Κουλούρια πορτοκαλιού- σούπερ γευστικά!

Αυτή η συνταγή είναι από όταν πήγαινα γυμνάσιο- νομίζω- δεν θυμάμαι πάνε και χρόνια και από τις πιο αγαπημένες μου συνταγές σαν παιδί. Μαγειρεύω από 8 χρονών και λάτρευα τις εύκολες και γευστικές συνταγές. Και σε αυτά τα κουλούρια, τόσο το άρωμα, όσο και η γεύση είναι μοναδικά, ενώ πιστέψτε με είναι τρομερά εύκολο να τα φτιάξετε! 

Θυμάμαι μια μέρα ήρθε στο σχολείο η φίλη μου η Έφη  και μόλις άνοιξε το αλουμινόχαρτο στο οποίο είχε το σνακ της, ξεχύθηκε αυτό το φοβερό άρωμα πορτοκαλιού. Ως το ευγενικό κορίτσι που πάντα ήταν, μοιράστηκε τα κουλούρια  της με εμένα την τρελή ενώ δέχτηκε να μου φέρει την συνταγή. Την επόμενη κιόλας μέρα μου την είχε γράψει σε ένα χαρτί και αυτό ακριβώς το χαρτί έχω ακόμα στο βιβλίο με τις αγαπημένες μου συνταγές. Πόσο μοναδικό είναι αυτό; 

Θα χρειαστείτε λοιπόν: 

• 1 ποτήρι ελαιόλαδο
• 3/4 ποτηριού πορτοκαλάδα (εννοείται πως η φρέσκια είναι η καλύτερη)
• 1 ποτήρι κρυσταλλική ζάχαρη
• 1 κουτ.γλ. σόδα
• 1 κουτ.γλ. baking powder 
• 1 αυγό
• ξύσμα από 1 πορτοκάλι
• αλεύρι για όλες τις χρήσεις όσο πάρει για να έχουμε ζύμη μαλακή. (εμένα δεν πήρε ούτε κιλό και τα ποτήρια χωράνε περίπου 250ml/gr.

Στο μίξερ- με τον γάντζο-  ανακατεύω το ελαιόλαδο με την ζάχαρη. Προσθέτω την σόδα στην πορτοκαλάδα και ανακατεύω- μα πάνω από το μείγμα γιατί θα αφρίσει. Συνεχίζω το χτύπημα, προσθέτω αυγό, baking και το ξύσμα. Προσθέτω σταδιακά το αλεύρι μέχρι να αρχίζει να ξεκολλάει από τα τοιχώματα η ζύμη. Βγάλτε το και δοκιμάστε αν μπορείτε να πλάσετε ένα κουλούρι. Μην ανησυχείτε αν κολλάει η ζύμη, πρέπει να είναι μαλακή και  λίγο κολλώδης. Μπορείτε να βάζετε λίγο αλεύρι στα χέρια πριν πλάσετε το κάθε κουλούρι. Προσωπικά μου αρέσει τα συγκεκριμένα να τα πλάθω αποκλειστικά πλεξούδες γιατί είναι τέλεια για βούτημα σε ροφήματα παντός τύπου. (το μαιμούδι τα τσακίζει με το γάλα του) .Τα στρώνουμε σε λαδόκολλα και ψήνουμε στους 175 βαθμούς στον αέρα ίσα για 8 λεπτά με 10- δεν φουσκώνουν πολύ και ψήνονται γρήγορα. Βγάζει πολλά τεμάχια- σχεδόν 50. 

Θα χαρώ πολύ να τα δοκιμάσετε- όπως κάθε συνταγή που έχει συναισθηματική αξία για μένα- πέρα από γευστική! Εμείς τα τρώμε πολύ συχνά και πραγματικά αναρωτιέμαι πως και δεν έχω μοιραστεί ήδη την συνταγή! (μάλλον χρειαζόταν μια καραντίνα για αυτό!) 

Καλή επιτυχία!

Μπισκότα βουτύρου με ζαχαρόπαστα! Φτιάξε και εσύ! (με τρία μόνο υλικά!)

