Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Αυτός ο Φλεβάρης... Ο λίγο διαφορετικός...

Δεδομένο νούμερο ένα: Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου ένα ήταν το ζητούμενο. Να γίνω μάνα, μητέρα, μαμά. Ήθελα μεγάλη οικογένεια- τεράστια αν γινόταν- τίποτα άλλο δεν ήταν πιο σημαντικό. Παρά τα όσα περάσαμε, τα όνειρα είναι όνειρα και δυσκολεύτηκα πολύ να αποδεχτώ το γεγονός πως μια τεράστια οικογένεια δεν ήταν εφικτή. Ωστόσο, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και νομίζω δεν υπήρξε ούτε μια στιγμή που να ήμουν απολύτως σίγουρη πως δεν αντέχω να προσπαθήσω ακόμα μια φορά. 

Δεδομένο νούμερο δύο: Ο Φλεβάρης για μας είναι μήνας δύσκολος. Σχεδόν ασήκωτος θα έλεγα. Στις 15 Φλεβάρη του 2011 ζήσαμε για δεύτερη φορά την απώλεια και μας τσάκισε. Προσωπικά, κάθε χρόνο, το σφίξιμο στο στήθος και το βάρος στην καρδιά ξεκινάει σχεδόν από τέλος Γενάρη. Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί, είναι όμως κάτι δεδομένο, κάτι- που από συζητήσεις που κάνω και με άλλες μανούλες που έχουν βιώσει την ίδια απώλεια- απλά δεν μπορείς να ελέγξεις. Οι αναμνήσεις σε πλημμυρίζουν και εσύ απλά βουλιάζεις ξανά από την αρχή στην άβυσσο από την οποία με τόσο κόπο βγήκες.

Δεδομένο νούμερο τρία: Σχεδόν από πέρσι τον Μάιο είχα αρχίσει να είμαι σχεδόν αρνητική στο ενδεχόμενο ενός ακόμα παιδιού. Ή μάλλον στο ενδεχόμενο ακόμα μιας εγκυμοσύνης. Η ελπίδα και η πίστη, είχαν δώσει την θέση τους στον φόβο και την αμφιβολία- το όνειρο είχε αρχίσει να αλλάζει μορφή. Σε συνδυασμό με τα προβλήματα υγείας που ήδη είχα συν αυτά που προέκυψαν,  το μόνο που ήθελα ήταν απλά να ξεχάσω την βαθιά μου επιθυμία να γίνω ακόμα μια φορά μητέρα, την βαθιά μου επιθυμία να χαρίσω στον Δημήτρη Γεράσιμο ένα αδελφάκι, την βαθιά μου επιθυμία- έστω και παράλογη- να ανατρέψω αν θες τα υπάρχοντα δεδομένα. Να έχω τέσσερις κυήσεις και δυο μωρά. Αντί για τρεις κυήσεις και ένα μωρό- δεν υπάρχει διαφορά ουσιαστική το ξέρω, μα για μένα, ακούγεται ελάχιστα πιο ακριβοδίκαιο- εάν υπάρχει καν δίκαιο μέσα στην παραφροσύνη μιας τέτοιας απώλειας. 

Τα γράφω έτσι για να αποφύγω τις τεράστιες προτάσεις, να αποφύγω να σας μπερδέψω- να τα ξεκαθαρίσω και εγώ πια μια και καλή στο κεφάλι μου. (γιατί στην ψυχή μου τα ξεκαθάρισαν άλλοι για μένα). 

