Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

#φωτογραφισετο_2017 #ΟΔικόςΜαςΙούνιος

Μια φωτογραφία την ημέρα, για 365 μέρες. Μια φωτογραφική πρόκληση που ξεκίνησε τρία χρόνια πριν η τρελή και γλυκύτατη Martha Blogging! 

Να ο δικός μας Ιούνιος...




152/375 Απέραντο μπλε σήμερα και τίποτε άλλο.. Καλό μήνα το καλοκαιράκι έφτασε και επίσημα...#φωτογραφισετο_2017#ΘεεΜουΤιΜπλεΞοδευειςΓιαΝαΜηνΣεΒλεπουμε



153/365 Αν δεν καταλάβατε ότι πρόκειται για ένα τροχόσπιτο, με κρεβατάκι που έχει δική του πόρτα, με σοφίτα που δεν φαίνεται γιατί είναι και πανυψηλο και εξέδρα για να βουτάς απευθείας στην πισίνα...τότε δεν ξέρετε τι σας γίνεται! 😉😂😉 Το μαϊμούδι δημιουργεί και εγώ απολαμβάνω να βάζει στην πράξη αυτό που πάντα του λέω: "Το μόνο όριο είναι η φαντασία σου" #φωτογραφισετο_2017#toddlerfun #legolover #imagination #creativity



154/365 Παραφράζοντας κάτι που μου είχε πει κάποτε μια αγαπημένη μου θεία, μια σχέση είναι σαν ένα λουλούδι. Για να ανθίζει θέλει πότισμα.. 15 χρόνια μετά εμείς είμαστε σταθεροί στα ποτισματα μας... Εύχομαι έτσι και στα επόμενα 15...#φωτογραφισετο_2017 #ourkindoflove



155/365 Ξεκίνησε με ΤΟΟΣΟ ενθουσιασμό σήμερα το πρωί για το πρώτο μας μπάνιο, που ειλικρινά δεν περίμενα την συνέχεια και ας την φοβόμουν... . Παρότι αυτός μας προέτρεψε να μπούμε, μόλις ετοιμαστηκαμε ήταν αυτός πάλι που είχε δεύτερες σκέψεις. Οι μνήμες του πρόσφατου τραυματικου περιστατικου τον κατέκλυσαν και αφού ξέσπασε - επιτέλους - έμεινε να καμαρώνει και να γελάει όλο χαρά για εμάς που βουτηξαμε εναλλάξ... Τι και αν πασπαλισαμε με μπόλικη μαγεία τις βουτιές μας, δεν τον πεισαμε να τολμήσει. Εμεις όμως καμαρώνουμε αυτόν που πάντα με τόσο πείσμα προσπαθεί, που ποτέ δεν λέει ποτέ, που ονειρεύεται με τα μάτια ανοιχτά... Και πείτε μου τώρα εσείς πώς αυτό το πλάσμα δεν έχει σφραγιστει βαθιά με μνήμες από την μήτρα... #ΤοΜεγαλυτεροΘαυμαΕΣΥ#φωτογραφισετο_2017 #ΟλαΘαΠανεΚαλαΣουΛεω#ΕίμαστεΕμειςΕδω #ΚαιΕσυΕναΠλασμαΤοσοΞεχωριστο



156/365 Η τσιχλοφουσκα μου σήμερα είχε "γεύση" λεμονι! Μια σκέτη λιχουδιά στα κίτρινα, μου χάρισε επιτέλους την πρώτη μας φωτογραφία αγκαλίτσα!#φωτογραφισετο_2017 #ΗΜικρηΜουΕπαναστατρια#ΟλοΟχιΜουΛεει #ΣταΠαντα #Βρωμουσα#Τσουρδουπο


157/365 Εμείς εδώ στο μαιμουδοσπιτο ανυπομονούμε πολύ για τα γενέθλια και τα κάνουμε μεγάλο θέμα... Φέτος μπορεί να μην γίνει κανονικό πάρτι, μα μην γελιέστε έχουμε και πάλι ετοιμασίες! Απλά πιο χαλαρές αφού ξεκίνησαν μόλις 45 μέρες πριν! Σκέφτηκα να σας προετοιμασω ψυχολογικά πριν ετοιμάσω την ανάρτηση με ένα από τα χειροποίητα δωράκια που θα έχουμε για τα ξαδέρφια μας!😉😉 #φωτογραφισετο_2017#4thbdayloading #mylittlemonkey



