Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσωποποιημένα δώρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα προσωποποιημένα δώρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2019

Το απόλυτο βρωμουσοκρέβατο! (δώρο χειροποίητο από τον παππού!)

Το περίμενα αυτό το κρεβάτι χρόνια! Αλήθεια! Ο πατέρας μου είχε φτιάξει το δικό μας όταν το μαιμούδι ήταν μόλις δυόμιση χρονών και περίμενα πως περίπου τόσο θα ήταν και η βρωμούσα όταν θα πήγαινε στο δικό της δωμάτιο. (όχι ότι εμάς πήγε, στο κρεβάτι μας σκαρφαλώνει κάθε βράδυ- μια φορά όμως εκεί ξεκινάει τη νύχτα!) Η Σουλτάνα όμως είχε άλλη άποψη, έτσι τόσο εγώ όσο και ο πατέρας μου κάναμε υπομονή μέχρι που έφτασαν σχεδόν τα τέταρτα γενέθλια της μικρής για να πει η μητέρα το πολυπόθητο ναι! (Yees!!)

Η μεγαλύτερη πρόκληση στο κρεβάτι- κουκέτα της Χριστίνας, ήταν πως το δωμάτιο είναι πολύ μικρό. Έτσι περισσότερο χρόνο πήρε τελικά η εύρεση λύσης και ο σχεδιασμός του κρεβατιού, παρά η κατασκευή αυτούσια. Συνέπεια του ελλιπούς χώρου ήταν, περίπου το 1/3 του κρεβατιού να μπει στην ουσία μέσα στην ντουλάπα- κάνοντας το όμως ακόμα πιο κουκλίστικο και παραμυθένιο... Και πριν σας μιλήσω πιο αναλυτικά για όλα, ένα σας λέω. Η βρωμούσα ζήτησε του παππού της, το κρεβάτι της να έχει κούνια και μονόζυγο... Και ο πατέρας μου σπάνια λέει όχι σε μια πρόκληση... (η αλήθεια είναι πως ζήτησε ΚΑΙ τσουλήθρα μα η αδελφή μου αρνήθηκε κατηγορηματικά... Πόσο θα ήθελα όμως να δω το αποτέλεσμα δεν το κρύβω.!) 

Πάμε λοιπόν να σας δείξω το βρωμουσοκρέβατο;;; 


Εάν το κρεβάτι έμπαινε στον αριστερό τοίχο όπως μπαίνεις στο δωμάτιο, ο οποίος ήταν και ο μόνος διαθέσιμος, θα έκλεινε στην ουσία όλη η πόρτα. Τώρα το κρεβάτι βρίσκεται στα δεξιά αφήνοντας σχεδόν το δωμάτιο ακριβώς όπως ήταν- αφού εκεί είχε πάντα ένα στρώμα η Σουλτάνα για παιχνίδι και χουζούρι... 


Στην σκάλα έχει φτιάξει εσοχές ράφια- τα οποία η Σουλτάνα ζήτησε να είναι διπλής όψεως. Να είναι ανοιχτά δηλαδή και από την μέσα πλευρά του κρεβατιού. Δεν ξέρω κατά πόσο θα εξυπηρετεί στην πορεία- μιας και είμαι σίγουρη πως θα αναδιοργανώσει και άλλο το δωμάτιο- ακόμα ψάχνεται- προσωπικά δεν μετανιώνω που τα έκανα κλειστά γιατί σε εκείνη την γωνίτσα εσωτερικά του κρεβατιού έχουμε φτιάξει στην ουσία με μαξιλάρια ένα σαλονάκι που διαβάζουμε παραμύθια ή απλά κουβεντιάζουμε. Μου αρέσει όμως και αυτή η εκδοχή- ιδίως με τα φωτάκια που έχει βάλει για ατμόσφαιρα, όταν καταφέρω να τα φωτογραφίσω βράδυ θα τα προσθέσω! Ένα θετικό που σίγουρα βλέπω είναι πως μπορείς να αξιοποιήσεις τον χώρο πιο αποτελεσματικά αν λόγου χάρη βάλεις βιβλία και στις δυο πλευρές αντίστοιχα- κάτι που εγώ δεν μπορώ φυσικά να κάνω- λόγω των σκαλοπατιών το βάθος είναι παραπάνω από επαρκές. 