Δεδομένα τωρινά: Νοέμβριο μήνα, η παθολόγος μου βρήκε κάποια νούμερα στις αιματολογικές μου ανεβασμένα και φοβούμενη για υπερθυρεοδισμό με παρέπεμψε σε ενδοκρινολόγο. Αρνούμενη να ασχοληθώ και πολύ- από πόσο πια κόσκινο να περάσω στους γιατρούς- κατάφερα με τα πολλά να κλείσω ραντεβού μέσα Δεκεμβρίου προς τέλη- ούτε που θυμάμαι.  Πήγα εκτάκτως και με βαριά καρδιά, καμιά διάθεση δεν είχα να ακούσω για ακόμα ένα πρόβλημα υγείας- όσο ανούσιο και αν ήταν. Ο γιατρός ωστόσο γλυκύτατος- σπάνιο φαινόμενο για μένα που πέφτω ναι μεν σε εξαιρετικούς γιατρούς, γλυκούς όμως δεν τους λες- μου μίλησε τόσο όμορφα, με καθησύχασε, παρότι υπήρχε πρόβλημα, και με παρέπεμψε για περαιτέρω εξετάσεις. Βγαίνοντας από το ιατρείο, έπρεπε να κλείσω το επόμενο ραντεβού. Αφού κοίταξε αρκετή ώρα τον υπολογιστή η κοπέλα, μου ανακοίνωσε πως το επόμενο ραντεβού είναι για τις 15 Φλεβάρη. 

Αυτόματα ανοίγω το στόμα και είμαι έτοιμη να της ζητήσω άλλη μέρα ραντεβού. Η συγκεκριμένη μέρα είναι ιερή για μας και την αφιερώνουμε αποκλειστικά σε μας- σε όλους μας. Ταυτόχρονα, μια άλλη δύναμη με πίεσε να κλείσω το στόμα και να μην πω τίποτα. Δεν ήξερα πως και γιατί- ξαφνικά δεν ήθελα να αλλάξω το ραντεβού. 


Αυτό ήταν. Περάσαμε μαγικά Χριστούγεννα- εγώ πιο μακρυά από ποτέ από το ενδεχόμενο μιας ακόμα εγκυμοσύνης- να προσπαθώ να δικαιολογήσω τους φόβους μου και τις αποφάσεις που αρχίζω να παίρνω... Κάτι όμως μου κλωτσάει... Δεν ξέρω. Νιώθω βαριά την ψυχή μου, κενή- νιώθω μακρυά από την πίστη μου- που με τόσο πόνο έβαλα στην ζωή μου- δεν τολμώ πια να κοιτάξω την Παναγία στα μάτια... 

Ταυτόχρονα το παιδί αρχίζει και λέει τα δικά του. Κουβέντες που δεν του έχουμε κουβεντιάσει, βλέπει όνειρα για εμάς, μας δίνει τα δικά του σημάδια και ταυτόχρονα ζητάει- πόσο όμορφα και ευγενικά το ζητάει, με πόση λαχτάρα το ζητάει- "ένα αδελφάκι μαμά, ένα αδελφάκι με το οποίο όμως να μπορώ να παίζω μαμά", τι να πει αυτή η μάνα, τι να απαντήσει; 

Δεν ξέρω πως να το εξηγήσω. Ακούς καμιά φορά- σχεδόν πάντα- από τα ζευγάρια που κάνουν το δεύτερο ή τρίτο παιδί, "Δεν ήμασταν ολοκληρωμένοι πριν από αυτό/αυτά. Τώρα ξέρουμε. Ολοκληρώθηκε η οικογένεια μας." Το θέμα λοιπόν με μας είναι πως ποτέ δεν θα νιώσουμε την οικογένεια μας ολοκληρωμένη. Γιατί, για μας, πάντα δυο μέλη της θα λείπουν. Πάντα. Ακόμα και δέκα παιδιά να κάναμε, αυτά τα δυο θα έλειπαν. Συνεπώς, δεν μπορούσαμε να βασιστούμε σε αυτό το συναίσθημα. Θέλουμε όντως και άλλο παιδί, ή απλά είναι επειδή νιώθουμε πως κάτι λείπει; Θέλουμε όντως και άλλο παιδί, ή μήπως νιώθουμε υποχρεωμένοι απέναντι στον Δημήτρη Γεράσιμο; Είναι πράγματι τόσο μεγάλος ο φόβος μας που επισκιάζει τα θέλω μας; 