158/365 " Σκόρπισα τα όνειρά μου στα πόδια σου,
περπάτα απαλά, γιατί μπορεί να πατήσεις τα όνειρά μου"
William Butler Yeats #ΤοΔικοΜουΟνειρο#myrainbowbabyinblackandwhite#φωτογραφισετο_2017


159/365 Γιατί κάποιες φορές, το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα κοκτέιλ και πολύ κουβέντα με τα κορίτσια σου... #cocktailnight #ΣτοΜπαλκονι#ΜεΤαΚοριτσιαΜου #memorylane#φωτογραφισετο_2017



160/365 Ένα μικρό μαϊμούδι γύρισε σήμερα σπίτι εξαντλημένο μα πολύ πολύ ευτυχισμένο... Το γιατί σύντομα στο blog... #φωτογραφισετο_2017#mylittlebravemonkey



161/365 "
Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
τα χρόνια μου είχαν ρίζες ήταν δέντρα
που τα `ντυσε με φύλλα η καρδιά
και τ’ άφησε ν’ ανθίζουν μες την πέτρα

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά
οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
οι φίλοι μου φεγγάρια ήταν νησιά
που δίψασε η καρδιά μου να τα ψάξει

Το πιο μακρύ ταξίδι μου εσύ
η νύχτα εσύ το όνειρο της μέρας
μικρή πατρίδα σώμα μου κι αρχή
η γη μου εσύ ανάσα μου κι αέρας"

#φωτογραφισετο_2017



162/365 Μια πολύ γεμάτη μέρα... Μια μέρα που είχε τα πάντα. Για μένα γλυκόπικρη. Για διάφορους λόγους. Ωστόσο όταν το μικρακι μου χαμογελάει, ο κόσμος σταματάει για μια στιγμή και η καρδιά μου επανέρχεται στην θέση της. "Πρόσεχε τι εύχεσαι" ακούσαμε σήμερα σε μια παράσταση που μας άφησε άφωνους, και πόση αλήθεια κρύβει αυτή η φράση... #φωτογραφισετο_2017#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας


163/365 " Ο ήλιος σκάει μέσα μας κι εμείς κρατάμε την παλάμη στο στόμα έντρομοι."
Οδυσσέας Ελύτης #φωτογραφισετο_2017



164/375 Το διαδίκτυο δεν κρύβει μόνο κινδύνους, υπερβολές και δήθεν συμπεριφορές. Κρύβει και υπέροχους ανθρώπους που επειδή εσύ η τρελή έγραψες σε ένα ποστ ότι ο μόνος που λείπει από την συλλογή των cars είναι Άρχοντας, έψαξαν να βρούνε τον Άρχοντα για την συλλογή cars του μαϊμούδιου σου! Και να που σήμερα έφτασε ένα πακέτο στο σπίτι που έκρυβε μέσα την μεγαλύτερη λαχτάρα ενός μικρού αγοριού! Fotini μου χίλια ευχαριστώ πασπαλισμενα με μπόλικη χρυσόσκονη... Επιφυλασσομαστε... #φωτογραφισετο_2017#bloggingissharing #bloggingmagic



165/365 "Μην σας λέω, μην μιλάτε το αγόρι μου κοιμάται μέσα στη δική μου αγκαλιά. Να'μουν λέει ταξιδιώτης στο γαλάζιο το όνειρο του, να ξέρα τι βλέπει και γελά.." #φωτογραφισετο_2017



