Τετάρτη, 27 Μαΐου 2020

Φτιάξαμε απολιθώματα δεινοσαύρων!

Φτιάξαμε απολιθώματα δεινοσαύρων με αλατοζύμη και πολύ το διασκεδάσαμε! Μια δραστηριότητα που για μένα δεν έχει ηλικία- μπορεί να ξεκινήσει μέχρι και από 18 μηνών (να παίζει με την ζύμη και με το αποτύπωμα που αφήνουν σε αυτή τα παιχνίδια του, ενώ αν την βάλει στο στόμα οι αντιδράσεις από το τόσο αλάτι θα είναι ξεκαρδιστικές) και να φτάσει μέχρι και την δική μας ηλικία, (τα εφτά, όπου στην ουσία μπορεί να μετρήσει το παιδί μόνο του τα υλικά, να τα ζυμώσει και γενικά να τα καταφέρει χωρίς σχεδόν καμία βοήθεια). Είναι λοιπόν μια δραστηριότητα που συνδυάζει αισθητηριακό παιχνίδι, συντονισμό ματιών και χεριών, εξάσκηση λεπτών δεξιοτήτων, υπολογισμούς και ευκαιρία για μάθηση ενώ μπορεί να απασχολήσει ταυτόχρονα παιδιά διαφορετικών ηλικιών και φύλου. 





Τα απολιθώματα μπορεί να είναι από οποιοδήποτε ζώο ή έντομο, εμείς επιλέξαμε τους δεινόσαυρους διότι σκοπός μας είναι να τα χρησιμοποιήσουμε στο φετινό μας πάρτι, δεν αποκαλύπτουμε ωστόσο που και πως. Η αλατοζύμη είναι συχνή στις δραστηριότητες μας, όχι μόνο στην κυρά Σαρακοστή όπου είναι περισσότερο γνωστή, μα και στα στολίδια του Πάσχα ή των Χριστουγέννων αλλά και σε οποιαδήποτε δραστηριότητα μπορεί να θέλουμε πηλό και να μην έχουμε. Φτιάχνεται πανεύκολα. Χρειάζεστε μόλις: 


  •  τρεις κούπες αλεύρι 
  • μια κούπα ψιλο αλάτι
  •  μια κούπα χλιαρό νερό. 
Τα ανακατεύεις όλα μαζί μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά. Είναι μια ζύμη εύπλαστη και μπορεί να δουλευτεί μέχρι και σε καλούπια, θα σας δείξουμε σε άλλο ποστ. Για να φτιάξουμε τα συγκεκριμένα απολιθώματα χρειαστήκαμε: 


  • μικρά ή και λίγο μεγαλύτερα παιχνίδια δεινοσαύρων. Αν έχετε από παιχνίδια- ανασκαφές κόκαλα δεινοσαύρων, ή και ολοκληρωμένους σκελετούς είναι η ιδανική επιλογή  για αυτή την δραστηριότητα. Ωστόσο και τα κανονικά δεινοσαυράκια αφήνουν όμορφα αποτυπώματα. 
  • Πλάστη για να ανοίξετε την ζύμη 
  • λαδόκολλα/ταψί
  • χρώμα για να βάψετε στην πορεία τα απολιθώματα. 
Μέχρι να βρούμε το ιδανικό απολίθωμα, παίξαμε πάρα πολύ με όλα τα παιχνίδια του. Θυμηθήκαμε ξανά από την αρχή τα ονόματα όλων των δεινοσαύρων και προσέξαμε ακόμα περισσότερο τα χαρακτηριστικά τους. Καταλήξαμε εν τέλει σε έναν μικρό σκελετό βραχιόσαυρου και μεμονωμένα κομμάτια ενός μεγαλύτερου σκελετού Τυραννόσαυρου. 







Αφού τα φτιάξαμε τα βάλαμε σε λαδόκολλα και τα ψήσαμε στους 160 βαθμούς μέχρι να σκληρύνουν, εμάς πήραν σχεδόν 50 λεπτά γιατί ήταν αρκετά παχιά. Για να είμαι ειλικρινής, εμένα μου άρεσαν στο φυσικό τους χρώμα, το μαιμούδι ωστόσο επέμενε να τα βάψουμε καφέ- διότι τα απολιθώματα σε τέτοιο περιβάλλον βρίσκονται και έχει δίκιο! Την επόμενη μέρα λοιπόν τα βάψαμε. Ξεκινήσαμε από την κάτω πλευρά ώστε να στεγνώσει και συνεχίσαμε με την πάνω. Είμαι πολύ περήφανη για το μικράκι μου διότι έκανε εξαιρετική δουλειά. Εγώ έφτιαξα μόνο τις λεπτομέρειες μέσα στους σκελετούς. 





Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε! 





Στην πορεία κατεβήκαμε και στον κήπο για λίγο pretend play κάτω από το δεντρόσπιτο! Δεν ήθελε να τα θάψουμε στα αλήθεια γιατί φοβόταν μην τα χαλάσουμε για το πάρτι αυτό όμως ποτέ δεν εμποδίζει την φαντασία ενός παιδιού για άφθονο παιχνίδι! 


Ανυπομονούμε να σας δείξουμε και τις άλλες μας δραστηριότητες! Μείνετε συντονισμένοι! 

Σάββατο, 9 Μαΐου 2020

Το ΑΠΟΛΥΤΟ γαλακτομπούρεκο

Τυπικά, η εποχή του γαλακτομπούρεκου είναι πριν την Σαρακοστή. Για μένα, το γαλακτομπούρεκο δεν έχει εποχή. Είναι το προσωπικό μου αγαπημένο σιροπιαστό αλλά και του Παναγιώτη. 

Την συνταγή αυτή την έχω από όσο μπορώ να θυμηθώ, από έναν πολύ παραδοσιακό τσελεμεντέ , μου πετυχαίνει πάντα  και είναι με γνήσιο βούτυρο αγελάδας- όπως ακριβώς και οι κουραμπιέδες, έτσι και το γαλακτομπούρεκο χάνει υπερβολικά από την γεύση του χωρίς γνήσιο βούτυρο. (εγώ δεν μιλάω καν για τύπου lurpack αλλά το βούτυρο που είναι συνήθως σε γυάλινο βάζο στα σούπερ μάρκετ.) 

Υλικά: (για ένα ταψί 25χ40εκ)


  • 1 πακέτο φύλλο κρούστας
  • 150 γρ. γνήσιο βούτυρο αγελάδος λιωμένο
για την κρέμα

  • 8 φλιτζάνια τσαγιού γάλα
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού σιμιγδάλι ψιλό
  • 6 αυγά- κατά προτίμηση χωριάτικα
  • 2 κουτ. σούπας βούτυρο
  • 1 βανίλια 
για το σιρόπι

  • 3 φλιτζάνια ζάχαρη
  • 2 φλυτζάνια νερό
  • χυμό ενός λεμονιού
Εκτέλεση: 

  1. Βράζω το γάλα ρίχνοντας μέσα την βανίλια
  2. Χτυπάω στο μίξερ τα αυγά με την ζάχαρη και το αναμιγνύω με το σιμιγδάλι. Ρίχνω το μείγμα στο γάλα και το βράζω σε μέτρια φωτιά. Ανακατεύω διαρκώς μέχρι να πήξει η κρέμα. Μόλις την βγάλω από την φωτιά ρίχνω μέσα το βούτυρο και ανακατεύω. Την αφήνω να κρυώσει καλά. Ή την σκεπάζω καλά για να μην πετσιάσει, ή την ανακατεύω ανά τακτά χρονικά διαστήματα. 
  3. Στην συνέχεια βουτυρώνω το ταψί και στρώνω 6-7 φύλλα, βουτυρωμένα ένα-ένα, αφήνοντας τα να εξέχουν από το ταψί. 
  4. Αδειάζω την κρέμα στο ταψί και διπλώνω τα φύλλα επάνω από την κρέμα. Σκεπάζω με τα υπόλοιπα φύλλα, βουτυρωμένα επίσης ένα- ένα. 
  5. Χαράζω το γλυκό σε κομμάτια και το ψήνω στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει. (περίπου 50 λεπτά ανάλογα τον φούρνο, εμένα κάνει 40').  
  6. Ετοιμάζω το σιρόπι, βράζοντας όλα τα υλικά μαζί για 5-7 λεπτά. Σιροπιάζω το γλυκό αμέσως μόλις βγει από τον φούρνο ρίχνοντας το σιρόπι σιγά σιγά με μια κουτάλα. 
Tips: Καλό θα ήταν μετά τα πρώτα είκοσι λεπτά και χωρίς να ανοίξετε τον φούρνο, να κατεβάσετε την θερμοκρασία στους 150 βαθμούς και να συνεχίσετε το ψήσιμο μέχρι να πάρει χρώμα το γαλακτομπούρεκο σας. Επίσης, αν θέλετε να δώσετε περισσότερο άρωμα στην κρέμα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα περικάρπιο βανίλιας, το οποίο θα ρίξετε στο κατσαρολάκι μαζί με το γάλα, αφού το χαράξετε πρώτα. Τέλος. Μην ανησυχείτε για τις μετρήσεις με φλιτζάνια, αρκεί να χρησιμοποιήσετε το ίδιο φλιτζάνι για όλα- δεν θα έχετε πρόβλημα. 

Καλή επιτυχία! Εγώ αγαπώ το γαλακτομπούρεκο ζεστό ή σε θερμοκρασία δωματίου, ο Παναγιώτης το λατρεύει παγωμένο από το ψυγείο. Το φύλλο ωστόσο αλλοιώνεται στο ψυγείο κατά την γνώμη μου! Δεν παύει βέβαια να είναι πάντα το ΑΠΟΛΥΤΟ γλυκό!




Τετάρτη, 6 Μαΐου 2020

Μείναμε σπίτι, και; (ο απολογισμός)

59 ημέρες επίσημης καραντίνας για μας. 59. Και δεν ξέρω πως να νιώσω. Ποιον από όλους τους εαυτούς μου να ικανοποιήσω; Νεύρα που είναι 59 και όχι 60 ή έστω ένας ζυγός αριθμός για τον ψυχαναγκαστικό εαυτό μου; Φόβο ότι δεν θα τηρήσει ο κόσμος τα προσωπικά μέτρα υγιεινής και θα γυρίσουμε στα ίδια ή και σε χειρότερα, για τον απαισιόδοξο εαυτό μου; Αγωνία γενικότερα για το μέλλον, για τον ανασφαλή εαυτό μου; Ευγνωμοσύνη για τις όμορφες μέρες που περάσαμε έστω και στην καραντίνα και που ήμαστε όλοι γεροί και δυνατοί για τον ενοχικό εαυτό μου; Ή απλά μια συγκρατημένη χαρά και ελπίδα πως όλα θα πάνε καλά, θα μάθουμε να μένουμε ασφαλείς και κάποια στιγμή θα επιστρέψουμε στην ζωή όπως την ξέραμε, για τον αισιόδοξο εαυτό μου; 

Μην περιμένετε σοφίες από εμένα. Ένα μήνα πριν, στις 30 ημέρες καραντίνας ακριβώς, έγραφα  πως ουσιαστικά ζούσαμε ένα πένθος. Και ήταν μερικώς αλήθεια. Ένα μήνα αργότερα, σοκαρίστηκα ακόμα μια φορά με το πόσο εύκολα προσαρμοζόμαστε σαν ανθρώπινα όντα και πως ανάλογα με τον χαρακτήρα σου- ή θα αφήσεις μια τέτοια κατάσταση να σε καταπιεί χωρίς να έχεις αποκομίσει πολλά, ή θα την χρησιμοποιήσεις σαν σκαλοπάτι για να αναδυθείς, έχοντας αποκομίσει το μέγιστο από αυτήν. 

Για μένα, που η απομόνωση και ο εγκλεισμός στο σπίτι δεν ήταν κάτι πρωτόγνωρο μετά από τρεις δύσκολες εγκυμοσύνες ούσα κλινήρης και μάλιστα την μια εξ αυτών με νοσηλεία δυόμιση μηνών σε νοσοκομείο, εννοείται πως παρότι υπήρξαν δύσκολες στιγμές δεν άφησα την κατάσταση ούτε να πλησιάσει στο να με "καταπιεί". Δεν το παίζω σπουδαία και έξυπνη, απλώς είχα την ατυχία να έχω περάσει χειρότερα. 

