Monkey Talk- ή αλλιώς τι άκουσα πρόσφατα η μαιμουδομάνα...

Θέλω να αποχαιρετήσω αυτόν τον περίεργα μοναδικό φετινό Μάρτιο με απολαυστικά monkey talk- έτσι μπας και ξορκίσουμε όλη αυτή την τρέλα που πάει να μας καταπιεί... 

Τέλος Φλεβάρη περίπου έπεσα μια μέρα από την σκάλα του δεντρόσπιτου. Από το πρώτο σκαλοπάτι, μέχρι και το τελευταίο έφυγα απλώς προς τα κάτω- κάνοντας, δόξα τον Θεό,  απλά ένα μεγάλο αιμάτωμα στο αριστερό μου πόδι και μερικά κοψίματα στο αριστερό χέρι που προσπάθησε να πιαστεί από όπου βρήκε! (χωρίς αποτέλεσμα!) Τα παιδιά αναστατώθηκαν φυσικά από το γεγονός μιας και ήταν μπροστά, παρότι τα καθυσήχασα τονίζοντας πως έφταιγα εγώ που βιάστηκα και δεν πρόσεξα. Ενώ προσπαθώ να συνέλθω και να ξαναανέβω πάνω ακούω τον Δημήτρη Γεράσιμο: 

- Είδες Χριστίνα; Εμάς φοβόταν η μαμά μην χτυπήσουμε, αυτή χτύπησε τελικά. Εμ , έπρεπε ο παππούς ο Χρήστος να φτιάξει και μέτρα προστασίας για βιαστικές μαμάδες. Δεν το σκέφτηκε. Να του το πούμε. 

#ΤιΑλλοΝαΣκεφτείΚαιΑυτόςΟΔόλιοςΟΠατέραςΜου #ΤουΤοΕίπανΤαΠαιδιά #ΔενΦαντάζεστεΠόσαΕξτράΈβαλεΜετάΑπόΑυτόΤοΠέσιμο #ΌποιοςΒιάζεταιΣκοντάφτει #ΑπλάΤαΠράγματα 

Μετά το πέσιμο πονούσα φριχτά για κανά τριάρι μέρες- λες και είχα φάει ξύλο ένιωθα από τον Hulk. Κάποιο μεσημέρι παραπονιέμαι σχετικά στον Παναγιώτη. Έρχεται μπροστά μου ο μικρός και αρχίζει να με σταυρώνει ολόκληρη. 

-Αυτό μαμά για να γίνεις γρήγορα καλά. Μα και για να μην ξαναπέσεις. 

#ΤονΑγαπώ #ΟΜικρόςΣοφόςΓιοςΜου 

Κάποιο πρωινό παίζει στο δωμάτιο του και ξεκινάω να φτιάξω κέικ σοκολάτας. Βάζω μπροστά το μίξερ. Λίγα λεπτά αργότερα, εμφανίζεται στην κουζίνα όλο νάζι και λέει: 

-Ακούω μίξερ... Τι καλό ετοιμάζειειεις;;;; 

#Τερατάκι #Ύπουλο #ΔενΞεκόλλησεΑπόΤοΜίξερ 

Παίζουνε με τον Παναγιώτη. Δεν έχω ιδέα τι. Ξαφνικά αρχίζει να φωνάζει αγανακτισμένος: (ο Δημήτρης Γεράσιμος)  

- Με πρόδωσες. ΠΡΟΔΟΤΗ! Ε, ΠΡΟΔΟΤΗ!!! 

#ΚλάψαμεΚαιΟιΔυο #ΕιλικρινάΔενΈχουμεΙδέαΠουΆκουσεΑυτήΤηΛέξη 

Συζήτηση μεγατόνων: 

- Μαμά. Η Χριστίνα δεν φοράει Μαρτάκι. Ούτε το δαχτυλίδι Μαρτάκι που της έφτιαξες. 
-Δεν πειράζει καρδούλα μου. Ο καθένας κάνει ότι θέλει. 
-Όχι πειράζει. Γιατί θα την κάψει ο ήλιος. Και μετά θα έχω μια καμένη Χριστίνα. 