Και ξαφνικά, το παίρνουμε απόφαση.Τουλάχιστον να προσπαθήσουμε. Αρχίζουμε τα τηλέφωνα. Κλείνουμε το ένα ραντεβού μετά το άλλο, με όλους τους γιατρούς που ξέρουμε ότι πρέπει να έχουμε στο πλευρό μας για μια ακόμη εγκυμοσύνη. Ακόμα με βαριά καρδιά εγώ, ακόμα ο φόβος στα ύψη- τι πάω να κάνω και γιατί; Και ενώ νομίζω πως τα ραντεβού θα αργήσουν όλα- εφόσον όλοι οι γιατροί είναι οι καλύτεροι στο είδος τους και έχουν μεγάλη αναμονή-  όλα κλείνονται σχεδόν με την σειρά μέσα στον Φλεβάρη. Το δικό μας Φλεβάρη. Αυτόν τον δύσκολο. 

Στο παιδί ακόμα κουβέντα. Την προτελευταία Κυριακή του Γενάρη, πάμε ακόμα μια φορά εκκλησία. Ο Δημήτρης Γεράσιμος μας κάνει ακόμα μια "εξομολόγηση" εκεί, εγώ κλαίω και ζητάω δύναμη και φώτιση. Και τότε, όλα μπαίνουν σε σειρά μέσα στην ψυχή μου. 

Αλαφραίνω, γεμίζω, αρχίζω και πάλι να φωτάω από μέσα... 



Σήμερα λοιπόν, της Υπαπαντής- της ορθόδοξης γιορτής της μητέρας που την οποία γιορτάζω τα τελευταία τρία χρόνια- είχα το πρώτο και σημαντικότερο ραντεβού όλων. Με τον νευροχειρούργο. Για κάποιο λόγο ανεξήγητο ήξερα πως τα νέα θα είναι καλά. Πως θα μπορώ να κάνω επισκληρίδιο ακόμα και με την Συριγγομυελία, πως δεν υπάρχει ρίσκο. Το ήξερα πριν καν με διαβεβαιώσει ο γιατρός. 

Το θέμα όμως ξέρετε ποιο είναι; Δεν έχει σημασία τι θα μου έλεγε πια. Δεν έχει τίποτα άλλο σημασία πέρα από την ίδια σου την θέληση. Εφτά πλέον χρόνια μετά το πρώτο μας σοκ και έξι μετά το δεύτερο, ζώντας όλα αυτά τα χρόνια τα πολλαπλά πρόσωπα της απώλειας, μιας απώλειας που δεν ξεπερνάς ποτέ απλά μαθαίνεις να την αντιμετωπίζεις κάθε χρόνο και καλύτερα- είμαι εδώ και σας γράφω με μια συνειδητοποίηση  που δεν ήρθε εύκολα. 

Ότι και να είχαμε κάνει τότε, ότι και να μην  είχαμε κάνει, το αποτέλεσμα δεν θα άλλαζε. Ήταν γραφτό μας να χάσουμε δυο παιδιά. Έμαθα καλά πως την ζωή μας δεν την ορίζουμε. Την ζούμε. Και παρότι το έμαθα και το έμαθα τόσο μα τόσο σκληρά, άφησα τον φόβο να μου φάει την ψυχή. Γιατί, δεν καταλαβαίνω. 

Αν θέλω και άλλο παιδί; Είναι το μόνο βέβαιο. Αν θέλει και ο Παναγιώτης; Εννοείται. Όμως φοβόμασταν. Για μένα, για μια ακόμα πιθανή απώλεια, φοβόμασταν μην στερήσουμε το παραμικρό σε αυτό το θαύμα που είναι ήδη στην αγκαλιά μας. Αν άφηνα όμως τον φόβο ή τα όσα μου λέγανε να με κυριεύσουν τότε, δεν υπήρχε περίπτωση να έχουμε τώρα τον Δημήτρη Γεράσιμο. Αν δεν πίστευα και δεν ήλπιζα βαθιά, δεν θα ήμουν τώρα εδώ να σας γράφω όλα αυτά. 