Συνεπώς, ναι. Υπήρξαν στιγμές που βαρέθηκα. Κουράστηκα.  Αγχώθηκα υπερβολικά για το μέλλον. Έβγαλα φουσκάλες στα χέρια από την μόνιμη απολύμανση. (ο Παναγιώτης εξακολούθησε να εργάζεται). Το πλυντήριο πήρε φωτιά από τις πλύσεις στους 60 βαθμούς κελσίου. Μου έλειψαν οικτρά οι αμπελοφιλοσοφίες με την αδελφή μου και οι σφιχτές αγκαλιές της κολλητούλας μου και ας γκρινιάζω όταν μου τις δίνει. Μου έλειψε το σβουριχτό φιλί του πατέρα μου. Μου έλειψαν και οι ατελείωτες βόλτες μου στο σούπερ μάρκετ με καφέ στο χέρι. Μου έλειψαν τα φωνακλάδικα και πολυμελή τραπεζώματα της μαμάς Ελένης. Και ναι. Βαρέθηκα να φοβάμαι ακόμα και να αγκαλιάσω τον ίδιο μου τον άντρα. Και μου έλειψε τόσο μα τόσο πολύ η θάλασσα. Αλλά και η εκκλησία. Ξέμεινα πια από ιδέες τι να μαγειρέψω 185 φορές την ημέρα. Ενώ πολλές φορές μέσα στην μέρα ένιωθα αγωνία για την μοναξιά που μπορεί να βίωνε ο μικρός. (αφού τις μισές και παραπάνω μέρες δεν είχαμε επαφή με την ξαδέλφη μας). 

Ταυτόχρονα όμως... Χόρτασα, Θεέ μου πόσο χόρτασα, τόσο ποιοτικό όσο και ποσοτικό χρόνο,  καταρχάς με τον Παναγιώτη. Μετά, χόρτασα το παιδί μου. Τόσο μα τόσο πολύ. Δεν ντρέπομαι να το πω, πως ο αποχωρισμός μας λόγω του νηπίου μα και του δημοτικού φέτος μου ήταν δύσκολος. Ο ομφάλιος λώρος για μένα τουλάχιστον, ήταν εκεί άρρηκτος και δυνατός. Αυτές οι ώρες που μου χαρίστηκαν μαζί του, ήταν αυτό ακριβώς. Ένα δώρο. Που το αξιοποιήσαμε στο έπακρον. 

Οι μέρες μας λοιπόν γέμισαν με χαλαρά πρωινά στο μπαλκόνι. Κάθε μέρα ήταν Κυριακή. Το διάβασμα για μας ήταν σταθερό και καθημερινό μα με κανένα άγχος και πίεση λόγω της ηλικίας, της τάξης και της δασκάλας μας. Προτεραιότητα μας ήταν η καλή ψυχική και σωματική υγεία. Οι βόλτες μας- έστω και μόνο στην γειτονιά μας- ήταν πολύωρες και απολαυστικές με αποτέλεσμα να αποκτήσουμε και οι τρεις καλύτερη φυσική κατάσταση. Ανασύραμε από τα ντουλάπια, κάθε επιτραπέζιο και κάθε παιχνίδι που έχουμε αποκτήσει με τα χρόνια. Είδαμε ταινίες σε θεματικές βραδιές σινεμά με ενωμένες πατούσες στον καναπέ και ποπ κορν στο χέρι. Μάθαμε να επικοινωνούμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα σε άλλο επίπεδο. Δόξα τον Θεό που είχαμε και σύμμαχο την τεχνολογία σε όλο αυτό. Τελειώσαμε επιτέλους, μερεμέτια και μικροδουλειές στο σπίτι, που αναβάλαμε διαρκώς. Δεν θα πω ότι διαβάσαμε άπειρα παραμύθια- διότι αυτό είναι η καθημερινότητα μας ούτως ή άλλως. Φτιάξαμε οχυρά στο σαλόνι, κάναμε πικ νικ στο μπαλκόνι μας, μακροβούτια στην μπανιέρα μας, μαγειρέψαμε παρέα τρώγοντας τα όλα επιτόπου, μοιράσαμε σαν άλλοι Άγιοι Βασίληδες κάρτες και δωράκια σε αγαπημένα πρόσωπα κρεμώντας τα έξω από τα κάγκελα, διασκεδάσαμε παρακολουθώντας τους γείτονες μας να περνούν την καραντίνα ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Γνωρίσαμε γείτονες που δεν ξέραμε καν την ύπαρξη τους- είπαμε Χριστός Ανέστη το βράδυ της Ανάστασης. Μετατρέψαμε το σπίτια μας σε εκκλησία και τον λόγο μας σε κατηχητικό. Προσωπικά, εμπνεύστηκα. Ξεκίνησα διατροφή και γυμναστική- δεν είχα πια δικαιολογίες. Ηρέμησα ψυχικά. Προβληματίστηκα. Είδα με αποδείξεις τις επιπτώσεις της ζωής μας και της διατροφής μας  στο περιβάλλον μα και στο σώμα μας. Πήρα μεγάλο θάρρος που έχω μια οικογένεια που δέθηκε ακόμα περισσότερο σε όλο αυτό. Που δεν φανέρωσε ρωγμές και αδυναμίες σοβαρές. Έβαλα το σπίτι μου σε ακόμα περισσότερη τάξη- βοηθώντας με αυτό και την ψυχολογία μου. Όχι μόνο βρήκα χρόνο για όλα, μα στο τέλος, πήρα τόση φόρα που παρότι σε καραντίνα, νύχτωνε και ακόμα είχαμε πράγματα να κάνουμε. 

Το θέμα είναι το τώρα. Το μετά. Διαβάζω παντού "Φτου, ξελεφτερία" και από την μια το κατανοώ- λόγου χάρη πριν δεν μπορούσα να πάω μια βόλτα στην θάλασσα, τώρα μπορώ. Μα, για να λειτουργήσει όλο αυτό θέλει σύνεση. Όχι μόνο στα μέτρα προσωπικής υγιεινής που έπρεπε να ήταν δεδομένα χρόνια τώρα, μα και στις εξόδους μας. Ναι, μεν φτου ξελεφτερία αλλά με μέτρο. Δεν χρειάζονται οι άσκοπες μετακινήσεις. Οι γειτονιές μας είναι πάντα εδώ. Το ίδιο και το σπίτι μας- το προσωπικό μας οχυρό. Δεν χρειάζονται πολυμελής συγκεντρώσεις. Μπορούμε να δούμε όσους αγαπάμε σε προσωπικό επίπεδο και σε εξωτερικούς χώρους- δόξα τον Θεό για το κλίμα της Ελλαδίτσας μας. Να περάσει λίγος καιρός ακόμα, να δούμε πως θα εξελιχθεί και έτσι δίνουμε περισσότερες πιθανότητες καταρχάς στην οικονομία να κινηθεί ξανά ώστε να οδηγηθούμε ξανά στις συνήθειες που επιβάλλει το μεσογειακό ταπεραμέντο μας. Να επιστρέψουν και τα παιδιά μας στις τάξεις τους, έστω και υπό άλλες συνθήκες, έστω και καθυστερημένα για να έχουν και αυτά ένα "κλείσιμο" σε όλον αυτόν τον βίαιο αποχωρισμό.

Έτσι το νιώθω εγώ. Με το ταπεινό μυαλό μου. Πως νιώθω τελικά μετά από όλο αυτό τον απολογισμό; Θα επιλέξω να νιώσω ευγνωμοσύνη για όσα διδάχτηκα, για την υγεία μου και για την οικογένεια μου και συγκρατημένη αισιοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον. Επιλέγω να νιώσω όπως ο γιος μου- όταν πετάει μια πέτρα στην θάλασσα με όλη του δύναμη πιστεύοντας πως η κάθε μια θα φτάσει πιο μακρυά από την επόμενη-  ασυγκράτητη, γεμάτη θάρρος και μεγάλα όνειρα. 

Εσύ; 



Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020

#ΟιΜικρέςΜεγάλεςΣτιγμέςΜας2020 (Γενάρης-Απρίλης)

Πέρσι την "πάτησα" με την συνοπτική ανάρτηση του #ΟιΜικρέςΜεγάλεςΣτιγμέςΜας, (αφού έχασα από ένα λάθος κουμπί όλη την ανάρτηση που έχτιζα μήνες!), έτσι αποφάσισα να τις ανεβάζω τμηματικά. Εδώ έχουμε τους μήνες από Γενάρη μέχρι και Απρίλιο του 2020! Τις αγαπώ αυτές τις αναρτήσεις διότι είναι στην ουσία ένα μικρό flashback στις μέρες μας- παρότι είναι πάντα αυτές με την μικρότερη επισκεψιμότητα στο blog!



Εμείς, λόγω δουλειάς, οι πρώτες μέρες κάθε χρόνου μας βρίσκουν σε απόλυτη ένταση. Τα χουχουλιασματα λοιπόν που δεν μπορούμε να κάνουμε το βράδυ, τα κάνουμε το πρωί. Το τζάκι λοιπόν να καίει, πυτζάμες άνετες, αποφάγια από το ρεβεγιόν, ζεστά ροφήματα και ατελείωτα επιτραπέζια είναι η δική μας συνταγή οικογενειακής θαλπωρής, ποσοτικου και ποιοτικού χρόνου αυτές τις δύο πρώτες μέρες του 2020... Και να λέμε "Δόξα τον Θεό" οπως γράφω και στην τελευταία ανάρτηση του 2019. ΚΑΛΉ ΧΡΟΝΙΆ ❤️🌠🤗#linkinbio #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #family #bliss #ourkindoffun #ourkindoffamily




Στην φετινή μου ονομαστική εορτή, κοιτάζω ψηλά και εύχομαι να έχω τις αρετές που είχε ο άνθρωπος του οποίου το όνομα κουβαλάω. Της γιαγιουλας μου. Εύχομαι να είμαι υπομονετική, συμπονετικη, πιστή μέχρι το μεδουλι, εργατική, ευγενική - εύχομαι να είμαι #αγαπημονο. Φέτος, της ευχήθηκα μέσα στην καρδια μου. Εύχομαι να το άκουσε. Χρόνια ουράνια γιαγιουλα. Να μας χαίρεσαι, την κοτοκοιλιτσα και εμένα. Το παλεύω να είσαι πάντα περήφανη για μένα. #γιαγιουλα #ΗΔικηΜου #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #nameday #bliss #ευλογια




Δεν νομίζω ότι μπορώ να περιγράψω ΠΌΣΗ χαρά πήρε αυτό το μικράκι σήμερα όταν, όχι μόνο βρήκε γράμμα στο γραμματοκιβώτιο που απευθυνόταν στον ίδιο, μα το κυριότερο, που αυτό το γράμμα ήταν από το αστεράκι, τον βοηθό του Αγίου Βασίλη! Χοροπηδουσε, φιλούσε το χαρτί - δεν μπορούσε να διαχειριστεί τα συναισθήματα του - τόσο έντονα ήταν! Ως μια μαμά που πιστεύει στην μαγεία - ένα ΤΕΡΆΣΤΙΟ ευχαριστώ στα @Ελληνικά Ταχυδρομεία Α.Ε που την ενισχύουν-πάντα σε συνεργασία με το μεγάλο αφεντικό - τον Άγιο Βασίλη! 😉🎅🌠🤗❤️💚 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΓιαΕνανΔημητρηΓερασιμοΓινονταιΟλα #πίστη #μαγεια





Τα Χριστούγεννα μας έδωσε η δασκάλα μας μερικές εργασίες για το σπίτι, όμορφες και εορταστικές - τυπωμένες σε πράσινο χαρτί. 💚🎄🤗Στο τέλος αυτών, προέτρεπε τα μικρακια μας να γράψουν με απλά λογάκια το αγαπημένο τους παραμύθι, προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουν όλα τα γράμματα, και να ζωγραφίσουν κιόλας σε αυτό με σκοπό να το διαβάσουν στους συμμαθητές τους όταν επιστρέψουν από τις γιορτές. Έτσι, τους έγραφε, θα γίνεται και εσείς συγγραφείς και εικονογράφοι! Εννοείται πως το μικράκι μου ξετρελάθηκε. Με μια βιβλιοθήκη ωστόσο που μέτρα περίπου 300 τίτλους πια, περισσότερο δυσκολεύτηκε να διαλέξει παραμύθι, παρά να το γράψει! Τελικά επέλεξε την πιο πρόσφατη προσθήκη σε αυτή - το "Γράμματα για έναν δράκο", το οποίο θα σας παρουσιάσουμε εν καιρώ.🐉🐲 Με συγκίνησε η προσπάθεια του, το πάθος του και το αποτέλεσμα αφάνταστα. Μα πιο πολύ από όλα, αυτό που με συγκίνησε, είναι πως όταν τελικά πήγαν σχολείο, η καλή τους η δασκάλα τους είπε πως μόνο όσοι θέλουν θα το διαβάσουν οι ίδιοι. Όσοι δεν ήθελαν, θα το διάβαζε η ίδια. Και το μικράκι μου, αυτό το σιωπηλό και συνεσταλμενο, ήταν ανάμεσα στα 3 παιδιά από τα 23 που επέλεξαν να το διαβάσουν οι ίδιοι. Και δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανη... #πρωτακι #ΤοΔικοΜου #OurTeacherIsBetterThanYours #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020




