Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3 years old. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 3 years old. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2016

Monkey talk- ή αλλιώς τι ακούει μια μαμά από το 3 χρονών και 5 μηνών μαιμουδάκι της...


Η κουμπάρα μου παντρεύτηκε πρόσφατα και μετακόμισε περίπου δυο ώρες από εμάς. Κάποια Κυριακή κάναμε το ταξίδι μέσα σε μισή μόλις μέρα να τους ευχηθούμε και επίσημα στο σπίτι τους,  μα και για να έχω και μια εικόνα για το που μένει πια η αδελφική μου φίλη. Φυσικά ήταν κουραστικό ταξίδι, ιδίως στην επιστροφή που συναντήσαμε πολύ κίνηση. Για δυο μέρες ο Δημήτρης Γεράσιμος σχολίαζε ακριβώς αυτό, πόσο κουραστικό ήταν το ταξίδι. Δυο μέρες μετά από αυτό, ήρθε η κουμπάρα μου στα πάτρια εδάφη και κανονίσαμε να έρθει για καφέ.  Λέω λοιπόν στο μαιμούδι:

-Αγάπη μου, θα έρθει η Αφροδίτη σήμερα για καφέ
Σταματάει ότι κάνει, με κοιτάει με μάτια γουρλωμένα και λεει: (επί λέξη)
-Η Αφροδίτη;;;; Από ΤΟΣΟ μακρυά;;; Θα κουραστεί!!


Κάποια ημέρα έχει απλώσει κυριολεκτικά ΟΛΑ του τα παιχνίδια, κυριολεκτικά σε ΟΛΟ το σπίτι! Την ώρα που βγαίνουμε από το βραδινό μας μπανάκι τα κοιτάει, σταματάει και λέει όλο καμάρι: 

- Όλο αυτόν τον χαμό, ΕΓΩ τον έκανα!!

#ΤΟΞΕΡΩ #ΔΕΝΤΟΞΕΡΩ;;; #παραιτούμαι

Ήμουν μια ολόκληρη βδομάδα σε αφωνία λόγω λαρυγγίτιδας. Και κάθε ξημερώματα - κατά τις 3:30 -ο Δημήτρης Γεράσιμος ξυπνούσε, ερχόταν στο κρεβάτι μας, σκαρφάλωνε πάνω μου και όλο αγωνία με ρωτούσε: "Είσαι καλύτερα μαμά; Άνοιξε καθόλου η φωνή σου;;" Κάθε βράδυ


Χαζεύουμε με τον Δημήτρη Γεράσιμο τις φωτογραφίες από τα πάρτι του. Τον ρωτάω τι τούρτα θέλει φέτος. Και μου απαντάει: 

-Θέλω μια τούρτα με μια ζεμπρα, ένα μαιμουδακι, ένα έλκηθρο και το εργαστήρι της κ. Γιωτας...


Τον φωνάζω μαιμουδακι σωστά; Μια μέρα λοιπόν του λέω: 
-Τι είσαι εσύ παιδί μου;;; 
-Το μαϊμουδακι σου!!! Και εσύ είσαι η ζεμπρα μου!! 

Έκτοτε με φωνάζει ζεμπρα του... 

#πεθαίνω #ΕλάτεΜαζέψτεΜε

Κάποια μέρα έχει ένα απίστευτο ξέσπασμα άνευ λόγου και αιτίας, από αυτά τα παρανοϊκά της ηλικίας! Αφού αρνείται πεισματικά αγκαλιά για να ηρεμήσει και αφού σε αυτή την οικογένεια είμαστε υπέρ της έκφρασης των συναισθημάτων- τρομάρα μας- τον αφήνω να ξεσπάσει. Προσπαθώ ωστόσο να του αποσπάσω την προσοχή με κάτι άλλο, όμως αποτυχγάνω και τον νευριάζω χειρότερα με αποτέλεσμα να ουρλιάζει κλαίγοντας πως δεν θέλει αυτό που του προτείνω. Του λέω λοιπόν ήρεμα: 

- Είναι ευγενικό τώρα να μιλάς έτσι στην μαμά; Και μου απαντάει, ουρλιάζοντας:
-ΔΕΝ ΜΠΟΡΏ ΝΑ ΕΊΜΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ, ΚΛΑΊΩ. ΔΕΝ ΒΛΈΠΕΙΣ;;;;;

Πλατσουριζε μια μέρα στο μπάνιο και βραχηκαν λίγο τα μαλλιά του. 

-Ωωωχ! Βραχηκαν τα μαλλάκια μου. Και είχα λουστεί τόσο ωραία αύριο!!!!

