Πέμπτη 5 Μαΐου 2016

Monkey Talk- ή αλλιώς τι ακούει μια μαμά από ένα μαιμούδι 33 μηνών...

Στο μάθημα μουσικής έκφρασης, στο τέλος κάνουμε έναν κύκλο, κλείνουμε τα μάτια και παίρνουμε βαθιές αναπνοές αφήνοντας τον εαυτό μας ελεύθερο να ακουστεί. Με τον καιρό, νιώσαμε όλο και πιο άνετα, έτσι αφού πάρουμε μια βαθιά αναπνοή σηκώνοντας τα χέρια ψηλά, στην εκπνοή τα αφήνουμε να πέσουν με θόρυβο στους μηρούς μας ενώ ακούγεται ένα άκρως χαλαρωτικό, "Ουουουφ!" Τα παιδιά στο μεταξύ μαζί μας στον κύκλο να παρακολουθούν. 
Σήμερα λοιπόν λέω του Δημήτρη. "Κάτσε λίγο ματάκια μου γιατί ξέχασα να κάνω την εισπνοή" (φάρμακο για τον βήχα) Με κοιτάει σιωπηλός για λίγο και μετά σηκώνει τα χέρια ψηλά, παίρνει βαθιά, (λέμε τώρα) ανάσα, ρίχνει τα χέρια στους μηρούς και λέει: "ΟΥΟΥΟΥΦ!!!"

 ‪#‎αυταειναι‬ ‪#‎εισπνοηαναπνοη‬‪#‎potatopotato‬

Τώρα τελευταία, όταν ξυπνάει το πρωί, δεν έρχεται πάντα δίπλα σε μας- μα κάθεται στο δωμάτιο του και παίζει μέχρι που σηκώνομαι εγώ και πάω να τον βρω. (πράγμα εξαιρετικά θετικό για την μαμά αφού ξυπνάει αξημέρωτα!)Ένα τέτοιο πρωινό με το που πάω δίπλα και λέμε τις καλημέρες μας μου λέει: 

-Έπαιζα, έπαιζα, έπαιζα και ξαφνικά...κάτι είδα... Τον ήλιο είδα! Είναι μέρα μαμά μου!! 

#ΒασικάΟΉλιοςΔενΕίχεΒγειΚανονικα #ΔηλαδήΤιΏραΞύπνησε;; #OhMonDieux 

Ταξιδεύουμε για Κρήτη και είμαστε στην καμπίνα μας. Ο μικρός παίζει με τα παιχνίδια του και εμείς χαλαρώνουμε. Κάποια στιγμή ακούγεται από τα μεγάφωνα να λέει η υπάλληλος: 
-Παρακαλείτε ο Κύριος  "Τάδε" Δημήτρης  να προσέλθει στην ρεσεψιόν! 
Ο Δημήτρης αφού ακούει με προσοχή και γουρλωμένα μάτια την ανακοίνωση, λέει: 
-Ωχ, είπε το όνομα μου! 

#Λυθήκαμε #ΘαΜαςΠεθάνειςΛέμε

Ζωγραφίζουμε.  Είναι μια ζωγραφιά διπλή, (τύπου βρείτε τις διαφορές) και συμφωνούμε να ζωγραφίζω εγώ την μισή με μαρκαδόρους και ο Δημήτρης Γεράσιμος την άλλη μισή με πινέλα. Αφού έχει ήδη αρχίσει να γεμίζει επικίνδυνα το κάτω μέρος της δικής μου εικόνας που εγώ δεν είχα καν αρχίσει, κάποια στιγμή, παρατηρεί μια κορνίζα με ένα σπίτι που έχω ήδη ζωγραφίσει. Παίρνει το πινέλο και με αυτοπεποίθηση μου βάζει λίγο μωβ στο τζάμι του παραθύρου. Και μου λέει: 
-Είχες ξεχάσει μαμά μου να βάψεις το παράθυρο. Το έκανα εγώ. Τώρα είναι τέλειο! 