Γιατί να τον αφήσω τώρα; 

Έδιωξα λοιπόν το φόβο μακρυά. Έτσι απλά και τόσο πολύπλοκα. Τον φύσηξε ένα απαλό, απόκοσμο αεράκι- αγγέλων ανάσα θαρρώ πως ήταν- και είμαι εδώ δυνατή και πάλι, στρατιώτης ακούραστος,  να προσπαθήσω να λάμψει στην ζωή μας ακόμα ένα ουράνιο τόξο. 

Είμαι έτοιμη. Το μόνο που μένει είναι να προσευχηθώ να είναι γραφτό μας να αποκτήσουμε και τέταρτο παιδάκι. Στην αγκαλιά μας όμως, ναι; Στην μαιμουδοζωή μας. 

Εσείς; Θα προσευχηθείτε για μας; 

(Και ξέρεις πιο είναι το πιο παράξενο; Αυτός ο Φλεβάρης δεν είναι ασήκωτος... Ξυπνάω κάθε μέρα νομίζοντας πως σήμερα θα είναι η μέρα που θα βουλιάξω- μα όχι. Το νιώθω. Δεν θα γίνει. )

Την ανάρτηση αυτή θα την ντύσω με δυο ζωγραφιές. Σήμερα το μαιμούδι ήθελε να μου ζωγραφίσει κάτι για χρόνια πολλά εφόσον γιόρταζα. Κάτσαμε λοιπόν δίπλα, δίπλα και συμφωνήσαμε, αυτός να ζωγραφίσει τη σημαίνει να είμαι μαμά του και εγώ να ζωγραφίσω το ίδιο. Τι σημαίνει να είμαι μαμά του... (και πόσο μοναδική είναι η ερμηνεία της ζωγραφιάς του... ) 



48 σχόλια:

  1. Γιάννα μου γλυκιά...κάθε σου λέξη την διάβαζα με κομμένη την ανάσα γιατί δεν ήξερα που θα κατέληγε το κείμενο σου!! Πάντα είσαι στις προσευχές μου....σας εύχομαι ολόψυχα ενα λαμπερό και δυνατό ουράνιο τόξο να ερθει στην αγκαλια σας πολύ σύντομα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Μαρίνα που έχεις τόση αγάπη για όλο τον κόσμο, και έχω την τύχη να είμαι μέσα σε αυτόν... Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου...

      Διαγραφή
  2. Περίμενα ως αργά για να διαβάσω τα νέα σου! Δεν ξέρεις πόσο μα πόσο πολύ χαίρομαι για σένα! Για σας! Σου στέλνω την αγάπη μου γλυκειά μου , η Παναγιά μας μαζί σου !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου, με συγκινείς... Η Παναγία προσεύχομαι να είναι και τώρα δίπλα μου, να με συγχωρέσει για τον φόβο και την έλλειψη πίστης... Μια μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω...

      Διαγραφή
  3. Γιάννα μου γλυκιά να είσαι σίγουρη πως αυτή την φορά όλα θα πάνε καλά... Κ αυτό γιατί έχεις τον Δημήτρη-Γερασιμο να σου δείχνει τον δρόμο... Στο εύχομαι από την καρδιά μου να γίνει σύντομα κ να γεμίσει κ άλλο η αγκαλιά σας κ η ευτυχία σας να πολλαπλασιαστει... Το κείμενο σου για άλλη μια φορά είναι οιωνος για μένα γιατί κ εγώ ξεκινάω από αύριο την διαδικασία της εξωσωματικής, που ναι μεν είχα πολλές αμφιβολίες αλλά είχα κ πολλά σημάδια για το ότι είναι η κατάλληλη στιγμή!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τονια μου γλυκιά δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι... Πράγματι μας καθοδηγούν τα ουράνια τόξα μας, και είναι υπέροχα ανεξήγητο... Με το καλό εύχομαι για όλες μας... Σε φιλώ γλυκά, γλυκά...

      Διαγραφή
  4. Πραγματικά μέσα από την καρδιά μου σου εύχομαι αυτό που θέλετε και οι τρεις. Πόσο θα ήθελα να διώξω και εγώ τον φόβο. ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου, κοίταξε τον κατάματα, με τσαμπουκά λέμε, και να δεις θα φύγει - όταν είναι η ώρα η σωστή - θα φύγει! Μια ζεστή αγκαλιά σου στέλνω...