Το αγαπημένο μου σημείο στο κρεβάτι- το ίδιο και της βρωμούσας μου- είναι φυσικά η κουκλίστικη κούνια! Εννοείται πως βγαίνει και μάλιστα εύκολα- για τον βραδινό ύπνο και απλά την έχει ξετρελάνει! (και το μαιμούδι φυσικά!) Εν καιρώ θα ανεβάσω και βίντεο ενώ την χρησιμοποιεί!! (αμέ!)




Εδώ στην πρόβα τζενεράλε την μέρα που στήναμε το κρεβάτι! 


Το μονόζυγο που κρύβεται θα αναρωτιέσαι; Μα που αλλού; Στην οροφή του κάτω κρεβατιού. Τόσο απλό! 



Λεπτομέρεια που σκοτώνει τα αστεράκια που έφτιαξε ο πατέρας μου στις τάβλες της οροφής και στα δύο κρεβάτια! Τα κεραμίδια στην σκεπή ήταν επίσης απαίτηση της βρωμούσας. Η ιδιαιτερότητα αυτής της κουκέτας δεν είναι μόνο πως το κεφάλι της κρύβεται μέσα σε μια ντουλάπα- μα και πως το πάνω κρεβάτι είναι πολύ πιο χαμηλό από το κάτω σε ύψος. Η αδελφή μου είναι ψηλή και νταρντάνα- το έχει το σόι, χεχε- και ήταν πολύ σημαντικό για αυτήν να έχει άπλετο χώρο στο κάτω κρεβάτι για να μπορεί να κάθεται ή να σκύβει άνετα. Για αυτόν ακριβώς το λόγο το πάνω κρεβάτι είναι πολύ χαμηλό- εγώ που ανέβηκα δεν χωράω να κάτω καθιστή ούτε στο ελάχιστο, τα παιδιά όμως βολεύονται μια χαρά. Αυτός ήταν και ο λόγος που επέλεξαν τα παράθυρα του πάνω ορόφου να είναι όλο κάγκελα - ώστε να έχει καλή ορατότητα του υπόλοιπου δωματίου- ενώ ανοίγουν ακριβώς σαν παραθυρόφυλλα ώστε να μπορεί να στρώνει εύκολα το πάνω κρεβάτι με μια σκαλίτσα. (κλείνουν με σύρτη και κλείδωμα για την ασφάλεια της μικρής). Και φυσικά απεικονίζουν καρδιές, τι άλλο; Προσωπικά προτιμώ να είχαν το ίδιο ύψος- όπως το δικό μας- μακροπρόσθεσμα θα εξυπηρετούσε περισσότερο...





Θα ακολουθήσει και ανάρτηση με το making of του κρεβατιού, και περισσότερες λεπτομέρειες αφού δεν έχω καταφέρει να βγάλω όσες φωτογραφίες θέλω- τα ζουζούνια με βγάζουν κακή κακώς από το δωμάτιο! Σε όσες φωτογραφίες είναι τα παιδιά, είναι από την μέρα που το στήναμε οπότε ζητάω την κατανόηση σας για άκυρους ώμους, πόδια ή εργαλεία στα κάδρα των φωτογραφιών!! Ένα σας λέω. Ζήλεψε το μαιμούδι και θέλει και αυτός κούνια... Και μονόζυγο... Και σκέφτηκε και μια καταπακτή για πάνω στην σκεπή του... Και ο παππούς έχει αρχίσει ήδη τις εργασίες... Οπότε μείνετε συντονισμένοι και για ανανέωση του μαιμουδοδωματίου αφού είναι στα σκαριά και βάψιμο και γραφείο.... Μην ξεχνάτε. Πάμε πρώτη δημοτικού του χρόνου... 

Αααααα.... Θέλετε να μάθετε το επόμενο project του τρελού κρητίκαρου πατέρα μου;;;; Δεντρόσπιτο... Αληθινό και με τα όλα του.... Ψήνεστε; (εμείς πάαααρα πολύ!) 

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015

Όταν ένα δώρο σε αφοπλίζει και γεμίζει την καρδιά σου με... ουσία....

Είναι κάποια δώρα που είναι πολύ ξεχωριστά... 