#ΠάνωΑποΟλαΣυναισθησηΤουΧρονου

Του ζήτησε η αδελφή μου να της γράψει γράμμα τι θέλει για τα Χριστούγεννα. Ενθουσιάστηκε. 

-Μαμά, να το φτιάξουμε τέλειο, να γράψεις εσύ αυτά που θα πω και μετά θα ζωγραφίσω και εγώ!
Αφού τελειώνουμε και το κοιτάει: 

-Πω πω τέλειο είναι! Θα τρελαθεί η νονά μου! Θα πει: Δημήτρη, τι ωραίο γράμμα που είναι αυτό, δεν το πιστεύω!! 

#SoundsAboutRight #ΚάπωςΈτσιΑντιδράΗΣουλτάνα #Πράγματι #ΑπόΜικρόΚαιΑπόΤρελό...




Αφού βλέπει το μπισκοτενιο σπίτι μας τελειωμένο, αντιδρά με δέος και λέει:

-Μαμαααα! Πως κατάφερες να το κάνεις όλο αυτό;;;; Είσαι.. Μαγική!!!!

Κάνουμε κατασκευές με ένα χαρτί χειροτεχνίας με πολλούς Αγιους Βασίληδες. Μονολογεί:

-Πω πω ποσοι ΑγιοΒασιλακιδες....

#ΗΛογικηΤηςΓλωσσαςΓιαΕναΝηπιο

Κάποια μέρα είναι στεναχωρημένος. (Εντωμεταξύ, πιο πριν βλέπαμε βίντεο με την βάφτιση του και λίγες μέρες πιο πριν τον γάμο μας.)  Τον ρωτάω τι έχει. 

-Μαμά. Θέλω να σου πω κάτι. Πριν την βάφτιση, στον γάμο σας,  εγώ δεν είχα γονείς. Για αυτό είμαι λυπημένος. Ήμουν εντελώς μόνος μου.
(Μάταια προσπάθησα να του εξηγήσω. Βίωνε την Τομ Σόγιερ στιγμή του και δεν τον έπειθες με τίποτα!)

Κάθε βράδυ λέμε "Όνειρα γλυκά και καραμελένια και φραουλένια", μετά από απαίτηση του ιδίου το φραουλένια! Τις προάλλες μου λέει: 

-Μπορούμε να λέμε και όνειρα μπανανένια;
-Μπορούμε να λέμε ότι θες εσύ καρδιά μου!
Με κοιτάει δύσπιστος. Του λέω λοιπόν :
-Όνειρα γλυκά και καραμελενια και φραουλενια και μπανανενια! 
Ορμάει στην αγκαλιά μου λέγοντας:
-Οοοο μαμά, είσαι τοοοοοσο καλή!




Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016

Monkey talk- Μαιμουδίσια λόγια από ένα μαιμουδάκι ετών 3!

Σαχλαμαρίζει ο Παναγιώτης και πετάει και καλά προς τα πάνω μου ένα μπαλάκι τένις, μα το πιάνει με την "χρατσ" ρακέτα πριν φυσικά με χτυπήσει. Εγώ που έχω φοβία με τις μπάλες του ζητώ να σταματήσει και αφού συνεχίζει αγνοώντας με επιδεικτικά, θυμώνω και του λέω πιο δυνατά: 

-"Παναγιώτη, σταματα σε παρακαλώ, δεν μου αρέσει ΚΑΘΌΛΟΥ αυτό που κάνεις". 
Τότε έρχεται τρέχοντας και κλαψουριζοντας δίπλα μου το μαϊμούδι και μου λέει:
- "Θέλει να το κάνει όλη μετά, του αρέσει. Άφησε τοοοοον!"

 ‪#‎ΑυτοΜουΕλειπε‬‪#‎ΔιπλοΤοΚακο‬

Κάποια μέρα χτυπάει το δάχτυλο του στην σκάλα και μάτωσε λίγο. Εκείνη την ώρα ούτε που μου παραπονέθηκε, μετά που είδε το αίμα ήρθε να μου πει πως με κάτι λερώθηκε το δάχτυλο του- δεν έχει χτυπήσει πότε ξανά σε σημείο να βγάλει αίμα! Του εξήγησα, έκλαψε γοερά όταν του έβαλα το hansaplast, του το έβγαλα και η ιστορία τελείωσε. Ή έτσι νόμιζα. Το βραδάκι που κάναμε το μπάνιο μας, έτσι όπως καθόταν στα γόνατα παίζοντας μάλλον κάπως έγδαρε ή απλά  ακούμπησε την πληγή και φυσικά άρχισε να τσούζει και να πονάει. Κλαψουρίζοντας μου ζήτησε να βγει από το μπάνιο επειδή πονούσε.

