Ένα παραμυθένιο χωριό που κρύβει...24 εκπλήξεις! (advent calendar 2017)

Ένα παραμυθένιο χιονισμένο χωριό είναι φέτος το ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης- ή όπως λέει ο Δημήτρης Γεράσιμος "Είναι ο Βόρειος Πόλος φυσικά!"  και ποια είμαι εγώ να τον αμφισβητήσω; Και το καλύτερο; Το φτιάξαμε εμείς οι ίδιοι! 

Το εμπνεύστηκα τον περασμένο Ιούνιο όταν είδα ένα ποστ νηπιαγωγείου που έφτιαχναν σπιτάκια από κουτιά γάλακτος και γλωσσοπίεστρα.  Από τον Αύγουστο λοιπόν αρχίσαμε σταδιακά να μαζεύουμε τα κουτάκια μας! Μόλις είχαμε την πρώτη πεντάδα ξεκινήσαμε! Τρελάθηκα από την χαρά μου που ο μικρός όχι μόνο ήθελε να συμμετέχει, αλλά το έκανε και πολύ σωστά! 

Ήθελε το χωριό του πολύχρωμο και αυτό ακριβώς κάναμε! Μόλις ολοκληρώσαμε και τα 23 σπιτάκια, (24ο δεν φτιάχτηκε ποτέ αφού μπερδεύτηκα στο μέτρημα!), τα έκρυψα διότι από εκεί και πέρα, ήθελα όλες οι λεπτομέρειες να είναι έκπληξη. Πόρτες δηλαδή, παράθυρα και όλη η διακόσμηση φανερώθηκαν μαζί με ολόκληρο το παραμυθένιο χωριό μας! 

Δεν ήταν εύκολο να κόψω πόρτες και παράθυρα- έστω και με καλό χαρτοκόπτη- έτσι στο τέλος παρέδωσα όπλα και απλά τα σχεδίασα! Μου άρεσε πολύ το αποτέλεσμα και με το κίτρινο γλασέ χαρτί διότι σε αυτά μπορείς να κάνεις και τον σταυρό του παραθύρου που προσθέτει πολύ στο αποτέλεσμα. 

Ιδίως όταν έχουμε λίγα φώτα στο σπίτι και ανάβουμε τα λαμπάκια που στρατηγικά έχω τοποθετήσει ανάμεσα τους.. 

Και δεν το συζητώ καν για όταν τα υπόλοιπα φώτα σβήνουν... 

Είναι μια ομορφιά από μόνο του. Πόσο μάλλον αν ξέρεις πως μέσα στα σπιτάκια κρύβονται δωράκια.... Επειδή βέβαια ποτέ δεν καταφέρνω να τηρήσω την αγορά τόσο μικρών εκπλήξεων, έχω φροντίσει να ετοιμάσω χαρτάκια που θα κρυφτούν μέσα - μαζί με μια λιχουδίτσα το ομολογώ- και τα οποία θα μας καθοδηγούν καθημερινά... 

Πως θα γίνεται αυτό; Εύκολα! Οι περίπου δέκα μέρες είναι ούτως ή άλλως δραστηριότητες. Συνεπώς ετοιμάστηκαν τα ανάλογα χαρτάκια. (το όμορφο μπισκοτένιο ανθρωπάκι που συνοδεύει τις φωτογραφίες μας από την γλυκιά Ελπίδα εδώ.) 

Για τα δώρα όμως;;; Φέτος ήθελα να δώσω λίγο ενθουσιασμό παραπάνω. Οπότε θα κρύβω τα δώρα κάπου μέσα στο σπίτι, σε άλλη μεριά κάθε φορά και για να βρει το εκάστοτε δώρο θα πρέπει να λύσει τους γρίφους!! (τους οποίους εμπνεύστηκα η ίδια). 

Λόγου χάρη στον εξής γρίφο " Μην πλησιάζεις και πολύ, το προσωπάκι θα καεί. Ο μόνος που μπορεί εκεί να μπει, ο κύριος με την κόκκινη στολή" είναι το τζάκι.! Ή "Φτου και βγαίνω" λέμε τώρα. Που να κρύβεται παιδιά; Μήπως κάτω από φουστάνια; Σίγουρα τον έχω μάθει πια"είναι στην ντουλάπα μου! Και άλλα πολλά που θα σας αποκαλύπτουμε σταδιακά!

Το επόμενο στάδιο ήταν να τυλίξω τα δώρα. Φέτος επέλεξα το ίδιο αμπαλάζ για όλα ώστε να τον βοηθάει όταν τα ψάχνει. Πήραμε έξι βιβλία που ήταν και τα πιο ακριβά δώρα του advent και διάφορα μικροπράγματα. 