      Διαγραφή
  5. Κοριτσάκι μου! Διπλή αγκαλιά από μένα και εύχομαι με όλη μου την καρδιά, συντομα να έχεις όμορφα νέα να μας πεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ τοοοσο πολύ τρελοτουριστακι μου! Πόσο ανυπομονώ...

      Διαγραφή
  6. Γιαννα μου σου εύχομαι ολόψυχα μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου τόσο δυνατά τόσο ειλικρινά κ πολλή αγάπη να έρθει στην ζωή σας το δεύτερο ουράνιο τόξο στην αγκαλιά σου φυσικά Γιαννα μου! Ήμουν σίγουρη ότι θα το αποφασιζες απλά τώρα ήρθε ή κατάλληλη στιγμή κ δεν είναι τίποτα τυχαίο στην ζωή μας! Γλυκιά μου Γιαννα καλή δύναμη όλα πάνε όμορφα κ με την θέληση του θεού θα πραγματοποιηθεί ακόμη ένα όνειρο ζωής! Ή Παναγια να σε έχει υπό την σκέπη της κ σου χαρίσει ακόμη ένα θαυματακι! Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειρήνη μου, σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα τόσο γλυκά σου λόγια.... Μια μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω...

      Διαγραφή
  7. Διαβασα το κειμενο χωρις ανασα...εμεις τα λεμε λιγο απο περσι....εφοσον υπαρχει θεληση, πιστη κ στην προκειμενη περιπτωση και το "οκ" των γιατρων προχωρα κ μην φοβασαι τιποτα γλυκια μ μανουλα...η θετικη σκεψη ολων μας ειναι διπλα σου....θεεεελωωωωωω τοοοοοοσοοο να ακουσω υπεροχα νεα απο σενα...μην το καθυστερεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα σε ευχαριστώ τόσο πολύ Ελενα μου, και εγώ ανυπομονώ. Εκεί που το καθυστερούσα και είχα αρχίσει να το "χάνω" ξαφνικά έγινε ακόμα ένα θαύμα και βρήκα την θέλησή μου! Μια μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω!

      Διαγραφή
  8. Όταν είδα τη φωτογραφία που ανέβασες στο instagram και μας ζητούσες τη θετική μας ενέργεια, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν ότι ήσουν στο γιατρό για να μάθεις αν μπορείς να προχωρήσεις να μείνεις έγκυος. Για αυτό και σου έγραψα "Go for it girl". Να ξέρεις ότι σου εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να προχωρήσετε σε αυτό που θέλετε τόσο πολύ. Έχεις μια τεράστια αγκαλιά από εμένα. Φιλιά πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Τεσσυ, πόσο με νιώθετε και ας μην με γνωρίζετε δια ζωσης- με συγκινεί... Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου...

      Διαγραφή
  9. Δε ξέρω τι να πω από αυτή τη καθηλωτική ανάρτηση!... είναι υπέροχη αυτή η απόφαση, είναι μοναδικό το γεγονός οτι το συμπάν συνομωτεί για χάριν του Δημήτρη και της παράκλησής του! Εύχομαι όλα να πάνε τέλεια, θα σαι μέσα στις προσευχές μου, , και πιστεύω ο φετινός Φεβρουάριος να σου χαρισει χαμόγελα περισσά, απλόχερα!!! Πραγματικά συγκινήθηκα πολύ με κάθεσου λέξη βρε Γιάννα μου.... να σας προσέχει η Παναγιά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Βέρα μου, είδες; Πόσο ανεξήγητα σοφή είναι αυτή η ζωή; Σε ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της ψυχής μου...

      Διαγραφή
  10. Τώρα που μας χωρίζουνε βουνά από λόγια αλόγιστα και θάλασσες,
    να έρχεσαι συχνά στον ύπνο μου.

