδα των δοντιών του- παράπονο δεν έχω! Ξεκινήσαμε να πλένουμε "δοντάκια" από όταν στην ουσία ξεκινήσαμε τις τροφές όπου με μια γαζούλα βρεγμένη του έτριβα απαλά τα ούλα. Μόλις βγάλαμε το πρώτο δοντάκι, πήραμε και την πρώτη μας οδοντόβουρτσα με αποτέλεσμα από δυο χρόνων το μαιμούδι μου να στέκεται στο σκαλοπατάκι στις μύτες των ποδιών του για να βλέπει και να πλένει τα δοντάκια του! Πάντα μόνος, πάντα όμως είτε να αρχίζω εγώ να τα πλένω, είτε να ολοκληρώνω το πλύσιμο- απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνεται σωστά το βούρτσισμα σε αυτές τις ηλικίες. 

Και πράγματι είμαστε πολύ περήφανοι με το αποτέλεσμα. Η πρώτη μας επίσκεψη σε παιδόοδοντιατρο έγινε στα τρία και ακούσαμε τα καλύτερα όπως και σε κάθε προληπτική επίσκεψη μας έκτοτε. Φέτος δε το καλοκαίρι χάσαμε και τα δύο πρώτα μας δοντάκια και αξίζει να διαβάσετε εδώ πως το αντιμετώπισε το μικράκι μας- το οποίο είναι πολύ τυπικό σε οτιδήποτε αφορά την υγεία του. Σκέφτηκα λοιπόν, πως μια πιο λεπτομερής προσέγγιση σχετικά με τα δοντάκια μας θα τον ενθουσίαζε και πράγματι είχα δίκιο! Αν εξαιρέσεις ένα σετ πλαστελίνης που πήρα ειδικά για αυτόν τον σκοπό- η συγκεκριμένες δραστηριότητες δεν μου κόστισαν σχεδόν τίποτα! 

Πάμε να δούμε τι κάναμε; 

• Χειροτεχνία οδοντοστοιχίας με...ζαχαρωτά 
• Χαρούμενα και λυπημένα δοντάκια (εξάσκηση της κρίσης μας σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες)
• Παιχνίδι εκμάθησης στοματικής υγιεινής με πλαστελίνη (εξάσκηση λεπτών δεξιοτήτων) 
• Χειροτεχνία με σκοπό την εκμάθηση της χρήσης οδοντικού νήματος. 
• Δραστηριότητα σχετικά με τα μικρόβια και το βούρτσισμα των δοντιών. 
• Ανάγνωση σχετικών βιβλίων
• Pretend play- οδοντίατρος/ασθενής

Χειροτεχνία οδοντοστοιχίας με...ζαχαρωτά

Ξεκίνησα την εβδομάδα μας με την πιο αστεία δραστηριότητα- έτσι ώστε να του κεντρίσω το ενδιαφέρον στα σίγουρα! Για αρχή λοιπόν φτιάξαμε τα δόντια από ζαχαρωτά! (οξύμωρο;) 

Χρειαστήκαμε:

• ροζ αφρώδες χαρτί ή ροζ χαρτόνι
• κόκκινη τσόχα ή κόκκινο χαρτόνι
• μερικά ζαχαρωτά- εμείς επειδή δεν είχαμε μόνο άσπρα είπαμε πως τα κίτρινα και ροζ ήταν χαλασμένα δόντια
• κόλλα, ψαλίδι, μολύβι

Αυτό ήταν! Έχουμε σχεδιάσει εμείς αρχικά το στόμα στο ροζ χαρτόνι σε σχήμα περίπου 8, (με φαρδύτερη μέση) και την γλώσσα στο κόκκινο. Αφήνουμε το μικράκι μας να κόψει για να εξασκήσουμε και την επιδεξιότητα μας στο ψαλίδι, τσακίζουμε στην μέση και μετά σχεδιάζουμε με μολύβι ή στυλό που θα κολλήσουμε τα δοντάκια και την γλώσσα. Τοποθετεί το μικράκι μας κόλλα και κολλάει ένα ένα τα ζαχαρωτά. Παράλληλα κάνουμε αστείους διαλόγους κουνώντας την τεράστια μασέλα μας! (εννοείται πως ταυτόχρονα φάγαμε ζαχαρωτά-πόση αυτοσυγκράτηση να δείξουμε! Όχι αυτά με την κόλλα βεβαίως, βεβαίως! Σκέφτομαι πως αν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε ζαχαρωτά ίσως γίνεται και με ρεβίθια!)