#ΕίναιΜαιμούδιΜουΕίναι #ΠεριττόΝαπωΤζαμπαΟΚόποςΜουΟληΗΖωγραφιάΚατέληξεΜωβ




(αυτό δεν είναι ατάκα, μα οφείλω να το καταγράψω!) Χαζεύω τις φωτογραφίες στο κινητό για να δω ποιες θα διαγράψω. Και πέφτω πάνω σε μια, που ειλικρινά μου πήρε ώρα να καταλάβω τι είναι μέχρι να βρω το σωστό φίλτρο γιατί ήταν σκοτεινή.. Ήμουν εγώ λοιπόν που κοιμόμουν.!!! Και ο Παναγιώτης φαίνεται που κοιμάται δίπλα μου. Συνεπώς ο μόνος ύποπτος είναι ξανθός, 93 εκ και προφανώς γάτα γιατί δεν πήρα χαμπάρι ΤΊΠΟΤΑ....

 ‪#‎ΘαΣεΣκισωΠαλιομαιμουδι‬ ‪#‎ΚοιταΜπελαΠουΒρηκα‬‪#‎ΜετάΤοΔιαβασμαΜεΤηνΚαινηΔιαθηκηΑυτο‬

Μια μέρα κάθεται και παίζει ακριβώς μπροστά από την τηλεόραση την ώρα που βλέπω την αγαπημένη μου εκπομπή. (#BingBangTheoryΚαλέ) Του ζητάω πολλές φορές να κάνει λίγο πιο πέρα εξηγώντας του πως δεν βλέπω. Φυσικά με αγνοεί και εν τέλει του λέω πως είναι μεγάλο το κεφάλι του και δεν βλέπω τα γράμματα! Μου απαντάει:
-Εμένα το κεφάλι μου δεν είναι μεγάλο. Εμένα το κεφάλι μου είναι μικρό. Το δικό σου είναι μεγάλο. 

#ΤώραΤιΝαΠω; #ΠωςΔενΕχειΔικιο; #ΑφούΈχει (δίκιο) #ΑυτοπεποίθησηΠάνωΑπόΌλα

Δεν φανταζόμουν πότε πως κόβοντας την πιπίλα, θα φανερωνόταν ένας τέτοιος πολυλογάς! Κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί, παραληρεί για την μέρα του μέχρι που αποκοιμιέται... Μια μέρα μονολογούσε: 
-"Νονά μου, πήρε πολλά δώρα. Βιβλία μου πήρε, ψάρια μου πήρε, μεγάλη λαμπάδα μου πήρε, μεγάλη λαμπάδα με μηχανάκι μου πήρε. Τρένο δεν μου πήρε, λαμπάδα με μηχανάκι μου πήρε. Που είναι η νονά μου; Που είναι; Σπίτι είναι; Που είναι; Μεγάλη λαμπάδα μου πήρε νονά μου"

 ‪#‎θαμεπεθανει‬ ‪#‎παρλαπιπαμου‬

Ο Δημήτρης σήμερα στην Ακολουθία του Νυμφίου... 
-Μαμά, η εκκλησία είναι μαύρη σήμερα.... Γιατί είναι μαύρη;


‪#‎πόσαπαρατηρουν‬ ‪#‎άρχισανεπισημαοιδυσκολεςερωτησεις‬‪#‎συγκινήθηκαπαλι‬ 

Ξυπνάει ένα βράδυ τις μεγάλες ώρες και έρχεται τρέχοντας και κεφάτος στο δωμάτιο μας. Σκαρφαλώνει πάνω μου και μου λέει: 
-Μαμά μου είναι Χριστούγεννα!
-Χριστούγεννα; 
-Ναι, Χριστούγεννα, σήμερα! Να στολίσουμε σήκω! 
-Ματάκια μου δεν είναι Χριστούγεννα σήμερα, μόλις τελείωσε το Πάσχα. 
-Όχι είναι σου λέω! Σήκω, στολίσουμε! Θα έρθει ο Άγιος Βασίλης!! 