166/365 Καλέ να κάνει πρεμιέρα η ταινία Cars 3 με τον ΚΕΡΑΥΝΌ McQueen και να λείπουμε εμείς;;;; Που φέτος στα γενέθλια μας θα γίνει Κεραυνοχαμος;;; Πάντα λοιπόν στον κινηματογραφο βγάζουμε μια φωτογραφία στην αφίσα ΑΦΟΎ δούμε την ταινία. Γιατί τότε έχουμε έντονα όλα τα συναισθήματα. Βλέπεις λοιπόν πως κρατάει τα χεράκια του ενωμένα; Είναι από τα χειροκροτηματα που σχεδόν δεν σταμάτησε μόλις βγήκαμε από την αίθουσα. Βλέπεις με πόση λαχτάρα κοιτάει τον Κεραυνό; Είναι που μας απέδειξε πως αν έχεις ψυχή μπορείς να τα καταφέρεις ΌΛΑ! Και τον ΠΙΣΤΕΨΑΜΕ! Και εγώ εκεί λίγο πιο πίσω να έχουν πονέσει τα μάγουλα μου από το μόνιμο χαμόγελο. 23 μέρες καρδούλα μου μέχρι τα γενέθλια σου, θα είναι κάθε μια ξεχωριστή. Στο υπόσχομαι..#φωτογραφισετο_2017#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας



167/365 Πάμε την καθιερωμένη μας μεσημεριανή βόλτα στην παιδική χαρά με τον παππού και την βρωμουσα... Αν προσέξετε θα δείτε πως ο παππούς κρατάει έναν μικρό κουβά. Ο κουβάς είναι γεμάτος νερό. Επίσης κρατάει 3 νεροπιστολα και οι τσέπες του κρύβουν δυο παστέλια και σαπουνοφουσκες. Ξεκινάνε με τις σαπουνοφουσκες, συνεχίζουν με τα παστέλια και ολοκληρώνουν με μπουγελο όπου - κοίτα να δεις- πάντα και μόνο ο παππούς γίνεται μούσκεμα!! #φωτογραφισετο_2017#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας #ΟΠαππουςΤους#ΟΜπαμπαςΜου



168/365 Τα Σάββατα θέλουν πιο σπέσιαλ πρωινό...#καλοκαίρι #μπαλκόνι#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας#φωτογραφισετο_2017



169/365 Του είπα να σκεφτεί όλες τις στιγμές που περνάει μαζί με τον μπαμπά του και να φτιάξει μια ζωγραφιά να του χαρίσει. Όση ώρα ζωγράφιζε μου έλεγε τι σκεφτόταν ενώ ταυτόχρονα σχεδίαζε το επόμενο παιχνίδι τους. Στο τέλος του είπα να του συλλαβισω την λέξη μπαμπά να την γράψει. Εκτός από τα Μ που τον δυσκολεύουν, όλα τα άλλα τα έγραψε εντελώς μόνος. Την καρδιά ήθελε να την κάνω εγώ. Ο μπαμπάς μας την λάτρεψε φυσικά. Σκέφτεστε εσείς κάποιο πιο πολύτιμο δώρο;#φωτογραφισετο_2017 #fathersday #πατέρας #γιος




170/365 Το τελευταίο μάθημα μουσικης έκφρασης για φέτος, (σνιφ), και κλείσαμε το καλοκαίρι σε ένα βάζο για την αγαπημένη μας δασκάλα με άμμο και κοχύλια που μαζέψαμε οι ίδιοι και με την ευχή να είναι το καλοκαίρι της γεμάτο αλμύρα και ζεστά φιλιά από τις ακτίνες του ήλιου... Η μαιμουδοζωγραφιά που αποτυπώνει όλα τα συναισθήματα που νιώθει για την κ. Γιώτα ΤΟΥ δεν θα μπορούσε να λείπει. Όπως και ένα μικρό, τόσο δα δωράκι, για τα κορίτσια μας που πάντα μας καλωσορίζουν με το πιο γλυκό χαμόγελο... #φωτογραφισετο_2017#μαθημαμουσικηςεκφρασης #λατρεία