Η δεύτερη πρόσωπογραφια του μικρού είμαι εγώ!! #ξεκαθαρα Η πρώτη ήταν ο Παναγιώτης!! #αναμενομενο 😉😌😂🤗 Τι τιμή και για τους δύο... Αυτό το μικράκι μεγαλώνει και δεν το προλαβαίνω μωρέ... Δεν χορταίνω λέμε. Δεν χόρτασα. Δεν νομίζω να χορτασω ποτέ... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #πρωτακι #ΤοΔικοΜου #mymiracleboy #myrainbowbaby #mylittleweirdo





Ο κόσμος πάντα βγάζει εύκολα συμπεράσματα και κρίνει ακόμα πιο εύκολα. Δεν είναι η πρώτη φορά που απαντάω σε, αδιάκριτες για μένα, ερωτήσεις από γονείς στην αναμονή στο κολυμβητηριο σχετικά με ποιο λόγο κάνει το παιδί μου ιδιαίτερα μαθήματα και όχι σε γκρουπ, ή τον λόγο για τον οποίο ένα παιδί εξιμιση χρόνων φοράει ακόμα τουβλάκια, ή γιατί τέλος πάντων είναι η "πρώτη" φορά που τον έφερα κολυμβητήριο τώρα στα 6 του χρόνια. Δεν έχω ποτέ μέχρι τώρα αναλύσει τους λόγους μου και σίγουρα δεν νιώθω ότι πρέπει να δικαιολογήθω για την επίδοση του παιδιού μου. Γιατί η επίδοση του είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΉ. Αντιμετώπισε έναν τεράστιο φόβο του και πλέον πέφτει κυριολεκτικά με τα μούτρα μέσα στο νερό νιώθωντας ο ίδιος και πολύ καρχαριακι! Και ναι, είμαι ΠΟΛΎ περήφανη για τον σχεδόν 7 χρόνων γιο μου που φοράει ακόμα τουβλάκια και θέλει τον προπονητή του όλο δικό του. Γιατί όσοι βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα δεν ξέρουν τον δρόμο που τον έφερε εδώ σήμερα. Swim away #mylittleweirdo, swim away.. 🦈🐒🦈🐒🦈 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymiracleboy #mymonkeyboy #myrainbowbaby #topform #ourcoachisbetterthanyours



Έτσι είναι η σωστή "Χαράσκευη" παιδιά!! #αραλικι #ΑυταΕιναι #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymonkeyboy #family #bliss



Με αφορμή την όμορφη αυτή φωτογραφία που μου χάρισε σήμερα το πρωί το μαϊμούδι μου, δρατομαι ξανά της ευκαιρίας να ΦΩΝΆΞΩ πως ΠΟΤΈ δεν μετακινούμε τα παιδιά μας ΧΩΡΊΣ την ασφάλεια του παιδικού καθίσματος ΟΎΤΕ ένα μέτρο. Έχω λινκ ( http://otangennithikaxana.blogspot.com/2018/06/se-paidiko-kathisma-mexri-ta-12.html) στο οποίο σας εξηγώ όλους τους λόγους που ένα παιδί ΠΡΈΠΕΙ να κάθετε σε ΕΙΔΙΚΌ για την ηλικία του κάθισμα από την έξοδο κιόλας από το μαιευτήριο μέχρι και τα 12 περίπου έτη. Δρατομαι επίσης της ευκαιρίας να θυμίσω πως τα παιδιά ΔΕΝ πρέπει να φοράνε τα μπουφάν τους ενώ είναι δεμένα στο παιδικό κάθισμα - και τους λόγους θα τους βρείτε και αυτούς στο λινκ που παραθέτω και το οποίο θα σας οδηγήσει και σε άλλα λινκ απευθείας. Εμάς σήμερα η θερμοκρασία ήταν στους 0 βαθμούς και όπως βλέπετε το μαϊμούδι έχει σκεπαστεί με το μπουφάν του στα πόδια που κρυώνει συνήθως μέχρι να ζεστάνει το αυτοκίνητο και να καθαρίσουν και τα τζάμια από τον πάγο. Έτσι το κάνουμε ΠΑΝΤΑ και ο μικρός μου αρρωσταίνει πραγματικά σπάνια. Τα παιδιά μας δεν αρρωσταινουμε από το κρύο μα από τον συνωστισμό σε κλειστούς χωρους, την υπερβολή στο ντύσιμο και την μη εκπαίδευση σωστής υγιεινής. (αυτά όμως βρίσκονται σε άλλο άρθρο) STOP λοιπόν, όπως λέει και αυτό το πονηρό πρωτακι, στα χύμα παιδιά στο αυτοκίνητο! Δυστυχώς η πλειοψηφία βλέπουμε πως κυκλοφορεί ΑΚΡΙΒΏΣ ΕΤΣΙ, και πολύ μας θλίβει... ΚΟΙΝΟΠΟΙΉΣΤΕ ΕΛΕΎΘΕΡΑ #οδικηασφαλεια #παιδικοκαθισμα


80 μπαλόνια χρειάστηκαν, για να γεμίσει το ασανσέρ! 80 μπαλόνια και το ΠΙΟ καλοψυχο μαϊμούδι που με βοήθησε να τα κατεβάσουμε στον κάτω όροφο, να κρατάει την πόρτα του ασανσέρ τόσο- όσο κλειστή ώστε να μπορώ να το γεμίσω χωρίς αυτά να πέφτουν έξω, για να βρει αύριο το πρωί η βρωμουσα μας την πιο ξεχωριστή γενέθλια έκπληξη πηγαίνοντας στο σχολείο της! Να ανοίξει την πόρτα και να πέσουν πάνω της τα 80 μπαλόνια ώστε να φανερωθούν μετά οι κάρτες και δύο ακόμα μπαλόνια, ένα με την ηλικία της και ένα με τον λατρεμένο της μονοκερο! 🦄🤗💜 Να είσαι καλά @Aspa On Line που με την όμορφη ομάδα σου μας ξεσήκωσες και παίρνουμε τόσο ωραίες ιδέες η μία από την άλλη! Άλλωστε, η ισχύς εν τη ενώσει - είναι γνωστό! #sharingismagic #bloggersfriends #bloggersinspiration #βρωμουσα #ΗΔικηΜου #niecelove #couzlove #family #traditions #makingmemories #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



Κοιτάζω τόση ώρα όλες τις φωτογραφίες, γιατί ακόμα και αν το "πάρτυ" ήταν μόλις για 6 άτομα, η Σουλτάνα τα έδωσε κυριολεκτικά όλα για την χιλιακριβη της- και πολύ καλά έκανε, και δεν μπορώ να αποφασίσω με ποια από όλες να ντύσω αυτή την μέρα. Την μέρα που, πριν 5 χρόνια, μπήκε στη ζωή μου αυτό το πλάσμα. Η ανιψιά μου. Τελικά διάλεξα αυτή και θα σου εξηγήσω γιατί. Με την Χριστίνα δεν έχουμε εύκολη σχέση. Την ΛΑΤΡΕΥΩ, μα με προκαλεί ΠΟΛΥ. Οι τσακωμοι μας συχνοι. Η Σουλτάνα ισχυρίζεται πως φταίει που στην ουσία ήμαστε ίδιες. Εγώ ισχυρίζομαι πως φταίει που έτρεχε στα μπουζούκια λίγο πριν την γεννήσει! 😂😂😂😂 (Και που είναι υδροχόος, μα δεν θέλω να προσβάλω υπόλοιπους υδροχόους που έχω στην ζωή μου 😂😂😂😂). Ωστόσο σκίζομαι για χάρη της. Σήμερα λοιπόν, μου επέτρεψε να πάω στην τούρτα που θα έσβηνε στο σχολείο της. Και συγκινήθηκα, ψέματα δεν λέω. Γιατί είναι μεγάλη τιμή να σε θέλει δίπλα του αυτό το άκρως αυτόνομο και δυναμικό πλάσμα. Και εγώ τέτοιες τιμές, τις τιμώ με την σειρά μου. Πήγα λοιπόν, την καμαρωσα, την έβγαλα 287 φωτογραφίες, 😜🤗😂 ανεχτηκα πάνω μου, (αλήθεια πάνω μου 😂😂😂) καμία εφτάρια πενταχρονα να με τραμπουκιζουν να τους δώσω το κινητό, #not 😂😂😂😂 #ΜεγαληΗΧαρηΣουΒρωμουσα, και να. Τώρα την καμαρωνω, να καμαρώνει στην αγκαλιά μου με ένα πλατύ χαμόγελο και το φόρεμα που εγώ της διάλεξα να φορέσει στα γενέθλια της και πολύ μεγάλη ευγνωμοσύνη νιώθω για αυτό το πλάσμα που έχω για ανιψιά. Και ας είναι και #βρωμουσα 😉😜🤗💜💜💜🦄🦄🦄🦄 Γλυκό και πεισματαρικο πλάσμα μου, όπως λέει και η μαμά σου, να πιστεύεις πάντα σε μονοκερους και να κυνηγάς ουράνια τόξα. Σε αγαπώ πολύ. 🦄🌈🦄🌈🦄🌈🦄🌈🦄🌈🦄🌈 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020




Το κακό με τις δουλειές μας, (του Παναγιώτη και εμένα), είναι ότι δεν έχουμε σταθερά off, ούτε Σαββατοκύριακα, ούτε αργίες. Αυτό όμως πολλές φορές είναι και το καλό της υπόθεσης. Γιατί να, θα τύχει κάποια μέρα, να σε ενημερώσουν από το σχολείο πως υπάρχει έλλειψη επαρκούς προσωπικού λόγω γρίπης και αν θες να πας να πάρεις το παιδί. Και φυσικά θα πας τρέχοντας. Ταυτόχρονα, θα τρέχει και το ρεπό του Παναγιώτη. Τι κάνεις τότε; "Οργανώνεις" έκτακτο ΤριτοΣαββατο με τζάκι, ροφήματα, λιχουδιές, επιτραπέζια - ΑΤΈΛΕΙΩΤΗ δηλαδή τεμπελιά! Μας κόλλησε #unicorn μαγεία η Σουλτάνα χθες κόσμε, καλημέρα με πολλά χαμόγελα από το μαϊμούδοσπιτο! (ευχόμαστε ειλικρινή περαστικά σε όσους συντελεσαν στην δική μας ξεχωριστή μέρα 😉🦄💜#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #family #bliss





(Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη εάν το ποστ που ακολουθεί φέρει σε αμηχανία ή απλά ξενίσει τους άντρες φίλους της σελίδας - και τους δύο- 😂😂😂 που παρεμπιπτόντως είναι και σόι! 😱😜😂🤗) Είναι ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ οι επιπτώσεις του μηνιαίου κύκλου μιας γυναίκας στην ψυχολογία της, στην σωματική της κατάσταση, μέχρι και στην πνευματική της κατάσταση. Τρομακτικές. Από την παραφροσύνη που διογκώνεται και ξαφνικά μοιάζει απόλυτα λογική, από τις κρυάδες στις κάψες και από αυτές πάλι στις κρυάδες. Από την όρεξη αρκούδας μετά από χειμερία νάρκη στην όρεξη 4χρονου που ΣΙΧΑΙΝΕΤΑΙ τα πάντα. Από την εξάντληση στην υπερένταση και υπερδιέγερση και από τα ΑΠΌΛΥΤΑ νεύρα, στο ΑΠΟΛΥΤΟ ζεν state of mind, ειλικρινά σας μιλάω, δεν ξέρω πως δεν αποτρελαινομαστε. Πραγματικά ήμαστε σε κατασταση έκτακτου ανάγκης. Όσο εύκολα μπορούμε να κλάψουμε με μια διαφήμιση καπνιστού τυριού, (άσχετο), τόσο εύκολα μπορούμε να ανοίξουμε ομηρικό καυγά επειδή κάποιος...ανασαινει. (επίσης άσχετο) Δεν το συζητώ καν για το αν υπάρξει σοβαρή αφορμή για διαφωνία... Αλλά και κατά την διάρκεια δεν είναι εύκολο, έτσι δεν είναι; Ο γιατρός μου λέει πως κατά κάποιο τρόπο πρόκειται για μια μικρή "αποβολή". Το σώμα είχε προετοιμαστει για μια κύηση που δεν ήρθε ποτέ, και αποβαλοντας το ωάριο, έχουμε συμπτώματα μιας γεννάς στην ουσία, απλώς ΣΑΦΩΣ πιο ήπια. Έχουμε το ακαταλόγιστο λέμε κορίτσια, μην μασάτε και προσέξτε την ψυχική σας υγεία γιατί κανείς άλλος δεν θα το κάνει για σας!! 😂😂😂😱😜🤗 Όχι τίποτε άλλο, δεν συνειδητοποιουν τον κίνδυνο στον οποίο θέτουν την σωματική τους ακεραιότητα!! 😂😂😂😂 #monDieux #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜου #τρελα (για να σας προλάβω, την κούπα την έχω 20 χρόνια. Την αγαπώ. Ναι την χρησιμοποιώ μηνιαία 😂😂😂😂😜)



Όταν οι Κυριακές μυρίζουν ζουμπούλια, πεύκο και λίγη αλμύρα από μακρυά... Όταν οι Κυριακές γεμίζουν γάργαρα γέλια, φανταστικές μουσικές και μπόλικους θεατρινισμους... Όταν ένα πλάσμα, κάνει όλες τις μέρες να μοιάζουν με ανοιξιάτικες Κυριακές... Όταν ο κόσμος όλος χωράει μέσα στα δύο σου χέρια... Όταν ο κόσμος σου όλος είναι δύο άτομα όλα και όλα και τρία αστέρια... Όταν το να είσαι μάνα, ήταν, είναι και θα είναι το σπουδαιότερο σου επίτευγμα... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΧρονιαΠολλαΣεΟλεςΤιςΜανουλες #Υπαπαντη #πίστη #ορθοδοξια #ευλογια #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #rockon #ΓιαΕνανΔημητρηΓερασιμοΓινονταιΟλα #ΚαιΓιαΤαΑστεριαΠουΜαςΑκολουθουνΠαντα #Φλεβάρης




Δες τώρα συνειρμό. Όσο έκοβα σήμερα το μαρούλι για την σαλάτα, θυμήθηκα την γιαγιουλα μου. Η γιαγιά μου έκοβε μαρούλι και για τα κλωσσοπουλα. Έπαιρνε πολλά φύλλα μαζεμένα, τα τυλιγε σε ρόλο, τα κρατούσε σφιχτά-και εκεί-μέσα από εκείνη την γκρι πόρτα την λουσμένη στο φως, τα έκοβε ψιλά ψιλά πριν τα ανακατέψει, με βρεγμένο ψωμί νομίζω, χωρίς να είμαι σίγουρη, για να τους τα δώσει να φάνε. Μπορώ ακόμα να μυρισω την μυρωδιά αυτή.Δεν ξέρω γιατί θυμάμαι έντονα αυτό και όχι όταν έκοβε κανονικά σαλάτα για μας. Ίσως επειδή με εντυπωσίαζε η αφοσίωση και η προσοχή που έβαζε μέχρι και σε αυτά. Και παρότι πια λένε πως δεν πρέπει να κόβουμε με μαχαίρι τα πράσινα σαλατικα, παρά με το χέρι, εγώ ξέρω πως πάντα θα παίρνω πολλά φύλλα μαρουλιού μαζεμένα και θα τα κόβω λεπτά, λεπτά όπως εκείνη γιατί όλο αυτό μου δημιουργεί μια περίεργη αίσθηση ασφάλειας που μου δίνει γαλήνη. Σκεφτόμουν λοιπόν, πως τις μέρες που νιώθω ότι βρίσκομαι μονίμως πάνω από μια κατσαρόλα ή ένα πλυντήριο, (κάθε μέρα δηλαδή), δημιουργώ για το παιδί μου ακριβώς αυτό. Μια αίσθηση ασφάλειας που κατά συνέπεια τον γεμίζει γαλήνη. Κάθε φορά που το παιδί μου μπαίνει σπίτι και μυρίζει το φαγητό που θα έχουμε, κάθε φορά που θα ξεχωρίζει πως οι μυρωδιές κρύβουν και ένα γλυκό, ακόμα και κάθε φορά που τα σεντόνια είναι φρέσκοαλλαγμένα και μυρίζουν έντονα μαλακτικό - στο παιδί μου δημιουργείται μια ανάμνηση, μια σταθερά που θα τον ακολουθεί πιθανότατα σε όλη του την ζωή. Κάθε φορά λοιπόν που εγώ μπορεί να νιώθω πως δεν αντέχω άλλο, πως βαρέθηκα να μαγειρεύω τα ίδια και τα ίδια, υπάρχει από πίσω ένα πλάσμα που ακόμα και αν δεν το αναγνωρίζει τώρα, ακόμα και αν αυτή η γαλήνη σκάσει στον εγκέφαλο του κάποια μέρα εντελώς απροσδοκητα, αγαπάει αυτή την ρουτίνα που εμένα με κουράζει. Του δημιουργεί ασφάλεια, σχεδόν την αναζητά χωρίς να το γνωρίζει. Όπως εγώ τότε που έτρεχα ξωπίσω από την φούστα της γιαγιάς μου και αυτή να αναρωτιέται τι το τόσο συγκλονιστικο βρίσκω στην ετοιμασία του φαγητού για τα κλωσσοπουλα. Σάμπως ήξερα; Μα να τώρα που ενώ έκοβα σήμερα το μεσημέρι το μαρούλι ψιλό με το μαχαίρι, κατάλαβα. Κατάλαβα ακόμα μια φορά πως οι ρουτίνα κρύβει ευλογία. Στο έχω ξαναπεί... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΟιΣκεψειςΜου





Πρέπει να ακούμε τα παιδιά μας και στις σιωπες τους. Αυτές που μιλάνε πιο δυνατά και από τις λέξεις. Τότε σιωπηλά και εμείς, διακριτικά - χωρίς να αντιληφθούν απαραίτητα ότι τα "ακούσαμε"- να δρούμε αναλόγως. Αυτό προέχει. ΤΙΠΟΤΕ άλλο. Χρειάζονται και τα μικρά παιδιά ξεκούραση, ανασυγκροτηση, χρόνο άπλετο με τον εαυτό τους και μόνο. Για να μείνουν παιδιά όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτό. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #DontGrowUpBabyItsATrap #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul #πρωτακι #ΤοΔικοΜου


Πρωινό Κυριακής... Κάτι τον τριγύριζει, και δεν πήγαμε εκκλησία. Μου λείπουν οι μέρες που είχαμε όλα τα πρωινά μας ελεύθερα και ας γίνομαι γραφική δεν με απασχολεί. Ώρες ησυχίας, αυτόσυγκρότησης, είναι η ώρες αυτές που χαρακτηριζουν την αγάπη της οικογένειας. Αυτής που δεν φοβάται τις σιωπες και την αδράνεια... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy




Πάνω που συνήλθε το μικράκι μου από την ωτίτιδα που τον βασανίζε από την προηγούμενη Παρασκευή, έπεσα εγώ. Να ψήνομαι στον πυρετό και ταυτόχρονα να πρέπει να είμαι μαμά, γιατί αυτό κάνουν οι μαμάδες ακόμα και όταν ψήνονται στον πυρετό. Χθες το βράδυ όμως, την ώρα του ύπνου, το μικρό μου αυτό θαύμα πήρε ένα από τα εύκολα παραμύθια του, έκατσε δίπλα μου και μου ανακοίνωσε πως θα μου διαβάσει αυτός παραμύθι για να με ξεκουράσει... Και ήταν η πρώτη φορά, από όταν ξεκίνησε να διαβάζει, που το έκανε αυτό... Και πόσο συγκινήθηκα δεν μπορώ να περιγράψω. Με 39 πυρετό ακατέβατο και να χαμογελάω σαν την τρελή... Όλα τα άλλα ασήμαντα. Και γλύκανε και λίγο αυτός ο Φλεβάρης με τον οποίο είμαι τσακωμενη χρόνια τώρα... Δόξα τον Θεό να λέμε. Το έχω πει ναι; Το ξαναλέω. Δόξα τον Θεό. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy







Λοιπόν. Λίγος χρόνος στο δέντροσπιτο παρέα με το μεγάλο μου θαύμα, ήταν ότι χρειαζόμουν για να γαληνεψει λίγο η καρδιά μα και να καθαρίσει το μυαλό από τα "σκουπίδια" που βρέθηκαν στον δρόμο του... Αυτός ο τρελός Κρητικαρος πατέρας μου δεν έφτιαξε δέντροσπιτο, έφτιαξε μια μικρή φωλιά απόδρασης, ένα οχυρό, μια μαγική πύλη όμοια με αυτή που οδηγεί στην Ναρνια - έβαλε τόση αγάπη σε αυτό που μπαίνοντας μέσα σου επιστρέφει δεκαπλάσια... Αλήθεια σας λέω. Και αν αυτό δεν είναι ευλογία, δεν ξέρω τι είναι... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #μαιμουδακι #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul #myfatherisbetterthanyours





Στο σχολασμα άκουσα ένα κοριτσάκι να λέει πραγματικά ενθουσιασμενο στην μαμά του : "Μαμά, έχω να σου πω κάτι ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ!" Για να ακούσω με ΣΟΚ στην αρχή και θλίψη μετά την μητέρα να λέει αυστηρά: "Αυτό που θέλω να μου πεις είναι πως τα πήγες στην ορθογραφία". Το κοριτσάκι προσπάθησε άλλη μια φορά να μεταδώσει τον ενθουσιασμό της πριν υποκύψει στην πίεση της μητέρας της και τελικά σωπασει... Παιδιά. ΤΙΠΟΤΑ δεν είναι πιο σημαντικό από αυτό που θέλει να μοιραστεί μαζί μας ένα παιδί. ΤΙΠΟΤΑ. Εύχομαι πραγματικά μέσα από την καρδιά μου, να μοιράστηκε τα συναρπαστικά νέα της έστω και έτεροχρονισμενα. Εύχομαι, να μην έχασε τον ενθουσιασμό της. #JustLetThemBe #TheyMayKnowBetter #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #πρωτακι #ΤοΔικοΜου #rocksoul #deepsoul #ΟτανΟΗλιοςΤονΒρισκειΠαντα










Αυτή η βιβλιοθήκη είναι το δεύτερο ξύλινο έπιπλο που έφτιαξε ο πατέρας μου, μετά την ντουλάπα του παιδικού μου δωματίου. Ήμουν μόλις 12 χρόνων και είχα, στα μάτια μου, το πιο πριγκιπικό δωμάτιο. Με συγκινεί αυτό, διότι τα δύο αυτά έπιπλα και η δική μου πίστη πως ΜΠΟΡΕΙ να τα καταφέρει ήταν που τον οδήγησαν στο να μπορεί πλέον να φτιάχνει με τα ίδια του τα χέρια ότι μπορείς να φανταστείς, μέχρι και ονειρεμένα δεντροσπιτα. Και με συγκινεί ακόμα περισσότερο να βλέπω σε αυτή την βιβλιοθήκη τον γιο μου να ζωγραφίζει, να χαζεύει παλιά άλμπουμ ή απλώς να παίζει. Ακόμα και αν το παιδικό μου δωμάτιο έχει αλλάξει αρκετά χωρίς τις αμέτρητες αφίσες και φωτογραφίες που στόλιζαν τους τοίχους, και χωρίς τα επίσης αμέτρητα βιβλία και μπιχλιμπίδια που στόλιζαν την υπεροχη αυτή βιβλιοθήκη - κρύβει ακόμα αρκετό ονείρεμα και αρκετή μαγεία - τόση ήταν που έχει περισσέψει... Προσπαθώ λοιπόν κάθε φορά που ο δρόμος θα με βγάλει εκεί να μαζέψω λίγο ακόμα ονείρεμα. Λίγη ακόμα μαγεία. Έτσι. Να έχω καβατζα... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #family #bliss #memories #mydadisbetterthanyours #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy








Όπως πολύ σοφά είπε και ο 6χρονος γιος μου : "Για μας έβαζε ο παππούς κανόνες και μέτρα προστασίας στο δέντροσπιτο - η μαμά τελικά έκανε το λάθος" 😱🤪😜 #ωναι Πέρασαν ήδη πέντε μέρες, από εκείνη την ημέρα που έπεσα από το πάνω μέρος της σκάλας στο δέντροσπιτο μέχρι και πιο κάτω από το τελευταίο σκαλοπάτι, και παρότι την γλύτωσα μόνο με πρήξιμο και αιματωμα - εξακολουθώ να νιώθω λες και έχω φάει ξύλο από τον Hulk. 😵😣😳 #ΚαιΑληθειαΛεω Βρήκα ωστόσο την ευκαιρία για βιωματική και διαδραστική μάθηση στα παιδιά της έκφρασης "Οποιος βιάζεται σκοντάφτει", ενώ απολαμβάνω τον μικρό μου να με σταυρωνει ολόκληρη για να γίνω καλά γρήγορα... Σε άλλα νέα, σαν την ζωγραφική πάνω σε δέντρα - δεν έχει παιδιά... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #family #bliss #ourkindoffun #ourkindoffamily #ourkindofcrazy #mylittleweirdo #βρωμουσα #μαιμουδακι





Eίναι άνοιξη πια...δε χωράει η πίκρα μέσα στο φως...

