Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3 χρονών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3 χρονών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017

Monkey Talk- ή αλλιώς τι ακούω η μαιμουδομάνα.....

Τις γιορτές που είχαμε τον Δησιμο σπίτι μας, κάθε μέρα περιμένουμε να δούμε τις αταξίες που θα έχει κάνει ενώ εμείς κοιμόμαστε. Χθες λοιπόν, κάπου άσχημα έμπλεξε ο κύριος διότι τον βρήκαμε δεμένο χειροπόδαρα στις γραμμές του τρένου περιτριγυρισμένο από τους πειρατές μας. Όλη μέρα ο Δημήτρης Γεράσιμος τον γυρόφερνε προσπαθώντας να σκεφτεί τι να έχει γίνει.. Ξαφνικά, κοντά στο μεσημέρι κοντοστέκεται δίπλα και λέει σοκαρισμένος.
- Μια στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι το βράδυ κουνιούνται ΚΑΙ οι πειρατές;;;;;;;!!!!!!
-ΦΥΣΙΚΆ! του λέω ενθουσιασμένη. Και προσθέτω με συνωμοτικό ύφος...
-Φαντάσου... Ποια άλλα παιχνίδια λες να κουνιούνται το βράδυ και τι θα κάνουν άραγε;;;

Τα Χριστούγεννα του πήραμε δώρο ένα τρένο lego με τις ράγες του. Είχε ενθουσιαστεί φυσικά και όπου πηγαίναμε το έπαιρνε μαζί. Μια μέρα τον ρωτάει η ξαδέλφη του.
-Τι όμορφο τρένο Δημήτρη, ποιος στο πήρε;
Και απαντάει: (για πρώτη φορά κατ' αυτό τον τρόπο....)
-Οι γονείς μου...
#ΕλάτεΜαζέψτεΜας (πάντα έλεγε η μαμά και ο μπαμπάς, για πρώτη φορά όμως,... Οι γονείς μου....) #πεθαίνωημάνα

Γυρνάμε μια μέρα από το μάθημα μουσικής έκφρασης και μιλάμε στο αυτοκίνητο. Ξαφνικά αρχίζει να γκρινιάζει πόσο γρήγορα θέλει να φτάσουμε σπίτι, και πως δεν θέλει να σταματάω σε φανάρια, δεν θέλει άλλα αυτοκίνητα στο δρόμο, δεν θέλει τίποτα! Για να του αποσπάσω την προσοχή, του λέω:
-Θα κάνω ένα ξόρκι για να εξαφανίσω τα πάντα και να φτάσουμε σπίτι, θες να δούμε αν θα πιάσει;
-Ναι, ναι! απαντάει με ενθουσιασμό.
-Εεε-ξαφανίσιουουους αυτοκινητίσιους!! λέω με στόμφο! Και συμπληρώνω λυπημένη. "Οοοο, τίποτα δεν έγινε, μάλλον δεν είπα καλά το ξόρκι θες να προσπαθήσεις και εσύ;"
Αφού λοιπόν επαναλαμβάνει το ίδιο προσθέτοντας και φανάριους και άλλα που δεν θυμάμαι μου λέει:
- Μαμά, λες να δοκιμάσω ένα ξόρκι να εξαφανίσω τον μπαμπά από την δουλειά του για να γυρίσει σπίτι μαζί μας;;
-Φυσικά! απαντάω ενθουσιασμένη και περιμένω να ακούσω κάτι σαν "Μπαμπαδίσιους εξαφανίσιους!" Άντι αυτού ακούω έκπληκτη:
-Ανθρωπίσιοουους... εεεε-ξαφανίσιουους!!!

Παίζει μια μέρα με τον πατέρα του. Κάτι προσπαθεί ο Παναγιώτης να του φτιάξει και επειδή ο Δημήτρης Γεράσιμος ισχυρίζεται πως ξέρει να τον βοηθήσει αλλά ο Παναγιώτης απορροφημένος δεν του απαντά- τότε σκύβει κοντά του στο ύψος των ματιών του και, του λέει:
-Μπαμπά, επέτρεψε μου...
#παγωτόκαιοΠαναγιώτης #ποιοςτουταμαθαίνειαυτά; #όχιεγω #τοτερμάτισε

Ένα μεσημέρι ο Δημήτρης Γεράσιμος:
-Θα μου φτιάξεις έναν χυμό μάνα;
Λέω δεν θα άκουσα καλά, για το μάνα - όχι τον χυμό, και απαντάω:
-Φυσικά αγάπη μου.
-Σε είπα μάνα το άκουσες;; 
- Το άκουσα αλλά νόμιζα παρακουσα!! Που το άκουσες εσύ αυτό και με είπες έτσι;
-Ο μπαμπάς λέει έτσι την μαμά του, την γιαγιά Ελένη!!!!