Αυτά τα μπισκότα βουτύρου, είναι απλά, αφράτα, πανεύκολα και με βγάζουν ασπροπρόσωπη σε κάθε περίσταση! 

Όπως σας έχω πει ήδη εδώ, είναι τα ιδανικά μπισκότα για Χριστούγεννα αφού τους πάει πολύ η επικάλυψη κουβερτούρας και λοιπόν διακοσμητικών, είναι όμως και ιδανικά για επικάλυψη ζαχαρόπαστας αφού δεν φουσκώνουν πολύ για να χάνουν το σχήμα τους, και είναι λίιγο άγλυκα ώστε να "σηκώνουν¨ την υπερβολική γλυκάδα της ζαχαρόπαστας. 

Η συνταγή είναι αυτή. Ωστόσο να τονίσω πως χρησιμοποιώ πάντα γνήσιο βούτυρο αγελάδος και όχι βιτάμ, πιστέψτε με κάνει τεράστια διαφορά. Αρκεί που έχει μέσα το ζαχαρούχο, καλύτερα να αποφύγετε και το βιτάμ. Επίσης, σχεδόν πάντα μου παίρνει παραπάνω αλεύρι και θα εξηγήσω το γιατί. Εφόσον, τα πλάσετε με τα χέρια- όπως δείχνει η Ολίβια- κανένα πρόβλημα! Επειδή όμως εγώ τα ανοίγω με πλάστη και τα κόβω με κουπ πατ πρέπει η ζύμη να είναι λίγο πιο "σκληρή¨. Όχι πολύ όμως, διότι μετά χάνουν σε γεύση τα μπισκότα. 

Να λοιπόν τι κάνω εγώ. Αν το σχέδιο του κουπ πατ είναι απαιτητικό- όπως πχ η καμηλοπάρδαλη που έκανα στα δεύτερα γενέθλια του μαιμουδιού- τότε καλύτερα να έχει κάτσει η ζύμη καμιά ώρα στο ψυγείο, καλυμμένη φυσικά πολύ καλά με διάφανη μεμβράνη, ώστε να σφίξει και να δουλεύεται πιο εύκολα. Αλλιώς απλά παίρνω μικρά μπαλάκια ζύμης, αλευρώνω πολύ καλά τα χέρια μου και το τραπέζι που θα ανοίξω το "φύλλο" και αφού κόψω με κουπ πατ, αφαιρώ προσεκτικά με ένα μαχαίρι βουτύρου. 
Update: Μετά από τοοοσα μπισκότα που έχω φτιάξει ανακάλυψα πως ο πιο εύκολος τρόπος να κόψεις τόσο την ζύμη,  όσο και την ζαχαροπαστα είναι ανάμεσα σε δυο λαδοκολλες. Η δουλειά γίνεται άψογα και χωρίς όλο αυτό τον χαμό που προκαλεί στην κουζίνα το αλεύρι και ο νισεντες!! 

Ιδανικά βάζουμε το ίδιο σχέδιο από μπισκότα στο ταψί, πάντα πάνω σε λαδόκολλα, ώστε να ψηθούν στον ίδιο χρόνο. Να μην κάνετε χοντρό το φύλλο και να προσέξετε να είναι ομοιόμορφο, διότι φουσκώνουν λίγο και φυσικά θέλουμε το φούσκωμα να είναι ομοιόμορφο αφού θα βάλουμε και ζαχαρόπαστα από πάνω. 