Για να στολίσουμε και να φτιάξουμε αυτό το παραμυθένιο χωριό, χρησιμοποίησα ότι είχα ήδη σπίτι. Πέρα από τα γάλατα, δεν αγόρασα τίποτα. Μόνο την πάχνη για να φαίνεται χιονισμένο και τα φωτάκια. Τίποτα άλλο.  Και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό. Το έστησα χθες το βράδυ διότι ήθελα να το χαζέψει για κανά δυο μερούλες πριν αρχίσουνε τα δώρα και να αγωνιά για αυτά. Σήμερα έτυχε και ξύπνησε από τις 5:15. Τον περίμενα να πλύνει δόντια και μόλις βγήκε από μπάνιο, είχα όλα τα φώτα κλειστά εκτός από τα λαμπάκια στο χωριό, του έκλεισα τα μάτια και τον πήγα κοντά πριν του τα ανοίξω.... Και παρότι τα είχαμε φτιάξει στην ουσία μαζί τα σπιτάκια έμεινε κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό... 

"Μαμά.... Είναι ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ... Είναι ο Βόρειος Πόλος... Με τα ξωτικά, τα σπιτάκια του, το Polar Express, είναι ΑΠΙΘΑΝΟ! Και είναι ΚΑΙ χιονισμένος!!" 

Αυτά ήταν τα λόγια του και αποζημίωσαν για όλες τις μέρες που είχα κάψει τα δάχτυλα μου από το πιστόλι σιλικόνης, ή που είχα βαρεθεί να κόβω γλωσσοπίεστρα και χαρτόνια. Το λάτρεψα και εγώ μαζί του και απλά ανυπομονώ να μπει ο Δεκέμβριος και να αρχίσουμε τις δραστηριότητες και τα διαβάσματα! 

Για δείτε εδώ μερικές ακόμα εμπνευσμένες ιδέες από αγαπημένες bloggers. 

Το ΥΠΕΡΟΧΟ χριστουγεννιάτικο χωριό από- όλων των ειδών- κουτιά της γλυκιάς Ελένης.

Τα χαρούμενα σπιτάκια της Ελπίδας. 

Τα μπισκοτοσπιτάκια και πάλι της αστείρευτης Ελπίδας! 

Το σούπερ όμορφο, πολύχρωμο και απλό ημερολόγιο της γλυκιάς Σωτηρίας. 

Το δάσος των ξωτικών της Μάγδας. 

To advent για μικρούς βιβλιοφάγους της Ζωής.

To Xmas tree advent της Μαρίας,

Και την δική μας γιγάντια κάλτσα πέρσι!  Και πολλά πολλά ακόμα που αδικώ αν τα ξεχνάω, το διαδίκτυο ΓΕΜΑΤΟ υπέροχες ιδέες!! 

Με το καλό να ξεκινήσει επίσημα η εορταστική περίοδος!! 

Φτιάξαμε σούπερ χιονόμπαλα για μικρά χεράκια!

Την συγκεκριμένη δραστηριότητα την είδα στον προσωπικό λογαριασμό της γλυκιάς Έλενας από το Busy Mama's Corner και της οποίας η αρχική πηγή ήταν εδώ. (κάντε κλικ γιατί έχει ένα πολύ ωραίο και κατατοπιστικότατο βίντεο). 

Ενθουσιάστηκα με την απλότητα της ιδέας, έτσι την επόμενη κιόλας μέρα, φτιάξαμε δυο με τον Δημήτρη Γεράσιμο! Τα λάτρεψε τόσο πολύ που μπήκα στον πειρασμό να φτιάξω ένα για την βρωμούσα μας και όπως φαντάζεστε, το ένα φέρνει το άλλο,  εν ολίγοις κατέληξα να φτιάξω από μια σούπερ χιονόμπαλα για όλους τους μικρούς μας φίλους! (και μερικούς μεγάλους!) 

Σκεφτήκαμε να γράψουμε με κόλλα γκλίτερ το όνομα του φίλου μας στον οποίο θα χαρίσουμε την κάθε χιονόμπαλα, ενώ το μαιμούδι έκανε μια ειδική παραγγελία με το Polar Express ειδικά για αυτόν! Επειδή δεν είμαι καλή στο σχέδιο αν δεν βλέπω εικόνα, πήρα ένα εορταστικό βιβλίο ζωγραφικής που έχει ο Δημήτρης Γεράσιμος και κοιτώντας τα σχέδια που είχε κατάφερα να τα ζωγραφίσω. (τα αγαπημένα μου είναι αυτά που χρωμάτισε  αποκλειστικά μόνο του το μικράκι μου φυσικά και το τρένο είναι ένα από αυτά!) 