Χαρούμενα και λυπημένα δοντάκια

Η επόμενη δραστηριότητα μας ήταν τα χαρούμενα και λυπημένα δοντάκια. Στο σπίτι έχω πάντα πλαστικά πιάτα μιας χρήσης- για μένα κατά προτίμηση διάφανα - τα χρησιμοποιώ σε πολλές χειροτεχνίες. Και αυτά ακριβώς θα χρειαστείτε, ας είναι και λευκά, και μαρκαδόρους ανεξίτηλους. Ξεκίνησα λοιπόν προτρέποντας τον να ζωγραφίσει δυο φατσούλες σε κάθε πιάτο- μια χαρούμενη και μια λυπημένη! Επειδή παρασύρθηκε, ήθελε να φτιάξει ολόκληρη χειροτεχνία με μαλλιά κτλ, και επουδενή δεν ήθελε μια λυπημένη φατσούλα! Τα έφτιαξα λοιπόν εγώ και μετά του ζήτησα να πάει να μου φέρει ποιες τροφές  κάνουν τα δοντάκια μας χαρούμενα και ποιες  λυπημένα. Με μεγάλη μου ευχαρίστηση είδα πως γνώριζε ακριβώς που να τοποθετήσει την κάθε τροφή- και ας είναι ο απόλυτος γλυκατζής! Αφού τα πήγε περίφημα του ζήτησα να σκεφτεί ποια γλυκά ίσως δεν θλίβουν τα δοντάκια μας όσο αυτά που σίγουρα ξέρουμε πως τους δημιουργούν πρόβλημα. Τότε μου έφερε το παστέλι και τα σοκολατάκια υγείας όπως και χειροποίητα δικά μου μπισκοτάκια. Το σοκολατάκι το βάλαμε τελικά στην λυπημένη φατσούλα- αλλά ειλικρινά διχάστηκα πολύ σχετικά με αυτό. Ήταν μια δραστηριότητα που του άρεσε πολύ και την συνδύασε στο μυαλό του με την κ. διατροφούλα που κάνανε εκείνη την εβδομάδα στο σχολείο!

Παιχνίδι εκμάθησης στοματικής υγιεινής με πλαστελίνη. 

Για να είμαι ειλικρινής, αυτό ακριβώς το παιχνίδι ήταν που με ενέπνευσε για την συγκεκριμένη θεματολογία. Είναι της γνωστής εταιρείας και είναι πραγματικά πολύ καλοφτιαγμένο. Ο μικρός παίζει σχεδόν καθημερινά, ενώ πάντα κάνει αναπαράσταση του παραμυθιού με τον Σοκολάτη- θα σας μιλήσω για αυτό παρακάτω- όταν παίζει. Σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

Χειροτεχνία με σκοπό την εκμάθηση της χρήσης οδοντικού νήματος. 

(αρχική έμπνευση η εξαιρετική χειροτεχνία της Σωτηρίας εδώ την οποία αξίζει να δείτε τόοσ για την σούπερ χειροτεχνία όσο και για τις σχετικές βιβλιοπροτάσεις της!) Για αυτή την δραστηριότητα χρειάστηκα: 

• 2 πλαστικά πιάτα
• κόκκινο χαρτόνι ή κόκκινη τσόχα
• 8 χάρτινες ατομικές θήκες αυγών 
• πιστόλι σιλικόνης
• ψαλίδι, συρραπτικό
• πλαστελίνη 
• οδοντικό νήμα