#Εεεε #ναι... (μετά κάναμε ολόκληρη κουβέντα για τα Χριστούγεννα και όλα όσα θυμόταν... #ΔηλαδήΌλα)

Διαβάζουμε για πολλοστή φορά το "Ένα Κεράκι για το Ρινοκεράκι". Είναι πλέον στην φάση που θέλει παράλληλα με το διάβασμα να μιλάει για τις εικόνες που βλέπει και να τονίζει ότι τον εντυπωσιάζει. Είμαστε λοιπόν στο σημείο λοιπόν που το Ρινοκεράκι τα έχει κάνει ρημαδιό μπας και σβήσει το κεράκι έχοντας πλυμμυρίσει σχεδόν το σαλόνι και η μαμά του τον βοηθάει να σφουγγαρίσουν. Ενώ του διαβάζω την υπέροχη συμβουλή της μαμάς περί υπομονής, ξαφνικά πάει πολύ κοντά στην εικόνα και αρχίζει...
-Μη μαμά Ρινοκεράκι. Μην σφουγγαρίζεις. Μην τον βοηθάς. Μόνος του τα έκανε. Μόνος του να τα μαζέψει! 

#Παρακαλώ; (Να τι παθαίνεις για να του λες πότε πότε να μαζέψει όσα έριξε κάτω και στην απάντηση, "Εσύ να μαζέψεις" να του λες "Γιατί εγώ; Εγώ τα πέταξα κάτω;;;" Ορίστε τώρα!) 

Έχω τώρα ενάμιση και μήνα άρρωστη. Σήμερα μόλις με "χτύπησε" και γαστρεντερίτιδα. Ήμουν χάλια όλη μέρα. Κάποια στιγμή αργά το απόγευμα παραπονέθηκα πως πονάω... 
-Υπομονή μαμά μου..... Θα περάσει και αυτό... 

#Είπαμε #MyHeartJustSkippedABeat

Οι αναρτήσεις αυτές είναι εμπνευσμένες πρωταρχικά από την υπέροχη Ασπασία και τους ξεκαρδιστικούς δεκάλογους της κόρης της Δάειρας, αλλά και από την αγαπημένη μου Γεωργία και τις πραγματικά μοναδικές ατάκες του γιου της Παύλου.  Κορίτσια σας ευχαριστώ για την έμπνευση! 

Τρίτη 3 Μαΐου 2016

"Τα δικά σου νέα, μπαμπά μου;;"

Έχω την αίσθηση πως ο Δημήτρης Γεράσιμος διανύει την πιο χαριτωμένη του ηλικία- αν και ακούω από μανούλες με μεγαλύτερα παιδιά την περίφημη φράση "Και που είσαι ακόμα" και ειλικρινά δεν κρατιέμαι για τις μοναδικές στιγμές που μου επιφυλάσσει το μέλλον- σαν ένα παιδί που δεν κρατιέται για να φάει το γλειφιτζούρι που του πήρες... 

Η γλώσσα του έχει πάρει φωτιά, είναι σχεδόν αδύνατον να καταγράψω όλες του τις ατάκες- αν και οι καλύτερες μένουν πάντα χαραγμένες στο μυαλό μου. Διανύει την φάση του παπαγάλου- όπου επαναλαμβάνει ότι λες, όπως ακριβώς το λες- και πολύ σπουδαίος νιώθει όταν σου προκαλεί άφθονο γέλιο, ακολουθώντας και ο ίδιος με αυτή του την κίνηση που απλά αγαπώ- να ρίχνει πίσω το κεφάλι και να αφήνεται σε ένα γάργαρο και απολαυστικό γέλιο...

Δοκιμάζει διαρκώς τις αντοχές του και τις δυνατότητες του και είναι υπέροχο να τον βλέπεις να διαπιστώνει μόνος του την "πρόοδο" του και την εξέλιξη αυτών ακριβώς των δυνατοτήτων που ο ίδιος θέλει να πετύχει... 

