Ένα mini bday brunch party...

Χαμογελώντας ακόμα από την όμορφη αίσθηση που μου άφησε το "επίσημο" πάρτι της μικρής μας τσιχλόφουσκας, και μέχρι να έχω στα χέρια μου τις πρώτες φωτογραφίες από τον δικό μας Αντρέα, θα μοιραστώ μαζί σας το mini prive πάρτι που έχω καθιερώσει να κάνω κάθε χρόνο ανήμερα τα γενέθλια της. 

Ίσα έξι άτομα όλα και όλα, συν ένα μαιμουδάκι και μια βρωμούσα, είναι η ιδανική ευκαιρία να κάνεις κάτι όμορφο χωρίς πολύ κόπο. Ειλικρινά. Ένα κέικ, μερικά παιχνιδιάρικα μπισκότα και μια χειροποίητη τούρτα, όμορφη στην απλότητα της, είναι αρκετά για να βρω εγώ τουλάχιστον την ευκαιρία να γιορτάσω με την οικογένεια μου. 

Αγαπώ το τραπέζι της τραπεζαρίας μου διότι βρίσκεται δίπλα στο πιο μεγάλο παράθυρο του σπιτιού, ρίχνοντας έτσι άπλετο φως- γεγονός που πάντα ομορφαίνει ότι και αν κάνω. Και πραγματικά, ελάχιστα πράγματα έκανα φέτος- και όμως. Ήταν πανέμορφα όλα, γιατί στήθηκαν με αγάπη και φροντίδα έστω και μόνο για μας τους έξι+δύο! 

Έβγαλα τα αγαπημένα μου vintage σερβίτσια, "προίκα" από την μητέρα μου, έφτιαξα τα αγαπημένα μας μπισκότα και μερικά τα έντυσα με πολύχρωμα κουφετάκια, ενώ τα υπόλοιπα τα γέμισα με μαρμελάδα, τα έκανα σάντιουτσ και βούτηξα τα μισά σε λιωμένη κουβερτούρα,  (να τα δοκιμάσατε έγιναν ανάρπαστα!), έψησα και το αγαπημένο μας κέικ, μερικά τοστάκια με μπόλικο βούτυρο και πάριζα, (έτσι για να είναι πιο ξεχωριστά), και μερικά βραστά αυγά- που τόσο αγαπάμε- από τον παππού, παρέα με την απίθανη σπιτική βυσσινάδα της πεθεράς μου, και μερικές τσαχπινιές για διακόσμηση, ήταν αρκετά να ντύσουν ένα υπέρλαμπρο, στα μάτια μου, τραπέζι!

Τώρα, σχετικά με την τούρτα. Θα είμαι ειλικρινής, δεν είχα όρεξη να φτιάξω φέτος. Ήμουν πολύ κουρασμένη και χωρίς έμπνευση. Ο Δημήτρης Γεράσιμος όμως επέμενε- ήθελε πολύ να την φτιάξουμε την τούρτα και όχι να την αγοράσουμε. Έτσι πείστηκα φυσικά, απλά αποφάσισα να το κρατήσω πολύ απλό. Επέλεξα τα σοκολατένια παντεσπάνια από αυτή την υπέροχη συνταγή του Άκη Πετρετζίκη, όμως για γέμιση έβαλα κρέμα ζαχαροπλαστικής- έτοιμη του κουτιού- και σαντιγί για γαρνίρισμα αντί για το γλάσο του Άκη. (σου έχω πει γιατί να φτιάχνεις μόνη σου την τούρτα εδώ!) Αγόρασα και μερικά ζελεδάκια σε σχήμα κεράσι, και τιμής ένεκεν του θέματος στο "επίσημο" πάρτι, στόλισα την τούρτα μας που πολύ μου άρεσε τελικά μέσα στην απλότητα της... 

Φούσκωσα και πολλά μπαλόνια με την αγαπημένη της Minnie  πάνω, και έχωσα ανάμεσα σε αυτά το δώρο της από εμάς- όπου ποτέ ένας φιόγκος δεν μπορεί να είναι αρκετά μεγάλος για μια τσιχλόφουσκα, ενώ όπως πάντα, έγραψα και μερικές τσαχπινιές στον γνωστό σε όλους πίνακα! (όπου ήθελε και το μαιμούδι να ζωγραφίσει ένα καράβι, μα δεν το έφτιαξε υπέροχα;;) 

Και αφού τα είχαμε όλα έτοιμα, περιμέναμε την εορτάζουσα! Ο Δημήτρης Γεράσιμος δεν κρατιόταν και περίμενε πίσω από την πόρτα, φορώντας τα ανάλογα γυαλιά... 

