Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Για τις χαμένες Κυριακές των παιδικών μου χρόνων...

Τις Κυριακές ποτέ δεν τις αγάπησα πολύ. Τα Σαββατοκύριακα γενικότερα. Ίσως επειδή για την οικογένεια μου ήταν οι πιο τεταμένες μέρες της εβδομάδας λόγω της δουλειάς των γονιών μου και δεν τους βλέπαμε σχεδόν καθόλου- ενώ ήταν οι μόνες μέρες που είχαμε ελεύθερες από το σχολείο. 

Τις Κυριακές δε, πάντα πηγαίναμε στην γιαγιά μου και έτσι ποτέ δεν απόλαυσα αυτό το περίφημο Κυριακάτικο χουζούρεμα όλη μέρα σπίτι με ξεχωριστές λιχουδιές και ανούσια παιχνίδια. Για μας οι Κυριακές ήταν πάντα πιασμένες. Και στην προσωπική μας ζωή και στην επαγγελματική. 

Τώρα που είμαι παντρεμένη, οι Κυριακές είναι φυσικά αφιερωμένες στην πεθερά μου. Και τα βράδια η δουλειά είναι πάντα δουλειά. (τα γλυκόπικρα της οικογενειακής επιχείρησης). Όταν λοιπόν κάτι τυχαίνει και δεν μας κάνει η πεθερά μου το τραπέζι, κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να μην πάμε πουθενά. 

Ένας είναι ο σκοπός μου. Να βιώσω και εγώ αυτές τις τεμπέλικες και νωχελικές Κυριακές, παρέα μόνο με τις πυτζάμες μου, τον άντρα μου και το παιδί μου, ξεχωριστές λιχουδιές και ανούσια παιχνίδια. 

Αυτή η Κυριακή ήταν μια τέτοια μέρα. Θα καθόμασταν σπίτι και δεν θα κάναμε και πολλά πράγματα. Εκτός από τον στολισμό του δέντρου. Είχα κάνει όλες τις "κουραστικές" διαδικασίες, όπως στήσιμο, φωτάκια και λοιπή διακόσμηση του σπιτιού τις προηγούμενες μέρες- ώστε αυτή την μέρα  να είχαμε μόνο το διασκεδαστικό κομμάτι. Να βάλουμε όλοι μαζί τα στολίδια. 

Μια μέρα γεμάτη γελάκια, παιχνίδια, όμορφα στολίδια που ξυπνάνε αναμνήσεις, ένα μαιμουδάκι να μπαίνει σχεδόν μέσα στο κουτί με τα Χριστουγεννιάτικα, αγαπημένες ταινίες, σπιτικά πατατάκια που λαδώνουν τα χέρια, ξεκούραση, άρωμα κανέλας, καραμελωμένης ζάχαρης, γαλλικού καφέ και φουντουκιού, γελάκια, γαργαλητά και παραμύθια, φωναχτά κάλαντα, πατουσάκια με έναν Άγιο Βασίλη κουδουνίστρα που τα ακούς να περιφέρονται σε όλο το σπίτι, άφθονη πραλίνα πάνω στο μαιμουδίσιο μας ψωμί... και γελάκια...  τα είπα τα γελάκια;;; 



Ε, δεν χρειάζεσαι και κάτι παραπάνω για να ευχαριστήσεις τον Θεό για μια ακόμα ευλογημένη μέρα, για πολλές ακόμα ξεχωριστές αναμνήσεις... Εμένα τουλάχιστον αυτά μου φτάνουν και μου περισσεύουν κιόλας... 

Για αυτές τις χαμένες Κυριακές των παιδικών μου χρόνων... 

Για να μην είναι χαμένες οι Κυριακές των δικών του παιδικών χρόνων...


12 σχόλια:

  1. τι όμορφο κι αγαπησιάρικο κείμενο!!!!!!
    να λιώσω για τις φωτό με τα καλτσάκια;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να λιώσεις... Εγω λιώνω.... Φιλιά πολλά Ελενα μου...