Μια καινούργια του όμως συνήθεια που κυριολεκτικά λατρεύω είναι αυτή που ζητάει από τον πατέρα του να "πουν τα νέα τους" ... Ακόμα περισσότερο όταν αυτή η συνήθεια τυχαίνει να γίνεται αργά το βράδυ, κάποιες φορές που ο Παναγιώτης επιστρέφει από την δουλειά του τις "μεγάλες ώρες", ο μικρός τον "μυρίζεται" και ήδη μισόχορτασμενος από ύπνο, κατεβαίνει από το κρεβατάκι του, έρχεται και χώνεται στο δικό μας και αφού του λέει εν τάχυ τα δικά του νέα, (μα τόσο, τόσο, πόσο πια- χαριτωμένα...), αρχίζει η τρίτη ανάκριση... 

"Τα δικά σου νέα μπαμπά μου;" 

Και κάθομαι δίπλα να τους κοιτάω... 

Τον Δημήτρη ξαπλωμένο πάνω στο στήθος του Παναγιώτη, τα μάτια του ορθάνοιχτα με προσμονή, με λαχτάρα- να ακούσει τα νέα που έχει να του πει ο μπαμπάς του. Βλέπω τον Παναγιώτη να μην σταματά να μιλά, να λέει λόγια όμορφα, γλυκά, ότι ακριβώς θα ήθελε να ακούσουν παιδικά αυτάκια... 

Ποιος; Αυτός που το να του πεις "Λοιπόν, τι νέα;" είναι σχεδόν το χειρότερο του... Λιγομίλητος από την φύση του, μπροστά σε αυτά τα αθώα, τεράστια ματάκια, ξαφνικά η γλώσσα και το μυαλό λύνονται και τα νέα της ημέρας του είναι ξεκάθαρα μπροστά του- τόσο ξεκάθαρα που προλαβαίνει σε αυτά τα λεπτά να τα "ντύσει" κιόλας με εκφράσεις θεατρικές, λέξεις μαγικές, παραμυθένιες... 

Και εγώ να κοιτάω... Να κοιτάω τόσο έντονα που αν ήταν δυνατόν να ένιωθαν το βλέμμα μου, θα το ένιωθαν σαν την πιο σφιχτή, την πιο ζεστή αγκαλιά.... Θα το ένιωθαν σαν ένα πελώριο κύμα αγάπης, ευγνωμοσύνης, ευλογίας που θα τους "έπνιγε" με την ορμή του... 

Και δεν κοιτάω πια... Γιατί τα μάτια μου έχουν γεμίσει δάκρυα. Δάκρυα ευτυχίας- αυτής της τόσο γνήσιας ευτυχίας που νιώθεις πως θα σπάσει η καρδιά σου, πως θα σταματήσει να χτυπάει... 

Όταν τελικά αυτά τα ματάκια έχουν κλείσει γαλήνια και ευχαριστημένα από αυτό το απρόσμενο μεταμεσονύκτιο διάλειμμα και τα γυμνά πατουσάκια βρίσκονται πάντα πάνω από τα σκεπάσματα- τότε βλέπω πια και πάλι ξεκάθαρα. Και ευχαριστώ για πολλοστή φορά την Παναγία για αυτό το δώρο Θεού που μου έστειλε...

Έναν μοναδικά ξεχωριστό και παραπάνω από ικανό πατέρα... 

Μια ενωμένη, σαν μια γροθιά, οικογένεια...






Δευτέρα 2 Μαΐου 2016

#φωτογραφισετο_2016 #ΟΔικοςΜαςΑπρίλης

Μια καινούργια χρονιά ξεκινάει για το #φωτογράφισετο, μια όμορφη συνήθεια στην οποία μας μύησε η γλυκιά Μάρθα και το όμορφο μπλογκοσπιτάκι της Martha is Blogging. 