171/365 Όταν ο σχεδόν 70 χρονών πατέρας σου- αλλά μάλλον 5 χρονών στην ουσία - αποφασίζει πως η καλύτερη απάντηση στο απρόοπτο μπουγελωμα που του κάναμε από το μπαλκόνι, (χιχιχι), ενώ αυτός ήταν στον κήπο, ήταν να μας πετάει αγουρα μήλα από την μηλιά και όποιον πάρει ο χάρος!!! Πέντε τέτοια κατάφερε να προσγειωσει στο μπαλκόνι, (στον τρίτο όροφο παρακαλώ!), το ένα εκ των οποίων με βρήκε στον ώμο!!!#ΜιλαμεΓιαΔυναμηΟχιΑστεια#ΜαςΑκουσεΟληΗΓειτονια #ΑυτοΔενΘαΠερασειΕτσι#Εκδίκηση #ΘαΣερβιριστειΚρυα #ΧεΧεΧε#ΕυτυχώςΠροστατεψαΤοΜαιμουδακι#ΤοΦυγαδευσαΜεσαΣτοΣπιτι #ΜαΜηλα;;;#ΕναΑπλοΜπουγελοΤουΚαναμε #ΤσΤστσ#ourkindofspirit #ourkindofcrazy#φωτογραφισετο_2017



172/365 Η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου η σημερινή και δεν θα μπορούσε να "ντυθεί" αλλιώς...#ΜιαΜεραΣτηνΘαλασσαΔενΕιναιΠοτεΧαμενη#ΘεεΜουΤιΜπλεΞοδευειςΓιαΝαΜηνΣεΒλεπουμε#φωτογραφισετο_2017



173/365 Οικογενειακή φωτογράφιση είχε σήμερα η μαιμουδοοικογενεια, αμέ! Φορεσαμε τα λευκά μας, που πάντα αντανακλούν καλύτερα το φως, το πιο λαμπερό μας χαμόγελο και αρχίσαμε την προθέρμανση στο αυτοκίνητο μπας και χωνέψω το γεγονός πως από όλες τις μέρες, σήμερα βρήκε να μην στρώνει καλά αυτό το τρελλιαρικο μαλλί!!#φωτογραφισετο_2017 #ourkindofspirit#ourkindoffamily #ourkindofcrazy



174/365 Το κορίτσι αυτό έχει τόση αγάπη μέσα του και την μοιράζει τόσο απλόχερα, που νομίζω κάνεις που να έχει λάβει πακέτο αγάπης από την ίδια, να μην έχει συγκινηθεί βαθιά... Έτσι και εγώ σήμερα, και ας γνωρίζω περί τίνος πλάσματος πρόκειται... Η Μαρίνα λοιπόν θα σε ρωτήσει ποιο βιβλίο θέλεις να σου στείλει δώρο και όταν αρνηθείς να πεις να σε απειλήσει πως αν δεν της πεις θα σου στείλει τονεκτυπωτή που γνωρίζει σίγουρα πως χρειάζεσαι! Η Μαρίνα επίσης θα θυμηθεί πως έχεις δηλώσει πως μια αγοραστική σου μανία είναι τα περίεργα t- shirt και θα σου στείλει τα πιο όμορφα, πολύχρωμα και ξεχωριστά. Η Μαρίνα θα βάλει και άλλες τσαχπινιες μέσα, λες και δεν έφταναν ήδη αυτά και θα σου στείλει και ένα καρτ ποστάλ που θα μιλήσει κατευθείαν στην καρδιά σου... Και όλα αυτά θα τα στείλει από άλλη χώρα, με ότι αυτό συνεπάγεται... Αν μετά από όλα αυτά, ακόμα να σε πείσω πως το blogging ενώνει - τότε τι παραπάνω να σου πω;;#φωτογραφισετο_2017 #bloggerslove#bloggersfriends


175/365 Όταν ο πατέρας μου αξιοποιεί κάθε τετραγωνικό μέτρο που έχει στην διάθεση του για τα αγαπημένα του μποστάνια... #φωτογραφισετο_2017#τοματινια #αγγούρια #πιπεριές #καρπούζια#κολοκυθάκια #μελιτζάνες