(Γ. Ρίτσος) 🌻🌻🌻Καλό μήνα με χαμόγελο και αισιοδοξία 😉😌 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #newmonth #newchances



Δύσκολες εποχές για να είσαι σούπερ ήρωας... Ακόμα και αντισυμβατικος 😉😎 Πάντα όμως ξημερώνει μια καινούργια μέρα 😉😌🖤#batman #mylittleweirdo #mymonkeyboy #mymiracleboy #myrainbowbaby #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #newmonth #newchances



Είναι τέσσερις μέρες τώρα μαζί σχεδόν συνέχεια. Θα έλεγες πως θα βαρεθεί ο ένας τον άλλον. Μα όχι. Ακόμα και αν διαφωνούν - και διαφωνούν - τα έχουμε ξαναπεί. Μαζί δεν κάνουνε και χωριά δεν μπορούνε. Γιατί είναι ξαδελφια. Καλλια και από αδέλφια. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #couzlove #niecelove #family #bliss #ourkindoffun #ourkindoffamily #ourkindofcrazy #βρωμουσα #Σουλτανα #myfamilyisbetterthanyours



"It took me 40 years to look THIS good" 😂😂😂😂 😎😎😎😎 Τι; Όχι; Είχα πει πως στα 40 θα το γιορτάσω βρέξει, χιονίσει! Μα μόνο οι ακρίδες λείπουν τελικά- αν και οι στενοί φίλοι ξέρουν πως προσωπικά μου επιτέθηκε ΚΑΙ ακρίδα! 😱😱😱 Προσπαθώ να μην σκέφτομαι εμμονικα την γρίπη, τον Κορωνοιο, την κατάσταση στον Έβρο και όλα όσα αυτά συνεπάγονται - μα δεν είναι εύκολο. Γιορτασαμε λοιπόν έστω και με τα αντισηπτικά δίπλα στην τούρτα, χωρίς φιλιά και αγκαλιές και με συζητήσεις γεμάτες προβληματισμούς. Και η ευχή πριν σβήσω τα κεράκια - και τα 40, σε επιφυλακή είχα την πυροσβεστική 😂😂- αφορούσε όλους..... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #bday #mybday




"— Πώς τελειώνει μια αγάπη; Μ' έναν θυμό;
— Όχι, ο θυμός διαρκεί λίγο και τη μεγαλώνει.
— Με την απόρριψη;
— Η απόρριψη προϋποθέτει πως θα ξεριζώσεις ένα κομμάτι σου και θα το ρίξεις στα σκυλιά· και τότε το άλλο σου συνέχεια θα αιμορραγεί.
— Με τη λησμονιά;
— Όχι, δε σε αφήνει το φεγγάρι.
— Με τη σιωπή;
— Ούτε, αυτή είναι η πιο μεγάλη της ελπίδα.
— Πώς τελειώνει μια αγάπη;
— Δεν τελειώνει η αγάπη."
Βαγγέλης Φίλος #ΔενΤελειωνει #hubby #myhubby #love #18yearsandstillcounting #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020





Βλέπετε πουθενά το μαϊμούδι μου;; Αγνοείται 😉😂 Το μυστήριο αυτό αγόρι αποφάσισε τις τελευταίες ημέρες πως θέλει να επανατοποθετησουμε το κάτω κρεβάτι στην κουκετα του! Όσοι μας παρακολουθείτε ίσως θυμάστε πως το είχαμε αφαιρέσει στην τελευταία ανακίνηση του δωματίου το καλοκαίρι για παραπάνω χώρο παιχνιδιού. (δείτε εδώ ) Ωστόσο, το μικρό αφεντικό άλλαξε γνώμη και φυσικά ο τρελός Κρητικαρος παππούς του, δεν του χάλασε χατήρι. Χθες του ζήτησε να επισπεύσει την αλλαγή, σήμερα κιόλας απολαμβάνει το κρεβάτι του! Έτσι κάνουν οι σωστοί οι παππούδες παιδιά! 😂😉😱😌 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mydad #theonlysuperheroiknow #hisgrandfather (τουλάχιστον ήταν η αφορμή να μαζέψει το χάος που επικρατούσε στο δωμάτιο πριν) 




Στα μέρη μας, τα σχολεία έχουν κλείσει από την προηγούμενη εβδομάδα! (χώρια που είχε αρρωστήσει η δασκάλα μας και είχαμε χάσει ακόμα μια εβδομάδα πριν).😉😌❤️ Για μένα, που έχω την πολυτέλεια να καθοριζω όπως με βολεύει την εργασία μου- το μόνο θετικό όλης αυτής της τρέλας που επικρατεί, είναι ακριβώς αυτό. Ότι χορταίνω και πάλι μαϊμούδι! Προσοχή ωστόσο. Το ότι έκλεισαν πανελλαδικά πλέον τα σχολεία δεν σημαίνει ότι πρέπει να γεμίσουμε τους παιδότοπους και τις καφετέριες. Όχι. Γεμίζουμε το σπίτι μας. Αν ζούμε στην επαρχία βγαίνουμε βόλτα στην γειτονιά μας για ποδήλατο. Για μπάλα. Πάμε θάλασσα να πετάξουμε πέτρες στο νερό. Παίζουμε στο μπαλκόνι! (οι γείτονες μου παίζουν ποδόσφαιρο σε ένα τόσο δα μπαλκόνι και τους χαίρεται η ψυχή μου). Στο σπίτι, βλέπουμε ταινίες, μαγειρεύουμε παρέα, κάνουμε δουλειές μαζί, παίζουμε επιτραπέζια, χουζουρευουμε, βαριόμαστε κιόλας, κάνουμε επαναλήψεις στα μαθήματα μας- υπάρχουν ΤΟΣΑ που μπορούμε να κάνουμε με τα παιδιά μας στο σπίτι! Μα κυρίως να χορτασουμε οικογενειακή θαλπωρή. Έχουμε ξεχάσει, και το λέω με λύπη, πως είναι να έχουμε ελεύθερο χρόνο. Αν ρωτήσετε τα παιδιά σας πιθανότατα να σας πουν πως νιώθουν ανάλαφρα από την απαλλαγή από τις τόσες εξωσχολικες δραστηριότητες που τα φορτώνουμε... Και είναι αυτό τροφή για σκέψη. 😌❤️ Εδώ το μαϊμούδι είναι εκστασιασμενο που θα κοιμηθεί στο δικό μας κρεβάτι, ενώ τα πυτζαμακια που φοράει είναι δικά μου, από όταν ήμουν στην ηλικία του... (πόσο συγκινητικό είναι αυτό, ναι;) Υπομονή. Μπόρα είναι και θα περάσει. Όπως πέρασαν τόσες. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #πίστη #ελπιδα #αισιοδοξια #υπευθυνοτητα #family #bliss #ourkindoffun #ourkindoffamily #ourkindofcrazy





Ξανάγυρίσαμε στην αγαπημένη μας συνήθεια... Την κόρνα του ψωμα... Μόλις την ακούμε τρέχουμε σαν παλαβοι να τον προλάβουμε, να αγοράσουμε το καθημερινό ψωμάκι μας! Ε, να μην πάρει και μια λιχουδιά το μαϊμούδι;; Έναν λουκούμα, μια σπανακόπιτα, κάτι βρε αδελφέ. Μυρίζει κολασμενα αυτό το βανακι! Και εγώ πόσο απολαμβάνω Θεέ μου αυτές τις μέρες που έχω και πάλι το μωρό μου σπίτι, αποκλειστικά δικό μου... #ΤρελαινομαιΛεμε #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #μαιμουδακι #mymiracleboy #myrainbowbaby



Μας δόθηκε το προνόμιο του χρόνου. Του ποιοτικού μα και ποσοτικου χρόνου. Με την οικογένεια μας. Μέσα στην ασφάλεια και την γαλήνη του σπιτιού μας. Του σπιτικου μας. Για να ήμαστε γέροι και υγιείς ώστε να απολαύσουμε- ξανά- μακροπροθεσμα, αμέτρητες βόλτες. Αμέτρητα Κυριακάτικα τραπέζια με παππούδες και γιαγιάδες. Αμέτρητους καφέδες με φίλους. Μα αυτόν τον πολύτιμο χρόνο μέσα στο σπίτι μας, με αυτούς που κλείνει η πόρτα μας, δεν θα τον ξανάέχουμε. Ας ρουφηξουμε κάθε λεπτό. Η ευτυχία είναι στάση ζωής. Το ίδιο και η αλληλεγγύη και η ενσυναισθηση. Η ισχύς εν τη ενώσει. Αυτό λέω συνέχεια στο γιο μου, αυτό θα γράψω και εδώ σήμερα. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #family #υπευθυνοτητα



Με αφορμή ενός ποστ μιας μανούλας από την πόλη μας, ξεκίνησε το #stay_at_home_challenge και εφόσον #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι τα παιδικά μαιμουδίσια χεράκια σε αυτό το σπίτι έφτιαξαν το πιο όμορφο πανό και σήμερα χαράματα κιόλας και ενώ ο αέρας λυσσομανουσε-δεν κρατιοταν το θηρίακι-το δέσαμε στα κάγκελα στο μπαλκόνι μας με την ελπίδα να δούμε την γειτονιά μας να γεμίζει από αυτά, μα το κυριότερο - να μένουμε όντως σπίτι! Από χθες κιόλας έχουν συμμετάσχει πολλές οικογένειες. Τι λέτε; Θα είστε οι επόμενοι; #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΙσχυςΕνΤηΕνωσει #ΜενουμεΣπιτι #covid_19




Είναι πολλές μέρες τώρα που έχω ανήσυχο ύπνο. Όλα όσα διώχνω την ημέρα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, όλα όσα φοβάμαι μα καταπνιγω για χάρη του παιδιού - ξεσπουν την νύχτα στα όνειρα μου. Ξυπνω έντρομη, μα αν κάτι έμαθα από τις τόσο δύσκολες εγκυμοσύνες μου είναι να έχω αυτοέλεγχο πάνω σε αυτά τα παράλογα συνήθως συναισθήματα. Χθες την νύχτα όμως δεν τα κατάφερα. Στριφογυρνουσα ανυσηχη και ανήμπορη να ελέγξω το οτιδήποτε. Και πάλι ήλπιζα σε ένα καλύτερο πρωινό. Ήλπιζα σε έναν ουρανό και ένα ξημέρωμα που θα ξορκιζε τα πάντα. Αλλά όχι. Ανάγκασα τον εαυτό μου να κάνει όλα όσα κάνει πάντα και ας σερνομουν. Να νιώθω μπερδεμένη και φοβισμένη. Να αναρωτιέμαι αν χειρίζομαι σωστά την κατάσταση ως τώρα. Κυρίως με το παιδί. Μέχρι που κάποια στιγμή το απόγευμα αποφασίζω να κάτσω επιτέλους. Και έρχεται και κουρνιαζει δίπλα μου. Να φοβάμαι να αγγίξω το χέρι του ίδιου μου του παιδιού - μιας και ο Παναγιώτης ακόμα εργάζεται. Και ας ξέρω ότι τηρούμε όλα τα μέτρα προφυλάξης. "Σε αγαπάω μαμά" μου λέει απρόσμενα. "Περνάω τέλεια αυτές τις μέρες"... Κόμπος... Το βάρος όλο το χθεσινό άφαντο. Όλα καλά. Μπόρα είναι και θα περάσει. Και θα φανεί το ουράνιο τόξο πιο λαμπερό από ποτέ. Αρνούμαι να πιστέψω οτιδήποτε άλλο. Και σε αυτό το ποστ θέλω να συμπληρώσω και τα υπέροχα λόγια μιας καρδιακής μου φίλης. Λογοθεραπευτριας. Μια απλή πρόταση τροφή για σκέψη :
"Σε όλη αυτή την αναστάτωση που ζούμε και διαβάζοντας πολλές ιδέες για το πως πρέπει να εξηγήσουμε στα παιδιά τι είναι αυτός ο νέος ιός , θεωρώ ότι δεν είναι ώρα να εξηγήσουμε τίποτα.
Ας πούμε ή ας δείξουμε στα παιδιά με απλά λόγια και απλές εικόνες τι πρέπει να κάνουμε τώρα
Μένουμε σπίτι
Πλένουμε χέρια
Περνάμε πολύ ωραία με τη Μαμα , τον μπαμπά και τα αδέρφια μας
Μιλάμε με τους φίλους μας στο τηλέφωνο
Λέμε τι νέα παιχνίδια ανακάλυψαν αυτοί στο δικό τους σπίτι
Φτιάχνουμε αστεία βιντεάκια...