Μια φωτογραφία την ημέρα για, 366 φέτος, μέρες. Οι καλύτερες στιγμές μας συγκεντρωμένες κάτω από το hashtag #φωτογραφισετο_2016

Ξεκινάμε για μια ακόμη χρονιά και να ο δικός μας Απρίλης...

92/366 Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο περήφανη με κάνει αυτό το ξεχωριστό αγόρι, και πείτε όσα "Άλλη παιδί δεν έκανε..." θέλετε... Μαζί με όλα που αντιμετωπιζει αυτές τις μέρες, (άρρωστη μανούλα που δεν είναι ο συνηθισμένος της εαυτός και φυσικά το κόψιμο της πιπίλας), ήρθε και μια ωτίτιδα να συμπληρώσει την πρόκληση του. Και παρόλα αυτά είναι στωικός, συνεργασιμος, τόσο πιο ώριμος απο κάθε ενήλικα που θα έπρεπε να αντιμετωπισει ταυτόχρονα αλλαγή ρουτινας, στερητικό σύνδρομο και ασθένεια με έντονο πόνο. Πόσα μαθήματα μας δίνουν αυτά τα τόσο φρέσκα ανθρωπάκια....#φωτογραφισετο_2016 #τριτο24ωροχωριςπιπιλα#πρωτομεωτιτιδα



93/366 Οι ετοιμασίες έφτασαν σχεδόν στο τέλος τους. Μπορεί με όλα όσα μας συνέβησαν τις τελευταίες μέρες, να σκεφτόμουν 158 φορές την ημέρα να το ακυρώσω, αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να στέρησω την χαρά από αυτό το αγόρι που τόση περηφάνια με έχει γεμίσει με την δύναμη του, κόντρα στις ανάποδιες και τις προκλήσεις! Ανυπομονώ να ξημερώσει η αυριανή μέρα...#egghunting #firsttime #bffidea #diy#easteractivities #φωτογραφισετο_2016



94/366 Καλέ μια φωλιά με σοκολατένια αυγά στον κήπο μας.... Εάν δεν έχετε διοργανώσει πότε egg hunting, ήρθε η ώρα να το κάνετε. Είναι μια υπέροχη αφορμή για ένα μια πολύ ξεχωριστή ημέρα. Πολύ χαίρομαι που η Κελλου μύησε σε αυτήν! Όλες οι λεπτομέρειες συντομα στο blog!#φωτογραφισετο_2016 #egghunt #easteractivities




96/366 Λόγω αφωνιας της μαμάς, κάνουμε παραπάνω ήσυχες δραστηριοτητες από όσες συνήθως, και αφου να πω πολλά δεν μπορώ μιλάω με τις δημιουργίες μου, χιχιχι #φωτογραφισετο_2016


98/366 Αυτά τα ποδαράκια όσο πάνε και μακραινουν.... #φωτογραφισετο_2016#youareoutgrowingmyhug#myrainbowbabyinblackandwhite


99/366 "Από που θα έρθει μαμά μου, ο μπαμπάς;"#ΔενΕιναιΟλαΑυτονοηταΓιαΕναΠαιδι#φωτογραφισετο_2016


100/366 Τι; Νομίζατε η βοήθεια για το κρεβάτι που του φτιάχνει ο παππούς του θα στα σταματούσε στις μετρήσεις;; Όχι βέβαια. Σήμερα, όλο το πρωί βοηθούσε τον μπαμπά του στα βαψιματα και απλά ξετρελάθηκε... #κουκουβα #ΖωηΤοΚαλυτεροΣχολειο#μικροςμαστορας #φωτογραφισετο_2016#ΑνΕσυΠιστεψειςΣεΑυταΘαΣεΕκπληξουν


101/366 Περιμένοντας με υπομονή στο κυλικείο της κλινικής τον νέο του ξαδελφουλη να γεννηθεί.... "Πότε θα δω τον μπέμπη μαμά;;"‪#‎φωτογραφισετο_2016‬ ‪#‎newfamilymember‬ ‪#‎couzlove‬



