Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

Ένα μαιμουδάκι γράφει στον Άγιο Βασίλη- ξανά! (2018)

Αχ... Όσο μεγαλώνει αυτό το αγόρι, τόσο πιο μοναδικές γίνονται οι στιγμές μαζί του. Μπορεί να είναι και η ιδέα μου- κάθε χρόνο νιώθω πως λέω τα ίδια- μα στα αλήθεια φέτος που έγραψε μόνος του τις πρώτες του λεξούλες στο γράμμα του Άγιου Βασίλη απλώς δεν χόρταινα να τον χαζεύω και να τον καμαρώνω... (κουκουβά)

Το γράμμα στον Άγιο Βασίλη αποτελεί από το 2015 μια μικρή γιορτή στο σπίτι μας. Είναι συνήθως μια από τις πρώτες δραστηριότητες στο advent calendar μας ώστε να ήμαστε σίγουροι πως θα δώσουμε τον απαραίτητο χρόνο στον αγαπημένο μας Άγιο- ενώ το ταχυδρομούμε και άμεσα ώστε να μην ρισκάρουμε μια πιθανή αλλαγή γνώμης... (τόσα παιδάκια, δεν γίνεται όλα να αλλάζουν γνώμη τι θα κάνει στο τέλος ο δόλιος Άγιος Βασίλης;;) 

Με αφορμή λοιπόν κάτι τόσο απλό, ο μπαμπάς ανάβει το τζάκι στο σπιτάκι μας, η μαμά ψήνει ατελείωτα λιχουδιές στην κουζίνα, ενώ το μαιμουδάκι σκέφτεται πως να διακοσμήσει το γράμμα του και τι να γράψει σε αυτό... 


Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή... Φέτος ήμασταν τυχεροί και η αρχή του μήνα συνέπεσε Σαββατοκύριακο. Συνεπώς το γράμμα ήταν και η πρώτη δραστηριότητα στο ημερολόγιο μας... 


Εσείς τι λέτε; Έτρεξε στο τζάκι;; Θα το μαρτυρήσω. Έτρεξε φυσικά και βρήκε αυτό...


"Τρέξε μπαμπάαααα, να ανάψουμε το τζάκιιιιι" άρχισε να τσιρίζει το μικράκι μου και έτσι έγινε! Άρπαξε για αρχή το αγαπημένο του washi tape και στόλισε το χαρτί με τον αγαπημένο του τρόπο... 




Έπειτα η μαμά- εκτός από λιχουδιές- είχε ετοιμάσει και "καρτέλες" (όπως στο σχολείο του) με τις λέξεις που ήξερε πως θα ήθελε το μικράκι της να γράψει μόνο του και σε συνεργασία- ξεκίνησαν το γράμμα. Η μαμά έγραφε τα υπόλοιπα που ήθελε το μαιμουδάκι και το μαιμουδάκι συμπλήρωνε τις δικές του λέξεις... (και καμάαααρι η μάνα) 








Και αφού το γράψαμε, αρχίσαμε να το στολίζουμε και άλλο... 



Μέχρι που το αποτέλεσμα ήταν το πιο όμορφο γράμμα που έχω δει στην ζωή μου... (μέχρι τώρα τουλάχιστον!)






Όχι δεν είναι;; Ζωγράφισε και ένα μικρό έργο τέχνης για τον Άγιο Βασίλη όπου ξεκάθαρα φαίνονται το αυτοκίνητο μας, ο Δημήτρης Γεράσιμος με τον μπαμπά του και οι γραμμές του τρένου με το  Polar Express πάνω. 



Φαντάζεστε πως πέρασε η υπόλοιπη μέρα μας;; Με λιχουδιές, ζεστά ροφήματα δίπλα στην φωτιά, με ατελείωτα χοροπηδητά στους καναπέδες, και φυσικά μια αγαπημένη ταινία αγκαλιά ώστε να ολοκληρωθεί η μικρή αυτή γιορτή μας... 





(Συνταγή για αυτό το σούπερ comfort food εδώ, οι ατομικές μπουγάτσες από το lidl- πεντανόστιμες- και οι τηγανίτες οι κλασσικές μα με λίγη  μαγιά για σούπερ αφράτο αποτέλεσμα) 

Τώρα το γράμμα περιμένει στο δέντρο μας, μέχρι να το στείλουμε με το ταχυδρομείο ενώ αναμένουμε με τεράστια αγωνία τον Δήσιμο να εμφανιστεί παραμονές Χριστουγέννων ως συνήθως, ο οποίος και θα μας ενημερώσει αν όλα βαίνουν καλώς... 