Έχει αρχίσει τις ερωτήσεις σχετικά με το σώμα. Πήραμε λοιπόν μερικά βιβλία, που μάλιστα πίστευα πως θα του πέσουν δύσκολα, όμως όχι, δεν τα βαριέται και δείχνει να κατανοεί αρκετά πράγματα για την ηλικία του ενώ το διασκεδάζει πολύ! (είναι βιβλία με δραστηριότητες). Σε κάποιο σημείο μιλάει και για τον εγκέφαλο, και πως αυτός ευθύνεται σχεδόν για τα πάντα, για τις σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας, όλα. Τότε μου λέει ο Δημήτρης Γεράσιμος με βεβαιότητα:
-Μαμά. Ο δικός μου εγκέφαλος μου δίνει ιδέες!



Κάποιο μεσημέρι, κατεβάζει ένα ένα τα παραμύθια του, ξαπλώνει σε ένα μαξιλάρι στο πάτωμα και τα χαζεύει.
-Διαβάζεις τα βιβλία σου αγάπη μου; ρωτάω
-Όχι μαμά. Δεν τα διαβάζω, τα θαυμάζω!

Είδατε που σας είπα πως έχει αρχίσει τις ερωτήσεις για το σώμα και πήραμε τα ανάλογα βιβλία και το ρίξαμε στην μελέτη; Του φέρνει λοιπόν μια μέρα η αδελφή μου ένα δωράκι όπου πρέπει με ένα ξύλινο σαν καλέμι και ένα πινέλο να "ξεθάψει" τον σκελετό ενός δεινοσαύρου. Τα έχουμε φρέσκα αυτά, οπότε το περίμενα να μου αναφέρει τον σκελετό, τα κόκκαλα ίσως και το κρανίο! Σίγουρα όμως δεν περίμενα να μου ονοματίσει τον θώρακα, (και να μου πει και ποια όργανα προστατεύει), ούτε φυσικά την λεκάνη του!!



Κάποια μέρα που του έδινα απανωτές οδηγίες γιατί βιαζόμασταν να φύγουμε από το σπίτι, και αφού τον ρώτησα και την τελευταία λεπτομέρεια μόλις στεκόταν στην πόρτα έτοιμος για αναχώρηση, βάζει το χέρι στο κεφάλι σαν στρατιώτης που χαιρετάει τον στρατηγό, ισιώνει κορμό και λέει φωναχτά:
-ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΠΕΤΑΝΙΣΣΑ ΜΑΜΑ!
(Και άντε μετά να πείσεις τους κακόβολους- ναι Κωστή εσένα λέω- πως αυτά ξέρεις που τα μαθαίνει, στον Τζέικ τον πειρατή!!)

Πάμε για παιχνίδι στο δωμάτιο του. Τρέχει στην ντουλάπα του και πριν την ανοίξει θεαματικά, λέει όλο θεατρικότητα:
-ΙΔΟΥ οι μαγικές πόρτες της ονειροχώρας!!!!

Φέτος λοιπόν, δεν θα κάνουμε πάρτι γενεθλίων για το μαϊμούδι, έχουμε άλλα μεγάλα σχέδια, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα έχει τούρτα!!! Τον ρώτησα λοιπόν τι θέλει φέτος πάνω στην τούρτα του και μου απάντησε "Όλα όσα αγαπώ" Οπότε, μετά από λεπτομερή καταγραφή όλων όσων μου είπε ότι αγαπά, η τούρτα θα έχει πάνω: Τον Παναγιώτη, εμένα, τον Μακ Κουιν, τον Μπάρμπα, ένα τρένο, παραμύθια, έναν γίγαντα και το σάντουιτς του, lego και παζλ, λίγη θάλασσα, άμμο και κουβαδακια, έναν χιονάνθρωπο, πολύχρωμες φούσκες, τον Μίκυ και τον Catboy- οπωσδήποτε- και το εργαστήρι της κ. Γιώτας, για να μην ξεχνιόμαστε!!!