102/366 Πραγματικά αναρωτιέμαι... Ποτέ θα χορτάσει απο τρένα αυτό το μαϊμούδι;;;; ‪#‎τσαφτσουφ‬ ‪#‎nomoretrains‬ ‪#‎τουτουουου‬‪#‎φωτογραφισετο_2016‬


103/366 Βλεφαρίδα μου ατελείωτη, αυτάκι μου κόκκινο...‪#‎whenhefallsasleep‬ ‪#‎twoweekspacifierclean‬ ‪#‎serenity‬‪#‎φωτογραφισετο_2016‬


104/366 Όποτε τον κουρεύω, μου βγαίνει ακόμα πιο ξανθός!!‪#‎ΒρεΠαιδιαΕγωΜελανουριΓεννησα‬ ‪#‎Πούντο‬; ‪#‎φωτογραφισετο_2016‬


105/366 Let the planning begin... #cantwait #crete#φωτογραφισετο_2016#ΗΜισηΜουΧαραΝαΓραφωΓιαΝαΣβηνω 



106/366 Όταν τα υλικά ενώνονται, αρχίζει και η μαγεία... #φωτογραφισετο_2016 #cookielove#jamlove #pastrylove #friendlove #couzlove


107/366 Ποτέ δεν πίστευα πως θα χωρούσε τόσα ρούχα μια τοσοδουλικη βαλίτσα... #trunki#fbpresents #bloggingmagic #mamasnpapas#5daysoutfits #φεύγουμελεμε#φωτογραφισετο_2016


108/366 Ενθουσιασμός; Εντυπωσιασμος; Δεν νομίζω πως μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα του.. #ΜαζιΤουΚαιΕμεις #vacationswithatoddler#crete #πατρίδα #φωτογραφισετο_2016


109/366 Και επισήμως πια... Καλό καλοκαίρι!#ΔενΚανειΚρυοΣτηνΕλλαδα #ΒουτηξαμεΛεμεεε#crete #cretelove #couzlove #φωτογραφισετο2016


110/366 Την τελευταία φορά που είχαμε επισκεφτεί το υπέροχο αυτό ενυδρείο, δυανυαμε μια δύσκολη εποχή που το ουράνιο τόξο μας ήταν ακόμα όνειρο... Αυτή τη φορά το ουράνιο τόξο μας φωτιζε τον χώρο με τον ενθουσιασμό του αποδεικνυοντας πως τα όνειρα βγαίνουν αληθινά αρκεί να μην παραιτουμαστε από αυτά... #φωτογραφισετο_2016#cretaaquarium #cretalove#ΓιατοΠανταΜαΠανταΜεταΤηνΚαταιγιδαΑκολουθειτοΟυρανιοΤοξο



111/366 Τρεις μέρες είμαστε στην Κρήτη, τρεις μέρες δεν έχει ξεκολλήσει από τον πατέρα του- απολαμβάνει κάθε πολύτιμο λεπτό μαζί του. Σήμερα, πρώτη φορά κόλλησε πάνω μου σε ζέστη αγκαλιά, 45 λεπτά απόλυτης μαγείας για μένα. Δυστυχώς ο λόγος ήταν πως αρρώστησε και αυτός και είχε ανάγκη την μανούλα...#φωτογραφισετο_2016 #mamalove#myheartjustskippedabeat #offκαιοΠαναγιωτης#ήρθακαιτουςκολλησαολους#Νατασσατρεχανασωθειςοσοειναικαιρος


112/366 Δεν νοείται τελευταίο βράδυ στην Κρήτη χωρίς τσικουδιά... #cretalove #couzlove#φωτογραφισετο_2016


114/366 Υπάρχει μια μαγεία και μια γαλήνη στο γνώριμο, το καθημερινό, αυτό που εσύ έχεις οριοθετησει... #φωτογραφισετο_2016 #home#routine #myfavouritespotonthecouch


115/366 Τελευταίο ξημέρωμα πριν την Μεγάλη Εβδομάδα... Ευλογία και Πίστη...#φωτογραφισετο_2016