Προσθήκη λεζάντας
Εσείς; Γράψατε το γράμμα σας στον Άγιο Βασίλη; 

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Ένα μαιμουδένιο Χριστουγεννιάτικο δέντρο....

Η πρώτη, στην ουσία, χειροτεχνία που έφτιαξα για το μαιμούδι- μετά το quiet book, το οποίο ακόμα λατρεύει και μπορείτε να δείτε εδώ - ήταν ένα πολύ απλό μα πανέμορφο Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο οποίο μπορούσε να βγάζει και να ξαναβάζει τα στολίδια ξανά και ξανά. Σας είχα μιλήσει αναλυτικά για αυτό εδώ. 

Ήταν μόλις δυο χρονών το μικράκι μου και όμως το έπαιξε πάρα πολύ. Το είχα κολλήσει τόσο καλά όμως στον τοίχο που όταν το έβγαλα σκίστηκε, με αποτέλεσμα να το πετάξουμε. Φέτος που έχει εξοικειωθεί πια πολύ ο ίδιος με τις χειροτεχνίες και κόβει, κολλάει και ζωγραφίζει μόνος του,  σκέφτηκα να φτιάξουμε και πάλι ένα τέτοιο δέντρο- αυτή την φορά όμως λίγο πιο περίτεχνο και διακοσμημένο αποκλειστικά από το μαιμουδάκι! 

Έτσι και έγινε! Ήταν ένα απολαυστικό απόγευμα, ενώ βρήκε πάλι τον τρόπο να με προκαλέσει και να το πάω ένα βήμα παραπέρα... 



Μαζέψαμε όλα τα υλικά μας στο γνωστό τόπο του εγκλήματος- το τραπέζι της κουζίνας- και ξεκινήσαμε... 


Όσο και να ξέρω πόσο αποτελεσματικός είναι πια με όλες αυτές τις χειροτεχνίες, εξακολουθεί να με εντυπωσιάζει ευχάριστα. Πιο πολύ από όλα με συγκλόνισε το στολίδι χιονόμπαλα που σκέφτηκε να φτιάξει και παρότι του είπα- το παραδέχομαι- "Άστο, είναι δύσκολο δεν θα τα καταφέρεις" γιατί το εμπνεύστηκε προς το τέλος που είχα κουραστεί, όχι μόνο το έφτιαξε μα ήταν και υπέροχο και φυσικά μου είπε όλο καμάρι "Είδες μαμά που μπορούσα;"  Επίσης, ήταν πολύ σημαντικό για αυτόν να ζωγραφίσει φάτνη... Το ξέρω πως δεν φαίνονται πολύ τα πρόσωπα, είναι όμως όλα εκεί και με συγκινούν αφάνταστα.... 

Όταν όλα ήταν έτοιμα, κόλλησα εγώ τα velcro με σιλικόνη και αμέσως ξεκίνησε να το στολίζει... 







Αφού λοιπόν τα τοποθέτησε όλα μου λέει με ύφος χιλίων καρδιναλίων... "Φωτάκια δεν έχει... Γίνεται δέντρο χωρίς φωτάκια; " Κοιτάει τα pon pon μα δεν είχαμε αρκετά κίτρινα και δεν ήθελε πολύχρωμα.... Απογοητεύτηκε το μουτράκι μου το είδα... Τότε πήρα στροφές και τον διαβεβαίωσα πως σε λίγα λεπτά το δέντρο μας θα είχε φώτα και μάλιστα αληθινά... 

Τρύπησα  λοιπόν  με περφορατέρ στρατηγικά το δέντρο, βρήκα τα φωτάκια με μπαταρία που έχω πάντα στο συρτάρι και τα πέρασα μέσα από τις τρύπες... Το μουτράκι αυτό φωτίστηκε ακριβώς σαν τα φωτάκια του μικρού μας δέντρου... Το ίδιο και η δική μου καρδιά...



Φυσικά μετά ήταν αδύνατον να σταθεί κολλημένο με blutack, οπότε κόλλησα καλούς μαγνήτες από πίσω με σιλικόνη και το τοποθετήσαμε στο πλάι του πλυντηρίου πιάτων... Και αρχίσαμε το στόλισμα και το ξεστόλισμα... 







Η αγαπημένη μου χιονόμπαλα... 


Η μοναδική μας φάτνη... 


Τα υπόλοιπα στολίδια μας... (βλέπετε τα ματάκια ξωτικών που ξεπροβάλλουν;;;) 



Και τα δωράκια μας στα οποία έφτιαξα εγώ τους φιόγκους...