Αρχικά έκοψα η ίδια τις θήκες των αυγών από εξάδες και τις κόλλησα με το πιστόλι σιλικόνης στα πιάτα- τέσσερις σε κάθε ένα. Δυστυχώς δεν βάφονται πιο άσπρες- το χαρτόνι αυτό "πίνει" το χρώμα και εξαφανίζεται. Σχεδίασα και έκοψα και την γλώσσα και την κόλλησα και αυτή. Μετά ένωσα τα δυο πιάτα με συρραπτικό σχηματίζοντας και πάλι περίπου με τεράστια μασέλα. Όταν επέστρεψε το μικράκι μου σπίτι, το προέτρεψα να βάλει ανάμεσα στα "δόντια" πλαστελίνη- η οποία θα είναι η βρωμιά από τις τροφές. Και μετά "συστήθηκε" με το οδοντικό νήμα για πρώτη φορά προσπαθώντας να αφαιρέσει την πλαστελίνη αποκλειστικά με αυτό! Εξαιρετική άσκηση λεπτής δεξιότητας η οποία μας οδήγησε στο μπάνιο προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουμε οδοντικό νήμα και στα δικά του δόντια! 

Δραστηριότητα σχετικά με τα μικρόβια και το βούρτσισμα των δοντιών. 

Αχ, αυτό με δυσκόλεψε λίγο στον σχεδιασμό μιας και δεν έχω εκτυπωτή όπως έχω πει πολλάκις ώστε να εκτυπώσω το έτοιμο αρχείο το οποίο βρήκα και με ενέπνευσε εδώ. Έπειτα το έβαλα σε μια ζελατίνα- στην πορεία όμως το πλαστικοποίησα μιας και του άρεσε πάρα πολύ σαν δραστηριότητα και έτσι θα είχε μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Μπορείτε να κατεβάσετε το αρχείο που θα σας στείλει ο Dad's Lab, αλλιώς το σχεδιάζετε και αφήνετε το μικράκι σας να το ζωγραφίσει. Σχεδιάζετε παρέα τα μικρόβια και με μια παλιά οδοντόβουρτσα τα απομακρύνετε με ευκολία! Τρανή απόδειξη για την χρησιμότητα της χρήσης οδοντόβουρτσας στα δοντάκια που γεμίζουν μικρά τερατάκια που δεν φαίνονται καν!! 

 

Πριν προχωρήσω στα ανάλογα βιβλία που διαβάσαμε να μοιραστώ μαζί σας το δικό μου μικρό κολπάκι για να ακολουθεί ο Δημήτρης Γεράσιμος με χαρά τις καλές συνήθειες- εκτός βέβαια από το ουσιαστικότερο όλων- την μίμηση των δικών μας καλών συνηθειών. Είχα γράψει ένα ποιηματάκι κάποια στιγμή σχετικά με το πλύσιμο των δοντιών και το είχα κολλήσει στον νεροχύτη- όπου το διαβάζουμε σχεδόν ανελλιπώς τρία χρόνια τώρα!! 

Είπαμε. Τα πάντα διδάσκονται αν τα πασπαλισεις με χρώμα, τρένα και μπόλικη έμπνευση!

"Το πρωί όταν ξυπνάω
Κάποια πράγματα ζητάω
Μια αγκαλιά σούπερ σφιχτή 
Και ένα σβουρηχτο φιλί

Ζητάω όμως και δοντάκια
Να τα πλύνω πρέπει εγώ
Ενώ αμέσως μετά
Πρέπει καλά και να νυφτω

Και το βράδυ πριν ξαπλώσω
Και ζητήσω αγκαλιά
Μαζί με παραμύθι για παιδιά
Πρέπει πάλι να τα πλύνω
Τα δοντάκια μου καλά

Να τα τριψω περα δώθε
Μα και πάνω κάτω πολύ καλά
Τόσο πολύ να γυαλισουν
Που να τυφλωσω την μαμά

Θα έχω με αυτό τον τρόπο
Δόντια πάντοτε γερά
Και χαμόγελο τεράστιο
Που θα λάμπει από μακρυά!" Γιάννα Πάνου 
Ανάγνωση σχετικών βιβλίων