116/366 Πασχαλινά κουλουράκια ή τσουρεκακια αμμωνίας όπως τα λένε στην Κρήτη, check ✔ Παρότι φτιάχνω κάθε χρόνο, το πρώτο Πάσχα του το μαϊμουδι ήταν μόλις εννιά μηνών, φέτος ντελιριασε! Διαρκώς μύριζε τον αέρα όλο απόλαυση και χάζευε τα κουλούρια να φουσκώνουν στον φούρνο. Λίγο πριν κοιμηθεί μουρμούρισε: " Πλαθω πλαθω κουλουράκια, με τα δυο χεράκια, ο φούρνος θα γεμίσει, το σπίτι θα μυρίσει ", γύρισε μπρούμυτα και αποκοιμήθηκε... #πεθαίνω#myheartjustskippedabeat #φωτογραφισετο_2016#αύριοτατσουρεκια #easterloading


117/366 Τι πιο φυσιολογικό από το να βρίσκεις το ξημέρωμα το μικρακι σου στο πάτωμα, να έχει αδειάσει το συρτάρι σου με την Καινη Διαθήκη και τις διδαχες του Οσιου Παισιου, να τα έχει ανοίξει και να "διαβάζει"... Και όχι μόνο αυτό να σου λέει "εκκλησία" όταν τον ρωτάς τι διαβάζει...#ΠουΤαΞερειΜουΛες; #φωτογραφισετο_2016#myrainbowbabyinblackandwhite


118/366 Η μισή μου χαρά να αμπαλαρω και να μοιράζω... (η άλλη μισή να τα φτιάχνω) Καλή και ευλογημένη Μεγάλη Τετάρτη...#φωτογραφισετο_2016


119/366 Κοιτώντας αυτή την εικόνα προβληματίζεται και μου λέει: "Μαμά, είναι λυπημένος ο Χριστούλης, γιατί; " Εξηγώ όσο πιο απλά και με όση ειλικρίνεια μπορώ, ακόμα μια φορά. "Θα τον φιλήσω να νιώσει καλύτερα, ναι;" (ναι ψυχή μου) #πίστη #βαθιά#ΑθωεςΨυχες #φωτογραφισετο_2016


120/366 Είναι πλέον δεδομένο... Κάθε Μεγάλη Παρασκευή, θα πάρουμε από την νονά μας ακόμα μια λαμπάδα... Την λαμπάδα για το βαφτιστηρι αυτό που ποτέ δεν κράτησε στην αγκαλιά της... Και μαζί με τις άλλες τρεις λαμπάδες θα καίει και αυτή με το Άγιο Φως το βράδυ της Ανάστασης. Πάντα φτιαγμένη με τα χέρια της, πάντα παρούσα όσα τρεχάματα και αν έχει, ποτέ να μην ξέχνα, όσα χρόνια και αν περάσουν.... Γιατί η οικογένεια μας είναι πενταμελής... #angelandrainbowfamily#ευλογία #αδελφικηαγαπη #ηδικημαςνονα#φωτογραφισετο_2016

121/366 Με τα αυγά δεν το έχω, μην γελιέστε, ούτε που ξέρω πως βγήκαν τόσο όμορφα στην φωτογραφία χωρίς καν φίλτρο, αφού είναι σχεδόν όλα ραγισμενα και γεμάτα σημάδια! Το μαϊμουδι όμως έχει ξετρελαθεί με το εορταστικό μας τραπέζι και αυτό μου αρκεί!! Χρόνια πολλά και καλά λοιπόν, με την ευχή για ένα ευλογημένο Πάσχα.#φωτογραφισετο_2016


Και κάπως έτσι, τόσο απλά, όμορφα και γεμάτα φτάσαμε και στο τέλος του Απριλίου! Πόσο ανυπομονώ για τον Μάιο, τον τελευταίο μήνα της άνοιξης, δεν λέγεται... 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...