Και όταν με το καλό τελειώσει όλο αυτό τότε ας εξηγήσουμε στα παιδιά τι ήταν αυτός ο ιός και τι άλλαξε στην καθημερινότητα μας
Σκεφτείτε λίγο την ταινία : « η ζωή είναι ωραία» ο Μπενίνη δε λέει στο Παιδι του καν τη λέξη πόλεμο , δεν του λέει ότι αν βγει έξω θα το σκοτώσουν.
Δε χρειάζεται να τα φορτώσουμε με αυτό το άγχος αυτήν τη στιγμή !!
Αν τώρα ένα Παιδι ρωτήσει τι είναι ο ιός αυτός ή γιατί μένουμε σπίτι ας απαντήσουμε τόσο όσο μας αφήνει το Παιδι έχοντας στο μυαλό μας πως απαντάμε στα παιδιά όταν ρωτάνε πως γίνονται τα παιδιά !
Και δε χρειάζεται να τους δείξουμε όλα αυτά τα βιντεάκια για το τι θέλει ο ιός αυτός να κάνουμε , γιατί δίνουμε λάθος πληροφορία. Καλό είναι να λέμε αυτά που πρέπει και μπορούμε να κάνουμε και Οχι αυτά που δεν επιτρέπονται !
Stay home, stay tuned !!" #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #αισιοδοξια #ατομικηευθυνη





Όταν είσαι καλλιτεχνική ψυχή και ένα χρώμα απλά δεν φτάνει 😉❤️ #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΖωγραφικηΣτοΜπαλκονι #ΜαζευουμεΗλιο



Δοξαζω τον Θεό που έχω ανατολικό μπαλκόνι και παίρνουμε καθημερινά το πρωινό μας κάτω από τις ευεργετικές ακτίνες του ήλιου 🌞😌❤️ Μας κάνει υπέροχο καιρό, σύμμαχος στην ψυχολογία μας. Και μην ξεχνάμε. "Όσο αγριεύει η θάλασσα, τόσο βαθαίνει η ψυχή" Δώστε βάση στην ψυχή σας θρεψτε την με ότι την ευχαριστεί. (σε σχόλιο σας δείχνω το πρωινό μου καφεδάκι! Δείξτε μου και εσείς τον δικό σας! Θέλω να δω όμορφες κούπες!) #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #bliss #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι



Όντας από την φύση μου σπιτογατα, έχω φροντίσει τόσα χρόνια να έχω σε αυτό όλα όσα μας προσφέρουν ευχαρίστηση - πράγμα το οποίο, τώρα περισσότερο από ποτέ, με έχει βγάλει από μια - πιθανώς- πολύ δύσκολη θέση. Όντας και οι γονείς μου σπιτογατοι, είχαν και αυτοί φροντίσει με την σειρά τους, το σπίτι που εγώ τώρα απολαμβάνω και έχω μετατρέψει σε σπιτικό, να είναι σε όμορφη εξοχική τοποθεσία με θέα προς όλους τους ορίζοντες. Και δεν μπορώ παρά να είμαι απόλυτα ευγνώμων για αυτό. Για την δική μας πόλη, είμαστε στην 16η μέρα καραντίνας και συνεχίζουμε ακάθεκτοι με παιχνίδι στο σκαμα που έχουμε στο μπαλκόνι μας-φτιαγμένο από τα χεράκια του τρελού Κρητικαρου πατέρα μου. Σας έχω ωστόσο λύση και για σούπερ μαγική άμμο που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι! Θα χρειαστείτε μόνο αλεύρι και λάδι - για ακριβείς αναλογίες μπείτε εδώ:http://otangennithikaxana.blogspot.com/2015/06/two-boys-and-hope_2.html?m=1 Μην ξεχάσετε να χαμογελάσετε και σήμερα... #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



"Είναι πολύ ωραίος, βεβαίως - βεβαίως!" Τι ποιος καλέ; Ξεκάθαρα ο μπαμπάς μας! Πρόσωπογραφιας συνέχεια - μια μικρή εμμονή την έχουμε πάθει! Καλλιτέχνης ετών έξι. #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



Μπορεί να παρελασαμε στο μπαλκόνι μας, μα μια φορά παρελασαμε. Και πόσο χάρηκε το μικράκι μου που του κάνει ακόμα η στολή αυτή, η οποία είναι του Παναγιώτη όταν ήταν στην ίδια ηλικία. Παράξενη η φετινή αυτή γιορτή. Ίσως λίγο μελαγχολική, μα συγκινητική, ουσιαστική και ξεχωριστή με τον δικό της περίεργο τρόπο. Μια φορά, το αγόρι μου αποκοιμήθηκε με ένα χαμόγελο στα χείλη. Και δεν υπάρχει, για μένα, μεγαλύτερη ευλογία από αυτή. #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



Το μικράκι μου δυσκολεύεται λίγο αυτές τις μέρες... Επιστράτευσα λοιπόν το βάζο αντί-βαρεμάρας που είχα φτιάξει καιρό πριν - και το οποίο επιφυλασσομαι να σας δείξω, στο μεταξύ δείτε την υπεροχη ιδέα στη διαδικτυακή γωνίτσα της Two boys and Hope- και του έτυχε να φτιάξουμε ένα οχυρό στο σαλόνι!! Οχυρό στο σαλόνι λοιπόν φτιάξαμε! Και κάποιος σαν να αναθαρεψε... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΗμεραΚαραντινας23η 😱😲😳🤔🙄 #TryingToKeepItPositive


Επιτέλους, ήλιος!! Πρωινό στο μπαλκόνι και φωτοσυνθετουμε που λέει και ο μπατζανακης μου! Καλημέρα διαδικτυακο μου παρεακι, μην ξεχάσετε να χαμογελάσετε και σήμερα 😌❤️ #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι



Και αφού δεν μπορούμε να πάμε κολυμβητήριο - και είναι το μόνο που του έλειψε - προσπαθήσαμε να φέρουμε το κολυμβητήριο σπίτι. Φορέσαμε μαγιό και τα γυαλάκια μας, γεμίσαμε την μπανιέρα σε σημείο υπερχείλισης 😂🤪😱😁 και κάναμε όσα μπορούσαμε! Πολύ λίγα δηλαδή, μα και μόνο η αίσθηση του τόσο άφθονου νερού μας χαλάρωσε πολύ! #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #ΤοΚαλοκαιρινοΜωροΜου



"Βάζει σημάδια με στυλό πάνω στον τοίχο του
μετράει το ύψος του που πόντο πόντο χάνει
μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ’ τον ύπνο του
στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι

Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες" #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΠανταΜεταΤηνΚαταιγιδαΑκολουθειΤοΟυρανιοΤοξο
#otangennithikaxana #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



Ο κόσμος μου ολόκληρος εδώ στο μπαλκόνι μου... #ΗμεραΚαραντινας26η #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 Μην ξεχάσετε να χαμογελάσετε και σήμερα μωρέ 



Σκεφτόμουν πόσο χρόνο έχανα από την κάθε μέρα μου σε μετακινήσεις προς και από το σχολείο και τις εκάστοτε δραστηριότητες - που σε μας ήταν ούτως ή άλλως περιορισμένες κατ'επιλογην - και πόσο χρόνο επίσης σε άσκοπες μετακινήσεις για ψώνια τα οποία θα μπορούσα να οργανώνω πολύ καλύτερα. Και μιλάμε για ένα άτομο οργανωτικό και του προγράμματος εκ φύσης. Επίσης μιλάμε για ένα άτομο που η εργασία του ήταν μερικής απασχόλησης. Και όμως. Έχουμε φάει το πρωινό μας σε πλήρη ηρεμία το πρωί στο μπαλκόνι, έχω κάνει δουλειές και μαγειρέματα εξτρά που δεν θα έκανα πιθανότατα μια συνηθισμένη Τρίτη, έχουμε κάνει τις δραστηριότητες μας, τις επαναλήψεις μας, φάγαμε για μεσημέρι, κάναμε μια ώρα γυμναστική, αραξαμε και άλλη μια ώρα και τώρα έχουμε ξανά χρόνο για καφεδάκι απογευματινο... Και τώρα που άλλαξε και η ώρα, έχουμε χρόνο και για μερικές ακόμα δουλειές πριν χαλαρώσουμε οριστικά για βράδυ... Τελικά, όσο ξένο και αν το νιώθουμε, μας δόθηκε πράγματι το δώρο του χρόνου. Ας το εκμεταλλευτουμε στο έπακρον. Εμείς πίνουμε λοιπόν το καφεδακι μας στο βορειοδυτικό μπαλκόνι μας για τώρα μιας και είναι το μόνο με αρκετό ήλιο! Έχω παρέα το πανό του #ΜενουμεΣπιτι, ένα μαϊμούδι σε πατίνι και φυσικά έναν τρικερατωψ! Γιατί τι ενδιαφέρον θα είχε η ζωή χωρίς μερικούς δεινόσαυρους δίπλα στον καφέ μου;; Θα μοιραστείτε μαζί μου και τα δικά σας καφεδάκια; #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΗμεραΚαραντινας26η




Πρόσφατα, αναδιοργανωσαμε με τον Παναγιώτη μια μικρή αποθήκη που έχουμε την οποία χρησιμοποιούμε σαν "βεστιάριο". Έχουμε εκεί όλα τα παλτό, τα παπούτσια και τα πιο καλά μας ρούχα όπως κουστούμια και φορέματα. (ναι, φοράω και τέτοια 😂😂😂) Είναι κάτι που κάνουμε κάθε χρόνο, μα φέτος το μικράκι μου, μου ζήτησε να βγάλω το νυφικό μου από την θήκη του για να το δει! Τελικά, ο μικρός έριξε μια ματιά και σφύριξε αδιάφορα και έμεινα εγώ να το κοιτάζω και να συγκινούμαι - κάτι που ειλικρινά δεν περίμενα! Δεν το περίμενα διότι όσο και αν ονειρευόμουν πάντα οικογένεια και μια ευτυχισμένη συζυγική σχέση - ποτέ δεν ονειρευουν τον γάμο ως τελετή. Αντίθετα, το να είμαι το επίκεντρο της προσοχής, σε τόσο κόσμο με τον οποίο δεν έχω στενές σχέσεις, ήταν πάντα το χειρότερο μου. Παρόλα αυτά, είχαμε περάσει υπέροχα στον γάμο μας- όπως και στο επεισοδιακό γαμήλιο ταξίδι στις Σεϋχέλλες - και πάρα τις δυσκολίες που αντιμετώπισαμε, έχουμε εντεκα χρόνια γάμου μετά, μια ουσιαστικά ευτυχισμένη σχέση. Πως λοιπόν να μην συγκινηθω; Όσο άβολο και αν είναι αυτό το φόρεμα τελικά - έχει κάτι το μαγικό.... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #family #bliss #memories