Δεν υπάρχουν, η αλήθεια είναι πολλά βιβλία και παραμύθια σχετικά με την στοματική υγιεινή. Εμείς διαβάσαμε τα εξής: "Δόνα η Τερηδόνα και το μυστικό της γαμήλιας τούρτας" του Ευγένιου Τριβιζά, "Ο Σοκολάκης και Ζαχαρούλα Τρυποδόντη" της Άννας Ράσελμαν και το "Οι τρεις αντευχές" της Μάρως Παππά το οποίο μιλάει για την υγιεινή γενικότερα ενώ δανειστήκαμε και ένα από την Σουλτάνα- το "Εγώ και ο οδοντογιατρός".. Για όλα έχουμε μιλήσει λεπτομερώς στο ανάλογο άλμπουμ μας στο fb, δείτε εδώ. 

Τέλος το pretend play για το οποίο μπορεί να μην έχω ποτέ φωτογραφίες μα αυτός είναι και ο σκοπός!Να απολαύσουμε άφθονο παιχνίδι ρόλων με τα μικράκια μας στο οποίο διδάσκονται τόσο πολλά, αφήνονται ελεύθερα και καλλιεργούν σημαντικές δεξιότητες- γλωσσικές, συμπεριφοράς, πρωτοβουλίας, φαντασίας- δεν σταματάει πουθενά όλο αυτό! Δείτε ένα εξαιρετικό άρθρο από την Λενιώ μας σχετικά με το παιχνίδι ρόλων- εδώ!

Τι λέτε; Θα παίξετε και εσείς σχετικά με την στοματική υγεία; Δείτε ένα πλήρες άρθρο από το mama365 εδώ και εδώ ένα κατατοπιστικότατο άρθρο της Ελπίδας για δοντάκια γερά και υγιή! 

Bullet journal- ατζέντα στα δικά μας μέτρα.

Από πέρσι νομίζω είχα δει σε μερικά αγαπημένα accounts στο  instagram τις πρώτες εικόνες από bullet journaling, εφόσον όμως δεν γνώριζα και δεν είχα ασχοληθεί νόμιζα απλώς πως μερικά ταλαντούχα κορίτσια ζωγράφιζαν στην ατζέντα τους ανά μήνα. Μόλις το καλοκαίρι, έπεσα πάνω σε αυτή την ανάρτηση από την Κόκκινη Καμέλια και κατάλαβα επιτέλους τι σημαίνει το περίφημο bullet journal. Στην αρχή πελάγωσα λίγο, μα όταν κατάλαβα τα βασικά μετά ήταν παιχνιδάκι! Πάμε να δούμε πως μπορείς να φτιάξεις και εσύ το δικό σου bullet journal;

Καταρχάς, το bullet journal αφορά στην ουσία μιαν ατζέντα, την οποία όμως σχεδιάζεις εσύ. Και αυτό ακριβώς την κάνει μοναδική. Διότι ακολουθεί την δική σου ζωή και τους δικούς σου ρυθμούς. Τις δικές σου ανάγκες. Επίσης είναι εξολοκλήρου σχεδιασμένη από σένα- πράγμα που εκτός του ότι την κάνει μοναδική- ταυτόχρονα λειτουργεί ως μέγιστο αγχολυτικό τα βράδια που κάθεσαι να σχεδιάσεις τις σελίδες σου. Δεν θέλω να γράψω περισσότερα διότι η ανάρτηση της Μαρίας- λινκ της οποίας παραθέτω πιο πάνω- είναι παραπάνω από πλήρης, μπορείτε να ανατρέξετε εκεί. 

