Πέμπτη 25 Ιουνίου 2015

Το δικό μας quiet book!

Η πρώτη φορά που είδα quiet book ήταν πολύ πρόσφατα σε αυτό το video και μάλιστα το είχα κοινοποιήσει και στην σελίδα μου, τόσο πολύ με εντυπωσίασε! Αμέσως άρχισα να ψάχνω ιδέες και να σκέφτομαι πως θα φτιάξω και εγώ ένα για το μαιμουδάκι...

Το πρόβλημα είμαι πως δεν τα πάω καθόλου καλά με την βελόνα, καθόλου όμως, τα πάω όμως σχετικά καλά με την κόλλα και το πιστόλι σιλικόνης. Στην φαντασία πάσχω επίσης λίγο, μα για αυτό έχουμε το google και το pinterest! 

Το νόημα είναι να φτιάξεις ένα βιβλίο δραστηριοτήτων που να κρατήσει απασχολημένο το μικράκι σου όταν εσύ λόγου χάρη θες να πας να πιεις ένα καφέ ή ακόμα και όταν έχεις ραντεβού σε κάποιο ιατρείο ή άλλη υποχρέωση. Τουλάχιστον εγώ για αυτό το λόγο του έφτιαξα. 

Μάζεψα λοιπόν ότι είχα και δεν είχα από υλικά χειροτεχνίας στο σπίτι, μάζεψα μέχρι και πράγματα που δεν χρειαζόμουν πια και απλά δεν είχα κάνει τον κόπο να τα πετάξω- (όπως τα φερμουάρ, τα χρατσ, το μικρό μέτρο ενώ η θήκη με την άμμο είναι από ένα νεσεσέρ μου που είχε χαλάσει το zip lock του!), αλλά και πράγματα που δεν χρησιμοποίησα ποτέ ή που έπαψα να χρησιμοποιώ μα τα ήθελα να υπάρχουν ως ανάμνηση. (πχ ο μισός πειρατής είναι από μια χειροποίητη σαλιάρα που μου είχε κάνει η αδελφή μου δώρο για το μαιμουδάκι που όμως ποτέ δεν χρησιμοποίησα αφού φοβήθηκα μην βάψει και χαλάσει- ούτε όμως ήθελα να την πετάξω. Οπότε την αξιοποίησα τώρα μαζί και τα κορδόνια που έδεσα το quiet book αφού είναι και αυτά από αυτή την σαλιάρα. Επίσης τα παπουτσάκια είναι πράγματι από τα πρώτα παπουτσάκια αγκαλιάς του μαιμουδιού, τα οποία τα έκοψα και έφτιαξα μια ακόμα εύκολη σελίδα!) Τέλος, αγόρασα τσόχες και αφρώδες χαρτί και ξεκίνησα.... 

Θα σας παρακαλέσω να είστε επιεικείς στις πολλές πολλές ατέλειες, μα ειλικρινά ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να κάνω για πρώτη απόπειρα!! Ιδού λοιπόν το δικό μας quiet book με ελάχιστο ράψιμο και πολύ πολύ κόλλημα!!







Η κούνια κουνιέται!! 





Τα πανιά από το καράβι μας δεν είναι κολλημένα, ούτε τα κύμματα! 




Μπορείς να λύσεις και τα κορδόνια! 












Όλα τα παπάκια αλλάζουν θέση... 


Πολλά πολλά μικροαντικείμενα κρυμμένα στην άμμο ώστε να τα εντοπίσει το μαιμούδι! I spy! 




Δεν είναι τόσο μπουγιόζικο όσο φαίνεται είναι εύκολο στην μεταφορά και οι σελίδες γυρνούν κανονικά. (παρότι τις τρύπησα με ένα κανονικό περφορματερ και πέρασα και αρκετά χοντρή κορδέλα! ) Δεν το έχω δώσει ακόμη στο μαιμουδάκι, μια από αυτές τις μέρες οπωσδήποτε! Το περιμένει όμως με αγωνία, και έχει ήδη δείξει ιδιαίτερη προτίμηση στην σελίδα με το μέτρο, το φερμουάρ και τα λοιπά, που ήταν και η πιο εύκολη για μένα!! (γκρρ!!) 




Αν είναι εύκολο; Όχι τόσο. Δεν είναι όμως και δύσκολο! Αν το προτείνω; Εννοείται! Αν θα ξανακάνω; Ναι!! Αλλά θα αργήσω!! (χεχε!) 