Και όταν δεν παίζουμε, απλώς το χαζεύουμε... 





Τι λέτε; Θα φτιάξετε και εσείς το δικό σας δέντρο;;; 

#φωτογραφισετο_2018 #ΟΔικόςΜαςΝοέμβριος

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά η συνήθεια που έγινε λατρεία.

Μια φωτογραφία την ημέρα για 365 μέρες. Τόσο απλό. Να ο δικός μας Νοέμβρης. 




305/365 Κάπως έτσι... Ο Νοέμβριος μου θυμίζει Μάιο σήμερα αλλά κάνω την καρδιά μου πέτρα και σκέφτομαι πως έμειναν μόλις και περίπου 50 μέρες για τα Χριστούγεννα... Ακολουθεί #bulletjournalανάρτηση - το νου σας 😉 #φωτογραφισετο_2018


306/365 Ειλικρινά δεν είμαι σε καθόλου Χριστουγεννιατικη διάθεση. Φοράω ακόμα καλοκαιρινά, σκεπαζομαι μόνο με ενα ελαφρύ κουβερλι το βράδυ και για πρώτη φορά στα χρονικά - δεν έχω στρώσει ακόμα χαλιά! Ωστόσο, αυτό το μαϊμούδι επέμενε σήμερα να δούμε το polar express και αυτό δεν μπορούσε να γίνει χωρίς την σούπερ σπέσιαλ ζεστή σοκολάτα μου! Ευτυχώς που υπάρχει πάντα μια Χριστουγεννιατικη κούπα έκτακτης ανάγκης στο σπίτι 😅😁😉Άλλωστε ξημερώνει Σαββατακι- το ζουζούνι θα είναι σπίτι! Πόσο πιο χαρούμενη να είναι μια Παρασκευή;;;#φωτογραφισετο_2018 #χαρασκευη #xmasmood#onpausemode



307/365 Εγώ μπορεί να μην είμαι σε xmas mood, κάποιο μαϊμούδι όμως είναι για τα καλά - παρασύροντας σιγά σιγά και εμάς...#φωτογραφισετο_2018#ItsNeverTooEarlyForSomeXmasShocks



310/365 Ο Νοέμβριος μου ξεκίνησε απαιτητικά και συνεχίζει στον ίδιο ρυθμό. Ωστόσο εγώ σήμερα είμαι ευτυχισμένη γιατί μου έφυγε ένα τρομερό άγχος μιας δύσκολης εξετάσης, το μικράκι μου αύριο δεν έχει σχολείο και θα το έχω ΌΛΟ δικό μου και απόψε ζούμε ένα έξτρα Σαββατακι μεσοβδόμαδα... Τι άλλο να ζητήσω; Για σήμερα τίποτα..#φωτογραφισετο_2018 #family #blessing #health#TheOnlyThingsThatMatter



311/365 Όταν βρήκα αυτά τα μακό μπλουζάκια σε προσφορά αναρωτήθηκα γιατί έχουν τρύπα στο χέρι και έψαχνα τα κουμπιά ή οτιδήποτε που μπορούσε να τις δικαιολόγησει!! Μου λέει τότε το μαϊμούδι "Τι στο καλό τις έχουν για το δάχτυλο σου;;;" "Όχι βρε" απάντησα η δόλια μάνα με σιγουριά!! Στο ταμείο ωστόσο με ενημέρωσαν πως είναι όντως για το δάχτυλο και είναι μόδα!! Ορίστε λοιπόν! Είμαστε και πολύ trendy!!! #φωτογραφισετο_2018#ΤιΑλλοΘαΔουμε



312/365 Τα κατάφερα! Εστρωσα- πρώτη φορά στα χρονικά τόσο αργά! Και πόση ικανοποίηση κρύβει αυτός ο πρώτος καφές στο "χειμωνιάτικο" πλέον σπιτικό μας, ιδίως όταν αυτό το θαύματακι παίζει ήσυχα εκεί μπροστά στα πόδια μου... Σε αυτές τις μικρές - μεγάλες στιγμές κρύβεται η ευτυχία... (θα χρειαστώ όλη σας την θετική ενέργεια για αυριο - ακουμπήστε την εδώ να υπάρχει...)#φωτογραφισετο_2018


313/365 Πως ένα τόσο δα λουλούδι μπορεί να σου φτιάξει την διάθεση.... #φωτογραφισετο_2018#onemoredown #2moretogo