Τι θα χρειαστείς; 

• Ιδανικά ένα τετράδιο μεγέθους Α5 (ούτε μεγάλο μα ούτε και μικρό, χωράει εύκολα στην τσάντα) με κουκίδες αντί για γραμμές που πραγματικά βοηθούν στον σχεδιασμό. Εγώ αγόρασα το δικό μου από τα tiger hellas.
• Στυλό σε διάφορα χρώματα. 
• Αυτοκόλλητα και ξυλομπογιές ή και μαρκαδόρους αν σκοπεύετε να ζωγραφίζετε ή να σχεδιάζετε διάφορα θέματα. (υπάρχουν και αυτοκόλλητα ειδικά για αυτού του τύπου τις ατζέντες όπως και stencil) 
• Καλό μολύβι και καλή γόμα. 

Πως ξεκινάς τώρα να σχεδιάζεις το bullet journal για να μην μπερδευτείς; Ξεκίνα αφήνοντας μια ή και περισσότερες σελίδες απλώς για να αφήσεις το δικό σου στίγμα. Φρόντισε να είναι κάτι που σε κάνει να χαμογελάς μόλις το βλέπεις. Μπορείς απλά να γράψεις με όμορφα γράμματα την χρονιά. Μπορείς γράψεις αγαπημένα σου quote και να τα ομορφύνεις με αυτοκόλλητα και απλές ζωγραφιές όπως έκανα εγώ. 

Αν πιάνει το χέρι σου μπορείς να φτιάξεις και ολόκληρο πίνακα ζωγραφικής. Πραγματικά. Δεν φαντάζεστε ΠΟΣΟ υπέροχα journal κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Το βασικό είναι να κάνετε τα προσχέδια απαλά με μολύβι ώστε να σβήσετε πιθανά λάθη και να τα πατάτε μετά από πάνω με τον στυλό. Αυτή είναι η δική μου αρχή μιας και κάνω πολλά λάθη ακόμα, τόσο στην σχεδίαση όσο και στις ζωγραφιές μου. 

Αφού αποφασίσεις πόσο χώρο θα διαθέσεις για να εκφραστείς ελεύθερα πρέπει να αριθμήσεις μερικές σελίδες. Δεν χρειάζεται όλες μεμιάς, εγώ λόγου χάρη έχω αριθμήσει μόλις 20. Όταν φτάσω εκεί, θα συνεχίσω με τις υπόλοιπες 20 και ούτω καθεξής. Αυτό γίνεται  για τον λεγόμενο χώρο index όπου λειτουργεί σαν περιεχόμενα. Εκεί προσθέτεις τι υπάρχει σε κάθε σελίδα- μα εγώ ακόμα να αξιωθώ να το γράψω αφού δεν έχω ακόμα ολοκληρώσει όλα τα spreads που θέλω να κάνω. (για το τι είναι spreads δείτε ακόμα μια ανάρτηση της Μαρίας εδώ.)

Το επόμενο πολύ σημαντικό βήμα είναι το λεγόμενο future log. Πολύ πολύ σημαντικό για μένα. Εκεί σχεδιάζεις έναν χώρο και για τους 12 μήνες του χρόνου. Έτσι ώστε- ακριβώς επειδή η ατζέντα δεν είναι έτοιμη και την φτιάχνεις η ίδια σταδιακά κάθε μήνα- να μπορείς να σημειώνεις σημαντικά γεγονότα ή ραντεβού εκ των προτέρων- ώστε όταν έρθει πχ ο Νοέμβριος να συμπληρώσεις αυτή την υποχρέωση στο μηνιαίο spread. 

Αυτό ήταν! Τώρα μπορείς να σχεδιάσεις το μηνιαίο πλάνο σου! Και ξέρεις ποιο είναι το υπέροχο; Δεν έχει σημασία αν ξεκινάς τώρα- γιατί μπορείς να ξεκινήσεις και από τον Νοέμβριο. Δικό σου το πλάνο, εσύ κάνεις ότι θες. Πχ εγώ θα μπορούσα να έχω παραλείψει τον Σεπτέμβριο μιας και ξεκίνησα καθυστερημένα να το φτιάχνω, όμως ο ψυχαναγκαστικός εαυτός μου δεν με άφησε, έτσι έφτιαξα ένα απλά να υπάρχει μόλις 2 σελίδες spread. 