#κλαίω  #ΒασικάΈχειΜιαΚαμένηΧριστίναΟύτωςΗΆλλως #Χεχεχε #ΣουλτάναΑκούς;;; 

Παίζουμε μια μέρα ένα παιχνίδι δικής του έμπνευσης. Ξαφνικά και επειδή δεν τον συμφέρει αποφασίζει να αλλάξει τους κανόνες. Του εξηγώ πως αυτό δεν γίνεται. Επιμένει και τονίζει με ύφος: 

-Εγώ φτιάχνω τους κανόνες και μπορώ να τους αλλάζω όποτε θέλω. Και ΑΥΤΟΣ είναι ο ΠΙΟ σημαντικός κανόνας και δεν αλλάζει. 

#ΛογικήΕξάχρονου #Παραφροσύνη #ΔενΤονΠαίζωΆλλο 

Κάποιο βράδυ του ζητάω να ξεκινήσει με τις διαδικασίες του ύπνου. Πυτζάμες, χέρια, δόντια. Το έχω ζητήσει πολλάκις μα με αγνοεί. Κάποια στιγμή θυμώνω, (μην φαντάζεστε, τύπου ήμουν πιο αυστηρή και ύψωσα λίιιγο την φωνή), και απαιτώ να πάει αμέσως. Με κοιτάει απαξιωτικά και μου λέει όλο μίσος. 

- Είσαι η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ και η ΠΙΟ ΚΑΚΙΑ μαμά του κόσμου. 

#Όριστε #ΤοΆκουσαΚΑΙΑυτό #ΔενΠειράζειΘαΤουΠεράσει 

Εν καιρώ καραντίνας τον αρπάζω, τον πνίγω στα φιλιά και στα γαργαλητά ενώ του λέω: 

-Πως γίνεται να μου λείπεις ενώ σε έχω όλη μέρα στο σπίτι, μου λεεεες;;;; Δεν σε χορταίνωωωωωωω!! Για να μου απαντήσει ουρλιάζοντας και παλεύοντας να ξεφύγει: 
- Δεν ξέρωωωωω! Θα με ΠΝΙΞΕΙΣ!!! ΆΣΕ ΜΕΕΕΕΕΕΕ! 

#ΣιγάΜηνΤονΆφηνα #ΑφουΔενΤονΧορταίνωΛέμεεεεεε 

Πάλι εν καιρώ καραντίνας παίζουμε στο μπαλκόνι ένα παιχνίδι όπου πχ βάζω εγώ στο μυαλό μου ένα αντικείμενο που βλέπω εκεί όπου καθόμαστε και οι άλλοι προσπαθούν να βρουν με ερωτήσεις. Έχει πολύ επιτυχία και το παίζουμε ώρα με πολλά γέλια. Κάποια στιγμή βάζει ο Δημήτρης Γεράσιμος κάτι στο μυαλό του και προσπαθούμε με ερωτήσεις με τον Παναγιώτη να το βρούμε. Τίποτα. Ότι και να ρωτάμε νόημα δεν βγάζει. Τελικά ενδίδουμε και του λέμε: 

-Να το πάρει το ποτάμι! Τι είναι τελικά αυτό που βλέπεις;;; 
- Η γειτονιά ΟΛΗ! 

#ΡεΜαςΔουλεύει; #ΘαΤοΣκίσω #ΜετάΞέρετεΤιΈβαλαΕγώΣτοΜυαλόΜου; #Αυτόν! #ΔενΤοΒρήκανΠοτέ #Χεχεχε

Πάλι εν καιρώ καραντίνας. Κοιμάμαι βαθιά. Ξαφνικά ακούω ένα σιγανό "Μαμά;" Ανοίγω τα μάτια και τον βλέπω να κρατάει έναν πλαστικό δίσκο σερβιρίσματος που έχει πάνω δυο μπισκότα φυστικοβούτυρου και μια άδεια κούπα (για να φτιάξω τον καφέ μου). Συνεχίζει. "Μαμά σου έφτιαξα πρωινό. Ο μπαμπάς κοιμάται και έτσι πρέπει να φτιάξεις μόνη σου καφέ" Εγώ φανερά σαστισμένη τον ευχαριστώ για την όμορφη κίνηση και ταυτόχρονα κοιτάω την ώρα. Είναι έξι το πρωί. Έξι! Συνεχίζω με γλυκό ύφος: 
-Αγάπη μου σε ευχαριστώ τόσο πολύ μα είναι πολύ πρωί ακόμα, άφησε τον δίσκο στην κουζίνα και έλα να ξαπλώσουμε λίγο ακόμη. 
-Εντάξει μαμά. 
Πράγματι έρχεται μετά από λίγο και ξαπλώνει δίπλα μου. 
-Μαμά; Θα σου έβαζα και φρυγανιές αλλά κρύωνα στην κουζίνα και δεν έβαλα. 