Τρίτη 23 Ιουνίου 2015

Ένα μαιμουδάκι και τα ξεχωριστά "σταράκια" του!

Όταν "έπεσα" για πρώτη φορά πάνω στις δημιουργίες Art Matina απλά ξετρελάθηκα! 

Ως γνήσια "all-starου", δεν μπορούσα παρά να λατρέψω τα υπέροχα αυτά custom made παπούτσια με ζωγραφιές φτιαγμένες εξ' ολοκλήρου στο χέρι! Όταν όμως έχεις ένα μικρό παιδί το τελευταίο έξοδο που μπορείς να διαθέσεις είναι για δικά σου παπούτσια και μάλιστα χειροποίητα! 

Για το παιδί σου όμως;; Ε, ναι! Και όταν τελικά προσφέρεται και η θεία σου να του τα κάνει δώρο, τότε τι καλύτερο; 

Έστειλα μήνυμα στην Ματίνα, η οποία ανταποκρίθηκε αμέσως! Το συζητήσαμε, μου έστειλε διάφορες ζωγραφιές στο θέμα που με ενδιέφερε και τελικά καταλήξαμε σε αυτά τα υπέροχα παπουτσάκια για τα υπέροχα πατουσάκια του μαιμουδιού μου...!




Η λεπτομέρεια που με κέρδισε, η καλαίσθητη και "γλυκιά" ευχαριστήρια, χειρόγραφη καρτούλα με την νόστιμη καραμελίτσα της! (πέτυχε και την γεύση μου!) 



Εννοείται πως θα τα εγκαινιάσουμε στα δεύτερα γενέθλια μας, που έχουν άλλωστε και ανάλογο θέμα! Σχεδόν μετανιώνω που δεν το σκέφτηκα και πέρσι... στα πρώτα μας γενέθλια. Και η αλήθεια είναι πως σκέφτομαι να το καθιερώσω και κάθε χρόνο να μας φτιάχνει η Ματίνα τα δικά μας, απόλυτα προσωποποιημένα σταράκια! (φανταστείτε αργότερα να φτιάξω ένα shadow box με όλα αυτά τα σταράκια μέσα, σαν αναμνηστικό διακοσμητικό...) 

Το κείμενο, δεν αποτελεί διαφήμιση, είναι απλώς μια προσωπική εκτίμηση για μια όμορφη γνωριμία και συνεργασία <3 Αν δεν στηρίξουμε η μια την άλλη, τότε τι; 

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2015

Το μαιμουδάκι, η Σοφία, το Τρελό Βελονάκι και τα.... μαιμουδάκια της!

Την γλυκιά Σοφία και το Τρελό Βελονάκι της, ανακάλυψα πρώτη φορά πέρσι τα Χριστούγεννα όταν έψαχνα για δυο υπέροχα custom made σκουφάκια και η Σοφία μου δημιούργησε αυτό ακριβώς που ήθελα! Εξαιρετικά συζητήσιμη, διαλλακτική και συνεργάσιμη, ήμουν σίγουρη πως θα την προτιμούσα και πάλι! (άλλωστε δεν είναι κρυφό, είμαι απόλυτα πιστή σε όσους όχι μόνο κάνουν πολύ καλή δουλειά, μα έχουν αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά- ιδίως σε μια εποχή που τα πράγματα δεν είναι πάντα τόσο εύκολα για τις χειροποίητες δημιουργίες που πολύ λογικά κοστολογούνται περισσότερο από τα προϊόντα μαζικής παραγωγής). 

Όταν λοιπόν μου καρφώθηκε η ιδέα να έχω και μερικά μαιμουδάκια στην κεντρική διακόσμηση του δεύτερου πάρτι γενεθλίων του... μαιμουδιού, έστειλα αμέσως μήνυμα στην Σοφία. Και όπως πάντα μου έκανε το χατήρι! Μόλις μου έστειλε την πρώτη εικόνα από το δείγμα για να βεβαιωθεί ότι μου αρέσει, ξετρελάθηκα! Φανταστείτε λοιπόν σήμερα την χαρά μου που τα έλαβα!!