Ξεκίνησα με τα μικρά κουτάκια τον Σεπτέμβριο εφόσον δεν είχα πολλά να σημειώσω, όταν το έφτιαξα μιας και ξεχνούσα και πολλά που είχαν γίνει. Στον Οκτώβριο διατήρησα το ίδιο στυλ για να δω αν με βολέψει πραγματικά και άρχισα να πειραματίζομαι σχετικά με το τι θέλω να γράφω, πόσο χώρο χρειάζομαι κοκ. 

Αυτό που με τρελαίνει είναι πως μπορείς να ζωγραφίσεις ή να κάνεις οτιδήποτε, οπουδήποτε- εγώ δε που λατρεύω τα αποφθέγματα με βλέπω να τα χρησιμοποιώ κατά κόρον μέσα στο bullet journal  μιας και πραγματικά μου φτιάχνουν την διάθεση. 

Τον Νοέμβριο "ζεστάθηκα" ακόμα περισσότερο. Κράτησα το ίδιο στυλ spread για τις μέρες του μήνα, παρότι βλέπω πως σε κάποιες περιπτώσεις χωράνε οι υποχρεώσεις μιας οριακά. Έδωσα λιγότερο χώρο αυτή την φορά στο blog brainstorming  όπου γράφω είτε τις εμπνεύσεις για αναρτήσεις, είτε τις προγραμματισμένες αναρτήσεις,  για να δώσω χώρο στον σχεδιασμό του advent calendar που θα πρέπει να είναι έτοιμο πρώτη Δεκεμβρίου, αλλά και για άλλες τσαχπινιές που θα λάβουν χώρα τα Χριστούγεννα... (53 μέρες για την πιο όμορφη γιορτή του χρόνου)

Εκείνο το βράδυ που σχεδίαζα τον Νοέμβριο, είχα ακόμα μια έμπνευση! Να φτιάχνω κάθε μήνα μια κορνίζα σε μια σελίδα του bullet journal  και εκεί να μου ζωγραφίζει το μαιμούδι μια ζωγραφιά. Ξετρελάθηκα με την ιδέα γιατί τον είχε εξιτάρει όλο αυτό που έβλεπε να σχεδιάζω αλλά ταυτόχρονα είχε απογοητευτεί που δεν τον άφηνα να "γράψει", να σχεδιάσει ή να μουτζουρώσει και αυτός. Σκέφτηκα λοιπόν να τον κάνω να συμμετάσχει με αυτόν τον τρόπο και ενθουσιάστηκε φυσικά! Μου έχει ήδη ζωγραφίσει την ζωγραφιά του Νοεμβρίου! (μα δεν είναι υπέροχη;) 

Παρακάτω μπορείτε να δείτε πως ξεκινάω να σχεδιάζω, και πως καταλήγει... Μόλις περάσω το σχέδιο με στυλό και αφού στεγνώσει, φροντίζω να σβήνω το μολύβι που κρύβεται από κάτω... 

Ο Δεκέμβριος με έχει ήδη εμπνεύσει τόσο πολύ που δεν άντεξα- έχω ήδη σχεδιάσει μια μικρή τσαχπινιά- για πρώτη φορά μια ολόκληρη σελίδα μόνο για τον μήνα ως μήνα... 

Ζωγραφισμένο θα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό... Τον Δεκέμβριο θα αλλάξω και το spread των ημερών, ενώ θα φτιάξω και μερικά ακόμα από τις ιδέες της Μαρίας- άρα θα επανέλθω για  update. Εύχομαι να κάλυψα όλες αυτές τις απορίες που μου θέτατε σε μηνύματα και ευχαριστώ και για την υπομονή μιας και είχα τάξει αυτή την ανάρτηση τον Οκτώβριο μα κατάφερα να την ολοκληρώσω σήμερα. Τις ιδέες για τα σχέδια στο bullet journal της παίρνω γενικά από το διαδίκτυο. Η γλυκιά Μαίρη φτιάχνει επίσης πολύ όμορφα spread, δείτε τα δικά της εδώ.  

Καλό μήνα με άφθονη δημιουργικότητα λοιπόν!