Εφόσον δείτε το βίντεο, λίγα tips έχω να μοιραστώ μαζί σας. Το πιο εντυπωσιακό για μένα σε αυτή την χειροτεχνία, είναι πως χρησιμοποιήσαμε τα πάντα. Και μολύβι για να σχεδιάσουμε και μαρκαδόρο για να κάνουμε το περίγραμμα ή και να ζωγραφίσουμε κάποια κομμάτια, και κηρομπογιές για να φτιάξουμε σχέδια αόρατα που φανερώνονται εκ των υστέρων, (σχεδιάστε με άσπρη κηρομπογιά αστέρια, νότες, καπνό και μόλις περάσετε από πάνω την νερομπογιά, φανερώνονται!), αλλά και νερομπογιές. 

Επίσης, κόψαμε, κολλήσαμε, περιμέναμε να στεγνώσει καλά για να μπορούμε να παίξουμε αναπτύσσοντας έτσι πολλές δεξιότητες μα και προσόντα! (όπως η υπομονή!) Την βάση της χιονόμπαλας μπορείτε να την βάψετε κιόλας, εγώ όμως προτίμησα να κολλήσουμε γλασέ χαρτί- μου ήταν πιο εντυπωσιακό. 

Για να κολλήσουμε το πιάτο, χρησιμοποιήσαμε άσπρη κόλλα χειροτεχνίας, (η οποία γίνεται διάφανη μόλις στεγνώσει). Υπολογίστε- αν έχει εσοχές το πιάτο όπως το δικό μας -να βάλετε λίγη παραπάνω κόλλα, αλλιώς θα αφήσει κενά και θα βγαίνει το χιόνι. Επίσης χρειάζεστε οπωσδήποτε τουλάχιστον  χαρτί ακουαρέλας σε πάχος- αν όχι χαρτόνι- αλλιώς η "κατασκευή" δεν θα αντέξει το βάρος του πιάτου, ούτε την κόλλα.(θα σκιστεί). Μια τελευταία συμβουλή από εμάς είναι να διαλέξετε ένα όμορφο χιόνι για να βάλετε μέσα. Εγώ είχα αγοράσει βιαστικά μια σακούλα χωρίς να δώσω σημασία και τελικά ήταν κομμένο πλαστικό σε μικρά μικρά κομματάκια. Θα προτιμούσα μακράν το κλασσικό χιόνι- ξέρετε αυτό που είναι τόσο αέρινο που δεν μαζεύεται με τίποτα- όμως και αυτό που είχα έχει όμορφο αποτέλεσμα και κάνει και ωραίο ήχο. Προτείνω ωστόσο το άλλο. 

Τι λέτε; Θα φτιάξετε τις δικές σας χιονόμπαλες να χαρίσετε;; Εμείς δεν έχουμε τελειώσει ακόμη... 

Αν θέλετε να φτιάξετε αληθινή χιονόμπαλα που όμως....δεν σπάει, δεν έχετε παρά να επισκεφτείτε την γλυκιά Ελπίδα εδώ! 

Όταν ο μπαμπάς μας απέκτησε το δικό του Little Black Book...

Για την Ελισάβετ σας μίλησα όταν μας δημιούργησε το πιο μαγικό και υπέροχο παραμύθι με ήρωα το δικό μας μαιμούδι- τον Δημήτρη Γεράσιμο μας.   Όπως σας το γράφω. Ο ήρωας σε αυτό το παραμύθι είναι το τετράχρονο θαύμα μας και αξίζει να ανατρέξετε στο ανάλογο κείμενο όχι μόνο για να πάρετε μια γεύση της μαγείας αλλά και για να διαβάσετε τι μοναδικά συναισθήματα συγκίνησης βίωσε το μικράκι μας "εξαιτίας" του. 

Έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος από τότε και εξακολουθεί να βρίσκεται στις πρώτες προτιμήσεις του μαιμουδιού, ενώ το τοποθετεί πάντα προσεκτικά στο ράφι με τα πιο αγαπημένα του παραμύθια. Και κάθε μα κάθε φορά συγκινείται- ιδίως στην αρχή της δικής του προσωπικής ιστορίας. Έκτοτε η Ελισάβετ έχει πασπαλίσει με αυτή την μαγεία πολλές παιδικές καρδιές- κάτι που ονειρευόταν πάντα όπως ομολογεί- με αποτέλεσμα το όνειρο της να πάρει μορφή με το όνομα Little black books. 