176/365 Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν πέρσι πρώτη Αυγούστου, μια από τις πιο καρδιακές μου φίλες γέννησε το δεύτερο παιδάκι της μόλις στις 26 εβδομάδες, μόλις 700 γραμμάρια ανθρωπάκι.... Σήμερα λοιπόν, αυτό το ανθρωπάκι βαφτίστηκε... Και ήταν μια μέρα πολύ σημαντική για εμένα. Και γλυκόπικρη. Γιατί μπορεί εγώ να έχω γνωρίσει το δυσάρεστο πρόσωπο της προωροτητας, υπάρχουν όμως πάντα αυτές οι μανούλες που γίνονται μάρτυρες του πιο λαμπερου θαύματος, γίνονται μάρτυρες της δύναμης που μπορεί να έχει μια τόσο μικροσκοπική - φαινομενικά - ζωή.. Και μαζί με αυτές, μάρτυρες στο θαύμα και εμείς. Και δεν μπορώ παρά να ευχηθώ σε αυτούς τους γονείς, να είναι πάντα τόσο λαμπεροι, γαληνιοι και ευτυχισμένοι όσο ήταν σήμερα... Και ο μικρός μα τόσο μεγάλος γιος τους, πάντα στην ζωή ο πιο δυνατός μαχητής.#φωτογραφισετο_2017 #πίστη #ελπίδα #ευλογία



177/365 Πανέτοιμος πριν την πρώτη του συμμετοχή στην διαδραστική παράσταση μουσικής έκφρασης- τα πήγε παραπάνω από υπέροχα και ειλικρινά το μόνο που σκεφτόμουν όταν τον έβλεπα να χτυπάει τα τύμπανα, ήταν πως είμαι και θα είμαι για πάντα η μεγαλύτερη του θαυμάστρια... Ακόμα και όταν απλά κοιτάζει μην του σκάσει στο κεφάλι κανένα ντέφι από τα διπλανα χεράκια... #φωτογραφισετο_2017#συγκίνηση #χαμογελακι #μουσικήεκφραση#ελευθερία #αγαπημένηΓιωτα #όλαλευκα #μαμάδες#μητρότητα #Αλίκη #μαιμουδακι #βρωμουσα#Σουλτανα #ΟλαΤαΑγαπημεναΜουΠροσωπαΣτηνΣκηνη





179/365 Οχτώ cupcakes. Ένα για κάθε χρόνο που είμαστε παντρεμένοι. Ένα για κάθε φιλί, για κάθε γέλιο, για κάθε κλάμα, για κάθε όνειρο κοινό, για κάθε υποχώρηση, για κάθε αγκαλιά, για κάθε σεβασμό στον προσωπικό χώρο, ένα για κάθε τσακωμο. Καθένα ένα από αυτά μας κρατάει ενωμένους σε αυτή την υπέροχη τρέλα που λέγεται γάμος!! #φωτογραφισετο_2017 #επέτειος#ΕμειςΟιΔυοΣανΕνα #ΔενΕισαιΤοΑλλοΜουΜισο#ΕγωΜισωΟτιΧωριζει #ΕισαιΤοΑλλοΜουΕγω#ΑυτοΠουΓουργουριζει


180/365 " Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα
έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια
Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός"
Οδυσσέας Ελύτης #φωτογραφισετο_2017


181/365 40 βαθμοί, λιώνει το κορμί.... Η λύση είναι μια, πάμε παραλια! 😂😉😂😉#φωτογραφισετο_2017 #byebyeJune #welcomejuly#monkeybdaymonth



Κάπως έτσι γλυκά και με αίσθηση αλμύρας τελείωσε και ο Ιούνιος... Ανυπομονούμε για τον γενέθλιο μήνα του μαιμουδιού και όσα αυτός μας επιφυλάσσει... 

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Το μαιμούδι στην χώρα της κ. Γιώτας...

Ακόμα μια χρονιά μουσικής έκφρασης. Τρεις μόλις μήνες για την μαμά- ολόκληρη χρονιά για το μαιμούδι. 

Φέτος λοιπόν το γνωρίζαμε εξαρχής. Θα ξεκινούσαμε μαζί μαμά και παιδί όπως πέρσι, όμως μέχρι τον Γενάρη θα γινόταν η σταδιακή "αποδέσμευση" μας ώστε να συνεχίσουν τα μικράκια μας αυτό το ταξίδι μόνα τους. 