#ΗΚαρδιάΜουΜόλιςΈχασεΈνανΧτύπο #ΤονΑγαπώ #ΣαςΤοΕίπα; #ΟΠιοΓλυκόςΎπνος

Ο Μάρτης λοιπόν αυτός διακόπηκε κατά κάποιο τρόπο βίαια. Ξεκίνησε με γλυκιά αναμονή της άνοιξης, με τα γενέθλια μου, (όπου την αμέσως επόμενη μέρα έκλεισαν τα σχολεία στην πόλη μας), και φυσικά με τα χειροποίητα μαρτάκια μας που είχαμε φτιάξει "για να μην μας κάψει ο ήλιος". Πολλές φορές μπήκα στο πειρασμό να το πετάξω- το ομολογώ- μα το κρατούσα στο χέρι μου για χάρη του παιδιού ο οποίος φορούσε το δικό του ευλαβικά. Άλλωστε είναι παράδοση μας, τέλος του μήνα να τα βγάζουμε, να τα βάζουμε σε έναν θάμνο για να τα πάρουν τα χελιδόνια και να φτιάξουν φωλιά. Σήμερα λοιπόν που του είπα πως αύριο ξημερώνει Απρίλης και ήρθε η ώρα να βγάλουμε τα μαρτάκια μας να τα βάλουμε σε θάμνο. Μου λέει λοιπόν  φανερά ανακουφισμένος: 

-Ουφ! Ευτυχώς! Μου έσπαγε τα νεύρα, το βαρέθηκα! 

Μα όταν το βάλαμε τελικά στον θάμνο μου λέει: 

- Μαμά, βγάλτο φωτογραφία. Θέλω να το θυμάμαι. Ήταν το καλύτερο μαρτάκι που είχα μέχρι τώρα... 

Και σε αυτές τις δυο αντικρουόμενες συναισθηματικές εκφράσεις κρύβεται όλη η αλήθεια αυτού του γλυκόπικρου Μαρτίου. Ο οποίος μας έκλεψε την καθημερινότητα και την ξεγνοιασιά μας, μα μας χάρισε χρόνο και ουσία με την οικογένεια μας και όχι μόνο. 

Υπομονή. Με το καλό να ξημερώσει ο κρίσιμος Απρίλιος. 

Monkey talk- ή αλλιώς τι άκουσα πρόσφατα η μαιμουδομάνα...

Θέλω να κλείσω τον πρώτο μήνα του νέου έτους με απολαυστικά μαιμουδίσια λόγια... Έτσι για να μπει καλά ο πάντα δύσκολος Φλεβάρης.

Έχουμε μπει για τα καλά στους ρυθμούς της πρώτης δημοτικού. Κάποια μέρα σέρνεται κυριολεκτικά- δεν έχει όρεξη για τίποτα. 

-Μα τόσο πολύ κουράστηκες σήμερα μάτια μου; ρωτάω. 
-Τι περίμενες μαμά; Δημοτικό πάω! 

#ΈλαΜουΝτε #ΤιΠερίμενα #ΔημοτικόΠάειΤοΆγόρι

Κάποιο πρωινό ενώ ετοιμαζόμαστε να πάμε σχολείο, οδεύω προς την κουζίνα. Ξαφνικά τον ακούω: 

-ΜΑΜΑ ΜΗ!!!! 
-Τι έγινε καλέ; 
-ΜΗΝ πατήσεις τους αρμούς γιατί θα σε καταπιεί η καυτή λάβα! 

#ΜεΚοψοχόλιασε #ΓιαΤουςΑρμούς #ΦαντασίαΜουΠλανεύτρα #LifeIsNeverBoringWithAChild 

Ήταν κάποια βδομάδα που θα γλύτωνε κάποια μέρα σχολείο- δεν θυμάμαι τώρα την περίσταση- και που θα άφηναν και τα βιβλία στο σχολείο την Παρασκευή. Οργανώνοντας λοιπόν το πρόγραμμα απόγευμα Κυριακής μου λέει: 

- Ζάχαρη θα περάσουμε αυτή την εβδομάδα μου φαίνεται! 