Ενώ από την κορδέλα που περίσσεψε από το δώρο, έφτιαξα αυτοσχέδια βραχιόλια Happy Birthday και τα φορέσαμε όλοι! (εκτός από τα μικρά!) 

Όταν η μικρή μας βρωμούσα κατέφτασε,  ήταν απλά ΜΙΑ ΚΟΥΚΛΑ! 

Αφού ήπιαμε το καφεδάκι μας και φάγαμε το πρωινό μας, ήρθε και η ώρα της τούρτας! Η μικρή ξετρελάθηκε - και ας μην επιχείρησε καν να σβήσει το κεράκι- ενώ χάρηκε ακόμα περισσότερο όταν βούτηξε το πρώτο δαχτυλάκι μέσα στην σαντιγί... Δεν χορταινόταν η τούρτα της θείας, λέμεεεε! 

Το υπέροχο μενταγιόν που φοράει η Σουλτάνα είναι δια χειρός της ταλαντούχας Μαρίας του New Kid in town, ειδικά φτιαγμένο για την τσιχλόφουσκα μας. (ευχαριστούμε Μαρία!)

Το πρωινό μας πέρασε με πολύ παιχνίδι, αγκαλιές και φιλιά ανάμεσα στα ξαδελφάκια, (Η μπουμπού ΤΟΥ και ο Μήνιας ΤΗΣ!), και μια τρελαμένη θεία να βγάζει όσες περισσότερες φωτογραφίες μπορεί! (πιστέψτε με, αυτές δεν είναι τίποτα!) 

Και κάπως έτσι, κοιτάω αυτά τα νούμερο 23 κατακόκκινα παπουτσάκια, και θυμάμαι πόσο μα πόσο μικρά και ντελικάτα ήταν αυτά τα ποδαράκια όταν γεννήθηκε... Τόσο μικρά και διάφανα- σχεδόν εύθραυστα- και έφτασε τώρα να χοροπηδάει στους καναπέδες και να κάνει ακροβατικά στην άκρη του σκαλοπατιού... Εγώ θα ευχηθώ μικρή μου τσιχλόφουσκα, τα βήματα σου να είναι πάντα σταθερά μα και να ακροπατούν στην άκρη των ονείρων... Οι δρόμοι σου χωρίς πολλές στροφές και ανηφόρες και πάντα με τον πιο όμορφο προορισμό. Και να θυμάσαι. Τα βήματα σου στην ζωή θα είναι απολύτως δικά σου. Κάνε τα να ξεχωρίζουν. Κανείς άλλος ποτέ, δεν θα "φοράει τα δικά σου παπούτσια"....

Μια τσιχλόφουσκα, (και τι τσιχλόφουσκα), ετών...2!

Αυτό δεν είναι παιδί.... Είναι βρωμούσα. 

Δεν είναι καν σκέτη τσιχλόφουσκα.... Είναι τσιχλόφουσκα που σου κολλάει στα δόντια. 

Δεν είναι θηλυκό... Είναι ΤΟ θηλυκό. 

Είναι η κόρη της Σουλτάνας. Είναι και ανιψιά μου. Και είναι η πιο τσουρδούπο, απατεώνισσα, πανέξυπνη και παμπόνηρη μικρή αλεπού που έχω γνωρίσει. 

Έχει δυο μάτια πιο γαλάζια και από τον ουρανό και βλέμμα που σπάει κόκαλα. 

Γυρίζει λοξά το κεφάλι και σε κοιτάει με ύφος βαρβάτου Ιταλού Νονού- τύπου "Μην με ταράζεις τώρα". 

Σε κοιτάει όμως και με μάτια που γυαλίζουν τσαχπινιά όταν νομίζει πως κάτι πολύ σπουδαίο έκανε. 

Είναι ξανθιά και τα μαλλάκια της κάνουν λίγη μπούκλα στο τελείωμα αλλά δεν σε αφήνει κανένα κοκαλάκι ή στέκα να της βάλεις σε αυτά. Όταν πέφτουν στα μάτια της, τινάζει το κεφάλι θεατρικά, κάνει και λίγο το χέρι με ύφος ντίβας και απαλλάσσεται από την ενόχληση.  

Είναι μικροκακωμένη και κακόφαγη. Της αρέσει να τρώει με τα χέρια και να μην σκουπίζεται μετά. (η μεγαλύτερη διαφωνία μας). 