Τώρα, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να γίνουν τα σπίτια μας εκκλησίες. Να ακούγονται οι θείες λειτουργίες και οι ψαλμωδιες που μιλάνε όχι μόνο στην δική μας ψυχή, μα και στων παιδιών μας. Τώρα, περισσότερο από ποτέ πρέπει να καίμε το καντήλι μας ευλαβικά, να θυμιατιζουμε το σπίτι μας και να προσευχομαστε μέσα από την καρδιά μας για τον κόσμο όλο. Μου έχει λείψει η εκκλησία. Κλείσαμε ένα μήνα που δεν έχουμε πάει, και είναι κάτι καινούργιο αυτό για μας. Έλειψε και του μικρού, το νιώθω. Μόνος του θυμάται πια να πει την προσευχουλα του και τρέχει ξοπισω μου σαν λιβανίζω για να γεμίσει από την ευωδιά του. Η Παναγία είναι αγάπη. Είναι δύναμη. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας στην Μητέρα όλων μας. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #πίστη #ελπιδα #αγάπη




Το αγόρι μου δυσκολεύεται αυτές τις μέρες. Ή μπορεί αυτές τις μέρες να βρίσκουν διέξοδο όλα τα συναισθήματα του - πρωτόγνωρα και για αυτόν. Υπάρχουν στιγμές που απλώς κλαίμε αγκαλιά και ηρεμεί πολύ. Εγώ όχι, ποια μάνα αντέχει να υποφέρει το παιδί της; Το καταπνιγω όμως και ψάχνουμε τροπους με τον Παναγιώτη να τον χαροποιησουμε. Φτιάξαμε λοιπόν μια τεράστια στρωματσαδα στο δωμάτιο του. Ξετρελάθηκε! Όλη μέρα χοροπηδουσε. Το βράδυ, φόρεσε την ολόσωμη φόρμα αρκούδας και αρνήθηκε σκέπασματα. Η στάση του όμως, μου δείχνει πως δεν νιώθει ο εαυτός του. Σπάνια κοιμάται σε εμβρυακή στάση, πάντα ανάσκελα και με τα χέρια ορθάνοιχτα. Ο λόγος που μοιράζομαι κάτι τόσο προσωπικό είναι να αφυπνισω και να έχουμε τα μάτια μας 24 σε αυτές τις αθώες ψυχουλες. Εμείς δεν μιλάμε καθόλου για τον ιό και βλέπουμε ΜΟΝΟ την ενημέρωση κάθε απόγευμα, (ούτε καν ολόκληρη), διασκεδάζουμε, πάμε για ποδήλατο, εκφράζουμε τα συναισθήματα μας, ωστόσο διαπιστώνω, με χαρά ομολογώ, πως δεν ήμαστε το κέντρο του κόσμου του πια - και έτσι ακριβώς πρέπει να είναι. Του λείπει ο κύκλος του, τόσο οικογενειακός, όσο και φιλικός. Και σε αυτές τις ηλικίες τα παιδιά δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν διαδικτυακά ή τηλεφωνικά με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Το μόνο που εύχομαι, βγαίνοντας από αυτό, να μην χάσουν την ανεμελιά τους. Μην φοβούνται την ανθρώπινη επαφή. Δεν ξερω. Μπερδεμένες οι σκέψεις μου, μπερδεμένα και τα λόγια μου. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #ΗμεραΚαραντινας32η #covid_19






Το υπέροχο κλείσιμο μιας υπεροχής μέρας... Επιφυλασσομαι, έχουμε πολλά νέα και πολλές δραστηριότητες που δεν σας έχουμε δείξει ακόμα... Αυτό όμως το ουράνιο τόξο - το σχεδόν σαν ζωγραφισμένο μοναδικό αυτό φάσμα χρωμάτων - που δημιουργήθηκε από τον ήλιο που πέφτοντας πέρασε μέσα από μια κρυστάλλινη κορνίζα μου, μας γέμισε γνήσια χαρά και γαλήνη. Αλλωστε αν κάποιος πιστεύει στα ουράνια τόξα ήμαστε είμαι εγώ. Κρατάω ένα στην αγκαλιά μου. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul






Όταν επί καραντίνας το μαϊμούδι ζητάει λαμπάδα με σκυλάκι από την νονά - η οποία δεν το έχει και με τις διαδικτυακές αγορές - και αυτοσχεδιάζει φτιάχνοντας η ίδια την λαμπάδα μας με απόλυτη επιτυχία! "Είναι όλα ΤΕΛΕΙΑ" δήλωσε ο μικρός και τα μάτια του έλαμψαν! Και είναι πράγματι όλα τέλεια. (την λιχουδιά μας την πήραμε στο προχθεσινο egg hunting) #ΗΝοναΜαςΕιναιΚαλυτερηΑποΤηνΔικηΣας #Σουλτανα #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #παραδοσεις #πασχα



Ένα μεγάλο ορόσημο άγγιξαμε σήμερα!!! Και αν έχουμε γράψει χιλιοοοοομετρα με το ποδήλατο από δυόμιση χρόνων! Έφτασε η μέρα που έκανε μόνος του χωρίς τις βοηθητικές! Τέτοια χαρά και ανεξαρτησία που ένιωσε - δεν μαζεύοταν σπίτι με τίποτα! 😁😉🌈 Και εμείς να ήμαστε κάτι μεταξύ τρελής συγκίνησης και ταυτόχρονα τρόμου - με το ζόρι να κρατιομαστε μην φωνάξουμε αυτό που σίγουρα λέτε όλοι καθημερινά πια. "Πρόσεχε!! Δεν ήμαστε τώρα για τα νοσοκομεία!" Όχι όμως. Το μόνο που λέγαμε ήταν "Μπράβο λεβέντη μου!!!" Και αυτό θα πει γονιός. Enjoy the freedom litlle monkey boy 🌈❤️😌 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #Κωδικος6 #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy



Απόψε το αγόρι μου αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά μου ενώ παρακολουθουσαμε την θεία λειτουργία. Μου θύμισε το πρώτο του Πάσχα, όταν ήταν μόλις 11/2 χρόνων, που κοιμόταν κουλουριασμενος και γαλήνιος μέσα στον μάρσιπο κατά την διάρκεια των λειτουργιών της Μεγάλης Εβδομάδας. Δεν του φορούσα ούτε παπούτσια, πολλές φορές ήταν με τα πυτζαμακια του μέσα εκεί - μα λειτουργία δεν χάναμε. Μας λείπει φέτος η εκκλησία. Ρωτάει πολλά. Πιο μεγάλος πια, αντιλαμβάνεται περισσότερα πράγματα. Η τακτική μου είναι ανέκαθεν η ίδια. Απαντώ μόνο με ειλικρίνεια, στο επίπεδο που απαιτεί η ηλικία του. Λίγο πριν αποκοιμηθει, χωρίς καν να με κοιτάξει-νομίζω πως ήταν ήδη μεταξύ ύπνου και ξύπνιου-μου είπε: "Μαμά, τέτοιες μέρες μυρίζεις πάντα τσουρέκι". Και κάπως έτσι, με όλα αυτά, η καρδιά μου έχασε έναν χτυπο... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul #myheartjustskippedabeat



Νιώθω ΤΟΣΟ ευλογημένη που ανήκω σε αυτή την ενορία και που έχω γνωρίσει τον ΆΝΘΡΩΠΟ αυτό που είναι ο ιερέας της. Μια τετρασελιδη επιστολή μας περίμενε στο γραμματοκιβώτιο μας μαζί με τα βάγια από την Κυριακή των Βαΐων, τους Χαιρετισμούς και μια εικόνα του Χριστού μας. Μα ήταν και τα λόγια που επέλεξε στην επιστολή αυτή που άγγιξαν την καρδιά μου και γέμισαν τα μάτια μου δάκρυα. Πόσοι κλαίμε απόψε από συγκίνηση με αυτή την κίνηση... Σε ευχαριστώ Θεέ μου. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΘαΠερασειΚαιΑυτο



Το πρώτο αυγό πάει παραδοσιακά στην Παναγία και μένει εκεί, όπως και το Χριστοκουλουρο, μέχρι του χρόνου την Λαμπρή. Έτσι έμαθα από την μητέρα μου, έτσι κάνω και εγώ. Φέτος δε, που αυτό το αυγό βάφτηκε και γυαλιστηκε αποκλειστικα από ένα αθώο πλάσμα 6 χρόνων, την ευλογία την νιώθω μεγαλύτερη. Κόκκινη Πέμπτη. Παράξενη. Σας γράφω ενώ παρακολουθώ την θεία λειτουργία. Πως γίνεται αυτό; Με κατάνυξη ας ξημερώσει η αυριανή... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΜενουμεΣπιτι #covid_19 #πίστη #ελπιδα #θρησκεια #ΕλληνικοΠασχα #παραδοσεις



Κάθε χρόνο, τέτοιες μέρες, η αδελφή μου μας δίνει μια ακόμα λαμπάδα εκτός από αυτή του μαϊμούδιου. Μια για το δεύτερο παιδί μας, το αγοράκι μας, που χάσαμε μετά από μόλις δέκα ώρες ζωής. Κάθε χρόνο με συγκινεί βαθιά. Ενώ πάει και στο τάφο όπου θα αφήσει λουλούδια και ένα μικρό δωράκι. Δεν έχετε ΙΔΕΑ ποσο σημαντικό είναι αυτό για μας. Φέτος, λόγω της κατάστασης, τα υλικά ήταν περιορισμένα. Ωστόσο, αυτό δεν την εμπόδισε από το να αυτοσχεδιασει και να φτιάξει την πιο όμορφη λαμπάδα. Η οποία, κάθε χρόνο ανάβει με το Άγιο Φως και αυτή, και καιει στο μνήμα "προσδοκώντας Ανάσταση νεκρών". #ΠιστευωΣεΕναΜονοπατιΠουΘαΕιμαστεΜαζι #ΑυτηΕιναιΗΑδελφηΜου #ΗΣουλτανα #πίστη #ελπιδα #αγάπη #απωλεια #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



Τι περίεργη Ανάσταση... Σχεδόν θλιμμένη. Εμείς έτσι την βιωσαμε. Και ας βγήκαν όλοι οι γειτονοι στα μπαλκόνια με αναμμένες τις λαμπάδες. Και ας έριξαν πυροτεχνήματα κοντά στην εκκλησία μας. Και ας χτύπησαν οι καμπάνες χαρμόσυνα. Και ας έχουμε την τιμή και την ευλογία να έχουμε Άγιο Φως στο σπίτι μας, έστω και από πέρσι. Σκεφτόμουν λοιπόν, πως όσο και αν λέμε πως ο Χριστός είναι μέσα μας, (και είναι), πως όσο και αν λένε κάποιοι πως δεν προσφέρουν κάτι παραπάνω ο εκκλησιασμός ή η συμμετοχή στα άχραντα μυστήρια ή στη θεία εξομολόγηση, (προσφέρουν), πως όσο και αν καμιά φορά "κολαζομαστε" σε τέτοιες μεγάλες γιορτές από συγκεκριμένες συμπεριφορές που συναντούμε - εν τέλει δεν παύει η εκκλησία να είναι ο οίκος Του και κατ`επέκταση και δικός μας. Πως να γιορτάσεις κάποιον εκτός του οίκου του; Άλλωστε λύπη που δεν μοιράζεται διπλασιαζεται και χαρά που δεν μοιράζεται, είναι μισή... Χριστός Ανέστη! Με την ευχή του χρόνου να υψωσουμε όλοι το Άγιο Φως μέσα στον οίκο Του ψαλοντας όσο πιο δυνατά μπορούμε... Όλα είναι δεδομένα τελικά μέχρι να πάψουν να είναι. Όλα. Χρόνια πολλά... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΜενουμεΣπιτι #πίστη #ελπιδα #θρησκεια #ΕλληνικοΠασχα #παραδοσεις #covid_19