#ΚαιΖάχαρηΠεράσαμε #ΔίκιοΈιχεΤοΠαιδί #κλαίω 

Πήγαμε σε μια θεατρική παράσταση. Στο τέλος τον ρωτάω: 

-Πως σου φάνηκε η παράσταση; 
-Δεν θυμάμαι, αλλά μου κρέμασε το σαγόνι! 

#ΜάλλονΚαλήΤουΦάνηκε  #ΕσείςΤιΛέτε; 

Βγάζοντας μια μέρα τις φωτοτυπίες που έχει για διάβασμα, βγάζει και μια τσαλακωμένη- εκτός του φακέλου- σχεδόν σκισμένη. Τον ρωτάω με ύφος επικριτικό: '

- Γιατί είναι έτσι αυτή η φωτοτυπία; Γιατί δεν την έβαλες στον φάκελο; 
-Μαμά, εγώ την έβαλα, μα οι σημειώσεις τσακώθηκαν μαζί της και την πέταξαν έξω από τον φάκελο για να σκιστεί! 

#ΜεΔουλεύει; #ΉΜουΦαίνεται; #ΜεΠουλάειΚαιΜεΑγοράζειΣαςΛέω 

Του βάζω ένα απόγευμα τις φωνές γιατί του έχω πει πολλές φορές να κάνει κάτι και όλο το ξεχνάει. Μου απαντάει θυμωμένος και αυτός: 

-Παιδί είμαι! Τι περιμένεις; Ξεχνιέμαι! 

#ΤιΠεριμένωΝτε #ΖήτησαΚαιΣυγνώμη #ΕκείΚαταντήσαμε 

Διαφωνούν μια μέρα με την βρωμούσα. Η οποία είναι τρομερά ισχυρογνώμων. Θα είναι νύχτα έξω και θα ισχυρίζεται πως είναι μέρα- έτσι μόνο για τον τρελάνει. Υπάρχουν φορές που ο Δημήτρης Γεράσιμος φτάνει στα όρια του με αυτή της την συμπεριφορά. Υπάρχουν όμως και οι μέρες που απαντάει κάπως έτσι: 

- Καλά, λέγε ότι θες. Και όταν μεγαλώσεις, θα μάθεις το σωστό. 

#ΚαιΔίκιοΈχει #ΘαΜαςΤρελάνειΑυτόΤοΘηλυκό #ΣχολείοΑπόΜονηΤης 

Στο ίδιο- περίπου- μοτίβο, έχουμε πάει βόλτα στο jumbo μαζί με την βρωμούσα. Προχωρούν μπροστά μου, ο καθένας με το καλάθι του. Φυσικά και οι δυο θέλουν να ηγούνται- να περπατούν παράλληλα ούτε λόγος, ενώ ο δικός μου δεν ήταν μια μέρα που ήταν διατεθειμένος να είναι τζέντλμαν και να αφήσει το κορίτσι να προηγηθεί. Τους δίνω λοιπόν χρόνο, 5 λεπτά ο ένας πρώτος- 5 ο άλλος. Επειδή προπορευόταν ήδη η Χριστίνα όταν έγινε το σκηνικό, έδωσα την σειρά στον Δημήτρη Γεράσιμο. Στα 10 δευτερόλεπτα- μετρημένα- του λέει: 

-Να περάσω τώρα μπροστά Δημήτλη; 
-Μα μόλις τώρα μπήκα Χριστίνα! φωνάζει θυμωμένος ο δικός μου. Στα 10 δευτερόλεπτα- μετρημένα σας λέω- ξανά το ίδιο. Η σκηνή επαναλήφθηκε περίπου 10 φορές παρά το γεγονός πως εξήγησα και εγώ στην Χριστίνα πως δεν έχουν περάσει τα 5 λεπτά που του αναλογούν. Την δεκάτη φορά, τον βλέπω να κάνει νευριασμένος στην άκρη και να της λέει: 

- ΟΡΙΣΤΕ! Πέρνα πρώτη να με αφήσεις ήσυχο!!!!!!  