Της αρέσει να ακουμπάει την κούπα του καφέ σου και να βγάζει ένα επιφώνημα έκπληξης, είτε κρύος είναι, είτε ζεστός. 

Της αρέσει να κατακρεουργεί τις κούκλες της, όλες είναι χωρίς πόδια και ενίοτε χωρίς κεφάλια, η Σουλτάνα ισχυρίζεται πως διδάσκεται για το σώμα. 

Της αρέσει να παίζει με αυτοκινητάκια και τρένα, την ίδια ώρα όμως που θα φοράει λοξά το όλο φρουφρού τσαντάκι της, ενίοτε και το μαγιό της πάνω από την πυτζάμα. 

Μόλις ακούσει να χτυπάς την πόρτα, τρέμει ολόκληρη από χαρά που θα σε δει. (όποιος και αν είσαι! Πήρε από την Σουλτάνα). 

Αν βρεθούν μαντηλάκια ή χαρτομάντιλα στο δρόμο της, κλάψε τα, θα τα βγάλει όλα έξω με την μια. 

Περπατάει σαν μικρός πιγκουίνος. (με πλατυποδία!) 

Όταν δεν της κάνεις το χατήρι, βάζει αμέσως τις τσιρίδες και αν την πάρεις αγκαλιά, κλωτσάει με βία μέχρι να την αφήσεις. (γυναίκα παιδί μου!) 

Πάντα προκαλεί εγκεφαλικά στους γονείς της, πηγαίνοντας μέχρι άκρη άκρη στα σκαλιά και γελώντας πονηρά πονηρά με τον πανικό που σπέρνει. 

Έχει φάει τα μούτρα της έτσι τρεις φορές. 

Όχι μυαλό δεν έβαλε. 

Ότι και να την ρωτήσεις θα σου πει "Όχι" 

Εκτός αν την ρωτήσεις, αν ξέρει άλλη λέξη από το ¨Όχι" Τότε σου λέει με ύφος και γελάκι πονηρό. "ΝΙααιαιιαιιαιιιι". 

Είναι ψυχοπονιάρα. Και παρεξηγιάρα. Και ευσυγκίνητη. (ναι, όλα κουσούρια της Σουλτάνας είναι!) 

Όταν γελάει, ακούγεται σαν το πιο όμορφο τραγούδι. 

Της αρέσει να κοιμάται στο πάτωμα. 

Ότι και να της πω, δεν με ακούει ποτέ. Ούτε την μάνα της. Λίγο τον πατέρα της. (κάνει δηλαδή ότι τον ακούει) 

Είναι ατίθαση με Α κεφαλαίο. 

Έχει αδυναμία στην γιαγιά της την Τιτίνα. (Χριστίνα). Και στον Μήνια της. (τον Δημήτρη Γεράσιμο της). 

Σε μένα καθόλου. 

Μόλις έμαθε να με λέει σωστά και πολύ συγκινούμαι η Τεία Ιάννα. (και όχι Τεία Κάλια!) 

Είναι ένα πλάσμα, καρτούν σκέτο. Θέατρο μεγάλο. Από τα θηλυκά που θα ταλαιπωρήσουν. Θα παθιάσουν. Θα δημιουργήσουν μόνο έντονα συναισθήματα. 

Είναι η ανιψιά μου. 

Σας το είπα; 

Και αύριο γίνεται δυο χρονών. Δυο. 

Για μένα όμως είναι ακόμα μια μικρή και ανόητη μπουμπού. 

Η δική μου μπουμπού. 

Χρόνια πολλά βρωμούσα μου... Σε αγαπώ τόοοοοοοσο πολύ! 

Τα πρώτα γενέθλια της τσιχλόφουσκας! Θέμα: Μια βόλτα στο Luna Park!

Μέχρι να αποφασίσει η Σουλτάνα θέμα για τα πρώτα γενέθλια της τσιχλόφουσκας πραγματικά με έσκασε. Δεν της αρέσουν τόσο τα θεματικά πάρτι. Της πρότεινα λοιπόν να μην είναι θεματικό, ας έχει απλά ένα στυλ, (πχ: ρομαντικό, ρετρό, vintage), ή ένα συγκεκριμένο χρώμα, (πχ: κόκκινο, μωβ, φούξια), ή ένα σχέδιο, (πχ: πουά, ρίγες κτλ), ούτε αυτό της άρεσε! (ακόμα να καταλάβω, εξακολουθώ να βρίσκω τις ιδέες μου εξαιρετικές!) Τότε της πρότεινα να κάνει απλά ένα πάρτι όπως αυτά που κάναμε παλιά, μια χαρά, ούτε αυτό το ήθελε όμως η παράξενη! 