Τώρα, πως τοποθετούμε την ζαχαρόπαστα; 

Πανεύκολα! Ανοίγουμε και την ζαχαρόπαστα σε φύλλο- επίσης όχι χοντρό και πάντα πάνω σε άφθονη ζάχαρη άχνη ή ακόμα καλύτερα νισεντε ώστε να μην κολλήσει- και κόβουμε με τα τα ίδια κουπ πατ που κόψαμε τα μπισκότα μας. Έπειτα με ένα πινελάκι αλείφουμε ελάχιστο νερό πάνω στα μπισκότα και απλά κολλάμε την ζαχαρόπαστα. Αφήνουμε να στεγνώσει και...αυτό ήταν. Μόλις πρόσφατα έμαθα πως μπορείς να δώσεις μια επιπλέον γυαλάδα με ατμό, οπότε τα τελευταία μας μπισκότα, (πατουσάκια και σαγιονάρες), τα πέρασα από τον ατμό και όντως γυάλισαν διακριτικά. Πως; Με το σίδερο των ρούχων! Εννοείται από τουλάχιστον 15 εκατοστά απόσταση και αφού η ζαχαρόπαστα έχει στεγνώσει καλά! Αν θέλουμε να προσθέσουμε κάτι ακόμα, κάνουμε ακριβώς την ίδια διαδικασία και με λίγο νεράκι κολλάει. Για τις σαγιονάρες ακολούθησα αυτό το tutorial. 

Τώρα την συγκεκριμένη συνταγή, επειδή είναι εύκολη και πεντανόστιμη, την φτιάχνουμε συχνά στο σπίτι. Όμως εντελώς σκέτα και τα πλάθω στο χέρι ακριβώς όπως η Ολίβια. Είναι εκπληκτική η γεύση τους- ιδίως αν χρησιμοποιήσετε γνήσιο βούτυρο και προσθέσετε και λίγο άρωμα βανίλιας- σπάνια την βγάζουν δεύτερη μέρα.  

Κατά αυτό τον τρόπο βγάζει η κάθε δόση περίπου 30 μπισκότα. Με κουπ πατ, (μεσαίου μεγέθους) βγαίνουν περίπου 40. (μικρό κουπ πατ θεωρείται πχ αυτό από τα πατουσάκια και έβγαλε 60 τμχ η μια δόση) 

Καλή επιτυχία!

Δείτε εδώ τα πρώτα μας γενέθλια. (όπου δυστυχώς ακόμα δεν είχα ανακαλύψει την ζαχαρόπαστα).
Δείτε εδώ τα δεύτερα μας γενέθλια. 
Δείτε εδώ τα τρίτα μας γενέθλια.
Δείτε εδώ την περπατόπιτα της τσιχλόφουσκας.
Και εδώ την δική μας και ας μην είχαμε πατουσάκια!! 
Εδώ  τα πρώτα γενέθλια της τσιχλόφουσκας. (ω, ναι!) 

Υπέροχα απλή γαλατόπιτα με γεύση από τα παλιά... (της Αργυρούς Μπαρμπαρίγου)

Αυτές τις μέρες, έχω στο σπίτι την γλυκιά μου γιαγιούλα. Οι κουβέντες δίνουν και παίρνουν φυσικά και όλο και αναπολούμε παλιές καλές στιγμές... 

Σε μια από αυτές τις όμορφες συζητήσεις θυμήθηκα την υπέροχη γαλατόπιτα που έφτιαχνε... Και ξαφνικά έπρεπε απλά να την φτιάξω. Εφόσον η γιαγιά μου δεν θυμόταν αναλογίες και ούτε μπορεί να με βοηθήσει πλέον, έψαξα και βρήκα μια υπέροχη συνταγή της Αργυρούς Μπαρμπαρίγου. Αυτούσια την συνταγή μπορείτε να την βρείτε εδώ.

Όλα τα υλικά τα είχα. Μέχρι και νοστιμότατα φρέσκα αυγά από το χωριό. Μόνο το σιμιγδάλι που έβαλα ήταν χοντρό αλλά δεν επηρέασε το αποτέλεσμα ενώ πρόσθεσα και μια στρώση πτι μπερ όπως έκανε η μητέρα μου. Και το αποτέλεσμα με δικαίωσε.... 