314/365 Και λιώνω η μαναααααα... Πόσος ενθουσιασμός, πόσα όνειρα και πόση ελπίδα χωράνε μέσα σε αυτές τις παιδικές καρδούλες...#φωτογραφισετο_2018#Μαθαινουμε_διασκεδαζοντας#homeschoolingourway



315/365 Σχεδόν αργήσαμε φέτος... Μα είχαμε τον καλύτερο καλικατζαροβοηθο... Δεν φαντάζεστε σας λέω! #φωτογραφισετο_2018#ΟλαΓιαΕνανΔημητρηΓερασιμοΓινονται #xmas#ItsTheMostWonderfulTimeOfTheYear



316/365 Ζωγραφίζουν σε καβαλετο αυτή την περίοδο στο σχολείο και περίμενε την σειρά του σαν τρελός! Είχε αποφασίσει ήδη τι θα ζωγραφίσει, πριν καν το ζωγραφίσει! "θα την γεμίσω χρώματα" μου είπε "την ζωγραφιά του και έτσι έκανε! Και όχι που είναι του δικού μου του παιδιού, μα είναι η ομορφότερη που έχω δει ποτέ μου 😉♥️😉#φωτογραφισετο_2018 #νηπιακι #ΤοΔικοΜου#myliitlleartist



317/365 Αυτή η ώρα της μέρας που γεμίζει πάλι χρώμα η ζωή μου.. #φωτογραφισετο_2018


318/365 Σήμερα λοιπόν κατέβηκα στην μάνα μου να πάρω κρεμμύδια γιατί είχα ξεμείνει. Τους πέτυχα στο πρωινό. Και συγκινήθηκα. Έχω 13 χρόνια που δεν μένω στο πατρικό μου αλλά κατά πως φαίνεται τίποτα δεν έχει αλλάξει... Ο πατέρας μου να τρώει πάντα για πρωινό τσουρέκι με φυστικοβουτυρο ενώ πίνει μια κούπα γάλα... Και πιο πίσω πάντα το γλαστρακι της μητέρας μου από την μία και η χαρτουρα του πατέρα μου από την άλλη ενώ κάνει τα πρωινά επαγγελματικά του τηλεφωνήματα... Τσίμπησα και εγώ ένα κλειστό τσουρέκι (γιατί στο πατρικό μου θα βρεις ΠΑΝΤΑ με αφθονία τσουρέκια, πίτσα και κέρματα σε γυάλινο μπολ για ώρα ανάγκης-τσίμπησα και από αυτά το ομολογώ😉♥️) και έφυγα χαμογελοντας με λίγη θλίψη...#φωτογραφισετο_2018


319/365 Επειδή αυτή την περίοδο δουλευουμε τα μικρά γράμματα, είχα ξεχάσει πόσο όμορφα φτιάχνει τα κεφάλαια... Αχ συγκινήθηκα πάλι η μάνα..#φωτογραφισετο_2018 #ΣνιφΚλαψΛυγμ #νηπιακι#ΤοΔικοΜου



320/365 Έτσι πρέπει να είναι οι "Χαρά"σκευες! Από το πρωί και όλη μέρα μαζί! Να είναι καλά οι αργίες και για μας τις παρανοϊκές μαμάδες!#φωτογραφισετο_2018 #μαιμουδακι#ΟιΜικρεςΜεγαλεςΣτιγμεςΜας



322/365 Επέμενε να παίξουμε την #monopoly για μεγαλύτερα παιδιά. Ήταν άψογος. Ωστόσο κουράστηκε. Η monopoly μπορεί να πάρει μέρες να τελειώσει μια παρτίδα αν παιχτεί σωστά. Τελικά συμφωνήσαμε να αθροισουμε τα λεφτά και την αξία των αγορασμενων και ακόμα και έτσι μας κέρδισε. Χωρίς χάρες. Τι να πω. Και πάλι παραπονιέται 😂😂😂😂 Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα στην γλώσσα του σώματος του ή απελπισία πριν λήξουμε το παιχνίδι 😂😂😂#TheStruggleIsReal #φωτογραφισετο_2018



324/365 Και ενώ κρατάει στα χέρια του το ποίημα για την Χριστουγεννιατικη γιορτή και η σαχλόμανα τον φαντάζομαι ήδη το πιο όμορφο αστεράκι - από πίσω από αυτό με περιμένει ακόμα μια ειδοποίηση εκδρομής... #ΜιαΣκετηΧαραΔηλαδηΜηνΕχω#ΑντεΠαλιΕκδρομες #ΒρεΤονΠαωΕγωΕκδρομες#ΔενΥπαρχειΛογος #Οιμε #ΚελληΑκουους???#φωτογραφισετο_2018