#ΤιΛέτεΤονΆφησε; #Όοοοχι #ΜετάΈκλαιγεΠουΤηςΜίλησεΑπότομα #Άντρες #Γυναίκες #ΓεννημένοιΉμαστεΑπόΚούνια 


Δεν θυμάμαι καθόλου την περίπτωση μα βλέπαμε κάποια στιγμή στην τηλεόραση μια κοπέλα η οποία βαφτίστηκε 24 χρονών. Ο μικρός έμεινε με το στόμα ανοιχτό. 

-ΠΟΤΕ την βάφτισαν;;;;; Πάνε καλά;;;; ΠΩΣ την σήκωσε ο παππάς;;; 

#κλαίω #ΤουΚάηκεΟΕγκέφαλοςΤουΔόλιου #ΤουΕξηγήσαμεΤονΤρόπο #ΑνΚαιΟΠαναγιώτηςΜπήκεΣτονΠειρασμόΝαΤονΔουλέψειΛίγοΑκόμα

Κάποια μέρα στο διάβασμα, κάνει ένα λάθος. Του επισημαίνω στο τέλος της άσκησης πως έχω εντοπίσει ένα λάθος να ψάξει να το βρει. Το βρίσκει πράγματι, τον επιβραβεύω και του λέω: 

-Είδες που το γνώριζες; Γιατί μπερδεύτηκες;
- Ε καλά μπερδεύτηκα, παιδί είμαι δεν είμαι ενήλικας!! 

#ΌπωςΚαταλαβαίνεταιΈχουμεΜπειΣτηνΠροεφηβεία #ΛανθασμένηΕντύπωσηΈχειΓιαΤουςΕνήλικες #ΠρέπειΝαΤοΣυζητήσουμε 

Κάποιο απόγευμα, και ενώ έχει παίξει ήδη πολύ μαζί του ο Παναγιώτης, έρχεται πλέον μπροστά να ξαπλώσει πριν πάει πάλι για δουλειά. Ο μικρός έρχεται απογοητευμένος να συνεχίσουν το παιχνίδι. Του προτείνει να τα φέρει εκεί που θα είναι και αυτός και να παίζει μόνος του- απλά να έχει παρέα. Αρχίζει ο ακόλουθος διάλογος: 

- Έλα μπαμπά αφού δεν έχω φαντασία. Εσύ έχεις! (το άκουσα και αυτό!!χεχε) 
-Τι λες; Φυσικά και έχεις και πολύ μάλιστα. 
-Δεν έχω σου λέω. Δεν έχω πατήσει σήμερα το ειδικό κουμπί της φαντασίας. 
-Πάτα το λοιπόν. 
-Δεν μπορώ. Είναι κλειδωμένο σε μυστικό μέρος και έχω πετάξει τα κλειδιά!!!!! 

#ΣΟΚ #ΑπλάΣΟΚ #ΕίναιΠουΔενΈχειΦαντασία 

Εννοείται πως ο Δημήτρης Γεράσιμος θέλει πολύ αδέλφια.Δεν είναι από τα παιδιά που θα στο λένε συνέχεια- διότι κατανοεί πως έχει η κατάσταση- κάποιες φορές όμως τον πιάνει το παράπονο- και λίγο παραπάνω ίσως επειδή ξέρει πως έχω γεννήσει δυο παιδιά πριν από αυτόν μα πως δεν τα κατάφεραν. Πολύ συχνά αναφέρει πως η αδελφή του θα ήταν στην ίδια τάξη με την αδελφή της Μ. ενώ ο αδελφός του στην ίδια τάξη με τον αδελφό του Α. Τον πονάει. Σε μια τέτοια συζήτηση του τονίζω πόσο δεμένος είναι με τα ξαδέλφια του και ιδίως με την βρωμούσα που μένουμε στο ίδιο κτίριο. 

-Με την Χριστίνα είστε σαν αδέλφια καρδιά μου. Όλο μαζί είστε. Δόξα τον Θεό έχεις ξαδέλφια που τα αγαπάς πολύ και είναι σαν αδέλφια. 
- Όχι μαμά. Μου απαντά σοβαρός. Δεν είναι το ίδιο. Με την Χριστίνα δεν θα κοιμηθούμε απόψε παρέα. Ούτε θα ξυπνήσουμε παρέα. Και αν γίνει απόψε, κάθε μέρα δεν γίνεται. Το ίδιο δεν είναι. 

#ΤιΝαΠω; #ΔενΕίναιΤοΊδιο #ΈχειΔίκιο #ΨυχήΜουΌμορφη #ΣυγνώμηΣουΖητώ