Το μισό ταψί εξαφανίστηκε μέχρι το μεσημέρι! Το μαιμουδάκι ξετρελάθηκε και βρήκε επιτέλους λίγο ενδιαφέρον και πάλι στα ενδιάμεσα γεύματα αφού μου τα έχει βαρεθεί όλα! Φυσικά η γεύση δεν συγκρίνεται με εκείνη την απίθανη πίτα της γιαγιάς μου, μιας και το γάλα που χρησιμοποιούσε ήταν ολόφρεσκο και κατσικίσιο- μια πίτα τόσο λεπτή μα με τόσο έντονη γεύση και τόσο χορταστική που σχεδόν μπορώ να την γευτώ νοερά ακόμα και τώρα... Είναι  όμως και αυτή πολύ νόστιμη, υγιεινή, εύκολη, γρήγορη και οικονομική! 

Δοκιμάστε την και θα με θυμηθείτε! Και όταν ετοιμάσετε αυτόν τον καφέ που σας προτείνω ώστε να απολαύσετε το μικράκι σας να ασχολείται με μια παραλία σε ένα κουτί, να έχετε ετοιμάσει και αυτό το ελαφρύ γλυκάκι και ξαφνικά η μέρα σας θα γίνει λίγο πιο όμορφη! 

Απίθανα λαδοκούλουρα- νηστίσιμα και πανεύκολα!

Δοκίμασα σήμερα αυτή τη συνταγή που βρήκα στο τεύχος "Ζάχαρη και αλεύρι" Απριλίου και πραγματικά ενθουσιάστηκα. 

Είναι πανεύκολη, (δεν χρειάζεται καν μίξερ!), εξαιρετικά οικονομική, (4 ευρώ κόστος) και πολύ πολύ νόστιμη! Επιπλέον είναι και νηστίσιμη! Ποιος έχει όρεξη για απίθανα λαδοκούλουρα; 

Υλικά: (για 30 τμχ) 

• 1 κούπα ζάχαρη
• 1 κούπα ελαιόλαδο
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού σόδα μαγειρική
• 1/2 κούπα χυμός πορτοκαλιού
• 1/2 κουταλάκι του γλυκού κανέλα
• 1 σφηνάκι κονιάκ
• 600 γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
• σουσάμι

Εκτέλεση: 

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύω την ζάχαρη και το λάδι. Διαλύω τη σόδα στον χυμό πορτοκαλιού, (πάντα πάνω από το μείγμα γιατί αφρίζει), και την προσθέτω στο μείγμα λαδιού. Συνεχίζω με το κονιάκ, την κανέλα και τέλος το αλεύρι. Ζυμώνω ελαφρά και για πολύ λίγο, ίσα μέχρι να έχω ένα ζυμάρι μαλακό, λίγο κολλώδες και ελαστικό. Προθερμαίνω τον φούρνο στους 180 βαθμούς- στις αντιστάσεις. Πλάθω τη ζύμη σε κουλούρια μεγαλούτσικου μεγέθους. Έχω το σουσάμι σε ένα μπολάκι και βουτάω εκεί κάθε κουλούρι. (κολλάει πανεύκολα!) Στην συνέχεια, τοποθετώ σε λαμαρίνα στρωμένη με λαδόκολλα και ψήνω για 20 περίπου λεπτά. 

Έτοιμα! Απολαύστε τα,  είναι πράγματι μοναδικά! (τώρα που σας γράφω, μασουλάω ένα!) Εάν θέλετε μπορείτε να παραλείψετε το σουσάμι, είναι εξίσου νόστιμα! 

Το ημερολόγιο μιας μαμάς

Cake Pops! Το απόλυτο και πανεύκολο trend!

Δεν ξέρω πότε ακριβώς έγιναν απόλυτο trend τα cake pops, τους αξίζει όμως, είναι πανεύκολα να τα φτιάξεις και πεντανόστιμα! Ιδανικά για πάρτι, κεράσματα στο σχολείο ακόμα και για βαφτίσεις και γάμους. Όλα και όλα χρειάζεστε 4 υλικά και προαιρετικά κάτι για το στόλισμα! (αν είναι απλά για να αξιοποιήσεις ένα μπαγιάτικο κέικ που περίσσεψε, δεν χρειάζεσαι τίποτα παραπάνω από την επικάλυψη της κουβερτούρας.)