Η αλήθεια είναι πως όλο αυτό το #ΜενουμεΣπιτι δεν αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για μένα, αφού είμαι από την φύση μου σπιτογατα και λίγο μοναχική. Η Σουλτάνα μάλιστα δήλωνε πως αυτό θα ήταν τον Πάσχα των ονείρων μου. Και όμως. Μπορεί να έχω ανύπαρκτο κοινωνικό κύκλο, έχω όμως έναν στενό μεν, στιβαρό δε, οικογενειακό και φιλικό κύκλο. Ο οποίος αποτελεί τον κύκλο εμπιστοσύνης γύρω από τον πυρήνα της οικογένειας μου. Και αυτός ο κύκλος μου λείπει καιρό τώρα. Πόσο μάλλον μια μέρα σαν την σημερινή... Από το πρωί λοιπόν, και όχι μόνο, έχω δώσει τον καλύτερο μου εαυτό. Έχω στολίσει το μπαλκόνι μου, έστησα το πιο ξεχωριστό πρωινό με αφρατα τσουρέκια και πασχαλινά κουλούρια, βάλαμε τραγούδια στο ραδιόφωνο και έστρωσα τα καλύτερα σερβίτσια μου στην επίσημη τραπεζαρία με το καλό το κοφτό τραπεζομαντηλο της πεθεράς μου. Μέχρι και δωράκι έκπληξη και το πρώτο παγωτό του καλοκαιριού είχα προνοησει να έχω του μαϊμούδιου. Στα τηλέφωνα μας ηχησαν οικείες φωνές και το μικράκι μας γέμισε με καλούδια από ανθρώπους που έλειπαν από δίπλα μας- όταν ενδιαφέρεσαι βρίσκεις τον τρόπο. Ωστόσο έλειπε κάτι πολύ σημαντικό. Έλειπε η ξεγνοιασιά και η χαρά που σου προσφέρει η παρέα. Η δική σου. Έστω αυτή η μικρή. Θα επιλέξω όμως να εστιάσω σε αυτό που μου είπε ο γιος μου σήμερα στο τέλος της ημέρας όταν τον ρώτησα ποια στιγμή ξεχώρισε περισσότερο. "Όλες. Όλες ήταν ξεχωριστές". Εκεί θα μείνω. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΑλλιωτικοΠασχα #ΕλληνικοΠασχα #covid_19 #παραδοσεις #ΓιαΕνανΔημητρηΓερασιμοΓινονταιΟλα #ΚαιΓιαΤαΑστεριαΠουΜαςΑκολουθουνΠαντα







Οι γονείς μου δεν είναι οι συνηθισμένοι παππούδες και γιαγιάδες. Καταρχάς εργάζονται ακόμη. Αυτό από μόνο του αλλάζει τις συνθήκες εφόσον η εργασία τους είναι απαιτητική και πολύωρη. Προσπαθούν ωστόσο να βρουν τρόπους σύνδεσης με τα εγγόνια τους ακόμα και λίγο αντισυμβατικους. Ο πατέρας μου λοιπόν, είχε καθιερώσει τα τελευταία δύο χρόνια περίπου το "ραντεβού", να βρισκόμαστε δηλαδή κάθε Σάββατο για γρήγορο καφεδάκι κάπου έξω, (γρήγορο διότι εργάζονται και σουκου), όπου έδινε στα παιδιά έναν μποναμά- πότε μικρότερο, ποτέ μεγαλύτερο - ώστε να αγοράσουν Ο,ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ! Μάλιστα πάντα μας απόχαιρετούσε με την φράση "Κοιτάξτε, μην γυρίσουν με παράπονο πίσω ο Τσακος μου και η Μπουσκα μου!" (και το βλέμμα του τρελού να μας ψαρώνει τις κόρες ακόμα!). Στην εποχή του #covid_19 αυτά σταμάτησαν μαχαίρι. Τουλάχιστον όπως τα ξέραμε. Γιατί αυτός ο τρελός Κρητικαρος πατέρας μου τους δίνει ακόμα ραντεβού στις σκάλες σε απόσταση ασφαλείας. Και αφού τους ψεκάζει τον μποναμά με αντισηπτικό - αλήθεια σας λέω το ψεκάζει για τα καλά- τους το αφήνει στο ασανσέρ να το πάρουν μόνοι τους! Και τους συμβουλεύει να τα βάλουν στον κουμπάρα για να πάνε ταξίδι! Η δε μάνα μου, που πάντα την επισκιάζει αυτός ο τρελός με την δυναμική προσωπικότητα, τώρα που δεν μπορεί να δίνει τις τρυφερές αυτές και διακριτικές αγκαλιές της απλά κάθεται στο βάθος χαμογελώντας μα αν την ξέρεις, ξέρεις πως δακρύζει. Και δεν είναι ότι δεν το ήξερα. Μα ο εγκλεισμός είπαμε μας έχει απότρελάνει και πολύ ευλογημένη νιώθω που έχω αυτούς τους γονείς και κατ' επέκταση τους έχει και το παιδί μου. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι #family #bliss #ourkindoffun #ourkindoffamily #ourkindofcrazy





Τα πάντα είναι καλύτερα με παρέα... Μετά από δεκαπέντε μέρες μακρυά από την βρωμουσα του, βρέθηκαν ξανά. Και ο μικρός μου σαν να φορτισε ξανά από την αρχή. Σήμερα έχω απολαύσει γάργαρα γέλια, αστείες μα και σοβαρές κουβέντες, τσακωμούς και επανασυνδέσεις. Μανούλες με δύο, τρία ή και περισσότερα παιδιά σε σας απευθύνομαι. Να απολαμβανετε τον χαμό, τις φωνές που προκαλούν πονοκέφαλο ακόμα και τους τσακωμούς. Να τους απολαμβανετε και για μας που τους έχουμε κατόπιν συνεννόησης και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Γιατί όσο καλός γονιός και να είσαι, όσο και να γίνεσαι πάλι παιδί - δεν είναι το ίδιο. Δεν θα φερθεί μαζι σου όπως θα φερθεί με ένα άλλο παιδί κοντά στην ηλικία του. Ημέρα Καραντίνας 49. Είδαμε την βρωμουσα μας και ίσιωσαμε. Σε γενικές γραμμές. Σε ειδικές, μείνετε συντονισμένοι έχουμε πολλά να μοιραστούμε... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #couzlove #family #covid_19



"Ξέρεις τι θέλω να σου πω;
Κάτι που μάλλον θα γελάσεις
Άμα δε μάθεις να χαϊδεύεις τις πληγές
δε θα σου φτάσει όλη η ζωή σου για να κλαις." #παπακωνσταντινου #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul



"Η θεραπεία για όλα είναι αλμυρό νερό: ιδρώτας, δάκρυα, ή η θάλασσα." Καρεν Μπλιξεν. #ΜιαΜεραΣτηνΘαλασσαΔενΕιναιΠοτεΧαμενη #Κωδικος6 #ΗμεραΚαραντινας51η #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020



Μεγαλώνει το μικράκι μου και μεγαλώνει τόσο όμορφα... Έχει καιρό τώρα - πριν καν την Μεγάλη Εβδομάδα - που σηκώνεται το πρωί ήσυχα, ήσυχα, ούτε που με ξυπνάει, στρώνει το κρεβάτι του, ετοιμάζει στο δωμάτιο του τα παιχνίδια που θέλει να παίξει, και μετά πάει στο σαλόνι, ανοίγει τα ρομαν και τις κουρτίνες και ετοιμάζει πρωινό για όλους μας. (σήμερα έβαλε μέχρι και εκκλησία στην τηλεόραση) Αφού τα έχει κάνει όλα αυτά έρχεται να μας ξυπνήσει και μάλιστα γλυκά, γλυκά. Με συγκινεί πολύ το αγόρι μου, μα ταυτόχρονα σκέφτομαι πως όλο αυτό είναι πιθανότατα μια έμφυτη ανάγκη που έχουμε να προσφέρουμε. Να έχουμε μιαν υποχρέωση. Αυτή λοιπόν την περίοδο όπου όλες οι υποχρεώσεις της ηλικίας του έχουν μπει σε αναμονή, το μικρό ανθρωπάκι μεσα του, ψάχνει τροπους να ικανοποιήσει αυτή του την ανάγκη. Και πόσο όμορφα τα καταφέρνει... Ευλογημένη Κυριακή... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #mymiracleboy #myrainbowbaby #mymonkeyboy #rocksoul #deepsoul



Έχω και εγώ εργασίες.... (ή τι παθαίνεις όταν δεν έχεις εκτυπωτή και το παιδί προτιμάει τις εργασιες τις δασκάλας του τέλος πάντων από τα βιβλία που του παραγγειλες εν μέσω καραντίνας και ήρθαν σχεδόν στο τέλος της 😂😱😉🤪😎🤓#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #πρωτακι #ΤοΔικοΜου #OurTeacherIsBetterThanYours




Ημέρα Καραντίνας 53η... #whaaaat 😱😵🤪 Οχι, όλα καλά. Αλήθεια. Ο Παναγιώτης το έλεγε, τον άκουγα όμως εγώ;;; Οοοχι. Έλεγε: "Θα ήμαστε οι μόνοι που θα βγούμε από την καραντίνα με υπερκόπωση". "Υπερβολέεεεες" απαντούσα εγώ όλο ναζί, τώρα του ζητάω όλο ναζί να μου βάλει για 85η φορά #voltar(en)ol στην πλάτη ενώ βογκαω σαν μοσχάρι 😱😂😵😣 Οσφυαλγία φουλ με έπιασε, παυσίπονα στο φουλ και παρόλαυτα, ο πόνος σχεδόν ανυπόφορος- κλείνω τέσσερα 24ωρα με λιγοστό ύπνο - το έχω σας λέω, ακόμα έχω τα λογικά μου! Τι, όχι;; 😂😂😂 Ταυτόχρονα υποφέρω από πονοκεφάλους λόγω έλλειψης καφεΐνης - μα αυτό είναι άλλο ποστ - ξεχωριστό από μόνο του. #ΕκειΝαΔειτεΑπελπισια 😂😱😂😱😂 #ΕννοειταιΜενουμεΣπιτι δεν χάνω εγώ το κέφι μου, το χάνω;; Κάπου διάβασα ότι μπορεί να κρατήσει και 6 εβδομάδες - η οσφυαλγία, όχι η καραντίνα - και δεν το κρύβω αγχώθηκα κομματάκι, όχι τίποτε άλλο στο τέλος θα πάθει τενοντίτιδα από την εντριβη της voltarol ο Παναγιώτης 😂😂😂😂 #ΒρεΤιΠαθαμε #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας



Όσο ανθίζουν λουλούδια, υπάρχει ελπίδα... Καλημέρα παρεακι! Μην ξεχάσετε να χαμογελάσετε και σήμερα μωρέ 😁😌 #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΗμεραΚαραντινας54η #covid_19



Αυτή είναι η πρώτη και μοναδική παπαρούνα που έχω δει φέτος μέχρι τώρα. Ήταν ανάμεσα σε ένα μάτσο αγριοχορτα και γαϊδουραγκαθα- μα εκείνη έστεκε εκεί αγερωχη και πανέμορφη... Στο χρώμα της αγάπης, του πόνου και της χαράς - όλα αυτά μαζί... Την αγάπησα αυτή την παπαρούνα... #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020





Το ΠΟΣΟ έχουμε γελάσει με αυτό το αγόρι στην καραντίνα - δεν λέγεται. Ο Παναγιώτης συνέχισε να εργάζεται, μα πολυ λιγότερο από πριν. Μας είχε λείψει να περνάμε τόσο χρόνο μαζί- και ας μην ξεκουραστηκαμε και τόσο αφού βάλθηκαμε να κάνουμε όλα τα μερεμέτια και τις μικρό δουλειές που συνέχεια αναβαλλαμε! Μπορεί να μας έλειψαν τα αγαπημένα μας πρόσωπα, μα σκεφτόμουν πως δεν συνειδητοποιουμε πόσο μας λείπουν τα άτομα που ζουν μέσα στο σπίτι μας επειδή τα βλέπουμε συνέχεια όπως και να έχει. Χωρίς όμως να τα βλέπουμε ουσιαστικά. Αυτο διαπίστωσα μετά από 56 ήμερες καραντίνας, όπου ξανανιωσαμε με το άλλο μου εγώ, όπως τότε που δίναμε όλο το χρόνο μας αποκλειστικά σε μας. Και αυτό για μένα ήταν δώρο. #ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας2020 #ΤοΑλλοΜουΕγω #ΑυτοΠουΓουργουριζει #hubby #18yearsandstillcounting


Πάμε δυναμικά και για τους επόμενους μήνες...




















































Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...