      Διαγραφή
  2. Αν και δεν γνωρίζω με τι ασχολείσαι κατανοώ την πικρία σου για τα κυριακάτικα βραδιά αλλά κ για το παρελθόν. Αυτό που δεν καταλαβαίνω ειναι γιατί δεν μπορεί να αλλάξει το τραπεζωμα στην πεθερά ( που θα μπορούσε να ειναι και της μάνας ιςως) ! Πάντως το σίγουρο ειναι πως κατι μπορείς να αλλάξεις και του παιδιού σου οι αναμνήσεις για τα Σαβ/κα να μην ειναι σαν τις δικές σου! Πρόσφατα έγραψα στο blogγια το πως θέλω εγώ να τα περνάνε τα δικά μου παιδιά! Το παλεύω!! Χα χα!
    Kathy by anthomeli

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα μπω να το διαβάσω. Η δουλειά μου αφορά χώρο εστίασης και αναψυχής, οπότε καταλαβαινεις... Καποιες φορές κανονίζω να πάω άλλη μέρα στην πεθερά μου, όμως ολα τα υπόλοιπα αδέλφια μαζεύονται Κυριακή... Οπότε είναι υποχρεωση μου, έτσι νιώθω, μια φορά την εβδομάδα βλέπει και αυτή τον γιο της... Τα φιλιά μου κούκλα μου...

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα και καλή εβδομάδα Γιάννα μου!!! Αχ αυτά τα ποδαράκια....λιώνω!!!! έχουμε και εμείς αυτά τα καλτσάκια και έτσι το βράδυ άμα ξυπνήσει η μικρή ανά πάσα στιγμή ακούω που βρίσκεται! χαχαχα! Εύχομαι από εδώ και στο εξής να έχετε πιο πολλές χουχουλιάρικες Κυριακές...!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστούμε πολύ πολύ Ελενα μου... 💋

      Διαγραφή
  4. Εύχομαι να έχεις πολλές πολλές γλυκιές, τεμπέλικες, χουχουλιάρικες Κυριακές από εδώ και μπρος! Οι χαμένες Κυριακές των παιδικών σου χρόνων σίγουρα διαμόρφωσαν την προσωπικότητα σου και πέτυχαν το πιο σημαντικό: Να σε κάνουν να προσπαθείς να ζεις με το παιδάκι σου, όσο μπορείς τις πιο όμορφες Κυριακές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι έτσι είναι Κλελια μου.. Σε ευχαριστώ πολύ.. Πολυ χαίρομαι που σε βρίσκω...

      Διαγραφή
  5. Πολύ γλυκιά ανάρτηση, για άλλη μια φορά. Εύχομαι να απολαμβάνετε όλες τις μέρες σας έτσι όμορφα, όπως τις Κυριακές. Όπου νά ναι θα στολίσω και εγώ και ανυπομονώ για την πρώτη εμπειριά μας με τον μικρούλη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Αθηνά μου.. Αντε με το καλό θα δεις θα ξετρελαθείς!! Φιλιά πολλά

      Διαγραφή
  6. Γιάννα μου, σε νιώθω όσο αφορά τη δουλειά. Ο παππούς μου λέει πάντα οτι τις Κυριακές δεν πρέπει να δουλεύουμε, αλλά τι να γίνει που κάποιες δουλειές δεν επιτρέπουν ξεκούραση. Κι εμείς έχουμε καθιερώσει το οικογενειακό τραπέζι στη μαμά μου.
    Χαίρομαι που περνάτε όμορφα και σας καμαρώνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γλυκιά μου Αθηνά, μια μεγάλη μεγάλη αγκαλιά σου στέλνω..

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι η κινητήριος δύναμη μου, Η αλληλεπίδραση που χρειάζεται κάθε blogger με τους αναγνώστες του. Θα χαρώ πολύ να σας δω εδώ κάτω...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...