Υλικά: (για περίπου 40 τμχ σε μέγεθος ενός μεγάλου καρυδιού)

-2 κεικ έτοιμα (είτε βανίλια, είτε σοκολάτα, είτε αναμεικτό) ή μισό περίπου σπιτικό κέικ που περίσσεψε. 

-2 φακελάκια έτοιμο γλάσο σοκολάτας. 

-60 γρ. βούτυρο (μπορεί να πάρει και λίγο παραπάνω)

-κουβερτούρα (της επιλογής σας)

-τρούφα, sprinkles, ή οτιδήποτε για στόλισμα (προαιρετικά) 

Εκτέλεση:

Τρίβω το κέικ σε τρίμματα σε ένα μπολ. Λιώνω το γλάσο σύμφωνα με τις οδηγίες στη συσκευασία και το προσθέτω μαζί με το βούτυρο στο μείγμα με τα τρίμματα και "ζυμώνω" μέχρι αν ομογενοποιηθεί. (Αν σας φανεί πως δεν "δένει" μην ανησυχείτε μόλις τα πλάθετε θα είναι μια χαρά!) Πλάθω μικρά μπαλάκια, τα τοποθετώ σε σκεύος με λαδόκολλα και τα τοποθετώ στο ψυγείο για 30'. Λιώνω τη κουβερτούρα σε Μπεν Μαρί. Αν θέλω τα cake pops μου να είναι σε ξυλάκι, κάνω την εξής διαδικασία. Βουτάω την άκρη από το ξυλάκι στην κουβερτούρα, το περνάω έπειτα στο cake pop, και μετά βουτάω όλο το cake pop μέσα στην κουβερτούρα για να καλυφθεί. Αν θέλω να τα σερβίρω όρθια, τότε τα τοποθετώ σε σουρωτήρι, ή κάποιο βαρύ και σταθερό ποτήρι μέχρι να στεγνώσουν- αφού έχω τοποθετήσει πρώτα από κάτω λαδόκολλα διότι μπορεί να λερώσει. Αν θέλω να τα τοποθετήσω ανάποδα (προσωπικά μου αρέσει περισσότερο) μόλις τα βγάλω τα τοποθετώ στο σκεύος με την λαδόκολλα με λίγη απόσταση μεταξύ τους. Αν θέλω απλά να τα σερβίρω σαν τρουφάκια, τα βουτάω με το χέρι μου στην κουβερτούρα (εμένα τουλάχιστον με βολεύει περισσότερο από κουτάλι) και τα τοποθετώ και πάλι στην λαδόκολλα μέχρι να στεγνώσουν για να μπορέσω να τα βάλω μέσα σε χάρτινες θηκούλες σερβιρίσματος. 

Αν επιθυμείτε να τα στολίσετε με τρούφα ή κάτι άλλο που πρέπει να κολλήσει πάνω, το κάνετε αμέσως μόλις τα βουτάτε στη κουβερτούρα. Εγώ τις περισσότερες φορές τα φτιάχνω σαν τρουφάκια και τα στολίζω πάλι με λιωμένη κουβερτούρα οπότε και περιμένω να στεγνώσουν για να το κάνω. 

Tips: Επειδή είναι μια διαδικασία που μπορεί να πάρει λίγο χρόνο διατηρήστε τη κουβερτούρα ζεστή με πολύ χαμηλή φωτιά (πάντα σε Μπεν Μαρί) διότι όχι μόνο είναι χρονοβόρο αλλά πέφτει και η θερμοκρασία από τα ίδια τα cake pops που ήταν στο ψυγείο. 

Αν επιλέξετε λευκή σοκολάτα είναι λίγο πιο ευαίσθητη στο χειρισμό και στην κάλυψη, οπότε πολύ προσοχή στη φωτιά μην παρακάψει και υπομονή στην κάλυψη διότι καλύπτει λίγο πιο "ατσούμπαλα" από την κλασσική κουβερτούρα. 