Θες επειδή δεν τα περίμενες... Θες επειδή είναι από ένα άτομο που ξαναμπήκε στην ζωή σου μετά από χρόνια... Θες επειδή είναι τόσο μα τόσο προσωποποιημένα... 

Δεν ξέρω. Ανημέρα πάντως στα γενέθλια του μαιμουδιού, λάβαμε και εγώ και η αδελφή μου ακριβώς ένα τέτοιο δώρο... Ένα για την καθεμία ξεχωριστά... Η ίδια σκέψη για δυο διαφορετικά άτομα, τόσο καθένα τόσο μα τόσο προσωπικό... 

Μια ώρα πριν αρχίσει το πάρτι χτύπησε το κουδούνι και ήταν ο κούριερ με ένα δέμα. Σοκαρίστηκα μιας και δεν περίμενα τίποτα. Όταν δε είδα την σακούλα με την επωνυμία της Art Matina σοκαρίστηκα ακόμα περισσότερο αφού είχαμε ήδη λάβει τα υπέροχα παπουτσάκια μας για τα γενέθλια του μαιμουδιού αρκετό καιρό πριν... 

Άνοιξα το πακέτο σαν μικρό παιδί που ανοίγει το πρώτο του δώρο για τα Χριστούγεννα... Με το που είδα τα δυο υπέροχα ζωγραφισμένα κουτιά κατάλαβα αμέσως... 









Είχα δει την ξαδέλφη μου την Φωτεινή να φωτογραφίζει στην βάφτιση της μικρής το παραμύθι που είχε επιλέξει να βάλει η αδελφή μου στο τραπέζι των ευχών για το κουκουτσάκι μας... Είναι επίσης από τις πιο φανατικές αναγνώστριες στο μπλογκ μου, διαβάζοντας κάθε μικρή ή μεγάλη σκέψη μου από την πρώτη στιγμή... Θυμήθηκα επίσης που μου είχε πει πως τα δωράκια μας, τόσο για την βάφτιση όσο και για τα γενέθλια του μαιμουδιού θα έρθουν εν καιρώ αφού είναι ειδική παραγγελία... 

Και συγκινήθηκα... Πραγματικά. Πολύ. Με αγγίζει βαθιά όταν κάποιος έχει σκεφτεί πολύ τι δώρο θα σου πάρει ανάλογα με τα γούστα σου και τις προσωπικές σου προτιμήσεις... Για ένα τέτοιο δώρο μπορεί να μην χρειάζεται να ξοδέψεις καν χρήματα. Προσπαθώ και εγώ να το κάνω και νομίζω πως τα καταφέρνω... Όταν όμως αυτό στο καταφέρνει ένα άτομο που έχεις χάσει από μικρό παιδί, και που ποτέ στην ουσία δεν έχετε γνωριστεί παρά μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τότε καταλαβαίνεις πως αυτό το άτομο βλέπει όντως με την καρδιά και όχι με τα μάτια για αυτό και δεν χάνει και την ουσία... Τότε καταλαβαίνεις πως το αίμα νερό δεν γίνεται και κάποιος άγγελος μας κοιτά από εκεί ψηλά, λοξά λοξά όπως έκανε όταν σε κοιτούσε ενώ έπλεκε με το βελονάκι, και χαμογελά... 

Γιατί ένα είναι το μυστικό... 




Και εσύ Φωτεινή μου νομίζω το ξέρεις καλά... Και αυτό είναι το δικό σου μυστικό...  Σε ευχαριστώ πολύ πολύ για αυτό το μοναδικό δώρο... Είναι υπέροχο κάποιος να διαβάζει όχι μόνο τις λέξεις μα και πίσω από αυτές..  Ανυπομονώ να τα φορέσουμε. Όσο για σένα Ματίνα,  ξέρεις να μεταφέρεις στην δημιουργία σου όλα αυτά τα συναισθήματα και την χημεία που σου εμπνέει ο πελάτης. Και αυτό είναι που σε κάνει ξεχωριστή. ( Η υπέροχη ζωγραφιά στο κουτί θα γίνει κορνίζα στο δωμάτιο μου, να πάρει κάτι και η μανούλα, ναι;) 

Και μην ξεχνάτε.... Την ουσία τα μάτια δεν την βλέπουν. Μόνο με την καρδιά βλέπεις καθαρά... 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...