Το απόλυτο μαιμουδοκρέβατο! (δώρο χειροποίητο από τον παππού!)

Από χθες το βράδυ το μαιμουδάκι μου, το μικρό αυτό τερατάκι, κοιμάται στο υπέροχο κρεβάτι που του έφτιαξε ο παππούς του ο Χρήστος. Ο δικός μου δηλαδή μπαμπάς. 

Και είναι απλά τέλειο... 

Φτιαγμένο με μεράκι και αγάπη, από όλους μας- μα με αρχιμάστορα τον πατέρα μου φυσικά- το δώρο γενεθλίων του Δημήτρη Γεράσιμου από τον παππού του, έφτασε δυο μήνες νωρίτερα! 

Η αλήθεια είναι πως παρότι ο πατέρας μου ασχολείται φανατικά με την ξυλουργική- και όχι μόνο- σε ερασιτεχνικό πάντα επίπεδο, δεν είχαμε καν σκεφτεί να του ζητήσουμε να φτιάξει κρεβάτι του μικρού. Μάλιστα κοιτούσαμε τις επιλογές που είχαμε στο Ikea και ήταν σχεδόν βέβαιο πως από εκεί θα αγοράζαμε ένα κρεβάτι. Η έμπνευση ήρθε όταν έτυχε να δω μια εκπομπή με έναν τρελό τύπο που φτιάχνει δεντρόσπιτα και ο οποίος μου θύμισε  πολύ τον πατέρα μου! 

Τότε κοίταξα με αυτό το τρελό μου βλέμμα τον Παναγιώτη, ο οποίος ξέρει καλά πως μόνο μπελάδες σημαίνει, του είπα την ιδέα μου και αμέσως αρχίσαμε να ψάχνουμε στο διαδίκτυο. (Λεπτομέρειες σχετικά με τις ιδέες και την κατασκευή θα ακολουθήσουν σε άλλη ανάρτηση!) Αυτό ήταν. Βρήκαμε αυτό που θέλαμε σε λίγες μέρες, και η παραγγελία δόθηκε!

Στην αρχή ο πατέρας μου με κοίταξε σαν τρελός, (το έχουμε το βλέμμα οικογενειακώς!)- παρότι μου έχει ξαναφτιάξει κρεβάτι- όχι όμως κουκέτα και σίγουρα όχι να μοιάζει με σπίτι το πάνω κρεβάτι! Του είπα αυτό που του είχα πει και το '92, όταν μόλις δώδεκα χρονών ήθελα να μου φτιάξει αυτός την ντουλάπα στο δωμάτιο μου πεπεισμένη πως αν θέλει θα τα καταφέρει, και αυτό ήταν! Όπως και τότε, έτσι και τώρα την επόμενη είχε κιόλας αγοράσει τα ξύλα!

Το δωμάτιο αυτό του Δημήτρη έχει αλλάξει τόσες φορές, πριν καν γεννηθεί... Κάθε φορά άλλαζα και κάτι ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε ηλικίας. Τώρα ήθελα να περάσουμε στο "επόμενο" στάδιο, χωρίς όμως να εξαλείψω και την "μωρουδίλα" ή το πιο παιδικό ύφος. Το μόνο σίγουρο είναι πως ευθύς εξαρχής ξέραμε πως θέλαμε το παιδικό δωμάτιο να είναι γεμάτο χρώματα, υφές και ερεθίσματα- ακόμα και αν "θεματικά" δεν έδεναν όλα άψογα μεταξύ τους. 

Με αυτό το σκεπτικό στο μυαλό, το μαιμοδόδωμάτιο αναδιοργανώθηκε και σας  παρουσιάζω τις γωνίτσες του- με πρωταγωνιστή πλέον μέσα σε αυτό- το υπέροχα μοναδικό "ντεντόσπιτο"¨μας- άλλωστε έτσι ακριβώς το λέει ο Δημήτρης Γεράσιμος!

Τις ζωγραφιές που βάλαμε στον τοίχο στο κάτω κρεβάτι, τις επέλεξε ο ίδιος. Είναι ζωγραφιές του αγαπημένες που φυλάω τους τελευταίους μήνες για αυτό τον σκοπό. Μάλιστα η μεγάλη με το όνομα του είναι φυλαγμένη από πέρσι το καλοκαίρι που την ζωγραφίζαμε με χεράκια και πατουσάκια! 