    Να 'ρχεσαι πιο συχνά με αερόστατο, με ξύλινο τρενάκι,
    με τρεχαντήρι υπερωκεάνιο, με τα πόδια...
    να 'ρχεσαι πάντως!

    Εξάπαντος να 'ρχεσαι κάθε νύχτα με ρούχα ή χωρίς,
    «Σουσάμι άνοιξε» θα λέω τρις και θα σε μπάζω στ' όνειρο!

    Στο ίδιο όνειρο, πολύχρωμα μπαλόνια,
    που τα πήρε ο αέρας να τα ταξιδέψει μακριά
    μια πάνω και μια κάτω μεθυσμένα…



    Έλα στον ύπνο μου, σε περιμένω!
    Nα καθαρίζουμε παρέα φρέσκα φασολάκια,
    να τρώμε καρμπονάρα, να σε ταΐζω μενεξέδες κουκουνάρια
    και να σε πασπαλίζω φεγγαρόσκονη, θα δεις…

    Ανάμεσα σε ερωτιδείς αγγέλους να πετάς εσύ,
    μαζί κι εγώ!

    Κι αν θέλεις θα γινόμαστε ακροβάτες,
    ηθοποιοί σε θίασο πλανόδιο, έλα…
    Στο ίδιο όνειρο εμείς οι δυο να παίζουμε τρίλιζα,
    στο κατώφλι του καλοκαιριού!

    Σε πύργους από φίλντισι κι ακριβό βελούδο,
    να κυνηγιόμαστε στο μυρωμένο λιβάδι των αισθήσεων,
    να σε φτάνω, να σ' αγγίζω, να σε πιάνω!

    Να 'μαι τα χέρια εγώ κι εσύ το πιάνο,
    και να σε τραμπαλίζω
    και να σου φτιάχνω κούνια σ' ανθισμένη κερασιά
    να σε κουνώ, να σε ταρακουνώ!

    Μόνο να έρχεσαι στον ύπνο μου κάθε νύχτα!
    Τ' άλλα θα στα πω στ' αυτί…
    Γιατί τα όνειρα σαν τα θαύματα είναι
    Βγαίνουν αληθινά αν τα πιστεύεις!

    Σου εύχομαι ολόψυχα αυτός ο Φλεβάρης να ξορκίσει όλους τους προηγούμενους.
    Με αγάπη και ευχές για οτι καλύτερο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο όμορφα λόγια.... Με συγκίνησες... Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου...

      Διαγραφή
  11. Και βέβαια θα προσευχόμαστε για εσάς... Τα μωρά σου στον ουρανό τον κάνουν ήδη και εκείνα προσωπικά θα διαλέξουν ένα αδερφό στην γη για τον Δημήτρη - Γεράσιμο!!! Σε νοιώθω απόλυτα... Σου στέλνω την αγάπη μάνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με συγκίνησες... Πόσα ξέρεις.. Μια μεγάλη και σφιχτή αγκαλιά...

      Διαγραφή
  12. Γιάννα μου, μια τεράστια αγκαλιά κι από μενα, όλη μου τη θετική ενέργεια κι αγάπη σου στέλνω και τις ευχές μου, ναι πολλές ευχές για να γίνει το όνειρό σας πραγματικότητα! Θα περιμένουνε εναγωνίως τα ευχάριστα νέα, ναι ευχάριστα θα είναι κ κοίτα να το πιστέψεις!!! Η Παναγιά μαζί σου φίλη μου♡♡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το έχω πιστέψει λέμε Μαρακι μου, #πίστη #αγάπη #ελπίδα! Σε ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ.... Μια μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω!