#νταξει #τοχω #υπολογίζωτουςοροφους #ευτυχώςμαςθελειπανωπανω#δίπλαφυσικαστονΜακΚουιν #σεμινάριαζαχαροπλαστικηςκανεις;


Διανύουμε μια απαιτητική μέρα με πολύ κούραση, γκρίνια κτλ. Είναι απόγευμα πλέον και οι αντοχές μου έχουν φτάσει σχεδόν στο μηδέν. Μετά από ένα αναίτιο ξέσπασμα του όπου συγκρουστήκαμε λίγο, είμαι ακόμα θυμωμένη και κάνω δουλειές. Ο Δημήτρης Γεράσιμος έχοντας ξεπεράσει φυσικά την κρίση, είναι και πάλι χαρούμενος και αρχίζει τις χαζομάρες. Με πλησιάζει για να δει αντίδραση, μα δεν έχω όρεξη, το ομολογώ, και του λέω πως είμαι ακόμα θυμωμένη από πριν και δεν έχω όρεξη για αυτά. Τότε, καθώς ήμασταν στον διάδρομο εκείνη την ώρα όπου έχω πολλές φωτογραφίες μας στον τοίχο, με πιάνει από το χέρι και μου λέει:
-Μαμά, έλα! Θέλω να σου δείξω κάτι.
Τον ακολουθώ κουρασμένη και χωρίς κέφι. Τότε μου ζητάει να τον σηκώσω αγκαλιά και μου δείχνει μια φωτογραφία μας. Και λέει:
-Κοίτα μαμά. Κοίτα πως χαμογελάς εδώ... Και με κοιτάει όλο ναζί....

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016

Monkey Talk- ή αλλιώς τι ακούει μια μαμά από το τριών χρονών και τριών μηνών μαιμουδάκι της.

Αφού έχουμε παίξει για αρκετές ώρες, του ζητάω να παίξει λίγο μόνος του για να κάνω μερικές δουλειές. Χωρίς καμία αντίρρηση παίρνει τα εργαλεία του και αρχίζει να μαστορευέι ένα καράβι που έχει. Κάποια στιγμή τον ρωτάω:
-Όλα εντάξει; Πως πάνε τα μαστορέματα;
- Εμμμ... Μια χαρά, απαντάει. Είναι όμως πολλές οι εργασίες.... Και δύσκολες.... Η αλήθεια είναι πως μάλλον χρειάζομαι έναν βοηθό...
Γελάω αρκετά διακριτικά όμως και σκέφτομαι τι απατεώνας είναι. Και συνεχίζει:
-ΑΚΟΥΣ;; Μάλλον θα χρειάζομαι ένα βοηθό!!!


#ΑκούωΑκουω (περιττό να σας πω πως πήρα προαγωγή από νοικοκυρά σε βοηθό μαστόρου!!!!Τελικά έφτιαχνε ένα πλοίο-ενυδρείο, όντως ήταν πολλές οι εργασίες!!! )

Συζητάμε μια μέρα μαζί του διάφορα επαγγέλματα. Μετά τον ρωτάω :
-Τι θέλεις να γίνεις ματάκια μου όταν μεγαλώσεις;
-ΤΊΠΟΤΑ.
-Τίποτα;;;
-Ναι. Τίποτα. Θέλω να τρώω όλη μέρα. Και δεν θέλω να πάω σχολείο.

Παίζουμε μια μέρα με κάρτες, στην αρχή με ζώα και μετά με διάφορα αντικείμενα, ζώα, φρούτα για να μάθουμε τα χρώματα. Όποτε μιλάμε για κάποιο ζώο, πάντα κάνουμε και την σχετική συζήτηση, που ζει, τι τρώει κτλ... Είμαστε ήδη μια ώρα  που ασχολούμαστε με αυτά και ήδη τον βλέπω να κουράζεται.. Φτάνουμε στην κάρτα για το μαύρο χρώμα. Για να του κεντρίσω το ενδιαφέρον τον ξεκινάω από τον αχινό- αφού είχαμε δει το καλοκαίρι... Ρωτάω λοιπόν:
-Και που ζει ο αχινός αγάπη μου;
-Δίπλα στην αράχνη!!!