Σας το είπα, με έσκασε και δεν υπερβάλω! Με τα πολλά, μετά από πολλέεες συζητήσεις, (ούτε για το μαιμούδι δεν χάλασα τόση φαιά ουσία), μου αποκάλυψε με περηφάνια το θέμα της! Θα ήταν μια βόλτα στο Luna Park! 

Είστε έτοιμοι να σας ξεναγήσω; 

Πριν ξεκινήσω, θα τονίσω πως αυτή η ανάρτηση θα είναι κυρίως φωτογραφική. Δεν έχω και πολλά να μοιραστώ εφόσον δεν είναι δικό μου το πάρτι. Ωστόσο, το διοργανώσαμε σχεδόν μαζί από την άποψη ότι έλαβε χώρα στην σοφίτα του σπιτιού μου, (δέχτηκα πριν μάθω πόσοι θα ήταν οι καλεσμένοι- το ομολογώ), και εφόσον  ανέλαβα εξ ολοκλήρου την δημιουργία των γλυκών για το candy bar, (και αυτό το δέχτηκα πριν μάθω τον αριθμό των καλεσμένων!), εκτός φυσικά από την τούρτα - δεν άντεχα τέτοια ευθύνη. Και αν κρίνω από το σχέδιο που επέλεξε τελικά η αδελφή μου, πολύ χαίρομαι που δεν δέχτηκα! Την δε διακόσμηση ανέλαβε αποκλειστικά η Σουλτάνα. 

Πάμε λοιπόν!  Με τις λεζάντες κάτω από τις φωτογραφίες θα σας κατατοπίζω για μερικές λεπτομέρειες! 

Όλα ξεκίνησαν από την πρόσκληση... 

Τα γενέθλια της τσιχλόφουσκας είναι Γενάρη, οπότε, το κεραμικό διακοσμητικό για την πρόσκληση το είχε αγοράσει η Σουλτάνα από τα Χριστούγεννα, από τα Jumbo. Το εκτυπώσιμο το βρήκα εγώ εδώ. 

Συνεχίζουν με την είσοδο του σπιτιού... 

Το συγκεκριμένο διακοσμητικό το λατρεύω. Το ξύλινο αλογάκι ήταν δική μου ιδέα. Τύπωσα απλά μια εικόνα που βρήκα στο internet, την έδωσα στον πατέρα μου και του είπα να το φτιάξει με ξύλο! Έπαθα πλάκα με το αποτέλεσμα διότι περίμενα να κάνει μόνο το περίγραμμα. Η δε Σουλτάνα το απογείωσε προσθέτοντας τα γκέμια, την σέλα και βάζοντας το πάνω στο στο στεφάνι που είχα σαν διακόσμηση στον δικό μου γάμο πάνω από κάθε ροτόντα! 

Αυτό πρόκειται ουσιαστικά για θήκη γλαστρών που έχει φτιάξει ο πατέρας μου. (ναι αυτός ο σούπερ ήρωας !) Η τρελή φαντασία της Σουλτάνας το μεταμόρφωσε σε ρόδα του λούνα πάρκ με λούτρινα ζωάκια!

Η διακόσμηση στην σοφίτα ήταν απλή μα σικάτη με λίγες γιρλάντες και κρεμαστά διακοσμητικά που έφτιαξε μόνη της η Σουλτάνα, στεφανάκια με πολύχρωμες κορδέλες, ότι καρουζέλ, είχε και δεν είχε στο σπίτι της,  πολλά φωτάκια και μπαλόνια! 

Επίκεντρο, μα τι άλλο, το candy bar με πρωταγωνίστρια την τούρτα! (δείτε τι με έβαλε να φτιάξω η κακούργα!!!) Μπισκότα βουτύρου με ζαχαρόπαστα, cake pops, cupcakes, πάστα φλώρα, κεικ βανίλιας, καραμελωμένα μήλα, γλειφιτζούρια.... ( τα οποία από την υγρασία έλιωσαν και έγιναν ομπρέλες!) Κουράστηκα μόνο που τα θυμήθηκα! 

Ναι, αυτό το τρελό αγόρι που έχει πλακώσει τα cake pops και που το μαλλί του δεν στρώνει με ΤΙΠΟΤΑ, είναι το μαιμούδι μου καλέ!!