      Διαγραφή
  13. Τι να πρώτοπω αγαπημένη μου..εγω γεννησα στις16.2 τ πρωι..ολη τη βδομαδα πριν διαβαζα για τους αγγελους σου και τ μαιμουδι..με βοήθησες τοσο πολυ να "ξελαφρωσω" την ψυχη μου...ευχομαι το καλύτερο για όλους σας!αυτο που οπως λες ειναι γραφτο σας!πιστευω στη μοιρα και σε οσα γραφει..μπορουμε να τη κανουμε καλυτερη αλλα οχι να τη αλλαξουμε!θα περιμενουμε με αγωνια τα νεα σου!πρωτα απο ολα να εισαι υγειης και δυνατη για τον εαυτο σου και την οικογένεια σου!💜💜💜

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Χρύσα... Σε ευχαριστώ πολύ, για όλα... Σου στέλνω μια ζεστή και σφιχτή αγκαλιά....

      Διαγραφή
  14. αχ βαχ...
    εγραψες για 4 εγκυμοσυνες και 2 παιδιά, σου μιλάω εγώ που είχα συνολικά 5 εγκυμοσύνες και κρατάω 2 παιδιά στα χέρια μου. Αν αξίζει? με τα χίλια! αν είχα τις δικές σου σκέψεις? αυτές και ακόμη περισσότερες. Αλλα από οτι φαίνεται ο Θεός με αγαπούσε και όσο εγώ σκεφτόμουν είχα μείνει ήδη έγκυος χωρίς να το επιδιώκουμε. Αν θα αισθανθώ ποτέ ολοκληρωμένη την οικογένειά μου?οχι! πάντα θα ξέρω πως 3 μωρά ξεκίνησαν το ταξίδι τους αλλά ο προορισμός τους δεν ήταν σε αυτήν εδώ την γη. Και επειδή δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι αυτό, το αποδέχτηκα και η αγάπη μου προς τα δυο θα είναι αγάπη επί 5 και ας λένε ότι τα κακομαθαίνω και ότι τους κάνω όλα τα χατήρια και ότι έχω αφήσει πίσω τον εαυτό μου. Εγώ έτσι νιώθω καλά, έτσι νιώθω σαν να έχω κοντά μου και τα 5.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι ακριβώς είναι βρε Μάχη μου! Σήμερα που πήγα στον γιατρό έγραψε δυο αποβολές και έναν τοκετό - δεν ήταν αποβολές λέω, ήταν τοκετοι, μου κακοφανηκε. Έτσι όμως τα γράφουν... Πάντα θα έχω δυο ακόμα παιδιά. Έτσι είναι. Και ας λένε ότι θέλουν... Μια τεράστια αγκαλιά γλυκό μου κορίτσι...

      Διαγραφή
  15. Πόσο μα πόσο χαίρομαι για σένα κ πόσο μα
    πόσο σιγουρη είμαι οτι όλα θα πάνε πολυ καλα!Οι προσευχές μας κ η θετική αυρα ολων των μικρων μας αγγέλων είναι μαζί σου!
    Α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Α. Σε ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ... Σε φιλώ γλυκά, γλυκά...

      Διαγραφή
  16. Γιαννα μ για ακόμη μία φορά διαβάζω την ανάρτηση σου κ ήδη στα μισά δάκρυα τρέχουν στα μάτια μου... Πόσο μα πόσο σε καταλαβαίνω! Όχι στο θέμα της απώλειας,με την έννοια ότι δεν την έχω βιώσει,αλλα στο θέμα μιας μεγάλης οικογένειας!Από την πρώτη στιγμή π ανακάλυψα το μπλογκ σου ήμουν κ είμαι σίγουρη ότι θα κάνεις και άλλα παιδάκια!Όλοι σου οι φόβοι κατανοητοί απολύτως! Δεν ξέρω γτ αλλά πιστεύω πως όλα καλά θα πάνε!Με συμπεριέλαβες στις δικές σου προσευχές,μ έστειλες ένα κομματάκι Παναγίας κ τα καταφέραμε! Δεν το χω βγάλει από το χέρι μ στιγμή και ούτε πρόκειται μέχρι να κρατήσω τ μωρό μας στα χέρια μου. Είναι σειρά μου έκτος από πάρα πολλές ευχές που σας στέλνω να σε συμπεριλάβω στις δικές μου προσευχές! Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, δεν ξέρεις τι χαρά έχω πάρει με σένα, πραγματικά... Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και περιμένω πάντα νέα σου...