Έχω πλέον αφαιρέσει όλες τις ασφάλειες από τα ντουλάπια, όχι μόνο επειδή ο Δημήτρης Γεράσιμος μπορεί φυσικά και τις ανοίγει μα κυρίως επειδή έχει μάθει πια τι πρέπει και τι δεν πρέπει να πειράζει. (φυσικά μαχαίρια και απορρυπαντικά παραμένουν κλειδωμένα - better safe than sorry). Εκτός από το ψυγείο όπου η ασφάλεια είναι αρκετά ψηλά και συνεχίζω να την κλείνω αφού ο Δημήτρης νομίζει πως το ψυγείο αποτελεί σινεμά να κάθεται να το χαζεύει με τις ώρες... Σήμερα λοιπόν, αφού έφαγε το πρωινό του, πήγα να βάλω πλυντήριο και άκουγα πολύ...ησυχία - πράγμα ύποπτο όπως είναι παγκοσμίως γνωστό όταν έχεις νήπιο! Γυρίζω νυχοπατώντας η υποψιασμένη η μάνα στην κουζίνα και τον βλέπω να ανοίγει με σχετική άνεση την ασφάλεια του ψυγείου κρατώντας μάλιστα στο ένα του χέρι ένα άδειο πιάτο. Χώνεται μέσα και βγαίνει έχοντας βάλει ένα cake pop στο πιάτο του...
-"Επ, τι κάνεις;" του λέω με ύφος.
-"Ε, αφού έφαγα το πρωινό μου σκέφτηκα - αξίζω ένα γλυκάκι" (επί λέξη!)


Μου λέει κάτι μια μέρα αλλά δεν του δίνω σημασία γιατί παλεύω με κάτι που φτιάχνω στην κουζίνα. Υψώνει φωνή και λέει: 
-Μαμά!!!! Με ακούεις;;;;;!!!

#ΣεΑκουειςΣεΑκουεις #χιχιχι

Χθες το βράδυ ξαπλώνουμε όλοι μαζί στο κρεβάτι αφού λόγω ενός γάμου το μαϊμούδι άργησε να κοιμηθεί. Ξαφνικά τον ακούμε με τον Παναγιώτη να λέει τραγουδιστα: "Λυγαριεεεες, λυγαριεεεες!" Χωρίς να πιστεύουμε πως όντως λέει το τραγούδι τον ρωτάμε τι λέει. Και μας απαντάει:
-Λυγαριές, σημαίνει σήμερα παντρευόμαστε! Ξεσπαμε σε γέλια αφού διαπιστώνουμε ακόμα μια φορά πόσο ζει το κάθε πράγμα ο Δημήτρης ακόμα και όταν εσύ δεν το αντιλαμβάνεσαι.  Αφού ηρεμούμε μετά από λίγο τον ακούμε πάλι....
" Χαρά τα μάτια του γαμπρούουου που διάλεξαν την νυφηηηηη"

Ήθελε να στήσουμε σήμερα όλες τις πίστες του. Του λέω πως δεν γίνεται, κάποια πρέπει να μαζέψουμε από αυτές που ήδη έχει, δεν χωράνε όλες στο δωμάτιο του. "Χωράνε" μου λέει όλο σιγουριά, "βγάλε τη πολυθρόνα". "Εγώ δεν τη θέλω" Βγάλαμε λοιπόν την πολυθρόνα. Τι και αν την ήθελα εγώ; 

#ΜιλησεΤοΑφεντικο

Κάποιες μέρες ο Παναγιώτης αργεί να σχολάσει το μεσημέρι και λόγω της δίαιτας δεν μπορώ πάντα να τον περιμένω να φάμε μαζί. Ταυτόχρονα, υπάρχουν οι μέρες που ο Δημήτρης Γεράσιμος αρνείται πεισματικά να φάει μέχρι να γυρίσει ο Παναγιώτης. Περνάμε λοιπόν μια τέτοια μέρα. Και του λεω:
-Δημήτρη μου, σε πειράζει να φάω;
-Ναι.
-Δηλαδή να μην φάω. Να κάτσω να πεινάω;
-Να κάτσεις να περιμένεις τον μπαμπά όπως εγώ.