Την πινακίδα με το όνομα του, την είχα κερδίσει σε ένα διαγωνισμό στο fb από το New kid in town και απλά την λατρεύουμε! Τώρα που μπορεί και την φτάνει, όλο και την αγγίζει και μουρμουρίζει τα δικά του μοναδικά λογάκια φαντασίας...Ο δε Μπαζ βρήκε και πάλι την θέση του στο καινούργιο κρεβάτι- και πάλι δια χειρός του μαιμουδιού ώστε να είναι ακοίμητος φύλακας και του καινούργιου μαιμουδοφρούριου! 

Στην πάνω κουκέτα τα άφησα όλα πιο απλά αφού ανεβαίνει για ατελείωτο παιχνίδι! Στο παράθυρο που εφάπτεται στον τοίχο έβαλα μια πολύ όμορφη ζωγραφιά-λαβύρινθο μέχρι να φτιάξουμε μια δική μας ζωγραφιά απευθείας στον τοίχο. Με δυσκολία το βρήκα άδειο για να το φωτογραφίσω, αφού σε κάθε ευκαιρία κάποιο μαιμούδι σκαρφαλώνει με σκοπό να κλέψει τις εντυπώσεις!

Η σκάλα είναι από τα αγαπημένα του επίσης σημεία, όχι μόνο για να σκαρφαλώνει μα και για να κάθεται και φυσικά να διαλέγει παραμύθια ή παιχνίδια από τον άπλετο αποθηκευτικό χώρο που κρύβουν από κάτω. Ακόμα δεν αγόρασα κουτιά για να τοποθετήσω στα δυο τελευταία ράφια- μα είναι στα υπόψιν για να μπουν όλα του τα μικροπαιχνίδια που είναι αδύνατον να συμμαζευτούν αλλιώς!

Δίπλα από την σκάλα, έφτιαξα από τα δικά μου πιο αγαπημένα σημεία του δωματίου με πράγματα και δώρα που σημαίνουν πολλά... Την πράσινη κορνίζα μου την είχε ετοιμάσει η αδελφή μου ήδη μόλις γύρισα από το μαιευτήριο με τον μικρό- σε μόλις πέντε μέρες είχε βγάλει φωτογραφίες, τις είχε εκτυπώσει και μου τις είχε βάλει στο κομοδίνο μου μαζί με ένα ψάθινο καλάθι γεμάτο ρούχα που αγόραζε από την πρώτη φορά που είχαμε μάθει πως ήμουν έγκυος. Επίσης, το καδράκι που έφτιαξα με τα χαρτομάντιλα που περίσσεψαν από την παιδική μου συλλογή. ένα αγαπημένο δωράκι από μια αγαπημένη μανούλα, τα αποτυπώματα από χεράκια και πατουσάκια όταν ήταν δύο χρονών, το ρολόι βατραχάκι από το παιδικό μου δωμάτιο και φυσικά τον καμβά της αδελφής μου... 

Αυτή την ζωγραφιά μου την είχε κάνει δώρο η Σουλτάνα όταν χάσαμε και το δεύτερο αγγελούδι μας. Είναι πολύ σημαντική για μένα- όχι μόνο για το μήνυμα, μα και για το γεγονός πως ξέρω πόσο μισεί η Φωφώ την ζωγραφική και παρόλο που την έκανε  σχεδόν εξολοκλήρου με stencil, ξέρω πως θα την ταλαιπώρησε. Ο πίνακας αυτός, μαζί με το κέντημα της Παναγίας που θα σας δείξω παρακάτω, είναι τα πρώτα πράγματα που μπήκαν στο δωμάτιο το παιδικό μόλις αρχίσαμε να διακοσμούμε για την τρίτη μας εγκυμοσύνη... 

Γύρω από την τοιχογραφία, έφτιαξα μια mini έκθεση των έργων τέχνης του μαιμουδιού! Επειδή δεν είχα να διαθέσω τώρα για κορνίζες, χρησιμοποίησα χαρτόνια και blutack και προς το παρόν ο σκοπός επετεύχθη! Άλλωστε, οι ζωγραφιές θα αλλάζουν κατά καιρούς- αυτός είναι ο σκοπός- άρα μας εξυπηρετεί μια χαρά για τώρα! Ο καναπές/κρεβάτι- χωρίς τα πόδια μόνιμα από όταν τα έβγαλα μόλις άρχισε να μπουσουλάει- είναι ακόμα ένα από τα αγαπημένα μας μέρη για γαργάλημα και παιχνίδι, ενώ γίνεται και ένα τεράστιο στρώμα όταν θέλουμε και άλλα παιχνιδάκια!