Επίσης αν δεν θέλετε έτοιμο γλάσο σοκολάτας μπορείτε να ετοιμάσετε μόνες σας με κρέμα γάλακτος κουβερτούρα. Η αναλογία είναι ίση- π.χ 200 γρ κουβερτούρα, 200 γρ. κρέμα γάλακτος και η διαδικασία απλή. Ζεσταίνεις την κρέμα γάλακτος και μόλις πάει να πάρει βράση, αποσύρεις από τη φωτιά και προσθέτεις την κουβερτούρα ψιλοκομμένη και ανακατεύεις μέχρι να ομογενοποιηθεί και να γίνει λεία στην όψη. Μπορείς να προσθέσεις και ελάχιστο βούτυρο ή μέλι για επιπλέον γυαλάδα που δεν σου χρειάζεται όμως στην συγκεκριμένη συνταγή. Κυκλοφορούν συνταγές και στο διαδίκτυο για γλάσο σοκολάτας από κακάο και βούτυρο- όπως αυτή εδώ αλλά δεν την έχω δοκιμάσει για να σας πω τη γνώμη μου. 

Καλή επιτυχία! Μόλις φτιάξω και cake pops σε ξυλάκι θα ενημερώσω με φωτογραφίες. Προς το παρόν έχω μόνο σερβιρισμένα ως "τρουφάκια".

Ενημέρωση: Και σε ξυλάκια που τα έβαλα, ανάποδα τα στέγνωσα και βγήκαν υπέροχα και στάθηκαν και πιο καλά στις πιατέλες μου! Όπως και να έχει, είναι πεντανόστιμα, δοκιμάστε τα!

Τα ανάρπαστα τυροπιτάκια της γλυκιάς μαμάς Γιώτας!

Εδώ και καιρό θέλω να μοιραστώ μαζί σας την καταπληκτική συνταγή της γλυκύτατης μαμάς και, να τονίσω, ΒόρειοΕλλαδίτισσας Γιώτας για τυροπιτάκια a la Francaise που λέω εγώ! Διότι έχουν εμφάνιση κρουασάν, μα μέσα σε περιμένει αλμυρή έκπληξη! 

Ανοίξτε τον εκτυπωτή και δοκιμάστε τη συνταγή το συντομότερο δυνατόν! 

Υλικά: 

1 ποτήρι φρέσκο γάλα
2 αυγά
1 ποτήρι ελαιόλαδο
1 φακελάκι μαγιά ή ένα κυβάκι νωπής μαγιάς
400-500γρ. φέτα- τριμμένη με τα χέρια
1/2 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη

700-800γρ. αλεύρι
1/2 κουταλάκι του γλυκού αλάτι

Εκτέλεση: 

Φροντίζουμε το γάλα να είναι χλιαρό και λιώνουμε σε αυτό την μαγιά. Προσθέτουμε τα αυγά τα οποία έχουμε χτυπήσει από πριν. Έπειτα το αλάτι και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε με το σύρμα. Έπειτα το ελαιόλαδο και τέλος το αλεύρι σταδιακά. Όταν η ζύμη αρχίζει και ξεκολλάει από τα τοιχώματα, την χωρίζουμε σε 6 μπάλες. Ανοίγουμε την κάθε μπάλα σε κύκλο- σαν να ανοίγουμε φύλλο για πίτα αλλά πιο μικρό φυσικά. Και με ένα κόφτη πίτσας ή ένα μαχαίρι κόβουμε τη ζύμη σε τρίγωνα κομμάτια- ακριβώς όπως θα  κόβαμε μια πίτσα. Εγώ τα κόβω στα 8. Έπειτα στο φαρδύ μέρος του κάθε τριγώνου τοποθετούμε τη φέτα- περίπου μισό κουταλάκι του γλυκού σε κάθε τρίγωνο. Έπειτα από το ίδιο μέρος αρχίζουμε και τυλίγουμε το "κρουασανάκι" μας! Στο τέλος πιέζουμε αρκετά την ακρούλα διότι μπορεί να ξεκολλήσει όσο φουσκώνει στο ψήσιμο από τη μαγιά. Τα τοποθετούμε σε ταψί με λαδόκολλα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς στον αέρα για 20 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Αν θέλετε μπορείτε να τα επαλείψετε και με λίγο κρόκο αυγό ανακατεμένο με λίγο γάλα ή νεράκι. 