Του λέω ένα βράδυ, όπως κάθε βράδυ, να πάει να διαλέξει τα παραμύθια που θέλει να διαβάσουμε. Πράγματι πάει στο δωμάτιο του, τον ακούω να ψάχνει και μετά τον ακούω να απαγγέλλει ένα παραμύθι από μνήμης. ("Το σκοτάδι φοβάται τον Νικόλα "). Μετά από λίγο έρχεται μπροστά χωρίς παραμύθια.
-Επ, του λέω, που είναι τα παραμύθια που διάλεξες;;;
-Το διάβασα μόνος μου! Εντάξει. Είμαι έτοιμος για ύπνο!!!

Ο έρωτας με τον πατέρα του έχει περάσει σε άλλο επίπεδο. Του λείπει συνέχεια, σχεδόν και όταν είναι εδώ.. Ένα βράδυ λοιπόν, λίγο πριν κοιμηθούμε που τα θυμάται όλα, κλαψουριζει και πάλι πόσο του λείπει ο μπαμπάς του.
-Το ξέρω καρδούλα μου, του λέω.
-Μαμά, θα μου πεις εσύ τα νέα του μπαμπά;
-Ματάκια μου, δεν τα ξέρω τα νέα του εγώ, το μόνο που ξέρω είναι πως είναι τώρα στην δουλειά.
Κάθεται λίγο σιωπηλός και απογοητευμενος και λέει: 
-Ε, καλά. Τότε πες μου τα δικά σου νέα!!!


Βλέπω ενα ντοκιμαντέρ σχετικά με τον εθισμό των παιδιών στην ζάχαρη και πως αυτή κρύβεται σε όλα τα προϊόντα που φυσικά απευθύνονται σε αυτά, με την πρόφαση κιόλας πως είναι η πιο υγιεινή επιλογή. (οι συσκευασμένοι χυμοί πρώτοι και καλύτεροι). Με ρωτάει λοιπόν τι βλέπω και του εξηγώ καταλήγοντας πώς δεν πρέπει τα παιδιά να τρώνε πολλά γλυκά. Το σκέφτεται λίγο και μου λέει:
-Δεν μου αρέσει αυτή η εκπομπή, να την αλλάξεις!

#ΠωςΝαΤουΑρεσει #ΤονΣυμφερει; #ΔενΤονΣυμφερει

Προσπαθώ να καθαρίσω την μύτη του μαιμουδιού από τα... χταποδάκια. Φυσικά δεν του αρέσει και γκρινιάζει ενώ στριφογυρνάει σαν σβούρα για να μου ξεφύγει. Του λέω:
- Κάνε λίγη υπομονή αγάπη μου, το ξέρω είναι ενοχλητικό...
-ΕΣΥ είσαι ενοχλητική! φωνάζει θυμωμένος...

Ο Δημήτρης Γεράσιμος χαζεύει τα βιβλία στην βιβλιοθήκη μου. Τον ακούω που μονολογεί: "Το μαύρο σπαθί" και "Το χρυσό τηλεσκόπιο" !! 
-"Τι είναι αυτά αγάπη μου;", ρωτάω. 
-"Οι τίτλοι των βιβλίων σου, απαντά!!  #ξέρειαυτος#απλάταπραγματα 
 (Όπως καταλαβαίνετε, ότι εξώφυλλο είχαμε ήταν και ο τίτλος! Σε ένα δε που δεν είχε εικόνα μου δήλωσε πως ο τίτλος ήταν Ιποποταμους Χιονανθρωπους!!!!) #ετσιιιι #οτιναναι Πως να μην σου φτιάξει το κέφι με τέτοιο θέατρο!!!!





Έχουμε πάει βόλτα στα jumbo και έχουν αρχίσει τα Χριστουγεννιάτικα. Καθώς προχωράμε μονολογεί: 

-Να ένας Άγιος Βασίλης! Και άλλος Άγιος Βασίλης! Και άλλος! Και άλλος!! (παύση) Ο αληθινός όμως, που είναι;;;;

Που, που;;;;; 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...