Όπως ακριβώς και την προηγούμενη φορά, το πακετάκι μου ήρθε όμορφα αμπαλαρισμένο με τρία τοσοδούλικα μαιμουδάκια μέσα των οποίων το μαλλί είναι πολύ απαλό και πλεγμένο στην εντέλεια. Οι φατσούλες τους είναι μια γλύκα, όπως ακριβώς και το μαιμουδάκι μου! Η λεπτομέρεια που με κέρδισε, η τέλεια ουρίτσα τους που τυλίγεται γύρω από το δάχτυλο σου! Το δε μαιμουδάκι ξετρελάθηκε, οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι τραβηγμένες με την λειτουργία συνεχούς λήψης... θα δείτε πόσο γρήγορα άρχισαν να εξαφανίζονται τα μαιμουδάκια από το τραπέζι και πόσο γρήγορα γέμισαν την αγκαλιά του...!!









Ευχαριστούμε πολύ Σοφάκι!! 

Το κείμενο, δεν αποτελεί διαφήμιση, είναι απλώς μια προσωπική εκτίμηση για μια όμορφη γνωριμία και συνεργασία <3 Αν δεν στηρίξουμε η μια την άλλη, τότε τι; 

Σάββατο 20 Ιουνίου 2015

Το μαιμουδάκι και ο ωκεανός σε ένα... κουτί! (από την Ελπίδα και το Two boys and Hope!)

Αυτή η ιδέα της Ελπίδας από το Two boys and Hope μου είχε "κάτσει" από πέρσι,  μα φυσικά το μαιμούδι ήταν πολύ μικρό τότε για να ασχοληθεί με ένα τέτοιου είδους sensory play. Την είχα όμως "καταχωρήσει" στον σκληρό του εγκεφάλου μου και φέτος ήμουν αποφασισμένη να το φτιάξω! Ιδίως μετά την επιτυχία της παραλίας σε ένα κουτί

Ωκεανός σε κουτί λοιπόν και για λεπτομέρειες δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε το μπλογκοσπιτάκι της Ελπίδας εδώ.  Είναι πολύ εύκολο να το ετοιμάσετε και είναι πραγματικά εντυπωσιακό, όχι μόνο οπτικά μα και σαν δραστηριότητα! Διεγείρονται αφές και αισθήσεις με τις οποίες  ακόμα και εγώ δεν ήμουν τόσο εξοικειωμένη!

Μόλις του έστησα το κουτί, το έφερνε από εδώ, το έφερνε από εκεί, μια έπιανε το φτυαράκι, μια την τσουγκράνα, μια δοκίμαζε με το χέρι... ήταν κάτι καινούργιο και δεν ήξερε πως να παίξει... Μόλις όμως του δείξαμε και "απεγκλώβισε" και το πρώτο δελφίνι... μετά δεν υπήρχε τέλος.. έπρεπε, απλά έπρεπε να τα βγάλει όλα..!















Επειδή θέλω να το ξαναχρησιμοποιήσω το κουτί όπως μας παροτρύνει και η Ελπίδα, έφερα άλλα δυο δοχεία για να βάζει μέσα στον "πάγο" που έβγαζε προκειμένου να βρει τους θησαυρούς του ωκεανού! Αφού χόρτασε παιχνίδι, τα βάλαμε πάλι όλα στην θέση τους ώστε να παίξουμε ξανά άλλη μέρα! 



Νομίζω ότι είναι ένα παιχνίδι για λίγο μεγαλύτερα παιδάκια, περίπου από δυόμιση, αλλά παρότι το μαιμουδάκι άργησε λίγο να καταλάβει τι και πως, (ήθελε περισσότερη πίεση και δύναμη για να σπάσει τον "πάγο" σε σχέση με αυτή που έχει συνηθίσει με την άμμο), μετά από δική μας παρότρυνση και αφού του δείξαμε πως, έπαιξε και το διασκέδασε πολύ! 

Από όλες τις δραστηριότητες τέτοιου τύπου, (sensory play), που έχουμε ασχοληθεί μέχρι τώρα ήταν η πιο "τσαπατσούλικη", (το "μείγμα" είναι ελαφρώς κολλώδες πράγμα που δεν περίμενα για να είμαι ειλικρινής!), για αυτό να είστε προετοιμασμένες και να βάλετε ένα μεγάλο τραπεζομάντιλο από κάτω, αλλιώς καθαρίστε αμέσως μετά το πάτωμα γιατί το "τζελ" ξεραίνεται και δεν βγαίνει εύκολα. (την πάτησα με κάνα δυο σημεία που δεν είχα δει!)

Όμως το έχω ξαναπεί... Όταν βλέπεις τέτοια χαμόγελα, ποιος νοιάζεται και για λίγη ατσαλιά;; (εγώ πάντως όχι!) 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...