Και πόσο έτοιμη ΔΕΝ ήμουν... Όχι επειδή ανησυχούσα για την προσαρμογή του Δημήτρη Γεράσιμου- δεν ανησυχούσα καθόλου. Άλλωστε μου έδειξε σε αυτούς τους τρεις μήνες που συνυπήρχαμε στο μάθημα πόσο έτοιμος ήταν. Δεν ήμουν έτοιμη γιατί να μωρέ- είχα και εγώ ανάγκη της μαγεία αυτή που εκπέμπει η δασκάλα ΜΑΣ, (δική ΜΑΣ δασκάλα την θεωρώ και όχι μόνο δική του), μάθαινα και εγώ πράγματα μαζί του, λαχταρούσα αυτή την μια ώρα που η Γιώτα θα έκανε τα μαγικά της και θα γέμιζε τις μπαταρίες μας μέχρι την επόμενη βδομάδα. 

Ήρθε όμως η μέρα που φίλησα το αγόρι μου και έμεινα να περιμένω έξω από την αίθουσα. Με στημένο το αυτί στην πόρτα- μην σου πω και το μάτι στην κλειδαρότρυπα και συγχύσω το άλλο κορίτσι μου- να μην αφήνω συλλαβή να πέσει κάτω, να αφουγκράζομαι με προσοχή σε κάθε αναφορά του ονόματος του παιδιού μου- να  φουσκώνω το στέρνο από περηφάνια σε κάθε "ΜΠΡΑΒΟΟΟ" της Γιώτας προς το μαιμούδι μου... 

Και μόλις τελείωσε εκείνο το πρώτο μάθημα, άνοιξε η πόρτα και το ένα παιδάκι πίσω από το άλλο σαν τρένο, έβγαινε και έτρεχε στην αγκαλιά της μαμάς του. Ανάμεσα σε αυτά τα παιδάκια και το δικό μου. Χαμογελαστό και με κατακόκκινα μάγουλα από την υπερένταση, μόλις ήρθε η σειρά του, πήδηξε στην αγκαλιά μου και με αγκάλιασε τόσο σφιχτά που πήγα να σκάσω. Επιστρέφοντας στο αυτοκίνητο το ίδιο βράδυ, να τρέχει χοροπηδώντας λέγοντας πόσο χαρούμενος είναι, πόσο ωραίο ήταν το μάθημα της κ. Γιώτας του... 

Και συνεχίσαμε έτσι ακριβώς και τους επόμενους μήνες. Πάντα ένα χαμογελαστό προσωπάκι στο τρενάκι, πάντα χοροπηδητά στην επιστροφή, πάντα η μάνα να ξεροσταλιάζει να ακούσει την δική του φωνή μέσα σε όλες τις άλλες... 

Ταυτόχρονα όμως άρχισαν οι κουβεντούλες με τις άλλες μανούλες, οι συμπάθειες με το άλλο κορίτσι μας- αυτό που πάντα μας έλεγε να κάνουμε ησυχία- η λαχτάρα να πιεις τον απογευματινό σου καφεδάκι αλλιώς- χαλαρώνοντας την στιγμή που ήξερες πως η Γιώτα μέσα σε εκείνη την αίθουσα δημιουργούσε μαγεία δίνοντας προτεραιότητα πάντα στην ελεύθερη έκφραση, δίνοντας πάντα προτεραιότητα στην δική τους φωνή... 

Άρχισαν οι μαιμουδοαδυναμίες... Να μην μου επιτρέπει να τραγουδάω τραγούδια που λέει η κ. Γιώτα ΤΟΥ. Να εκστασιάζεται κάθε φορά που η κ. Γιώτα ΤΟΥ δημιουργούσε ένα ακόμα διαδραστικό μουσικό παραμύθι. Να ανυπομονεί να δει τον σίφουνα Θανάση ΤΟΥ, την όμορφη Μαρία ΤΟΥ, τις αδυναμίες ΤΟΥ- Άννα Μαρία και Ζωή. Όταν δε ξεκίνησαν "πρόβες" για την συμμετοχή τους στην υπέροχη παράσταση που εμπνεύστηκε η Γιώτα- να είναι στρατιώτης, να την κοιτάει στα μάτια, να συζητάει διαρκώς τι θα κάνει και πως. 