Η γεύση είναι απίθανη και η δυσκολία ανύπαρκτη! Βγάζει 48 τεμάχια ή 40 ανάλογα το μέγεθος που θα επιλέξετε. Σε περίπτωση που τα θέλετε για παιδικό πάρτι μπορείτε να τα φτιάξετε μέχρι και μια βδομάδα πριν και να τα φυλάξετε στην κατάψυξη μέσα στο ταψί έτοιμα για ψήσιμο. Την ημέρα που θα τα χρειαστείτε ΔΕΝ τα αποψύχετε, όπως τα βγάζετε από την κατάψυξη τα βάζετε απευθείας σε προθερμασμένο φούρνο.! (εγγυημένα) 

Καλή επιτυχία! Θα χαρώ πολύ να μοιραστείτε μαζί μου τις εντυπώσεις σας! 

https://www.facebook.com/toimerologiotismamasyiannas?ref=hl

Η δική μου ομελέτα φούρνου

Ομελέτα φούρνου είναι συνήθως το φαγητό που φτιάχνω όταν νιώθω τεμπέλικα ή όταν έχω πολλές δουλειές και δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ πολύ ώρα με το μαγείρεμα. 

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως δεν είναι νόστιμο φαγητό. Είναι και αν μάλιστα χρησιμοποιήσεις χωριάτικα αυγά- εννοείται πως η γεύση ανεβαίνει σε άλλα επίπεδα. 

Στο σπίτι μου μεγαλώνοντας δεν τρώγαμε πολλά τηγανητά, η μητέρα μου πάντα τα απέφευγε, και το να κάνω το ίδιο στο δικό μου πλέον σπίτι μου φαινόταν φυσιολογικό. Μου αρέσουν πολύ οι ομελέτες και έτσι την δοκίμασα πριν πολλά χρόνια στο φούρνο και βγήκε τέλεια- ίσως και καλύτερη από ότι στο τηγάνι. 

Δεν είναι καμιά ιδιαίτερη συνταγή, κάθε φορά χρησιμοποιώ τα υλικά που έχω ήδη στο ψυγείο μου. Τα πολλά και διάφορα λαχανικά είναι συνήθως must- όταν μου έχουν στείλει και από την Κρήτη χωριάτικο χειροποίητο λουκάνικο  ή απάκι εννοείται πως συμπληρώνω. 

Στην συγκεκριμένη ομελέτα δεν είχα, και χρησιμοποίησα μόνο λαχανικά και τυρί. Έκοψα μανιτάρια, κολοκύθια, ντομάτες, κρεμμύδια, πιπεριές και λίγες πατάτες σε ότι σχήμα μου ερχόταν και τα τσιγάρισα για λίγη ώρα σε αντικολλητικό τηγάνι με ελάχιστο λάδι για να μαραθούν. Έπειτα τα άφησα λίγο να κρυώσουν και προσθέσα τα αυγά, (για μια ταρτιέρα ή ένα μεσαίο πυρέξ περίπου 5 με 6 αυγά) λίγο τυρί- ότι μου βρίσκεται, (και η φέτα ταιριάζει εκπληκτικά μα δεν τρώει ο άντρας μου)- αλάτι, πιπέρι. 

Βάζω το μείγμα σε λαδωμένο σκεύος και ψήνω για 20 με 30 λεπτά στου 180 βαθμούς στη μεσαία σχάρα. Να υπολογίσετε ότι η ομελέτα θα φουσκώσει λίγο, αν όμως αργήσετε να την σερβίρετε θα "ξανάκατσει". 

Τόσο απλά έχουμε αυτό το γευστικότατο αποτέλεσμα. 

Παρασκευή σήμερα- ημέρα για τεμπελιές!! Δοκιμάστε την και καλή σας όρεξη!!