-Τόσο πολύ πονάει καρδούλα μου; Ρωτάω απολαμβάνοντας το μικρό του δραματικό ξέσπασμα. Και μου απαντάει:
-Μαμά, πονάει...  1,3,5,8.... τοοοοσο πολύ πονάει....

‪#‎μάλιστα‬ ‪#‎πολύπραγματι‬‪#‎ΤωραΜπορειΚαποιοςΝαΜουΕξηγησειΠωςΕβαλεΣτοΜυαλοΤουΤονΠονοΣεΚλιμακα‬ ‪#‎ΕγωΜιαΦοραΔενΤουΤαΜαθαινωΑυτα‬

Παίζουμε πολύ συχνά με ελικόπτερα, μάλιστα είναι από τα αγαπημένα του παιχνίδια, ποτέ όμως δεν έτυχε να δούμε κάποιο αληθινό. Σήμερα στην παραλία πέρασε ένα από πάνω μας και έσπευσα να του το δείξω... 
-

"Πότε δεν έχω ξαναδεί ελικόπτερο μαμά... Είναι η πρώτη φορά..."

#‎ψυχημουομορφη

δώστε βάση που έχει παρκάρει το αυτοκινητάκι του... ;-) 


Του ζητάω να κάνει κάτι. Αρνείται. Επιμένω. Επιμένει και αυτός. 

-"Μήπως δεν μπορείς; " του λέω, ελπίζοντας η άτιμη μάνα να τον πιάσω στον εγωισμό...‪#‎πουτετοιατυχη‬ 
-"Όχι δεν μπορώ"  μου λέει, "είμαι ακόμα μικρούλης. Δεν φτάνω ακόμα το ταβάνι, βλέπεις;;" 

#‎βλέπω‬ ‪#‎φωςδενβλεπω‬

Έχουν περάσει μερικές μέρες αφότου χτύπησε, και  κάθε μέρα "έλεγχε" την πληγή του για να δει αν θα φύγει! Ξαφνικά έρχεται τρέχοντας και  ενθουσιασμένος: 

-" Έφυγε μαμά μου, το βαβά μου έφυγε " Αφού τον αγκαλιασα και του είπα μπράβο και πως του το είχα πει ότι θα φύγει, λέει: 
-" Ανυπομονουσα τοοοοσο πολύ! "

#‎ευαισθητομαιμουδιμουεσυ‬

Είναι τρεις μέρες πριν το πάρτι του και οι προετοιμασίες έχουν πάρει φωτιά.! Σε κάποια φάση δεν αντέχω άλλο και ξαπλώνω λίγο. "Για πέντε λεπτά" μονολογώ... Πέρασαν 5,10,15 λεπτά- καμιά ελπίδα να σηκωθώ.. 


-Ωχ εγώ γιατί ξάπλωσα τώρα μου λες; ρωτάω- ρητορικά η γυναίκα. 
-Ίσως επειδή είσαι κουρασμένη, ακούω τον τρίχρονο γιο μου να μου απαντάει... 

‪#‎μαθήματακυριολεκτικηςεννοιας‬

Έχουμε πάει βόλτα για ψώνια και κοιτάζω κάτι γυαλιά. Μου λέει με ύφος: 


-Έχεις γυαλιά μαμά. 
-Και εσύ έχεις τρένα, του απαντώ, μα δεν βλέπω να σταματάς να ζητάς και να κοιτάς! 
-Εγώ δεν έχω αρκετά τρένα, μου λέει. 
-Πόσα θες δηλαδή;ρωτάω 
-Πολλαααααααααααααα

#‎κατάλαβεςμαμα‬ ‪#‎ΣτοΚοιταγμαΓυαλιωνΘαΜεινεις‬ ‪#‎ΘελειΤρεναΤοΠαιδι‬‪#‎Πολλααααα‬