325/365 Γιατί αν δεν βάλεις τρία κομμάτια σπιτικου γαλακτομπουρεκου το ένα πάνω στο άλλο, με όσα κεράκια χωράνε σε αυτό, αν δεν τραγουδήσεις τρεις φορές το γενέθλιο άσμα, αν δεν βάλεις και φωτιά στο cake topper που έφτιαξε το μαϊμούδι για τον μπαμπά του και αν πάλι δεν ξεχάσεις να βγάλεις μαζί τους φωτογραφία -τότε τι τριακοστα έκτα γενέθλια θα είναι αυτά;;; Να το χαιρόμαστε το μεγάλο - που λέει ο λόγος - αγόρι μας! Που μας δείχνει τον τρόπο να τρως μισό ταψί γαλακτομπουρεκο για πλάκα!!#φωτογραφισετο_2018 #hubby #bday



328/365 Όταν πας για ψώνια χονδρικής με τον παππού και ο παππούς σου λέει : "Πάρε όσα και όποια πατατάκια θες αγόρι μου" και το πονηρό αυτό αγόρι απλά πιάνει όσα χωράνε ξεχειλα στην αγκαλιά του.... #φωτογραφισετο_2018#ΑντεΤωραΝαΤοΜαζεψω#ΤαΙδιαΜουΚανεΚαιΜεναΟτανΗμουνΜικρη#ΧριστιναΕλεγεΤηςΜαναςΜουΚοιταΜηνΓυρισειΤοΠαιδιΜεΠαραπονο#ΜουΧειΛειψειΑυτο #ΚαποιοςΝαΝοιαζεταιΓιαΤοΚουτοΕστωΠαραπονοΜου


329/365 Ακόμα και τις μέρες που δεν είμαι η μητέρα που θα ήθελα. Ακόμα και τις μέρες που φωνάζω και χάνω την υπομονή μου. Ακόμα και τις μέρες που αφήνω τον εγωισμό να επισκιάσει την αγάπη μου. Ακόμα και αυτές τις μέρες--αρκεί να βρω έστω και στιγμιαία τον καλό μου εαυτό- για να χωθεί στην αγκαλιά μου. Και σκέφτομαι πως αυτές οι μέρες δεν θα κρατήσουν αιώνια. Πως θα έρθει η στιγμή που θα φωνάζει αυτός. Και θα χάνει αυτός την υπομονή του. Και θα βάζει αυτός τον εγωισμό πάνω από την αγάπη του... Πόσο επώδυνα δύσκολο μα και υπέροχο να έχεις την ευλογία να ζεις την διαδρομή αυτή της μητρότητας.... Να θυμηθώ να μην ξεχάσω - όπως τότε που ήσουν μωρό - να θυμηθώ να μην ξεχάσω πως ενα χεράκι μόνο αρκεί. (και περισσεύει...βλ. σχόλια ) #φωτογραφισετο_2018


331/365 Τώρα πολλά με ενοχλούν σε αυτή την φωτογραφία. Πράγματα που φαίνονται και άλλα που δεν φαίνονται. Θα εστιάσω ωστόσο σε αυτό που με έκανε τελικά να την βγάλω αυτή την πόρτα φωτογραφία, όσο και αν την προσπερνούσα, δήθεν αδιαφορώντας, τις άλλες φορές... Η κεντρική ταμπέλα λοιπόν είναι στραβή. Εάν είσαι ψυχαναγκαστικη σαν του λόγου μου, το πρόσεξες αμέσως. Και σε ενοχλεί κιόλας. Σκας που είναι κολλημένη και δεν μπορείς να την ισιώσεις. Σωστά; Η κάτω ταμπέλα όμως... Που είναι και αυτή κολλημένη στραβά σαν την πάνω, γιατί εμένα μου δινει μια ισορροπία σε αυτή την παρανοϊκή εικόνα και ακόμα πιο παρανοϊκο ποστ;;; #γιατιιιιι;#παραληρησακαιαποψε#ΑνΗτανΚαιΟΑριθμοςΣτραβαΘαΤοΕιχανΤερματισει#φωτογραφισετο_2018#ΧαλαωΤοFeedΜουΜεΑυτηΤηνΕικοναΑλλαΤεσπα#ΘαΣκασωΑνΔενΤοΠω






Ανυπομονώ φυσικά για τον Δεκέμβριο παρότι θα είναι και η τελευταία φορά του #φωτογράφισετο και όχι μόνο για φέτος...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...