Με αφορμή αυτή την ανάρτηση της Άσπας μπήκα και εγώ στον πειρασμό να σκεφτώ όλα όσα με κάνουν να νιώθω και πάλι παιδί. Και η αλήθεια είναι πως στο τέλος ενός δύσκολου, χωρίς καθόλου διακοπές, καλοκαιριού, αυτές οι αναμνήσεις με βοήθησαν στο να χαθώ για λίγο σε αυτά τα ανέμελα και ξέγνοιαστα χρόνια...
Νιώθω και πάλι παιδί όταν...
Νιώθω και πάλι παιδί όταν...
- Τυχαίνει να ακούσω τραγούδια με τα στρουμφάκια
- Μυρίσω κανναβούρι (ναι, ναι αυτό για τα καναρίνια- είχαμε δεκάδες όταν ήμουν παιδί)
- Μπαίνω στον χώρο του ξυλόφουρνου στο χωριό της γιαγιάς μου.
- Τρώω φαγητό από την μητέρα μου. Όλες αυτές οι τόσο γνώριμες και οικίες γεύσεις με ταξιδεύουν.
- Ανοίγω τις κούτες με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια και ετοιμάζομαι να στολίσω το δέντρο. (ντελίριο..)
- Ακούω χριστουγεννιάτικα τραγούδια φυσικά! (ξελαρυγγιάζομαι λέμε!)
- Ανοίγω δώρο από την αδελφή μου.
- Βασικά όποτε ανοίγω δώρο- τελεία.
- Βρεθώ σε βιβλιοπωλείο μπροστά από όλα αυτά τα τετράδια, τα μολύβια και τις γόμες. (τα θέλω όλα όπως και τότε, κάνω σχέδια με όνειρο να τα υλοποιήσω όλα όπως και τότε)
- Πέφτω για ύπνο και κουλουριάζομαι σε εμβρυακή στάση.
- Τρώω τα coco pops που άφησε το μαιμουδάκι και στο τέλος πίνω το γάλα από το μπολ.
- Μου ξύνει ο Παναγιώτης της πλάτη- όπως έκανε η γιαγιά μου και ο πατέρας μου.
- Ακούω το "Twinkle twinkle little star"
- Σιδερώνω κάποια σεντόνια που έχω από την μαμά μου τα οποία έχουν μια πολύ συγκεκριμένη υπέροχη μυρωδιά. (δεν μπορώ να το εξηγήσω)
- Ακούω τα τραγούδια του Elvis.
- Παίζω με το μαιμουδάκι.
- Τα μανίκια στα χειμωνιάτικα πουλόβερ μου είναι τόσο μακριά που κρύβουν τα χέρια μου- μα τα θέλω έτσι διότι για κάποιο ανεξήγητο λόγο νιώθω ασφάλεια.
- Χώνομαι μέσα στην αγκαλιά του Παναγιώτη νιώθοντας την απόλυτη ασφάλεια που μόνο οι γονείς σου μπορούν να σου προσφέρουν.
- Βρέχει και θέλω να τσαλαβουτήσω μες στα νερά...
Εσάς- τι σας κάνει να νιώθετε και πάλι παιδί;