      Διαγραφή
  17. πολύ ωραία η ζωγραφιά σας...ποση αληθεια κρύβει...σας ευχομαι ολόψυχα να είστε γεροί και με χαρά να κρατήσετε άλλο ενα θαύμα στις αγκαλιες σας που ειναι τοσο μεγάλες...
    σε καμαρώνω που είσαι τόσο ανοιχτή να παραδεχτείς ολες σου τις αληθειες..μακαρι κ εγω να βρω το θάρρος να τις παραδεχτώ κ να προχωρήσω...
    να είστε καλα!!φιλια πολλα ψαράκι Μαρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα ξαλαφρωσει η ψυχή σου ψαράκι, πίστεψέ με... Σε ευχαριστώ πολύ πολύ για όλα... Σε φιλώ γλυκά..

      Διαγραφή
  18. είναι σημαντικό που εσύ μόνη σου διώχνεις τους φόβους σου! όλα σου τα μωρά θα τα έχεις στην αγκαλιά σου συν αυτό που θα σου χαρίσει πάλι το σύμπαν και ο Θεός! Όλη μου η θετική ενεργεια και σκέψη μαζί σου (έτσι κι αλλιώς) αλλά και στο εξής!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου κορίτσι μου γλυκό... Σε φιλώ γλυκά, γλυκά...

      Διαγραφή
  19. Γιαννα μου, η Παναγια μαζι σας!!! Με το καλο να ακουσεις αυτο που ποθει η ψυχη σου και με το καλο να το σφιξεις στην αγκαλια σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά γλυκιά μου Αλεξάνδρα, σε ευχαριστώ τόσο πολύ....

      Διαγραφή
  20. Μπράβο Γιαννα μου, ο φόβος δεν θα πρέπει να εχει θέση στη ζωή σας. Εύχομαι ολα να πάνε καλα και αν δεν πάνε, αύριο μεθαύριο θα μπορείς να πεις στο Δημήτρη οτι εσείς προσπαθήσατε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό βρε κορίτσι. Ότι και αν γίνει εμείς θα έχουμε προσπαθήσει! Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!

      Διαγραφή
  21. Γιάννα μου, δεν έχω λόγια... Καταλαβαίνω πόσο δύσκολη πρέπει να ήταν μια τέτοια απόφαση για εσένα και πραγματικά εύχομαι απο τα βάθη της καρδιάς μου όλα να πάνε καλά!!! Είμαι σίγουρη πως ότι και να γίνει από εδω και πέρα θα είναι μόνο για καλό. Αχχ, πραγματικά το εύχομαι ολόψυχα και θα προσεύχομαι για εσας!!!!
    Μεγάλη αγκαλιά (ξερεις απο αυτές που δίνουν δύναμη) και φιλιά στον Δημήτρη-Γεράσιμο♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Την ένιωσα γλυκιά μου μανούλα... Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για όλα...

      Διαγραφή
  22. Η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα σας.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα μαζί σας...

      Διαγραφή
  23. Η Παναγίτσα να είναι δίπλα σας Γιάννα μου!! Θα σε έχω στις σκέψεις μου. Εύχομαι και το πιστεύω με όλη μου την καρδιά ότι αυτή η αγάπη που δίνεις θα σου επιστρέψει με τον πιο όμορφο, τον πιο ονειρεμένο τρόπο. Τα φιλιά μου σε όλους σας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Η Παναγίτσα να είναι δίπλα σας Γιάννα μου!! Θα σε έχω στις σκέψεις μου. Εύχομαι και το πιστεύω με όλη μου την καρδιά ότι αυτή η αγάπη που δίνεις θα σου επιστρέψει με τον πιο όμορφο, τον πιο ονειρεμένο τρόπο. Τα φιλιά μου σε όλους σας!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκό μου κορίτσι, σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου... Πραγματικά...

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι η κινητήριος δύναμη μου, Η αλληλεπίδραση που χρειάζεται κάθε blogger με τους αναγνώστες του. Θα χαρώ πολύ να σας δω εδώ κάτω...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...