Σε μια από τις πάμπολλες κοινοποιήσεις της με χνουδωτούς φίλους που κολλούν τα μουτράκια τους στο παράθυρο του αυτοκινήτου για να θαυμάσουν το τοπίο, με άλογα από χαρτόνια που καλπάζουν στα λιβάδια του καναπέ, με στρουμπουλά συννεφάκια που βρέχουν πολύχρωμες σταγόνες, με ατρόμητους πειρατές που μπλέκουν στις πιο συναρπαστικές περιπέτειες σε χάρτινα καραβάκια και με μικρά λιονταράκια που παίζουν με ξεκούρδιστες κιθάρες, είδα και μια κοινοποίηση που μια γλυκιά μαμά ζήτησε της Ελισάβετ να γράψει και ένα παραμύθι για τον μπαμπά του μικρού της ήρωα! Και πόσο συγκινήθηκα! Εννοείται πως της έστειλα αμέσως μήνυμα ρωτώντας την αν μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι μαγικό και για τον δικό μας μπαμπά, με λίγη αύρα από την γουργουροαγάπη μας- ξέρετε αυτή που μετράει 15 χρόνια σχέσης,  8 χρόνια γάμου και μας απειλεί για 105!  Και τι λέτε πως μου απάντησε αυτό το αιθέριο πλάσμα; 

"Μα φυσικά! Μπορούμε να κάνουμε ότι θέλουμε!" 

Και έτσι και έγινε. Ανήμερα των γενεθλίων του- εκτός από την πιο γλυκατζίδικη τούρτα που μπορείτε να φανταστείτε-  τον περίμενε και μια ακόμα έκπληξη. Το ολοδικό του παραμύθι. Τι και αν έγινε μόλις 35 χρονών; Ποτέ δεν είναι αργά να νιώσεις ήρωας... 

Όπως πάντα θα αφήσω τις εικόνες να μιλήσουν... (και μην γελιέστε... Τίποτα δεν είναι τυχαία γραμμένο και ζωγραφισμένο σε κάθε σελίδα ενός Little Black Book....) 

Kαι δεν έχετε δει τίποτα... Ανάμεσα λοιπόν σε περιπετειώδεις θάλασσες, αγαπημένα τραγούδια, αστεράκια που μας ακολουθούν πάντα και μπόλικους καφέδες με άρωμα αλμύρας, απέκτησε ο μπαμπάς μας το δικό του παραμύθι. 

Το οποίο αγάπησε πολύ. Επειδή όμως το αγάπησε τρελά και αυτό το πονηρό μαιμούδι και ο μπαμπάς μας αγαπάει το μαιμούδι του πιο πολύ- (εμ πως αλλιώς γίνεσαι ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου;), τον άφησε να το φυλάει στο ράφι με τα αγαπημένα του παραμύθια- ξέρετε εκεί που υπάρχει άλλο ένα μικρό μαύρο βιβλιαράκι με το όνομα Δημήτρης Γεράσιμος στο εξώφυλλο και όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου να ξεπετάγονται από μέσα... 

Όσο για την Ελισάβετ; Ένα έχω να σας πω και το είπα και στην ίδια. Αγαπώ τόσο πολύ το χέρι της και την ματιά της ψυχής της στις ζωγραφιές της που τα συμφωνήσαμε. Έχω γράψει δυο παιδικά παραμύθια- μια αποκάλυψη που κάνω δημόσια πρώτη φορά. Εάν κανένας εκδοτικός οίκος δεν θελήσει να τα εκδώσει, θα μου τα εικονογραφήσει η Ελισάβετ και θα τα εκδώσουμε μόνες μας! Γιατί ο γιος μου τα λατρεύει και σίγουρα δεν θα μείνουν χωρίς χρώματα πλάι στα γράμματα που ενώθηκαν με τόση αγάπη! Και αν υπάρχει κάποιος άνθρωπος που να μπορεί να μπολιάσει- όπως λέει και η ίδια- με την ίδια αγάπη τις ζωγραφιές της είναι μόνο η γλυκιά Elisabeth Boo! 


(το κείμενο αυτό δεν είναι διαφημιστικό- δεν πληρώθηκα για αυτό με κανέναν τρόπο. Ειναι η προσωπική μου εκτίμηση για μια ταλαντούχα μαμά που φτιάχνει μοναδικά παραμύθια για το κάθε παιδάκι ή κάθε ενήλικα που δεν έπαψε ποτέ να είναι και λίγο παιδί)