Ο αλμυρός μπουφές κινήθηκε στα συνήθη πλαίσια για παιδικό πάρτι. Πίτσες, (πάντα από Pizzeria Restaurant Quebec), burger, σαλάτα ζυμαρικών, πατατούλες, και σουβλάκια καλύπτουν κάθε ουρανίσκο! Λόγω του ότι το πάρτι ήταν Γενάρη, τόλμησαν να ψήσουν τα σουβλάκια επιτόπου στην βεράντα της σοφίτας, κάτι που εμείς δεν κάνουμε λόγω ζέστης τον Ιούλιο, επιλογή που ήταν πολύ ωραία μιας και όλοι οι άντρες μαζεύτηκαν γύρω από την φωτιά λέγοντας τα δικά τους και πίνοντας μπύρα, κρασάκι και τσικουδιά! 

 

Τα σημαιάκια στα τόστ φτιάχτηκαν σχετικά απλά. Με οδοντογλυφίδες και washi tape! 

Όπως είναι αναμενόμενο είχαμε την γωνίτσα των ευχών, το σταντ των οποίων έφτιαξε και πάλι ο πατέρας μου αγνοώ όμως την έμπνευση, ενώ είχε στήσει όλα τα παιχνίδια έτσι ώστε να μπορούν να παίξουν σε διάφορες γωνιές όλα τα παιδάκια. 

Πολύ τις αγαπώ αυτές τις δυο φωτογραφίες... Οι δυο Χριστίνες...

Τα party favors ήταν μια σακουλίτσα "του μανάβη γεμάτη λιχουδίτσες και ένα anti stress μπαλάκι- τα οποία έφτιαξα εγώ και ειλικρινά καθόλου δεν με ηρέμησαν όσο τα έφτιαχνα.  Δείτε εδώ.

Η πρωταγωνιστρία τώρα, που δεν είναι άλλη από την τούρτα! Ήταν φυσικά ζαχαροπλαστείου και μη βρώσιμη. Ήταν φτιαγμένη με ζαχαρόπαστα μα πάνω σε φελιζόλ. Ήταν φυσικά υπέροχη αλλά και πανάκριβη, εγώ δεν θα έδινα τόσα λεφτά για μια τούρτα που δεν τρώγεται. Του είχαμε δώσει μερικές φωτογραφίες που βρήκαμε στο internet και το τελικό αποτέλεσμα ικανοποίησε και με το παραπάνω την Σουλτάνα! Είχε παραγγείλει ωστόσο και παστάκια ατομικά τα οποία ήταν πεντανόστιμα και μοιράστηκαν αντί τούρτας. 

Όταν ήρθε η ώρα να σβήσει αυτή η μικρή σταρλέτα το κεράκι της, με διέψευσε ακόμα μια φορά, και ενώ εγώ έλεγα με στόμφο πως με τόσο κόσμο, (70+ άτομα) να τραγουδάνε το λιγότερο να πλαντάξει στο κλάμα, αυτή απλά χαμογελούσε όλο αυταρέσκεια και χαιρετούσε το πλήθος που την τίμησε με την παρουσία του! 

Ήταν μια ξεχωριστή ημέρα πραγματικά και ανυπομονώ να δω τι θέμα να σκεφτεί φέτος η Σουλτάνα, αν και έχω μια υποψία... 

Όσο για σένα μικρή ανόητη τσιχλόφουσκα.... Τι να πω εγώ για εσένα; Πέρα του ότι σε λατρεύω, είσαι μια μικρή αξιολάτρευτη βρωμούσα και πολλά ακόμα υποκοριστικά που μπορώ να σου βρω αφού είσαι καρτούν σκέτο. Ακόμα να συνηθίσεις το στυλ μου, σε βλέπω, μα θα το συνηθίσεις και θα σου είμαι απαραίτητη. (γκουχ, γκουχ!) Εγώ θέλω, αν θες να τα πηγαίνουμε καλά και να έρχεσαι να μου χτυπάς την πόρτα όποτε θες, να καταλάβεις πως στο σπίτι της θείας τρώμε σε τρία συγκεκριμένα μέρη. Δεν κόβουμε βόλτες με το μπισκότο στο χέρι. Αυτό να μάθεις και θα τα πάμε περίφημα! Στο μεταξύ σου εύχομαι όλη σου η ζωή να είναι σαν την πιο τρελή, διασκεδαστική, γλυκιά μέρα στο λούνα παρκ! 

Σε λατρευάγαπαω...

Να σημειωθεί πως τώρα που σας γράφω είμαι 14 κιλά μειον παρακαλώ πολύ- ευχαριστώ πολύ!!! ;-)