Κάποιο πρωινό έχουμε εντελώς ξαφνικά- την ώρα που φεύγουμε από το σπίτι-  ένα αναίτιο ξέσπασμα, ξέρετε από αυτά τα μεγαλειώδη του τρίχρονου! Προσπαθούμε να το χειριστούμε, δεν θέλει να φορέσει τα παπούτσια, δεν θέλει να φύγει και ξυπόλυτος που του προτείνω, δεν θέλει να μπει στο αμάξι, δεν θέλει να δεθεί με την ζώνη στο κάθισμα, ξεσπάει χειρότερα μόλις του λέω πως ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να πάει κάπου χωρίς ζώνη, ξέχασε να πάρει ένα παιχνιδάκι, κλαίει- ποιο θέλει τον ρωτάμε "Τον Τόμας",  του φέρνουμε τον Τόμας πάλι κλαίει που φέραμε τον Τόμας, με τα πολλά ξεκινάμε έχοντας πάρει απόφαση πως απλά θα κλαίει. Μου ζητάει το νερό κλαίγοντας του το δίνω, πίνει σχεδόν με λυγμούς, σχεδόν πνίγεται. Το αφήνει και κάπως ηρεμεί. Λίγα δευτερόλεπτα μετά μου χαμογελάει με το πιο πλατύ χαμόγελο και μου λέει:
- Τώρα νιώθω καλύτερα. Πως γίνεται αυτό;;;;;


(πριν διηγηθώ αυτό να πω πως στην οικογένεια μας, μα και στους φίλους μας,  ο μόνος που καπνίζει είναι ο Παναγιώτης ‪#‎ωναι‬)
Έχουμε πάει θάλασσα αλλά φυσάει τόσο πολύ που δεν κάθεσαι και ο Δημήτρης Γεράσιμος σίγουρα δεν βουτάει αφού έχει κύμα! Με τα πολλά πάμε σε μια καφετέρια να πιούμε ένα καφέ με την άνεση μας. Το μαιμούδι χαζεύει. Κοιτάει επίμονα ένα ζευγάρι που κάθεται δίπλα μας, (οι οποίοι καπνίζουν και οι δυο) , και του τονίζω δυο φορές πως δεν είναι ευγενικό να κοιτάμε τόσο έντονα κάποιον. Με την τρίτη φορά που το κάνει και του κάνω πάλι παρατήρηση, γυρίζει με κοιτάει απορημένος και ρωτάει με ύφος φανερά σοκαρισμένο και μπερδεμένο:
-Κάνουν και οι γυναίκες τσιγάρο μαμά;;;;


Έχει χαλάσει η σίτα στο πίσω μπαλκόνι και ένα απόγευμα έρχεται ο μάστορας να την φτιάξει. Σε κάποια στιγμή, βάζει τρυπάνι και ο Δημήτρης τρόμαξε πολύ! Τόσο, που σχεδόν έβαλε τα κλάματα και μετά ήθελε μόνο αγκαλιά. (φταίω εγώ διότι δεν τον προειδοποίησα). Το βραδάκι πριν κοιμηθούμε και συζητάμε τι έγινε όλη μέρα, αναφερθήκαμε και σε αυτό μιας και του ζήτησα πάλι συγνώμη που δεν τον προειδοποίησα και το ξέχασα. Με κοιτάει όλο παράπονο και μου λεει:
- Μα γιατί με ξέχασες; Εγώ τρόμαξα τόσο πολύ. Ποτέ ξανά δεν έχω τρομάξει τόσο πολύ...

Ένα μεσημέρι είναι ο Παναγιώτης σπίτι οπότε βρίσκω την ευκαιρία να πάρω έναν υπνάκο. Μόλις με ξυπνάνε, (με αγκαλιές, φιλιά και καφέ έτοιμο δεν μπορώ να πω!), συνειδητοποιώ πως δεν βρίσκω το liposan μου! ‪#‎πανικός‬ Ρωτάω που είναι και αμέσως καταλαβαίνω πως αυτό το βρωμομαιμούδι μου το έχει κρύψει. Ο διάλογος που ακολουθεί:
-Δημήτρη, φέρε μου το liposan μου.
-Όχι, ΠΟΤΕ!
-Δημήτρη, σε παρακαλώ το χρειάζομαι.
-ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ, ΠΟΤΕ!
-Καλά δεν πειράζει ξέρω που είναι θα πάω να το πάρω, πάντα στην τραπεζαρία το κρύβεις.
-Όοοοχι, αυτή την φορά δεν θα το βρεις ΠΟΤΕ!
(κοιτάω, όντως δεν είναι στην συνηθισμένη μεριά)
-Έλα βρε αγάπη μου σε παρακαλώωωω..
-ΠΟΤΕ! Θα το βρεις το βράδυ που θα πας να πάρεις την πάνα μου!!

Οι αναρτήσεις αυτές είναι εμπνευσμένες πρωταρχικά από την υπέροχη Ασπασία και τους ξεκαρδιστικούς δεκάλογους της κόρης της Δάειρας, αλλά και από την αγαπημένη μου Γεωργία και τις πραγματικά μοναδικές ατάκες του γιου της Παύλου.  Κορίτσια σας ευχαριστώ για την έμπνευση! 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...