Και έτσι έκανε και στην παράσταση. Το βλέμμα του στην κ. Γιώτα ΤΟΥ ακόμα και όταν προσπαθούσε να αποφύγει τα ντέφια από διπλανά χεράκια. Να ακολουθεί τον ρυθμό κατά γράμμα. Πόσο σπουδαίος ένιωσε - μαζί του και εμείς. Να καμαρώνουμε για το αίσθημα ανεξαρτησίας που του έχουμε μεταδώσει, για τον δυναμισμό του και το πείσμα του- αυτά άλλωστε τα δυο τελευταία στοιχεία του χαρακτήρα του τον έφεραν στην αγκαλιά μας... 

Το μικρό μας μαιμούδι... Ο μικρός μας ροκάς... Το αγόρι μας. 

Υπήρξε μια μέρα- όταν ακόμα συμμετείχα στο μάθημα- που μετά από πολύ επίμονες "απαιτήσεις" του μαιμουδιού να δει πως ακούγεται εκείνο το παράξενο στρογγυλό όργανο μουσικής, (το γκόνγκ αν δεν κάνω λάθος), η Γιώτα ξεκίνησε με αυτό το μάθημα. Και ήταν εκείνη η μέρα για μένα ορόσημο και πόσο ευχαριστώ την Τζωρτζίνα για αυτή την υπέροχη φωτογραφία... 


Καθισμένη στο πίσω μέρος της αίθουσας, παρακολουθούσα το μικράκι μου να απομακρύνεται με αυτοπεποίθηση και να δοκιμάζει όλο δέος το όργανο που με τόση λαχτάρα κοιτούσε - την Γιώτα να τον συνοδεύει στην μελωδία του με την αγαπημένη μου φλογέρα- και φυσικά να συγκινούμαι... 

Να συγκινούμαι για όλα αυτά που έχει μπροστά του να ζήσει, για όλες αυτές τις φορές που θα απομακρυνθεί, για όλες αυτές τις φορές που δεν θα είμαι καν μάρτυρας σε κάτι καινούργιο που θα δοκιμάζει... 

Αυτός είναι ο ρόλος μας. Το γνωρίζω πολύ καλά ακόμα και αν κάποιοι το αμφισβητούν. Να τα γεμίζουμε αγάπη, εμπειρίες, αγάπη, σιγουριά, αγάπη, σεβασμό στον εαυτό τους, πάλι αγάπη και όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους. 

Όσο ανυπομονούμε λοιπόν για την επόμενη χρονιά, θα μείνω εδώ να συλλογίζομαι τις φετινές μας στιγμές... Όλα τα snic peek από την κλειδαρότρυπα, (μέχρι και φωτογραφίες επιχειρήσαμε να βγάλουμε από εκεί!), τις ματιές απαξίωσης της Ελένης  όταν το κάναμε αυτό, που με έκαναν να χαμογελώ, τις κουβέντες μας με τις άλλες μανούλες, όλα τα "Κάνετε πολύ φασαρία¨της Ελένης στις κουβέντες μας, όλα τα "ΜΠράβοοοο, καλέ τι ομάδα είστε εσείς;;;" της Γιώτας στα μικράκια μας, όλες τις τσιριχτές φωνούλες στο τραγούδι του "Γειάαα", τον θεόρατο μα τόσο γλυκό Γιάννη που πάντα είχε μάθημα ταυτόχρονα με τα μικράκια μας και που μόλις έμπαινε τακτοποιούσε τα παπούτσια τους σε ευθεία, (και πόσο το εκτιμούσα ενώ χαμογελούσε και πάλι η ψυχαναγκαστική ψυχή μου), σε όλα τα κατακόκκινα μάγουλα και τα μεγάλα χαμόγελα στο τρενάκι όταν άνοιγε αυτή η πόρτα- που όσο και αν διαμαρτυρηθήκαμε κάμερα από πίσω για να βλέπουμε δεν μπήκε! (και είναι η μόνη μου ένσταση- το ακούς Ελένη;;;!!) 

Γιώτα μου σε αγαπάμε πολύ. Και μαμά και γιος. Ανυπομονούμε για τις μαγείες σου του χρόνου- αυτό μόνο... 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...