Η εικόνα της Μητέρας όλων μας, μαζί με τους Άγιους Δημήτριο και Γεράσιμο, προστατεύουν το ουράνιο τόξο μας- από την μήτρα ακόμα... Το ξέρω πως η εικόνα της Παναγίας είναι δυσανάλογα τεράστια, μα μου την κέντησε και έστειλε δώρο η αδελφή του πατέρα μου όταν έμαθε ότι ήμουν έγκυος στον Δημήτρη Γεράσιμο- και μιας και είναι και αυτή μανούλα ενός αγγέλου και ποτέ δεν κράτησε αγκαλιά ένα ουράνιο τόξο- μας συνδέουν πολλά... Είναι λοιπόν εξαιρετικά σημαντική για μένα- εύχομαι στο μέλλον και για το μαιμούδι. 

Όλα τα λούτρινα στο δωμάτιο- εκτός από κάνα δυο- είναι δικά μου, ενώ στα ράφια της ντουλάπας, είναι και αυτά δικά μου μα τα πιο αγαπημένα μου.(και οι κορνίζες) Στο πορτατίφ βάζω πάντα μια ιδιαίτερη λάμπα- πχ με αστέρια, κύκλους κ.α αυτή την περίοδο έχει μέσα μια λάμπα που φωτίζει με πράσινες και κόκκινες ρίγες... 

Όταν φτιάχναμε αυτό το σπίτι, μπορούσα να επιλέξω να βάλω την κεντρική κρεβατοκάμαρα στην μεριά που είναι τώρα το παιδικό αφού έχει την καλύτερη θέα και το πιο όμορφο πρωινό φως... Όμως όχι. Ήθελα οπωσδήποτε αυτά να τα χαρούν τα παιδιά μου. Και δεν το μετανιώνω... Κάθε πρωί που ανοίγω τα παράθυρα, το φως ξεχύνεται μέσα στο δωμάτιο μεγαλοπρεπές και μαγικό... Και αφού η καθιερωμένη μας πλεόν βραδινή συνήθεια είναι το διάβασμα πολλώωωων παραμυθιών, έβαλα στο δωμάτιο και την καρέκλα "θηλασμού" που ποτέ δεν χρησιμοποίησα, (θήλαζα πάντα στο κρεβάτι και στο σαλόνι!), και ήδη ξεκινήσαμε τα υπέροχα διαβάσματα μας... Το μαξιλάρι, ειδική παραγγελία από την Αθηνούλα μας, για τα δικά μας αστεράκια που θα είναι όμως πάντα και δικά του....

Αγαπημένες του "κρυψώνες"... Να κοιτάει από ψηλά το δωμάτιο... Να κρυφοκοιτάει από τα κάγκελα της σκάλας... Να διαβάζει μόνος παραμύθια στο "σαλόνι" του... (έτσι ονόμασε δυο μαξιλάρια που έβαλα στο κάτω μέρος του κρεβατιού!) Να ζωγραφίζει πάνω στην μεγάλη του ζωγραφιά ξανά και ξανά... Να πετάει μπαλίτσες από την τρύπα στο ταβάνι... Να κοπανάει όλη μέρα με ένα σφυρί το κρεβάτι του παντού... Να σβήνει μόνος τα φώτα και να απολαμβάνει την μαγεία... 

Δεν νομίζω πως θα μπορούσα να κλείσω αυτή την ανάρτηση, αυτή την ανάμνηση, καλύτερα από ότι με αυτή την φωτογραφία... Νομίζω πως τα συναισθήματα ξεχειλίζουν και η εικόνα μιλάει από μόνη της... 

Σε ευχαριστούμε παππού! Σε ευχαριστώ μπαμπά που ποτέ δεν μου χαλάς χατήρι! Σε αγαπάμε μέχρι τον Θεό και πάλι πίσω!Δείτε εδώ όλο το backstage, και μια αλλαγή βασική που έκανε το κρεβατάκι μας ακόμα πιο ξεχωριστό.